Luna (pocket)

Książki Pani Gargaś czytuję rzadko. Nie wiem dlaczego. Przecież są idealne jako przerywnik między jedną bardziej wymagającą lekturą a drugą. Ostatnio w moje ręce w końcu wpadła „Luna”. Kupiona już jakiś czas temu w popularnym markecie, przechodziła z jednej sterty na drugą. Przyszła na nią pora.

Luna – samotna matka, zaangażowana w swoją pracę, jest pilotem śmigłowca ratunkowego.

Daniel- aktywny żołnierz Legii Cudzoziemskiej.

Ich ścieżki w jedną stapiają się w romantycznym Paryżu. Kobieta właśnie tam zaplanowała odpoczynek, ale zamiast błogiego lenistwa los zsyła jej coś zupełnie innego. Daniela. Mężczyznę, przy którym kobieta traci jasność myślenia.

Tę dwójkę od pierwszych chwil łączy chemia. Powietrze wokół nich aż kipi od emocji. Kolejne randki są cudowne. Pełne uniesień momenty nie pozwalają spokojnie zasnąć. Powodują szybsze bicie serca. Rozstania zaś upływają pod znakiem goryczy i tęsknoty. Wydawać by się mogło, że jeżeli para darzy się uczuciem tak płomiennym to droga jest prosta i tylko jedna. Jak widać na przykładzie Luny i Daniela nie jest to takie łatwe. Nie wszyscy są zdolni to rzucenia się wprost w ramiona miłości. Zranienia z przeszłości robią swoje. Są lekcją, ale też potrafią skutecznie wstrzymywać działania...

Lekka, spokojna książka? Absolutnie nie! To moc emocji, które czuję nawet teraz pisząc te słowa a przecież od czasu, kiedy położyłam ją na półce minęło już paręnaście dni. Tutaj słodycz miesza się z goryczą. Tutaj non stop mamy ochotę zadawać pytania: „dlaczego”. Tutaj uczucia są niewątpliwie górą a kiedy prawo głosu dostaje rozsądek, nic nie jest proste...

Nie jestem w stanie w końcu się jednoznacznie określić, czy zaprzyjaźniłabym się z Luną. Pochodzimy z dwóch różnych światów. Myślę, że taka relacja mogłaby być ciekawa i arcytrudna. Jednakże lektura tej książki była dla mnie miłą odskocznią, tak jak pisałam powyżej, między jedną bardziej wymagającą powieścią a drugą.

Gabriela Gargaś pisze powieści ciepłe, ale jednocześnie poruszające, zaskakujące problemami, z nieoczywistymi finałami. W tworzonym przez nią świecie, każdy bohater jest po coś; każdy ma swoją misję, coś czytelnikom przekazuje, czegoś uczy; między innymi tego, że nic nie jest dane na zawsze.

Emilia (zwana Luną) jest samotną matką ośmiolatka, która spełniła swoje marzenie z dzieciństwa i lata... Pilotuje śmigłowiec ratunkowy, ratując ludzkie życie. Choć jej własne nie jest i nigdy nie było usłane różami. Ojciec jej synka ją skrzywdził; teraz podczas krótkiego pobytu w Paryżu zakochuje się w przypadkowo spotkanym żołnierzu. I chociaż to miłość pełna namiętności i pożądania, wzajemna i pasjonująca to jednak dzieli ich setki kilometrów. Czy przetrwa dzielącą zakochanych odległość? Czy krótkie spotkania raz na jakiś czas im wystarczą?

W życiu Luny wielokrotnie pojawiają się rozstania dróg a ona musi wybierać właściwy kierunek. Przedkładać szczęście swojego dziecka ponad swoje, liczy się też ze zdaniem rodziców, całym sercem wspiera przyjaciółkę w zawirowaniach rodzinnych. Tak jak kiedyś robiła to Jagoda, gdy codzienność Luny trzęsła się po przejściach z Krystkiem. Jak wiele tajemnic z tamtego okresu zachowała dla siebie? Czy Daniel zrozumie dlaczego nie wyznała mu wszystkiego wcześniej? Wszak sam nie był z nią szczery od początku...

Wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, by uciec od swojego dotychczasowego życia. Co utracił? Czego się bał? Dlaczego zostawił Polskę? Bardzo długo przyjdzie nam czekać na prawdziwy powód jego wyjazdu.

Oboje zmierzyli się ze zranieniem, bolesną przeszłością.

Musieli dokonać trudnych wyborów, ocalić siebie i bliskich.

Złamane serca leczyli różnymi sposobami i z odmiennymi motywacjami.

Rozwijające się między nimi uczucie aż wiruje nad stronicami książki, pożądanie jest wyczuwalne dla czytelnika.

Wspólne chwile to radość i namiętność; rozstania to smutek, żal, tęsknota. Wyczekiwanie na spotkanie podnosiło napięcie, przechodzące w euforię z chwilą zobaczenia drugiej osoby.

Tylko czy miłość na odległość jest realna?

Gabriela Gargaś włożyła w powieść wiele emocji i tajemnic. Mocno przeżywałam relacje między bohaterami, skrywane głęboko w sercach przeżycia z przeszłości. Kilkukrotnie wydarzenia podnosiły mi ciśnienie. Zaskoczył mnie wątek Małej Mi oraz zakończenie, które nie okazało się takie, jak oczekiwałam. Odrobinę mnie zawiodło, ale przecież nie zawsze finały satysfakcjonują każdego czytelnika, prawda?

Podsumowując - "Luna" to powieść, w której mocno wczuwamy się w przeżycia i problemy bohaterów, nie zawsze zgadzamy się z ich wyborami, czujemy się zaskakiwani tym, co ukrywają przed światem. Jest to historia pełna miłości, przyjaźni, nienawiści, pożądania i namiętności. Wraz z bohaterami poznajemy czym jest chora zazdrość, fascynacja, przemoc, ale również uczymy się odpowiedzialności oraz że nic nie trwa wiecznie. Autorka poruszyła też temat choroby psychicznej, samotnego macierzyństwa, depresji, narkotyków, związku na odległość oraz "gdybania", które niewiele zmienia. Kochajmy rozsądnie i pamiętajmy, że miłość nie wystarczy do stworzenia udanego związku. Polecam ten tytuł Waszej uwadze!

Gabriela Gargaś nie jest dla mnie pisarką nieznaną. W sumie to byłoby nieco dziwne, zważywszy na fakt, że w większości czytam polskie powieści obyczajowe. Muszę przyznać, że początkowo "Luna" bardzo mnie nudziła. Tematykę powieści uznawałam jako przegadaną i czułam się tak, jakby autorka nie miała za bardzo weny i napisała coś na siłę. Sytuacja zmieniła się pod koniec, akcja nabrała tempa, co bardzo mnie ucieszyło. Warto dać autorom szansę i nie wycofywać się na starcie:)

Emilia, zwana przez wszystkich Luną, oraz Daniel to główni bohaterowie książki. Ona jest kobietą zdecydowaną i nietuzinkową, Świadczy o tym przede wszystkim jej zawód. Kobieta zawsze marzyła o lataniu i dlatego została pilotem śmigłowca. Uczestniczy w misjach ratunkowych, dlatego niejedno słyszała i widziała. Dodatkowo opiekuje się swoim synkiem Szymonem. Ojciec dziecka to bardzo specyficzna postać, a dlaczego Krystian, bo tak ma na imię ów ojciec, nie uczestniczy w życiu syna? Tego warto samemu się dowiedzieć.

Luna chce chwilowo odpocząć od pracy i zrobić coś dla siebie. W tym celu udaje się na wakacje do Paryża. Poznaje tam Daniela- sympatycznego i przystojnego żołnierza Legii Cudzoziemskiej. Dwa tygodnie to mało czasu, by dobrze się poznać, ale między Luną a Danielem rodzi się uczucie. Oboje obiecują sobie, że nie zerwą ze sobą kontaktu i póki co dotrzymują obietnicy. Dziś mamy przecież komunikatory internetowe, ale wiadomo, że to nie to samo, co fizyczny dotyk i obecność drugiego człowieka. Co będzie, jeśli Luna zdradzi swoje życiowe tajemnice, a Daniel swoje? Co takiego ukrywają oni między sobą? Warto się tego dowiedzieć, ja powiem tylko, że nie są to błahe sprawy.

Na domiar złego, zarówno Luna, jak i Daniel spotykają na swojej drodze osoby, które kiedyś znaczyły dla nich bardzo wiele. Daniel spotyka Maję, swoją pierwszą miłość, a Luna Igora. Mężczyzna jest nadmorskim ratownikiem i kiedyś uratował Lunie życie. Kogo zatem wybiorą główni bohaterowie? W jakich relacjach pozostaną? Zapraszam do lektury.

Książka ta, poza tematyką związku na odległość, porusza też inne, jeszcze bardziej trudne i bolesne sfery życia człowieka. Luna ma oparcie w najbliższej przyjaciółce Jagodzie. Niestety, kobieta przeżywa ogromny dramat w małżeństwie. Co takiego zrobił jej mąż Darek? Dodatkowo Jagoda podejrzewa, że Lunę coś łączy z jej mężem... Co to będzie i czego dowie się Jagoda? Będzie to coś naprawdę wywracającego życie do góry nogami, ale ja nie powiem co. Warto samemu śledzić ten wątek.

Jestem bardzo zadowolona, że przeczytałam tę książkę do końca. Początkowo nieco spochmurniałam, gdy autorka wplotła do fabuły tematykę koronawirusa. Myślę, że warto ten temat ominąć i chociaż w książkach móc zapomnieć o maseczkach, szczepieniach. Niemniej jednak- warto przeczytać tę powieść i odpowiedzieć sobie na pytanie, czy związek na odległość, w dodatku bardzo dużą, ma rację bytu? Czy można dobrze poznać drugiego człowieka, jeśli przez większość czasu nie widzi się ukochanej osoby? Ja jestem przeciwna takim związkom, lecz powiedzenie "nigdy nie mów nigdy" nie powstało przez przypadek.

Warto przeczytać też inne książki pani Gargaś- autorka pisze ciekawie, sensownie, nie przesładza wydarzeń.

Luna pracuje jako ratownik lotniczy. Ratowanie życia innym sprawia jej ogromną radość i cieszy się każdym dniem pomimo smutnych wydarzeń z przeszłości.

Daniel aby poradzić sobie ze złamanym sercem postanawia dołączyć do Legii Cudzoziemskiej. Tę dwójkę bohaterów połączy gorący romans. Energiczna Luna pokaże wycofanemu i samotnemu Danielowi czym jest miłość i przywiązanie.

Czy to koniec historii? Otóż nie 😊 To dopiero początek walki z setkami kilometrów, które ich rozdzielają. Czy ich uczucie przetrwa tak trudną próbę czasu i dystansu? Dowiesz się sięgając po “Luna” i zagłębiając się w świat tej wspaniałej dwójki ❤

.

Pani Gabriela Gargaś po raz kolejny mnie nie zawiodła. Otrzymałam ciekawą, oryginalną fabułę z pełną gamą emocji. Bardzo podobał mi się pomysł na zawody wykonywane przez Lunę i Daniela. Umówmy się, żadna z tych prac nie jest prosta i przy każdej misji oboje ryzykują życiem.

Ogromnym plusem było wprowadzenie kwestii koronawirusa i jego skutków w różnych dziedzinach życia. Sprawiło to, że historia nabrała jeszcze większej realności.

Jeśli mam wspomnieć o tym, co nie przypadło mi do gustu, to fakt, że momentami działo się tyle, że nie nadążałam. Jeszcze jednym minusikiem są imiona dwójki bohaterów. Z początku nie mogłam rozróżnić, który bohater to Daniel, a który Darek- mąż Jagody, przyjaciółki Luny 🤣

Pomimo wszystko serdecznie polecam sięgnąć po tę książkę 🥰

.

Za genialną paczkę z egzemplarzem dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona, a autorce życzę samych sukcesów i dużo wspaniałych pomysłów na nowe książki 💚

~ sylwiaczyta

Najnowsza powieść niedawno odkrytej przeze mnie autorki, której książki bardzo przypadły mi do gustu.

Luna jest bardzo pozytywną postacią. Bije od niej ogromna sympatia, ciepło i mam wrażenie, że uśmiech nie schodzi z jej twarzy. Jednak jest ona bardzo tajemniczą postacią, ponieważ czytając powieść miałam wrażenie, że dusi ona w sobie coś złego, być może smutnego, coś co choć chce ruszyć dalej i zapomnieć za bardzo jej na to nie pozwala.

Daniel wydaje mi się być typowym samcem alfa, dla którego nie ma ograniczeń, który nie wie co to strach. Musi być silny, bo jest to ważne w jego profesji. Poznanie Luny sprawi, że pojawią się nowe uczucia, o których sam nie wiedział, że może mu się to przydarzyć.

Gorący romans i setki kilometrów odległości od siebie to dobre wyjście? Czy Daniel i Luna odnajdą się w nowej sytuacji?

Powiem Wam, że taka "notka" przed prologiem, nie wiem jak ją określić, sprawiła że wpadłam od razu i książkę odłożyłam dopiero w momencie, w którym przeczytałam ostatnie słowa historii. Ma ona w sobie coś co określam mianem magii bądź uroku, który totalnie mnie kupił. Jest to lekka historia w czytaniu, ale ciężka gdy się zagłębimy w jej sens. Chociażby we względu na przeszłość bohaterki, która nie jest lekka i przyjemna. Nie będę Wam nic zdradzać, ale musicie uwierzyć mi na słowo, że książka jest warta przeczytania. Wzrusza, smuci, daje nadzieję. Te trzy określenia najbardziej odzwierciedlają "Lunę". Zdecydowanie polecam i gorąco zachęcam do sięgnięcia po lekturę.

Jest to moje kolejne spotkanie z Gabrielą Gargaś, które zaliczam do bardzo udanych. Każda książka, którą do tej pory przeczytałam bardzo mi się podoba. Byłam więc pewna, że i "Luna" przypadnie mi do gustu. Tak jest faktycznie. Książkę polecam wszystkim osobom, które lubią czytać o szalonej i namiętnej miłości. Przy czym nie jest to klasyczna opowieść o miłości. Jest to coś, gdzie nie zabraknie bólu, łez, wystawienia na próbę. Nie wszystko jest tu tak oczywiste, więc warto wytrwać do końca. Zakończenie jest bardzo emocjonujące i nieco wrażliwsze osoby (jak np. ja) mogą uronić nawet nie jedną łezkę.