Loveless

Georgia pragnie się zakochać. Chce znaleźć kogoś, kto jej się spodoba, chodzić na randki i nie czuć tego dziwnego wstrętu. Od lat namiętnie pochłania romantyczne filmy, a wieczorami podczytuje fanfiki, ale choć wydaje jej się, że całkiem dobrze dzięki temu poznała temat miłości, wciąż nie potrafi przełożyć tego na własne życie. Zerka w kierunku chłopców, zbliża się do nich i odsuwa ze wstrętem. Odwraca się do dziewczyn, ale i tutaj nie jest lepiej. Chce się zakochać, ale zupełnie nie potrafi tego poczuć. Pragnie być w związku, ale stroni od dotyku. Nie rozumie siebie i nie wie, gdzie ma szukać pomocy. Ciągle zastanawia się co jest z nią nie tak i próbuje zmusić się do pewnych zachowań, które uważa za „właściwe". Kręci się w miejscu, miota i rani bliskich w poszukiwaniu siebie, ale stopniowo zaczyna coraz więcej rozumieć.

Aseksualność.

Aromantyczność.

Alice Osamen dotąd znałam jedynie od strony jej komiksów (serii „Heartstopper", oczywiście), ale najwyraźniej również powieści potrafi pisać. „Loveless" wciąga od pierwszych stron. To opowieść o odnajdywaniu swojej orientacji i powolnej drodze do pogodzenia się z nią. O przyjaźni, która czasami sprawia ból i dokłada zmartwień, ale daje siłę. O pokładach wsparcia i ciepła.

Płakałam i się uśmiechałam. Zaciskałam zęby i oddychałam z ulgą. Przeżywałam każdą stronę, bo powieść nie dość, że została dobrze skonstruowana, to jeszcze mówiła o czymś, co bywa pomijane. I nawet nie chodzi dokładnie o bycie arem i asem, o czym nawet nie każdy słyszał. Po prostu tak mało powieści z tak piękną wrażliwością mówi o odkrywaniu swojej seksualności. O wszystkich trudnych uczuciach, które się z tym wiążą. Poza historią Georgii mamy jeszcze inne drogi do zrozumienia kim się jest i już przez to mam ochotę wcisnąć tę powieść w ręce każdego. Chcę by zgłębili temat aseksualności i aromantyczność. By zobaczyli, ile odwagi czasami trzeba, by kochać w zgodzie z sercem i ciałem. By obserwowali pogubionych bohaterów, którzy wciąż potrafią być dla siebie wsparciem.

Dziękuję autorce za tą powieść. Nigdy jej tego nie zapomnę.

przekł. Anna Halbersztat

Ciekawostka! Mamy tytaj osobę aseksualną, biseksualną i homoseksualną, a jakby to wciąż było za mało queerowej reprezentacji — jest też bohater niebinarny, a aromantyczność i homoerotyczność nie zostaje pominięta. Jestem zachwycona!

Miłość to zawsze wyzwanie. Nawet ta, która jeszcze nie zmaterializowała się w ciele wybranej osoby a jest jedynie westchnieniem, marzeniem, oczekiwaniem. To zawsze próba sił, nerwów oraz rosnących oczekiwań. Czy zatem młoda bohaterka powieści Alice Oseman udźwignie ten ciężar i pozna miłość od tej najlepszej strony?

Autorka znana z cudownej serii Heartstopper tym razem zabiera nas w nową podróż, ale równie emocjonalną, szczerą i dojrzałą. Za każdym razem zaskakuje mnie jak Alice Oseman trafnie oddaje otaczającą nas rzeczywistość oraz potrafi na czynniki pierwsze rozłożyć troski towarzyszące bohaterom. Tym razem poznajemy cudowną Georgia, którą obdarzamy sympatią już od pierwszych stron i towarzyszymy jej na miłosnej drodze ku poznaniu tego nieznanego jej do tej pory uczucia. Wielka romantyczka będzie musiała zweryfikować swoje marzenia względem rzeczywistości, ale to tylko utwierdzi nas w przekonaniu jak wiarygodna i świadoma jest to powieść.

Nie oszukując nikogo muszę przyznać, że na początku Georgia jest dość naiwna. Ma wystarczająco dużo lat, by wiedzieć, że szczere uczucie nie spadnie z drzewa jak dojrzałe jabłko a jednak zakłada, że na studiach już w pierwszych dniach pozna przeznaczoną sobie osobę. Kto by tak nie chciał? Dziewczyna szybko orientuje się jednak, że oczekiwania nijak mają się do tego co ją spodka a popełniane błędy oraz liczne niepowodzenia pokażą jej w końcu, że świat mimo swojej barwnej formy nie zawsze jest przychylny romantyczką. Na szczęście bohaterka ma u swojego boku przyjaciół, którzy świadomie kierują ją w odpowiednią stronę i bardzo doceniam ich poboczne kreacje, które wiele wniosły do fabuły.

Lekka historia jak na powieść młodzieżową przystało, kryje w sobie również drugie tło z subtelnym morałem. Prosty język prowadzi nas przez fabułę szybciej niżbyśmy tego chcieli, zacieśniamy więzi z bohaterami i kibicujemy Georgii w osiągnięciu celu a sam wątek romantyczny jest jedynie tłem pobocznym - pięknym oraz subtelnym, udowadnia bowiem, że w życiu miłość jest ważna, ale nie najważniejsza o czym w swoim czasie przekona się również bohaterka. Oseman nawiązuje do aktualnych tematów, szczerze pisze o aromantyczności czy o aseksualności pokazując, że każdy człowiek jest inny i oczekuje od życia czegoś zależnego od indywidualnych potrzeb.

"Loveless" pokazuje, że wchodzenie w dorosłość to pasmo prób i błędów. Udowadnia, że nikt nie zostaje oszczędzony przez los a każdy z nas pisze własną historię na podstawie podejmowanych decyzji. To prosta historia z którą utożsami się wielu z nas a opowieść głównej bohaterki tym mocniej trafi do naszego serca, bo znajdzie oparcie w naszych własnych doświadczeniach. Bardzo podobała mi się lektura powieści Alice Oseman i jedyne czego żałuję to faktu, że przeczytałam ją zdecydowanie zbyt szybko.

„Loveless” to piękna i szczera powieść, która celebruje tożsamość asa/aro i burzy wiele społecznych założeń dotyczących seksu, romansu, rodziny i przyjaźni. Wysiłki Georgii, by oddalić się od tych założeń i znaleźć spokój w swojej tożsamości, są zarówno specyficzne dla osób aro/asa, jak i uniwersalne dla każdego, kto szuka sposobu, aby poczuć się akceptowanym i „normalnym”. Bohaterowie Oseman reprezentują zróżnicowane pod względem rasowym, seksualnym i płciowym spektrum, a każda z ich perspektyw pomaga nadać narracji jeszcze większą głębię. Bo także w strefie romantycznej i seksualnej nie ma jedynie odcieni czerni i bieli, ale cała paleta barw. Czasem można się kłócić czy turkusowy to zieleń czy niebieski, ale bez niego ta paleta byłaby niepełna – tak jak uznanie, że aseksualność czy aromantyczność to nie choroba, a orientacja.

Więcej na [Adres usunięty]

Jeśli uważnie śledzicie mojego bloga, być może wiecie już, że pokochałam pióro Alice Oseman od pierwszego wejrzenia/przeczytania. Heartstopper i historia Nicka oraz Charliego tak mocno wpisała się już w mój książkowy świat, że nie wyobrażam sobie zrezygnować z poznawania kolejnych powieści autorki. Tym razem w moich rękach wylądowała książka Loveless. Czy historia Georgii zachwyciła mnie równie mocno, co Heartstopper? Na to pytanie odpowiem w tej recenzji.

Georgia jest najzwyklejszą w świecie nastolatką. Obecnie rozpoczyna przygotowania do pierwszego roku studiów i niby wszystko idzie dobrze, jednak... Georgia bardzo chce się zakochać. Podczas gdy jej rówieśnicy odkrywają siebie, wchodzą w kolejne związki i na każdym kroku spotykają swoje miłości, ona jedna wciąż pozostaje na uboczu. Zaczyna zastanawiać się, czemu wszystkim zakochiwanie się przychodzi z łatwością, a jej jakoś nie bardzo. Kiedy nastolatka natyka się na pojęcia aseksualność i aromantyczność, czuje się jeszcze bardziej zagubiona. Czy miłość w końcu przyjdzie do Georgii? A może istnieje lepsze uczucie niż miłość?

Powiem szczerze, że gdy zaczynałam lekturę Loveless, czułam wiele różnych emocji. Z jednej strony nie mogłam doczekać się kolejnego spotkania z piórem autorki, z drugiej bałam się rozczarowania, a z jeszcze trzeciej miałam w głowie myśl, że to może okazać się książka po prostu nie dla mnie. No i cóż, pierwsza połowa książki w rzeczywistości okazała się dla mnie ciężka do przebrnięcia i przyznaję to z ręką na sercu – ta część powieści niekoniecznie mnie do siebie przekonała. Druga połowa jednak okazała się bardzo wciągająca i na swój sposób lekka, ale więcej o tym poniżej.

Główna bohaterka przypadła mi do gustu, chociaż nie obyło się bez zgrzytów. Najbardziej irytowało mnie w jej zachowaniu taka niekonsekwencja – z jednej strony nastolatka sama miała pretensje do rówieśników, że tak naciskają na wszystkich w kwestiach miłosnych i okazywała coś na kształt buntu, a z drugiej sama dała się wciągnąć w tę presję i w efekcie wywierała ją sama na samej sobie. Choć rozumiem, skąd wynikało takie postępowanie i akceptuję je, to nie ukrywam, że chwilami czułam po prostu zdenerwowanie. Poza tym Georgię oceniam jako postać dobrze wykreowaną i niezwykle ciekawą. Georgia jest bohaterką o szalenie dobrym sercu, która za swoimi przyjaciółmi poszłaby w ogień, a to ogromna zaleta.

Wyżej napisałam o tym, że pierwsza połowa Loveless okazała się dla mnie dość ciężka do przebrnięcia. Po skończeniu całej książki odkryłam, jaki mógł być tego powód i za to pokochałam twórczość Alice Oseman jeszcze mocniej. Otóż Georgia przez znaczną część historii sama poszukuje siebie, próbuje rozwikłać zagadkę swojego “braku miłości”, a co za tym idzie, powstaje trochę chaos, a trochę takie wrażenie, jakby ona sama szła cały czas pod górę (tym samym książkę przez ten czas czytało mi się właśnie tak, jakbym szła cały czas pod górę - dość ciężko). Kiedy następuje moment, że nastolatka zaczyna podejrzewać, kim może być, historia zaczyna się rozluźniać, a tym samym robi się znacznie przyjemniejsza do czytania.

Autorka zawiera tutaj mnóstwo ważnych kwestii i przede wszystkim wątek poszukiwania siebie i tego, kim jesteśmy. W swoim egzemplarzu zaznaczyłam kilka fragmentów, a po skończeniu lektury po prostu zaczęłam płakać. Nie wiem, jakim cudem, ale ta książka w pewnym stopniu roztrzaskała mnie emocjonalnie i do dzisiaj przeżywam tę historię. Możliwość poznania tej książki zawdzięczam również tłumaczce, Annie Halbersztat, która wykonała kawał dobrej roboty.

Jeżeli szukacie wartościowej i dobrej powieści o młodych dorosłych, to zdecydowanie polecam Wam Loveless. Książka ta wyjaśnia wiele kwestii związanych z aseksualnością i aromantycznością, a tym samym pokazuje, że miłość to nie tylko jedno romantyczne uczucie, a zdecydowanie coś więcej.

Gorąco polecam. Bardzo dobra, ważna lektura. Nie tylko dla fanów młodzieżówek. A jeśli spodobały Wam się komiksy Heartstopper to dla tych, co nie wiedzą, to właśnie ich Autorka napisała Loveless.

Twórczość Alice Oseman poznałam po raz pierwszy, gdy sięgnęłam po komiks „Heartstopper”. Bardzo polubiłam ten cykl i z wielką ekscytacją sięgałam po kolejne części. Bardzo miło było zobaczyć zekranizowany świat Charliego i Nicka. Gdy zobaczyłam zapowiedź kolejnej książki spod pióra pani Oseman, to wiedziałam, że muszę poznać się z tą pozycją. Miała się różnić od „Heartstoppera”, ale przeczuwałam, że mi się spodoba i się nie pomyliłam.

Już sam tytuł książki „Loveless” podpowiada o czym może być książka. Byłam ciekawa tej historii, ale trochę też się bałam, że mi się nie spodoba. Na szczęście bardzo szybko przekonałam się, że to co czytam jest dobre. Polubiłam główną bohaterkę i byłam ciekawa jak potoczy się jej życie. Wraz z nią przeżywałam wszystkie jej próby zrozumienia samej siebie. Myślę, że autorka bardzo realnie oddała sytuację w jakiej może znaleźć się młody człowiek poszukujący własnej tożsamości seksualnej. Nie jest to opowieść pełna cukru. Pokazuje prawdziwe życie młodego człowieka, który może być zagubiony w świecie i próbuje się w nim odnaleźć. Robi to skupiając się na pewnych schematach jakie przekazywane są z pokolenia na pokolenie zamiast zaufać własnym uczuciom.

O książce „Loveless” mogę na pewno powiedzieć, że mnie wciągnęła. Historia Georgii okazała się interesująca i gdzieś tam poruszyła trochę moje serce i myśli. Nie potrafiłam nie myśleć o sytuacji Georgii. O tym, ile napotkała trudności, ale też, ile miała szczęścia. Smutno było mi rozstawać się z bohaterami. Miałam ochotę z nimi jeszcze trochę zostać, ale niestety strony w książce się skończyły i musiałam wrócić do realu.

Siedzę i stukam w klawiaturę, raz po raz usuwając to co właśnie napisałam. W mojej głowie kotłuje się milion myśli, a żadnej nie potrafię ubrać w słowa, tak jak bym chciała. Bo dawno nie czułam, czytając książkę, tego co czułam czytając Loveless. Bo chyba nigdy wcześniej nie byłam tak dostrzeżona, jak w tej książce. Wiecie, dla osoby, która przez pół swojego życia próbuje odnaleźć swoją tożsamość, seksualność i miejsce, a drugie pół próbuje przekonać ludzi dookoła, że nie jest tylko „internetowym wymysłem”, książka Alice Oseman to przełom. I chyba z tego właśnie powodu nijak nie potrafię wyrazić swojej opinii o niej. Ale spróbuję, choć pewnie mi wyjdzie zbyt chaotycznie i emocjonalnie.. cóż.

Jest coś zarówno przerażającego i jednocześnie wyzwalającego w odnalezieniu w powieści postaci, która tak dokładnie odzwierciedla niektóre doświadczenia życiowe. Dostrzega się te same błędy, te same uczucia, te same pragnienia i uświadamia sobie te same rzeczy co Georgia… tylko ja w tamtym czasie, nie miałam dostępu do wiedzy i zasobów, jakie są ówcześnie. Ta książka ma wspaniały potencjał, aby być dobrym źródłem wiedzy, ponieważ podchodzi do spraw z ludzkiej perspektywy, pozwalając czytelnikowi doświadczyć organicznego, stopniowego przekazywania nowych informacji, zamiast poddawać je w przytłaczający i nachalny sposób. Tego rodzaju łatwo przyswajalna wiedza i dobra reprezentacja są bardzo dużo warte, nie tylko dla osób, które mogą poszukują swojej seksualności i próbują zrozumieć własną tożsamość, ale także dla ich rodziny, przyjaciół i partnerów, którzy mogą mieć trudności ze zrozumieniem swoich bliskich. Loveless to podróż pełna złych decyzji, błędów, które mogą zniszczyć przyjaźnie i pewnego rodzaju bałaganu, który zawsze w sobie nosimy. Pomimo drobnych elementów, które mi się nie podobały, to skończyłam tę książkę zalana łzami. Tylko dlatego, że ta książka przemówiła do mnie i mojej duszy na tak wielu poziomach. I nie mogę się doczekać, kiedy zobaczę ludzi, którzy znajdą pocieszenie w tych postaciach i słowach.

Georgia pocałowała się z przystojniakiem ze szkoły! Nareszcie 🤩 Tylko jest jeden problem. Nie poczuła totalnie nic. Co więcej. Zamiast fajerwerków dziewczyna odruchowo odepchnęła całującego ją chłopaka 😬😅

To skłoniło ją do głębszych przemyśleń… Dlaczego nigdy w nikim się nie zakochała? Dlaczego nigdy nikogo nie pragnęła? Czy miłość kiedyś przyjdzie? Ale mocniej zastanawia się nad innym pytaniami. Czy w ogóle chce być z kimś w związku? Co oznaczają przypadkowo zasłyszane słowa: aseksualność i aromantyczność i dlaczego ciągle siedzą w jej głowie?

Ta książka była dla mnie taka… inna. Nigdy nie spotkałam się w książkach z tematem aseksualności. „Loveless” pozwoliło mi troszkę otworzyć oczy na ten temat, a dzięki głównej bohaterce mogłam poznać uczucia i wątpliwości jakie łączą się z odkrywaniem siebie i swojej seksualności… albo i aseksualności! 😉

Pokochałam praktycznie każdego bohatera. Wszyscy charakterni i wyjątkowi. Najmniej jednak przypadł mi do gustu charakter Georgii 😜 Po prostu odczuwałam, że na siłę wypiera to, że jest aseksualna, bo tak nie może być, bo to nie możliwe, bo jest „dziwna” i to mi w pewnym momencie zaczęło działać na nerwy.

Wiem, że o to chodziło w książce ale No ale No No nie wiem bhahahahah

O chciałabym jeszcze wspomnieć o tymi, że książka ma taki fajny klimat filmowy, albo serialowy. Że czytasz i praktycznie widzisz tych wszystkich bohaterów, ten akademik, próby do przedstawienia teatralnego i odkładając książkę, chcesz zaraz do niej wracać i dowiadywać się co dalej.

Mimo małych „ale” wiem, że zapamiętam tę historię na długo i będę ją dobrze wspominać 👌🏼

~

sylwiaczyta

To, że lubię twórczość Alice Oseman możecie wywnioskować chociażby po moich opiniach na temat „Heartstoppera”. Tym razem jednak sięgnęłam nie po komiks, a po powieść.

Czym zaskoczyło mnie „Loveless”?

Chyba przede wszystkim swoją bogatą reprezentacją i jednoczesnym prostym i obrazowym wytłumaczeniu na czym dana orientacja polega (jeżeli „polega” to złe określenie, to poprawcie mnie proszę na jakie powinnam je zamienić). Było to dla mnie bardzo pouczające i poszerzające horyzonty. To pierwszy raz gdy świadomie natknęłam się na bohaterkę aro/ace i dzięki warstwie edukacyjnej wiem teraz znacznie lepiej z jakimi dylematami może mierzyć się taka osoba.

Georgia jest bohaterką o jaką nie prosiliśmy, ale jakiej potrzebowaliśmy. Jest prawdziwie ludzka i rzeczywista, popełnia błędy, szuka swojej drogi i nie do końca sama siebie rozumie.

No właśnie, popełnia błędy. Podoba mi się, że Autorka nie przypięła jej łatki dziewczyny idealnej. Wręcz przeciwnie, bohaterka ta ostro przegnie i narozrabia. Jednak myślę, że najważniejsza jest jej wewnętrzna przemiana, która dokonuje się, gdy Georgia zaczyna w końcu rozumieć kim jest.

Dlatego też uważam, że ta książka jest ważna i potrzebna dla każdego, kto szuka swojej drogi bez względu na to, czy pójdzie chodnikiem, leśną drogą, czy przepłynie wpław jezioro. W końcu każdy chce być sobą i chce być akceptowany.

Myśle, że wiele osób powinno tę książkę przeczytać i dobrze przemyśleć to, co jest w niej napisane.

Dla mnie była to niezwykle wartościowa, piękna ale i momentami trudna lektura. Cieszę się, że udało mi się ją przeczytać w #pridemonth

Jest to głównie książka o poszukiwaniu swojej seksualności. Autorka prowadząc historię stopniowi wprowadza kolejne informacje dotyczące aromantuczności czy aseksualności. Dlatego wraz z Georgią możemy w pełni zaznajomić się z tematem i przejść wraz z nią przez tą niełatwą drogę od poszukiwania do akceptacji samego siebie.

Równie ważnym ale i też poruszającym tematem była przyjaźń. Jest tu przedstawiona jako wyjątkowa więź między ludźmi. I pokazuje jak ważnym elementem naszego życia może stać się taka relacja. Jak bardzo szczególna ale i wymagająca jest.

To książka, która poruszyła niejedną emocje w moim wnętrzu. Książka napisana jest w tak świetny sposób, że dosłownie przeżywałam wszytko razem z główną bohaterką. Wszelkie jej rozterki, kryzysy i zawahania. I teraz jeszcze bardziej podziwiam osoby, które przeszły podobna drogę co Georgia.

Georgia zawsze chciała się w kimś zakochać. Chciała być taka jak inne dziewczyny. Przecież to wstyd, że idąc na studia jeszcze z nikim się nie całowała, ani nie przeżyła swojego pierwszego razu. Tylko czy bycie taką samą jak wszyscy jest dobre?

Georgia wraz z przyjaciółmi wyjeżdża na studia do innego miasta. Szybko zauważa, że praktycznie wszyscy myślą tutaj o imprezach, nowych znajomościach, romansach i pocałunkach, włącznie z jej współlokatorką. Georgia nie chce być gorsza i też postanawia znaleźć miłość swojego życia. Przy okazji wkręca się w nową społeczność i wraz z Pip, Jasonem i Rooney tworzą kółko Szekspirowskie. Jej marzenia co do występów na scenie wreszcie się spełniają!

Wkrótce Georgia zaczyna zauważać, że nie jest taka jak inni. Nie pociągają ją sprawy sercowe. Na siłę próbuje wejść w „dorosłe związki” ale coś jej w tym przeszkadza. Czuje, że jest w niej jakaś sprzeczność. Cały czas była niepewna swoich uczuć do czasu kiedy dowiedziała się czym jest aseksualność i aromantyczność. Czy to jest ostatni element brakującej układanki? Czy wreszcie odkryła nową część siebie? A co jeśli wcale nie musi się zakochiwać?

To przepiękna historia o poszukiwaniu własnej seksualności, własnej grupy społecznej, własnego miejsca na Ziemi. To książka, która otwiera serce na ludzi, uświadamia i pokazuje problemy o których mogliśmy nie mieć pojęcia. To nie jest kolejna wyidealizowana historia z mało prawdopodobnymi wydarzeniami. To historia prawdziwa do bólu, z realnymi problemami. Gwarantuję, że poczujecie się jakby wydarzenia z „Loveless” działy się naprawdę. I właśnie przez ten realizm „Loveless” jest jedną z najważniejszych książek w moim życiu.

Uwielbiam to w jak realistyczny i chwytający za serce sposób Oseman przedstawiła problemy miłosne Georgii. Przez karty książki możemy obserwować jej drogę do poznania własnej seksualności. Tak, wszyscy wiemy że to jest trudna droga ale czy wszyscy wiedzą jak to naprawdę wygląda i jakie myśli mamy w głowie?

Pamiętajcie każdy jest wyjątkowy i nigdy nie musicie nikomu nic udowadniać! Warto znaleźć siebie w tym całym chaosie. Nie bójcie się szukać i próbować nowych rzeczy!

"Loveless" była dla mnie książką ciężką, ale ogromnie potrzebną i wiem, że zostanie ze mną już na zawsze.

W książce przedstawiona jest historia nastolatki, która nigdy tak naprawdę się nie zakochała, choć bardzo próbowała sobie wmówić, że jest inaczej. Cóż, historia Georgii strasznie mnie poruszyła od pierwszych stron. Wszystko przeżywałam razem z nią. Jej przykre myśli i sytuacje bardzo mocno na mnie wpływały i już na początku doprowadziły do łez.

"Loveless" pokazuje drogę dziewczyny do odkrycia prawdy o sobie, drogę niezwykle wyboistą, na której stoi masa przeszkód.

Na szczęście Georgia podczas poszukiwania miłości, znajduje coś zdecydowanie ważniejszego - zrozumienie dla samej siebie. Jest to niezwykle trudne, szczególnie w przypadku Georgii, dla której takie pojęcia jak aromantyczność czy aseksualność są kompletnie nowe i tylko powodują większe zagubienie.

Smutne jest to, że w książkach tak rzadko spotyka się osób aseksualne, a aromantyczne nie istnieją prawie wcale. Ukazywanie takich postaci jest niezwykle ważne. Przecież to nie jest wymysł, a takich ludzi spotyka każdy. Niezwykle istotne jest pokazanie, że bycie aseksualnym czy aromantycznym jest normalne i nie ma w tym zupełnie nic złego. "Loveless" pokazuje to w doskonały sposób, choć sama Georgia podczas odkrywanie własnego ja, często pyta samą siebie, co jest z nią nie tak.

Większość książki rozgrywa się na studiach. Jest to nowy start dla dziewczyny, która pragnie w końcu znaleźć idealną drugą połówkę. Bardzo podobało mi się przedstawienie studenckiej rzeczywistości w nieco inny sposób niż zwykle mam okazję poznawać. Ponadto ogromnym plusem jest tak ogromna queerowa reprezentacja. Do tego autorka tłumaczy nam dane zagadnienia.

Po tym co napisałam wcześniej może się wydawać, że książka jest jakimś siedliskiem depresji i smutku, ale to nie jest prawdą. Poza łzami, "Loveless" wiele razy przprzywołała uśmiech na moją twarz.

Do tego dostajemy tu wspaniale ukazaną przyjaźń, która w końcu nie zostaje przyćmiona relacjami miłosnymi.

Bohaterów bardzo łatwo polubić. Są to postacie rzeczywiste. Ja podczas czytania czułam się jakbym poznawała losy prawdziwych osób, a nie postaci z wyobraźni Alice. Ogromnie polubiłam Georgie i w wielu momentach bardzo chciałam ją uściskać.

Myślę, że poruszyłam wszystkie najważniejsze kwestie, resztę musicie poznać sami. Jest to książka, którą zdecydowanie polecam, a wręcz uważam, że każdy powinien przeczytać. Mi "Loveless" ogromnie pomogła i na pewno powrócę do niej jeszcze wiele razy.

Nie robię tego często, ale przez wpływ jaki miała na mnie książką, oceniam ją na 10 ⭐.

PS Na końcu znajdują się linki do stron o aseksualności i aromantyczności, co uważam za doskonały zabieg.

Od dawna wszędzie było głośno o twórczości o Alice Oseman, jednak najpopularniejszy jej komiks nie zachwycił mnie na tyle, abym mógł nazwać się fanem "Heartstoppera". Pomimo to czekałem na wydanie "Loveless", czując, że ta książka poruszy w moim sercu to coś, co ludzie czują do historii Nicka i Charliego. Nie myliłem się.

Historia Georgii urzekła mnie już od samego początku swoją prawdziwością. Myśli głównej bohaterki były takie... rzeczywiste, co dobrze przybliżyło mi aseksualność/aromantyczność, która nie pojawia się w literaturze za często, a także pozwoliło mi wczuć się w historię oraz utożsamić z bohaterką. Nie czytałem. Ja poczułem to, co się dzieje.

Współczułem, śmiałem się (szczególnie przy scenie z ogniskiem) i wciskałem miliony znaczników w książkę, przeżywając z postaciami.

Ludzie, którzy otaczali naszą młodą studentkę byli nie stereotypowi, co mnie pozytywnie zaskoczyło. Nie było stereotypowego futbolisty czy blondynki. Każdy miał swoją unikalną cechę, połączoną z urokiem osobistym. Jason miał swoją pluszową kurtkę, Rooney uwielbienie do Shakespeare'a, Pip problem z zakochiwaniem się w hetero dziewczynach, a Sunil osobowość osoby mentorskiej.

Zaletą, która w największym stopniu urzekła mnie w "Loveless" jest przedstawienie przyjaźni, jako czegoś nie mniej ważnego niż miłość. Piękna przyjaźń, która może pocieszyć po nieudanej randce, telefonie dawnej miłości czy kompletnej katastrofie.

Motyw teatru wzbogacił treść w przyjemny sposób oraz skłonił mnie do szerszego poznania tej mniej znanej twórczości Williama Shakespeare'a.

Po prostu czytajcie "Loveless" Alice Oseman i poznajcie piękno platonicznych relacji w tej cudownej książce.

„– Lubię cię. - [...] A przynajmniej tak sądziłam. Mogłabym, gdybym się postarała, gdybym się do tego zachęcała, gdybym udawała, że to realne tak długo, aż by się takim stało”, czyli o aseksualności i aromantyczności słów kilka.

Loveless to książka autorki popularnego komiksu Heartstopper. Sama powieść już na długo przed jej polską premierą miała swoje grono fanów. Teraz mamy okazję przeczytać ją w tłumaczeniu Anny Halbersztat. Czy w pełnoprawnej książce autorka wypada równie dobrze co w uroczym komiksie?

Georgia nigdy nie była zakochana, nigdy się z nikim nie całowała, nikt nigdy jej się nie podobał, ale jako romantyczka z obsesją na punkcie fanfików jest pewna, że pewnego dnia trafi na właściwą osobę.

Kiedy wraz ze swoimi najlepszymi przyjaciółmi, Pip i Jasonem, rozpoczyna studia w innym mieście, daleko od domu, jest gotowa, by rozpocząć poszukiwania swojej wielkiej miłości. Zadanie wydaje się nie być trudne, gdy ma się u boku towarzyską współlokatorkę oraz miejsce w Towarzystwie Szekspirowskim. Georgia uważa, że jej marzenia spełnią się bez problemu!

Okazuje się jednak, że jej romansowe plany nie do końca zyskują akceptację wśród znajomych. Georgia przeżywa swoją własną komedię pomyłek i zaczyna się zastanawiać dlaczego miłość u innych osób wydaje się tak łatwa, a w jej przypadku już nie. W zderzeniu z nowymi dla niej pojęciami – aseksualnością i aromantycznością – Georgia staje się jeszcze bardziej niż dotąd niepewna własnych uczuć.

Byłam bardzo ciekawa tej historii i wyczekiwałam na jej polską premierę. Jest to historia świeżo upieczonej studentki Georgii. Dziewczyna uwielbia romanse w każdej postaci – film, serial, książka czy też opowiadania. Jednak sama nigdy nie była zakochana. Teraz postanawia to zmienić, ale nie wszystko idzie po jej myśli. To w dużym skrócie fabuła tej powieści. Loveless to powieść młodzieżowa poruszająca tematy aseksualności oraz aromantyczności. Jest to coś nowego na naszym rynku. Dotychczas rzadko kiedy spotykałam się z takim tematem. Alice Osman wykreowała autentycznych bohaterów, dzięki czemu łatwo można się z nimi utożsamiać.

Loveless porusza trudne tematy, z którymi wiele osób się boryka — traumy, toksyczne związki, ciałopozytywność czy też odkrywanie swojej orientacji seksualnej. To wszystko autorce udało się umieścić pod powłoką lekkiej i przyjemnej młodzieżówki. Mimo że historia jest dosyć prosta, ma swój urok. Znajdziecie tutaj wszystko to, co w wielu innych młodzieżówkach. Jedynie główna bohaterka dosyć często mnie irytowała swoim zachowaniem.

Oczywiście historia jest przeurocza i przesłodzona w każdym aspekcie, ale czyta się ją z uśmiechem na twarzy. Myślę, że to książka, która może pomóc innym odkryć siebie i pogodzić się z tym, kim się jest. Alice Osman po raz kolejny sprawiła, że spędziłam miło czas z wykreowana przez nią opowieścią. Jeśli szukacie lekkiej i jednocześnie podejmujące ważne tematy młodzieżówki to Loveless będzie idealna.

„Będę się mocniej starać.

Chcę wiecznej miłości.”

Georgia nigdy nie była zakochana, nawet się nie całowała, ale chce odnaleźć miłość w życiu. Uwielbia filmy o miłości i uwielbia miłość. Kiedy jednak jej wszystkie starania spełzają na niczym, zaczyna się zastanawiać, czemu mimo swoich chęci nie wychodzi jej to, tak jak innym.

Zaczyna zderzać się z pojęciami aseksualność i aromantyczność - czy to możliwe?

„Loveless” to książka o której mogłabym mówić godzinami. Zasypywać Was toną cytatów i swoich przemyśleń. Ciągle wracam do niej myślami i nie mogę wydostać się spośród jej stron.

„Nienawidziłam jej. Chciałam być nią. Nienawidziłam siebie.”

Georgia na prawdę chce kochać, chce żyć jak ludzie dookoła niej, zakochiwać się i być kochaną. Całym swoim sercem próbuje dążyć do tego, aby przeżywać miłość tak jak ludzie dookoła niej. To takie proste, pocałować nieznajomego i poczuć ciepło jego ciała - dla innych tak. Georgia zaczyna czuć tak wiele emocje, zagłębiać się w nich i szukać rozwiązania swojego „problemu”. Obserwuje swoich przyjaciół, którzy żyją tak swobodnie w świecie, który dla niej jest nieosiągalny. Ale tak bardzo chce być jego częścią. Tak bardzo chce to czuć. Nie jest to jednak tylko książka o poszukiwaniu siebie w miłości, bo w końcu nie tylko romantyczne relacje ją w sobie mają. Przyjaźń przedstawiona przez Alice Oseman to coś, czego potrzebujemy, chociaż może nawet o tym nie wiedzieliśmy.

„Czułam się, jakbym przechodziła żałobę. Jakbym opłakiwała to fałszywe wyobrażenie, tę przyszłość z fantazji, której nigdy nie przeżyję.”

„Loveless” jest fenomenalną książka, emocjonującą, poruszającą i głęboką. To jedna z tych pozycji, która wsiąka w człowieka i zostaje z nim. Staje się częścią jego spojrzenia na pewne sytuacje i powraca w myślach przed snem.

Niezaprzeczalnie „Loveless” trafia do ulubieńców tego roku, a może nawet i życia.

Gdzie nie spojrzymy, wszędzie jest miłość. Zakochana para nastolatków idących chodnikiem trzymając się za ręce. Para staruszków siedząca razem na ławce w parku. Małżeństwo przytulone do siebie i patrzące na to, jak bawią się ich dzieci. Nieśmiała dwójka ludzi, którzy są na pierwszej rance i z zakłopotaniem zerkają na siebie co chwilę.

Tak wiele filmów, seriali, książek oraz piosenek opowiada o miłości. Chcąc nie chcąc wiele z nas zaczyna odczuwać presję, by znaleźć tę jedną osobę, z którą połączy nas prawdziwe uczucie i będziemy razem już na zawsze. To jednak nie jest takie łatwe. Czasem miłość pojawia się nagle, czasem trzeba na nią długo czekać.

A czasem nie pojawia się wcale.

Tak właśnie było z Georgią. Zawsze myślała, że tak jak inni ludzie znajdzie swoją drugą połówkę, zakocha się i stworzy związek jak z filmu. Jednak gdy tylko pojawiała się okazja na zbliżenie do kogokolwiek, dziewczyna jedyne czego chciała to uciec. Powodem wcale nie był strach, a niechęć do fizycznego kontaktu. W końcu odkryła powód.

Aseksualność i aromantyczność.

Od tamtej pory Georgia musiała przewartościować swoje życie i w pewnym sensie nauczyć się żyć na nowo. Musiała zrozumieć, że wcale nie przeżyje historii jak z jej ulubionych filmów romantycznych.

Jednak… czy to takie straszne?

To była cudowna książka.

„Loveless” mówi o odkrywaniu siebie i swojej seksualności, ale nie tylko. To też historia o przyjaźni, niezrozumieniu, zranieniu, dorastaniu i przeróżnych innych problemach dotykających każdego z nas.

To książka, którą powinien przeczytać każdy, zwłaszcza osoby w młodym wieku.

Otula, bawi, wywołuje łzy i sprawia, że nie czujemy się samotni.

Nie ważne jakiej jesteś orientacji czy płci, jesteś wartościowx, jesteś super, jesteś ważnx!

ᴀsᴇᴋsᴜᴀʟɴᴏść – osoba aseksualna nie odczuwa pociągu seksualnego w stronę innych osób.

 

🎭 Georgia to fanka historii miłosnych. Jednak, jak na złość, sama nigdy nie była zakochana i z nikim się nawet nie całowała. W świecie pełnym seksu i namiętności czuje, że różni się od innych nastolatków. Nawet jej najlepsi przyjaciele, Pip oraz Jason, mają już za sobą swoje ‘pierwsze razy’. Gdy dziewczyna rozpoczyna studia i poznaje pewną siebie Rooney, zaczyna zadawać sobie coraz więcej pytań o swoją orientację i o to, czego tak naprawdę pragnie. Czyżby czekało ją nudne życie bez miłości? A może po prostu nie nadaje się do związku? Pytanie goni pytanie, a Georgia czuje się coraz to bardziej zagubiona.

 

„Lubienie dziewczyn, gdy jest się dziewczyną, ma w sobie moc. Światło. Nadzieję. Radość. Pasję”

 

🎭 Książka już od pierwszych stron chwyta za serce i stawia czytelnika przed wieloma trudnymi, a nawet obcymi mu tematami. Aseksualność i aromantyczność nie są wątkami, które pojawiają się w historiach zbyt często. Jest to miła i bardzo potrzebna odmiana.

 

🎭 Bardzo podobały mi się wszelakie wątki poboczne, które sprawiły, że ta urocza historia wciągnęła mnie bez reszty. Przedstawienie z Shakespearem w tle czy Tęczowy Durham wywołały u mnie wiele pozytywnych emocji. Historia może i była momentami trochę przepełniona, ale ostatecznie wszystko zostało dopięte na ostatni guzik.

 

🎭 Bohaterów nie dało się nie polubić. Chociaż początkowo Georgia wywoływała u mnie mieszane uczucia, później miałam już tylko ochotę mocno ją przytulić. Bohaterzy zmagali się ze swoimi osobistymi problemami, które często definiowały ich codzienność. Pomimo gorszych dni wytrwale dążyli przed siebie, wiedząc, że po burzy zawsze wychodzi słońce. A gdy już tracili wiarę, u ich boku zawsze znajdowali się przyjaciele, którzy popychali ich ku właściwej drodze.

 

🎭 „Loveless” to ważna w tych czasach książka. Myślę, że idealnie nada się również dla młodszych czytelników, którzy dopiero zaczynają odkrywać siebie. Lektura podnosi na duchu, bierze nas delikatnie za rękę i wciąga do swojego świata. Czego można chcieć więcej? 🥺

Kiedy zobaczyłam to nazwisko na okładce, wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Uwielbiam serię heartstopper i wiedziałam, że kolejnej serii od Autorki nie mogę pominąć. Tym razem nie jest to komiks, tylko tradycyjna opowieść o zmaganiem z dorosłością, dojrzałością i bezgraniczną potrzebą tego, aby ktoś nas pokochał.

„Byłam tak zafiksowana na punkcie poszukiwania romantycznej miłości, że nawet nie umiałam dostrzec tej, która znajdowała się tuż pod moim nosem.”

Georgia niczego nie pragnie bardziej niż w końcu poczuć coś więcej aniżeli lubienie. Chce się zakochać, chce znaleźć drugą połówką, ale niestety nie jest to takie łatwe, ponieważ nie jest w stanie niczego poczuć. Kiedy idzie na studia, otaczający ją ludzie, różnorodność i zmiana otoczenia pozwala jej na nowe znajomości, ale czy to coś da ? Czy Georgia w końcu zakocha się w kimś do szaleństwa ?

Chyba jednak jestem osobą, która nie bardzo rozumie szukania miłości u drugiej osoby na siłę. A Georgia szukała jej prawie cały czas, powtarzając sobie jak mantrę, że nie może do nikogo poczuć czegoś więcej. Było to dla mnie w pewnym momencie irytujące. Rozumiem też kwestie zamysłu Autorki, aby ukazać problem aseksualności, o której nadal zbyt dużo się mówi. Nadal uważana za temat tabu. Jednak chyba ukazanie tego na takiej osobie jak główna bohaterka było raczej nietrafione, szczególnie, gdy dziewczynę cechuje nieodpowiedzialność, niefrasobliwość i takie drętwe podejście do wszystkiego. Nie polubiłam jej, było mi ciężko czytać ten tytuł i powiem szczerze, że się męczyłam, ponieważ wiele scen się ciągnęło, było opisanych w detalach, co mi do końca nie odpowiadało.

Dawno nie miałam w swoich rękach tak ciekawej książki. Wciągnęła mnie ona niemal od samego początku i przez dłuższy czas nie mogłam oderwać się od czytania. Fabuła była naprawdę ciekawa, a co najważniejsze, zostały poruszone w niej tematy, o których raczej się nie pisze. Takie kwestie jak aseksualność są raczej pomijane w literaturze, a szkoda, bo warto edukować społeczeństwo. Bohaterowie zostali wykreowani tutaj bardzo dokładnie, z dbałością niemal o każdy szczegół. Jeśli szukacie ciekawego romansu, który nie jest tylko dla młodzieży, to szczerze polecam!

Alice Oseman zrobiła się u nas dość sławna za sprawą fantastycznej serii komiksów „Heartstopper”, tym razem wydawnictwo Jaguar postanowiło wydać jej książkę „Loveless”. Czy i tym razem autorka mnie zachwyciła?

Georgina nigdy nie była zakochana, z nikim nawet się nie całowała. Wszyscy wokół mają kolejnych partnerów, zdobywają nowe doświadczenia miłosne, a ona nadal nic. Przekonana jest jednak, że i na nią kiedyś przyjdzie pora.

Z czasem nachodzą ją wątpliwości. To, co dla innych wydaje się czymś normalnym, dla niej wcale takie nie jest. Gdy spotyka się z pojęciami takimi jak aseksualność i aromantyczność, zaczyna rozumieć swoje uczucia.

Bardzo się cieszę, że na polskim rynku zaczynają być wydawane książki, które mówią o różnych orientacjach seksualnych. Dzięki temu wzrasta świadomość u młodszych i u starszych na temat różnorodności.

Georgina praktycznie przez całą książkę próbuje zrozumieć siebie. Zastanawia się, co z nią jest nie tak. Skoro każdy z jej otoczenia przeżywa swoje historie miłosne, czy to z chłopakiem, czy to z dziewczyną, a ona, choć bardzo chce, to nie jest w stanie nic do nikogo poczuć. Z czasem uświadamia sobie jednak, że to, że ma inne potrzeby (lub ich nie ma) nie znaczy wcale, że jest gorsza lub „nienormalna”.

Bardzo podobał mi się morał, który wypłynął z tej książki. Mówi on o tym, że miłość do przyjaciół wcale nie musi być gorsza niż miłość romantyczna i, że nikt na siłę nie powinien być w związku, a małżeństwo i dzieci to nie cel istnienia każdej osoby, nieważne co chcieliby rodzice lub dziadkowie.

Na plus oceniam również styl autorki, strony czytały się dołowienie same. Gdy zaczęłam czytać książkę, to nawet nie zorientowałam się, kiedy dotarłam do jej końca, a to wszystko za sprawą prostego języka. W tej książce nie znajdzie się długich i nudnych opisów. Dialogi są naturalne, bohaterowie zostali bardzo dobrze wykreowani. Autorka świetnie przedstawiła problemy, z którymi boryka się młodzież. Chociaż jestem już dorosła i lata studenckie już dawno mam za sobą, to z niektórymi bohaterami w niektórych sytuacjach mogłam się utożsamić.

Podsumowując, jeśli ktoś polubił komiks „Heartstopper” to i z książki „Loveless” będzie zadowolony. Książkę czyta się w wielkim zaangażowaniem. Czuje się wszystkie emocje, których doświadczają bohaterowie. Czasami chciałoby się nimi potrząsnąć, a czasami po prostu ich przytulić. „Loveless” to historia, której brakowało na naszym rynku. Zdecydowanie poszerza horyzonty i powinien sięgnąć po nią każdy, kto choć trochę czuje się zagubiony w swoich uczuciach.

Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

Od dawna nie zaliczam się już do młodzieży, ale od czasu do czasu zdarzy mi się przeczytać tego typu powieść. Powiem szczerze, że ta książka nie powinna mieć ograniczeń wiekowych, jeśli chodzi o tę górną granicę, gdyż osoby dorosłe również mogą znaleźć w niej wiele dla siebie. Książka wciąga od pierwszej strony i trzyma w napięciu do samego końca. Dawno już nie miałem w swoich rękach tak ciekawej powieści. Akcja toczy się tu powoli, ale pełno jest niespodziewanych zwrotów, które nadają całości odpowiedniego tempa. Polecam!

"Loveless" Alice Oseman

Jeżeli śledzicie mój profil od dłuższego czasu, to zapewne wiecie jak wielką miłością darzę twórczość Alice Oseman. Autorka posługuje się niewymagającym i lekkim piórem, a do tego często okrasza dialogi bohaterów sporą ilością humoru, przez co czytanie jej książek jest dla mnie czystą przyjemnością.

Muszę jednak wspomnieć, że to przede wszystkim poruszane przez Alice Oseman wartości i wątki z reprezentacją queer, najbardziej zaskarbiły moją sympatię do jej twórczości.

W "Loveless" po raz pierwszy zetknęłam się z aromatyczną bohaterką- Georgią, która dąży do odkrycia własnej orientacji i zrozumienia, dlaczego nie może być "taka jak wszyscy".

Queerowe definicje takie jak osoba aseksualna czy aromatyczna, dotychczas były jej całkowicie obce i podczas pierwszego zetknięcia z nimi nastolatka czuje się nieco przytłoczona.

Osiemnastoletnia Georgia nigdy nie była zakochana ani z nikim się nie całowała, ponieważ myślała, że jej czas na znalezienie drugiej połówki i odkrycia własnej definicji miłości jeszcze nadejdzie.

A zwłaszcza, że w swoim życiu przeczytała niezliczoną ilość fanfików o zapierającym dech w piersiach i przyprawiającym o motyle w brzuchu uczuciu.

Kiedy więc nastolatka wraz ze swoimi najlepszymi przyjaciółmi zaczyna studia w nowym mieście, dostrzega w tym nowym początku szansę na odnalezienie swojego partnera.

Pozornie łatwe zadanie, czyż nie? Ponieważ jak trudne może być zadurzenie się w kimś?

Niestety dla Georgii wcale nie jest to takie łatwe. Dziewczynę ogarniają myśli, których nie jest się w stanie pozbyć.

Jest skonfundowana dlaczego miłość w przypadku innych osób jest taka łatwa, a ona sama nie jest w stanie się zakochać.

Czy to tylko kwestia właściwej osoby czy może Georgia wcale nie musi dla nikogo stracić głowy i będzie to absolutnie okej?

"Loveless" to niezwykle wartościowa pozycja młodzieżowa o dorastaniu i odkrywaniu własnych upodobań.

Mam wrażenie, że przynajmniej raz w życiu każdy nastolatek odczuł rówieśniczą presję odnalezienia drugiej połówki, z którą mógłby umawić się na randkę, ponieważ tak właśnie "robią inni".

Zakładam więc, że w pewnym stopniu, młodsi czytelnicy będą w stanie odnaleźć w tej historii cząstkę siebie.

Gorąco polecam i zachęcam do lektury!

Ocena 8/10

Czasami lubię sięgnąć do literatury młodzieżowej, chcąc przekonać się czy pisarze poruszający tematykę kierowaną do młodego człowieka mają do przekazania głębsze treści, w ten sposób sięgnęłam po 'Loveless' Alice Oseman. Muszę powiedzieć, że książka jest znakomita, zwłaszcza dla osób, którym bliska jest tematyka LGBTQ, można sporo się o niej dowiedzieć, jeszcze bardziej i mocniej uświadomić sobie jak istotna jest tolerancja. Mnie szczerze mówiąc ta książka otworzyła oczy na wiele spraw, za co dziękuję autorce i z całego serca polecam przeczytać bo warto.

"Loveless" Alice Oseman to niezwykle cenna powieść młodzieżowa. Na czym polega jej największa wartość? Bohaterka powieści stopniowo poznaje siebie. Najpierw dziwi się, że nie może się zakochać, potem dowiaduje się o swej aseksualności. Początkowo rozpacza, a potem zauważa, że w życiu jest tyle innych, wspaniałych, cennych wartości. To książka niezwykle ważna dla nastolatków, dla których problem inności, jakiejkolwiek, urasta tak często do rangi dramatu. Powieść Oseman niesie jakże ważny przekaz: będąc innym, można być szczęśliwym.

Nie zachwyciła mnie ta książka, ale może dlatego, że jest skierowana głównie do młodzieży. Jestem po prostu na nią za stara :) to jedyny jej minus, ponieważ na pochwałę zasługuje przede wszystkim główny temat książki, czyli aseksualność. Nie spotkałam się jeszcze z książką, która zawiera tak ważny temat i dogłębnie go opisuje. Bardzo dobrze, że na nią trafiłam, polecę ją mojej siostrzenicy. Warto wiedzieć, że istnieje coś takiego, że Ci ludzie są normalni, tak jak my i co czują. Inny nie oznacza gorszy, to bardzo ważne.

"Loveless" to typowa książka młodzieżówka. Napisana w prosty przystępny sposób, tekst czyta się jednym tchem. Czytając szybko można zżyć się z przedstawionymi w książce bohaterami. Plusem jest to, że bohaterowie książki są ukształtowani w taki sposób, że łatwo można się z nimi utożsamić co w książkach dla młodzieży jest niezwykle ważne. Umiejscowienie bohaterów w akademiku też jest dobrym zabiegiem wykonanym przez autorkę, ponieważ większość młodzieżówek opiera się na szkolnych licealnych korytarzach. Dlatego jak dla mnie ta książka ma same plusy, każdy kto lubi młodzieżówki powinien po nią sięgnąć.

"Loveless" czyli książka, która wbrew tytułowi jest przepełniona miłością.

Zakochałam się w tej książce już od jej pierwszych stron i to nie tylko dlatego, że za twórczość Alice Oseman skoczyłabym w ogień. To po prostu dobra książka. Dobra i przede wszystkim szczera. Podczas czytania ani razu nie miałam wrażenia jakby jakikolwiek obraz był przesłodzony lub przesadnie dramatyczny. Wszystko zostało zachowane w bezpiecznej autentyczności, za co ogromnie cenię sobie Alice.

Podczas rozwoju wydarzeń obserwujemy zmiany zachodzące w życiu Georgii - nałogowej pochłaniaczki romansów w każdym formacie, nieważne czy chodzi tu o filmy, seriale, książki czy też jej ukochane fanfiki enemies to lovers. Jak można się domyśleć, dziewczyna sama marzy o tym, aby pewnego dnia spotkał ją podobny los, w końcu prawie każdy w jej życiu kiedyś tego doświadczył. Każdy tylko nie ona. Tak więc gdy tylko wyjeżdża na studia postanawia sobie, że to wszystko zmieni - że znajdzie tego jedynego (lub tą jedyną) i zakocha się bez pamięci. Nikt jednak nie przewidywał, że może okazać się to niemożliwe.

“Loveless” to absolutny must read dla fanów literatury młodzieżowej! Podczas lektury wkraczamy do świata nieidealnych i czasami trochę zagubionych studentów i nie możemy się z niego wyrwać, dopóki nie rozprawimy się ze wszystkimi czterystoma stronami cudowności. Ta książka uczy, że miłość romantyczna to nie wszystko i że wcale nie trzeba jej posiadać, aby być kompletną i najlepszą wersją siebie. Sama wyciągnęłam z niej dużo różnych wniosków, które zapewne będę kontemplować przez najbliższe dni (jak nie tygodnie).

Tak czy inaczej oświadczam, że każdy powinien dać szansę historii Georgii.

''Loveless" to historia Georgii, świeżo upieczonej studentki, która nigdy w życiu nie była zakochana i pragnie w końcu znaleźć miłość. Napisana prostym, młodzieżowym językiem, pozwalającym na szybkie zżycie się z postaciami. Jedną z rzeczy, które mnie bardzo pozytywnie zaskoczyły w tej książce, było to, jak został tutaj poprowadzony wątek romantyczny. "Loveless" to skarbnica mądrych głosów młodych ludzi i bezpieczna przystań dla tych, którzy jeszcze próbują odnaleźć samych siebie. Mam nadzieję, że po nią sięgniecie, bo naprawdę warto.

"Loveless" Alice Oseman

Wkraczającą w studenckie życie Georgię nic nie różni od znajomych. Z wyjątkiem jednego - nigdy się nie zakochała, ani nawet nie pocałowała żadnej osoby. Gdy jej starania w szukaniu miłości wychodzą na marne, dziewczyna zaczyna rozumieć, iż pojęcia aseksualności i aromantyczności nie są jej obce...

"Loveless" to powieść young adult, którą zawdzięczamy autorce mojej ukochanej serii komiksów "Heartstopper". Mimo że na pierwszy rzut oka historia Georgii wydaje się bliźniaczo podobna do tej znanej nam z powieści graficznej, to łączy je naprawdę niewiele wspólnych elementów. Poza jednym - odkrywaniem swojej orientacji, własnej tożsamości, uczeniem się rozumienia samego siebie. Ten motyw w tejże pozycji gra pierwsze skrzypce.

Alice Oseman na przykładzie głównej bohaterki otwiera oczy swoim czytelnikom na istnienie aseksualizmu i aromantyczności. Dookoła nas bardzo mało mówi się na ten temat, sam mam bardzo małe spektrum patrzenia na tę swego rodzaju cechę człowieka. Szczegółowe naszkicowanie portretu psychologicznego Georgii umożliwia nam zajrzenie do serca i mózgu osoby aromantycznej. Odpowiednio pogłębiona warstwa psychologiczna, opisanie przemyśleń, spostrzeżeń i rozmaitych uwag protagonistki pozwala na zrozumienie i odnalezienie się w sytuacji odbiorcy.

W "Loveless" natrafiamy również na potrzebę dopasowania się jednostki do reszty społeczeństwa, pragnienia bycia takim samym, niewyróżniającym się spośród tłumu, próby dążenia do owego stanu na siłę. Oseman podkreśla jednak, że to życie w zgodzie z własną naturą powinno stać się naszą ambicją. Stara się wpłynąć na czytelników, by nie dopasowywali się utartym normom obyczajowym, moralnym, które zakładają istnienie jednej orientacji, lecz aby żyjąc pełnią życia, pokazywali siebie takimi, jakimi są.

Powieść Alice Oseman oprócz ważnego przekazu zawiera pewne defekty, które odbierają radość z lektury, jak było w moim przypadku.

Do fabuły wkradło się kilka niemających wpływu na nic, niepotrzebnych po prostu wątków. Czyniły one historię chaotyczną, nieuporządkowaną, której zabrakło odpowiedniego balansu. Wymykały się one daleko poza ramy tematyczne "Loveless", a tym samym były zupełnie zbędne, pełniły rolę sztucznych zapychaczy.

W historii Georgii nie ma żadnych zwrotów akcji, aczkolwiek uważam, że tak banalna rzecz dla urozmaicenia mogłaby je posiadać. Inną sprawą jest nieustanne, uprzykrzające się poruszanie tematu seksualności dosłownie na każdej kolejnej stronie, przez co powieść zatraciła jakąkolwiek delikatność i subtelność.

Podsumowując, "Loveless" nie jest tytułem idealnym, do bardzo dobrej też tej książce daleko. Jest to przeciętniak poruszający niezwykle ważne we współczesnych czasach motywy, zwłaszcza na drodze świata i Polski do nastania tolerancji, gotowości na przyjęcie inności od "normy". Powieść skonstruowana przez Alice Oseman pomaga zrozumieć terminy aseksualizmu oraz aromantyczności, uświadamia mnóstwo kwestii, lecz do samego końca nie zachwyca.

⭐5/10

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Jaguar.

"Prawie wszystkie piosenki, jakie kiedykolwiek na­pi­sa­no, były o mi­ło­ści lub sek­sie. I mia­łam wra­że­nie, jakby ze mnie drwi­ły."

*

Georgia zawsze zazdrościła swoim rówieśnikom romantycznych doświadczeń — zwłaszcza że sama nie tylko jeszcze nie była w związku, ale również nigdy się nie całowała czy nawet nikt jej się tak naprawdę do tej pory nie spodobał. Dziewczyna nie zamierza jednak porzucać nadziei na prawdziwą miłość, a na pewno nie teraz gdy idzie na studia. Nowe miasto, nowi ludzie i nowe szanse na miłość. Jednak czy to wszystko może być takie proste ? Oczywiście, że nie, zwłaszcza po zetknięciu się z nowymi pojęciami, jakim są aromantyczność i aseksulaność. Całe szczęście, że na drodze do odkrycia samej siebie Georgi towarzyszą przyjaciele, na których zawsze można liczyć.

*

Jeśli mam być szczera, to o "Loveless" nie mam wiele do powiedzenia, ponieważ jest to bez wątpienia DOBRA MŁODZIEŻÓWKA, którą z czystym sumieniem mogę polecić zarówno młodszym, jak i starszym czytelnikom.

*

Książka napisana jest bardzo przystępnym językiem, dzięki czemu kolejne strony właściwie umykają sam, nawet pomimo dość nierównego tempa akcji. A jeśli dodamy do tego fajnie poprowadzone motywy takie jak:

💔 próby zrozumienia swoich potrzeb i zaakceptowania siebie,

💔 aromantczyności czy aseksualniści, które są pojęciami niestety nadal niezbyt popularnymi,

💔 przyjaźni, dzięki której można pokonać wiele przeszkód,

wtedy nie ma wątpliwości, że do przymiotnika "DOBRA" natychmiast można dodać "WARTOŚCIOWA".

*

Jeśli chodzi o największą zaletę i wadę książki to:

➕ Kreacja bohaterów jest jak dla mnie największym atutem tej historii. Bohaterowie nie tylko są naprawdę różnorodni, ale również napisani w taki sposób, że najzwyczajniej w świecie da się ich lubić.

➖ Pojawiło się kilka fragmentów, które moim zdaniem nic nie wnosiły do fabuły i jak dla mnie stanowiły swego rodzaju "zapychacze". To właśnie przez nie chwilami ucierpiało tempo akcji.

*

Podsumowując, "Loveless" oceniam na 8/10. Uważam, że jest to historia, obok której nie można przejść obojętnie, zwłaszcza jeśli mówimy o literaturze młodzieżowej.

Powiem szczerze, że po raz pierwszy spotykam się z tematem aseksualności i aromantyczności w literaturze. Uważam, że należy takie tematy poruszać, szczególnie w książkach dla młodzieży, gdyż pozwala im to lepiej zrozumieć swoją seksualność i ogólnie świat, jaki ich otacza. Pod względem merytorycznym jest to naprawdę świetna powieść. Jeśli zaś spojrzymy na kwestie typowo literackie, to jest to lektura poprawna, ale nie ma w niej jakiegoś takiego zaskoczenia, które sprawiłoby, że nie można byłoby się oderwać od czytania. Myślę, że warto po tę pozycję sięgnąć.

Loveless to historia Georgii, świeżo upieczonej studentki, która nigdy w życiu nie była zakochana i pragnie w końcu znaleźć miłość. W tej przygodzie towarzyszą jej Pip i Jason – najlepsi przyjaciele jeszcze z czasów szkolnych oraz ekscentryczna współlokatorka, Rooney. Jest to opowieść o odnajdywaniu swojej tożsamości i akceptowaniu jej, o przyjaźni oraz pierwszych wrażeniach, które szybko mogą okazać się mylne.

Uwielbiam tę książkę, bo ma w sobie wszystko, co powinna mieć idealna młodzieżówka. Jest niewymagająca, a przez tekst dosłownie się płynie. Napisana prostym, młodzieżowym językiem, pozwalającym na szybkie zżycie się z postaciami. Do tego moje serce skradły tytuły rozdziałów nawiązujące w taki czy inny sposób do ich treści.

Bohaterowie są różnorodni, każdy został wykreowany jako jednostka, a nie sztuczny tłum dla rozgrywających się wydarzeń. Są też bardzo charyzmatyczni i można się z nimi łatwo utożsamiać. Ja na przykład odnalazłam w Georgii ogromną część siebie i podczas czytania nieraz musiałam przystanąć na moment, żeby pomyśleć „też tak mam”. Chwilami moje podobieństwo do tej postaci aż mnie przytłaczało, ponieważ nigdy wcześniej nie spotkałam się z bohaterką tak bardzo mi bliską. Myślę, że ogromnym plusem jest tutaj to, że poznajemy Georgię w sytuacji, w jakiej mogło stanąć wielu z nas – w końcu na pewno nie jestem jedyną osobą, która kiedyś obawiała się, że nigdy nikogo nie znajdzie.

Jedną z rzeczy, które mnie bardzo pozytywnie zaskoczyły w tej książce, było to, jak został tutaj poprowadzony wątek romantyczny. Obawiałam się, że wejdzie na pierwszy plan i zaburzy całkowicie wiadomość, jaką chciała przekazać autorka. Na szczęście nic takiego się nie stało, a sam wątek pojawiał się bardziej jako historia poboczna. Mimo wszystko podobał mi się taki mały dodatek, szczególnie że mamy tutaj do czynienia z przecudownym romansem sapphic z motywem od nienawiści do miłości, które absolutnie uwielbiam.

Kolejnym plusem tej historii jest umieszczenie jej w środowisku akademickim. Nasi bohaterowie to studenci, którzy próbują się odnaleźć w nowym mieście i wśród zupełnie obcych ludzi. Bardzo brakowało mi takiego miejsca akcji w książkach dla młodzieży, które zwykle kończą się na poziomie szkoły średniej. Tutaj dzięki zmianie otoczenia dostajemy mnóstwo nowych, życiowych sytuacji, ale też przezabawnych momentów. Moje serduszko zdecydowanie skradło kółko Szekspirowskie oraz nawiązania do Scooby Doo.

Do tego znalazło się jeszcze mnóstwo miejsca na poruszenie ważnych tematów, takich jak ciałopozytywność, romantyzowanie i seksualizowanie rzeczywistości, trudne związki i traumy, czy odkrywanie swojej orientacji seksualnej. Jestem niesamowicie wdzięczna, że na polskim rynku wydawniczym nareszcie pojawia się książka, w której otwarcie mówi się o aseksualności oraz aromantyczności, które do tej pory były zwykle ignorowane. Bardzo mi się podobało, jak autorka je przedstawiła.

Loveless to skarbnica mądrych głosów młodych ludzi i bezpieczna przystań dla tych, którzy jeszcze próbują odnaleźć samych siebie. Mam nadzieję, że po nią sięgniecie, bo naprawdę warto.