Listy Noel. Noel. Tom 4

Ostatnio Richard Paul Evans wjeżdża u mnie na grubo. W momencie kiedy to czytam zaczynam jego 3 książkę w ciągu miesiąca. Ale kto mnie dłużej obserwuje to wie o moim zamiłowaniu do twórczości autora. Co ciekawe "Listy Noel" to dla mnie specyficzna książka. Od razu po przeczytaniu nie poczułam nic specjalnego. Dopiero po pewnym czasie zaczynam doceniam wartość tej powieści.

.

"Listy Noel" to jednak piękna historia o radzeniu sobie z przeszłością, wybaczaniu, oczyszczaniu swojej duszy. Noel jest redaktorką w znanym wydawnictwie. Współpracuje ze światowej sławy autorami. Jednak jej życie osobiste nie jest pełne sukcesów. Rozwód, samotność, nie wspominając o ojcu, którego nie widziała od lat. Jednak pewien telefon zmienia wszystko i Noel musi wrócić do rodzinnego domu by pożegnać się z umierającym ojcem, który pragnie w ostatniej chwili jej coś wyznać. Kiedy jednak ląduje w rodzinnym mieście odbiera ją zapłakana przyjaciółka i pomocnica ojca, co może oznaczać tylko jedno. To wtedy zaczyna się powolny proces wybaczania przede wszystkim sobie.

.

To opowieść o tym, że nie wszystko jest takie jakie się wydaje. Potrafimy latami żyć w zakłamaniu tylko dlatego, że nie potrafimy spojrzeć prawdzie w oczy i starannie pielęgnujemy swoje rany zamiast dać im się zagoić. Takie traktowanie problemów jest wyniszczające niestety dla każdej ze stron. Ale Evans jak zawsze w cudowny sposób pokazuje jak ludzie są silni i ile potrafią wytrzymać, by w końcu dojrzeć do najtrudniejszej czynności jaką jest powiedzenie: przepraszam, nie miałem/am racji.

.

Jak każdą książkę autora serdecznie polecam. Mam nadzieję, że sięgniecie po nią z mojego polecenia, bo zapoznanie się z twórczością autora niesie za sobą ogromną wartość.

Zdecydowałam się na nią nie wiedząc, że to jest seria. Jednak książki nie łączą się, ale myślę, że chętnie przeczytam 3 poprzednie tomy.

Noel leci do domu, który opuściła lata temu. Wraca, bo dostała wiadomość od umierającego ojca. Nie wie co ją tam czeka, jak długo zostanie, choć chciałaby jak najkrócej...Wszystko się zmienia, gdy dociera na miejsce. Po kilku dniach zaczyna dostawać tajemnicze listy i początkowo myśli, że są od Dylana, który jest jej dawną miłością. Spotkali się, obije po przejściach, jak rozwinie się to dalej?

Nie znałam wcześniej autora, choć nie, autor mi gdzieś tam migał i jego książki, ale żadnej dotąd nie czytałam. Dlatego też chciałam przeczytać tą historię i poznać jego styl. Wciągnęła mnie i zachwyciła, całkiem inny styl i klimat, niż te, które dotąd czytałam. Na pewno jeszcze coś przeczytam jego autorstwa.

Historia mi się bardzo podobała, bardzo fajnie napisana, z uczuciem. Z przesłaniem, takim by rozmawiać, nie zamykać się tylko rozmawiać, nie obwiniać się czy kogoś, tylko rozmawiać, rozmawiać otwarcie. Przebaczać, o tym też trzeba pamiętać, że popełniamy błędy, co jest rzeczą ludzką.

Historia ciepła, bardzo szybko się ją czytało, wciągnęła mnie i choć można się domyśleć jak się zakończy, to są pewne zwroty akcji, które mogłyby sugerować inne zakończenie.

Książka wciąga, wzrusza, można łezkę uronić, ale i uczy. Każdy znajdzie tu jakiś odnośnik do swojego życia. Bardzo podobały mi się niecodzienne listy wplecione w całość. Fajnie też, że część akcji dzieje się w księgarni, że to ona również łączy ludzi. Cenne chwilę, które powinniśmy celebrować. Nie wszystko w biegu, ale na spokojnie, zwłaszcza przed świętami.

Lubię takie książki, zwłaszcza teraz, takie lekkie, bo na cięższe brak mi przestrzeni w głowie. A tak jest przyjemnie napisana i zżyłam się z Noel, choć trochę mnie denerwowała, tak jak Wendy ;) Fajnie, że się dogadały.

Mogłabym czytać jeszcze dalsze losy, momentami smutek, że to już koniec i dalszych losów nie będzie. Ale z drugiej strony wszystko co miało być wyjaśnione, zostało wyjaśnione. Nic dodać, nic ująć.

Lubicie książki, które niosą przesłanie? Ja uwielbiam, szczególnie takie, które trafiają prosto do mojego serca. Tam właśnie trafiła książka Richarda Paula Evansa „Listy Noel”.

Poruszająca historia młodej kobiety o wdzięcznym imieniu Noel, która wraca w rodzinne strony, by pożegnać się z umierającym ojcem. Ojcem, który od lat nie uczestniczył w jej życiu, gdyż taka była jej wola, którą on uszanował, pomimo że serce przepełniało go bólem i tęsknotom za swą jedyną córką. Gdy prosi ją o ostatnie spotkanie, dziewczyna wsiada w samolot. Po przylocie okazuje się jednak, że nie zdążyła, jej ojciec zmarł. Noel chce jak najszybciej uporządkować swoje sprawy i wrócić do Nowego Yorku. Nie spodziewa się jednak, że jej życie zostanie wywrócone do góry nogami, że będzie musiała zmierzyć się z przeszłością, oraz podjąć ważne życiowe decyzje, również te dotyczące miłości.

Już na początku powieści pojawiły się u mnie łzy, nie rozumiałam, cóż takiego musiało się wydarzyć w życiu dziewczyny, że odcięła się od swojego ojca, że była tak zobojętniała na jego na śmierć. Im dalej zagłębiałam się w lekturę, tym bardziej byłam poruszona tą historią. Szczerze żałowałam Noel, że nie dała sobie szansy, by za życia poznać lepiej swojego ojca.

W tej książce autor uzmysławia nam, jak wiele może nam zostać w życiu odebrane poprzez nieporozumienia, słowa, które nigdy nie zostały wypowiedziane, albo które padły pod wpływem wielkich emocji i zraniły drugą osobę.

TABULA RASA – czysta karta, czasami warto schować swoją dumę do kieszeni i zacząć wszystko od początku. PRZEPROSIĆ, WYBACZYĆ, ROZMAWIAĆ. Nasz czas bowiem na ziemskim padole jest mocno ograniczony i powinniśmy przeżyć go tak, żeby nie żałować ani jednego dnia. Bo drugiej szansy nie dostaniemy.

Bardzo emocjonalnie podeszłam do tej książki, uderzyła w najczulsze struny mojej duszy i poruszyła mnie do głębi. Pełna wzruszeń, bezwarunkowej miłości, mądrości i życiowych drogowskazów otuliła mnie niczym ciepły kocyk jesiennym wieczorem.

Polecam Wam tę powieść, jest idealna na ten przedświąteczny czas!

Dziękuje Wydawnictwu ZNAK za egzemplarz recenzencki.

Świąteczne książki rządzą się swoimi prawami. Powinny być ciepłe, otulające i pełne uroku. Opowiadać o histori, która będzie krzepić i dawać nadzieję. I dokładnie taka jest najnowsza powieść ze świątecznego cyklu Richarda Paul Evansa.

Dwójka ludzi, których nic nie łączy, a dzielą trudne doświadczenia. Niby schematycznie, ale autor wie, co chce nam przekazać. Nie ma tu przesłodzenia czy infantylnosci, a sama historia, choć przewidywalna, to jest realna. Nie jest to kolejna bajka dla dorosłych, a opowieść z morałem. Dużo tu emocji, tych dobrych i mniej dobrych, ale przez to jest prawdziwie. W dodatku napisana jest lekko, bardzo przyjemne, z polotem.

Chociaż początek sprawiał mi trochę trudności to z każdą stroną było lepiej. To książka z tych, dla których warto porzucić obowiązki na kilka godzin.

Życie Noel legło w gruzach, odszedł od niej mąż, straciła pracę, dach nad głową, a na domiar złego odszedł jej ojciec. Nie była z nim w najlepszych stosunkach, w zasadzie prawie nie miała z nim kontaktu, jednak gdy dowiedziała się o jego śmiertelnej chorobie, postanowiła przyjechać, by się pożegnać, niestety nie zdążyła. Okazuje się, że zostawił jej cały majątek, łącznie z biznesem w postaci księgarni. Kobieta będzie musiała zdecydować, co dalej zrobi ze swoim życiem. W głowie namiesza jej Dylan – dawna miłość oraz listy, które dostaje od osoby podpisującej się tajemniczym pseudonimem „Tabula Rasa”.

Książki Evansa otulają me czytelnicze serce niczym ciepła pierzynka. Uwielbiam zagłębiać się w jego przepełnione mądrościami, niosące za sobą morał historie. „Listy Noel” są cudowną, ciepłą, ale również bardzo bolesną opowieścią, która na pewno da Wam do myślenia. Czasami życie rzuca nam kłody pod nogi, a nieszczęścia jak dobrze wiemy, lubią chodzić parami, a nawet całymi stadami, ale nikt nie mówił na starcie naszego życia, że będzie łatwo. To tylko od nas zależy, jak rozdamy swoje karty. Najgorzej jest, gdy pewnych rzeczy nie możemy zmienić, ze śmiercią nie wygramy, przychodzi ona niespodziewanie i odbiera nam naszych bliskich, kiedy my mamy jeszcze tyle do powiedzenia, tyle do zrobienia tak jak Noel.

Główna bohaterka irytowała mnie do szpiku kości, ale rozumiem kreację tej postaci. Jest ona zapatrzona w czubek swojego nosa, głucha na słowa innych i uparta w tym, co sobie postanowiła. Jej największą umiejętnością jest zrażanie do siebie ludzi, nawet tych, którzy mają do niej najwięcej cierpliwości. Pielęgnuje w sobie złość i nierozpracowane traumy. Jedna z postaci mówi do niej słowa: „(…) nie znoszę głupców. Życie nauczyło mnie, że najbardziej głusi są ci, którzy nie chcą słuchać” i te słowa idealnie opisują Noel. Pełno w niej pretensji do całego świata i braku zrozumienia sytuacji. Miałam nadzieję, że niczym Scrooge z „Opowieści wigilijnej” dojdzie do jej przemiany, ale nie zdradzę Wam, czy do tego doszło.

Podoba mi się klimat tej powieści. Mała księgarnia, coraz bliżej do świąt, niewielka społeczność ludzi, która zna się nawzajem. Dużo tu ciepła, pomocnych dłoni i życzliwości. Evans jednak nie byłby sobą, jeśli nie poruszyłby również trudnych tematów. Przyznaje się, że uroniłam nad tą książką łzę.

„Listy Noel”, to idealna pozycja na tę porę roku, choć można ją oczywiście czytać nawet latem, lecz świąteczne książki, czytane przed świętami, jak wiemy, mają swój niezastąpiony klimat. Jeśli macie w planach przeczytać tylko jedną zimową powieść, to sięgnijcie po tę. Jestem pewna, że się nie zawiedziecie, zwłaszcza jeśli lubicie powieści obyczajowe oraz lekkie romanse.

"Listy Noel" @richardpaulevansauthor to słodko gorzka historia która wzruszyła mnie nieraz przy lekturze. Noel wraca do rodzinnego miasta na życzenie ojca który umiera, między tą dwójką od lat relacje są bardzo trudne. Jednak gdy nasza bohaterka dociera na miejsce okazuje się że nie zdążyła a jej ojciec odszedł na zawsze. Z każdym kolejny dniem życie które tak starannie układała przestaje istnieć. W końcu postanawia zostać by zastanowić się co dalej, w jej życiu pojawi się ponownie osoba którą kiedyś znała i kochała jak i tajemnicze listy które będą nie raz dla niej drogowskazem. Ojj kochani ile tutaj było łez żalu, bólu i goryczy. Nie dam rady chyba policzyć ile razy wkurzała mnie Noel jej upór i zachowanie. Poznawałam jej historię i z każdą stroną było mi jej żal, za emocje które w sobie trzymała, za złość na cały świat którą w sobie nosiła a najbardziej że straciła okazję by przebaczyć. Ta historia mimo to była bardzo ciepła i otulająca, może przez to że była taka życiowa. Jak często nosimy w sobie urazy, złość i nie zdążamy się pogodzić z kimś na kim nam zależy? Noel przebędzie długą drogę by poznać wszystkie sekrety z dzieciństwa, pogodzić się z prawdą i z samą sobą. Oczywiście nie będzie w tym sama. Bardzo podobała mi się ta historia, miasteczko i bohaterowie to opowieść do której wrócę z pewnością gdy będę miała gorszy dzień i będę potrzebowała czegoś co pomimo żalu da mi też nadzieję.

𝑻𝒐 𝒂𝒗𝒐𝒊𝒅 𝒍𝒐𝒗𝒆 𝒃𝒆𝒄𝒂𝒖𝒔𝒆 𝒐𝒇 𝒕𝒉𝒆 𝒑𝒐𝒔𝒔𝒊𝒃𝒊𝒍𝒊𝒕𝒚 𝒐𝒇 𝒍𝒐𝒔𝒊𝒏𝒈 𝒊𝒕 𝒊𝒔 𝒍𝒊𝒌𝒆 𝒑𝒐𝒊𝒔𝒐𝒏𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒖𝒓𝒔𝒆𝒍𝒗𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒂𝒗𝒐𝒊𝒅 𝒃𝒆𝒊𝒏𝒈 𝒎𝒖𝒓𝒅𝒆𝒓𝒆𝒅.

🎄 Gdy do Noel, redaktorki nowojorskiego wydawnictwa, dociera wiadomość od umierającego ojca, jej uporządkowany świat pęka niczym bańka mydlana, a to dopiero początek. Nie łączyła ich bliska relacja, jednak kobieta wraca do rodzinnego miasta, Salt Lake City. I to tam, przytłoczona zmianami Noel zaczyna dostawać tajemnicze listy.

🎄 Chyba powinnam puścić kupon w totka, ponieważ któryś raz z rzędu domyśliłam się szczegółów fabuły. W przypadku tej książki, przy drugim liście byłam już absolutnie pewna kto je napisał. I ostrzegam, mały spojler - w epilogu była ciąża, bo inaczej się nie da, prawda?🙃 *też przewidziałam, niestety*

🎄 Mało mi świątecznie. Nie mam jakiś wygórowanych wymagań, ale wciśnięcie święta Dziękczynienia i Bożego Narodzenia nie załatwia sprawy. Zabrakło mi tej specyficznej, otulającej niczym kocyk atmosfery. Mogłam jednak liczyć na autorka i wszystkie posiłki zostały opisane i wyliczone z aptekarską dokładnością.

🎄 Tytułowe listy były tak skonstruowane, aby poruszyć czytelnika i momentami grały na emocjach, ale... nie na moich. Miałam ochotę na jakieś wzruszki i płaczki, nic z tego się nie wydarzyło.

🎄 I teraz czas na moje żale i rozgoryczenia. Siedmiolatka była traktowana jak znacznie młodsze dziecko *to już zboczenie zawodowe, sorry*. I chyba nie muszę mówić, że z zaangażowaniem w historię było slabo, skoro zwracałam uwagę na takie szczegóły?

🎄 Pierwszy raz na oczy widziałam użycie liczby mnogiej słowa 'żurawina' - suszone żurawiny będą mi się śnić po nocach.

🎄 Po scenie z motylem, która wydawała mi się nieprawdopodobna, sprawdziłam w jakiej temperaturze żyją te stworzonka i co dzieje się z nimi w zimę (dla ciekawskich: zapadają w coś w rodzaju hibernacji/snu zimowego).

🎄 To druga pozycja autora, którą przeczytałam i chyba będzie ostatnią 🙈

„Listy Noel” to czwarta część z serii świątecznych powieści Richarda Paula Evansa. Każda historia jest oddzielną opowieścią, dlatego nawet jeśli nie czytaliście poprzednich części, możecie sięgnąć po tę książkę. Główną bohaterką powieści jest młoda kobieta o wdzięcznym imieniu Noel, które, swoją drogą, oznacza „narodzić się”. Dziewczyna odcięła się od życia, które prowadziła wcześniej, wyjechała z rodzinnego miasta i nie utrzymywała kontaktu z ojcem. Ten przed śmiercią wysłał do niej list z prośbą o spotkanie. W tym miejscu rozpoczyna się przygoda Noel, która na zawsze zmieni jej życie. Bardzo lubię książki Evansa za życiową mądrość i za to, że zawsze zostawiają czytelnika z jakimś wartościowym przesłaniem. W najnowszej powieści autora zostały poruszone dość istotne kwestie, a mianowicie trudne relacje na linii ojciec-córka. Mowa jest tu również o odrzuceniu, strachu przed miłością, uporaniu się z demonami przeszłości, trudnej drodze do wybaczenia, odnalezieniu wewnętrznego spokoju i o tym, jak prawda może nas wyzwolić. Noel przez wiele lat uważała ojca za złego człowieka. Dopiero po jego śmierci zobaczyła, jak wielu miał przyjaciół, jak wielu osobom pomógł. Zrozumiała, że się myliła, a ojciec za wszelką cenę starał się ją ochronić. Przed czym? To już musicie sprawdzić w powieści. Przeszłość Noel pełna była kłamstw i kiedy zaczynają one wychodzić na jaw, jej oczy w końcu się otwierają i może zacząć budować nowe, oparte na prawdzie życie.

Powieść jest wzruszająca, momentami nawet bolesna. Ale daje nadzieję, niesie pokrzepienie i pocieszenie. Listy, które otrzymuje Noel to skarbnica życiowych prawd, a przy okazji cytatów, które warto zanotować lub zaznaczyć sobie na później. Będą idealną podporą w trudnych chwilach. Ta historia bywa smutna, jest jednak szczera i prawdziwa, bo opowiada o życiu. O życiu pełnym wzlotów i upadków budowanym od nowa na zgliszczach przeszłości. O życiu, w którym prym wiodą skomplikowane relacje rodzinne, w którym często idealizujemy osoby nam bliskie kosztem innych, które obwiniamy za całe zło, które nam się w życiu przytrafiło. Jest to też opowieść o miłości, a właściwie o tym, aby dać sobie szansę na miłość, nawet jeśli myślimy, że na nią nie zasługujemy. Bo szansa należy się każdemu. Szczególnie w takim okresie jak Święta, kiedy wszystko może się zdarzyć. Bo to czas cudów, prawda?

Atmosfera Świąt jest wyraźnie wyczuwalna w powieści, jednak nie jest to typowo świąteczna opowieść. Klimat, jaki się w niej utrzymuje, jest bardziej zimowy niż świąteczny, a miejscami nawet trochę jesienny. Na pewno jednak powieść ta nie jest cukierkowata. Jest piękna, porusza najczulsze struny w sercu czytelnika ze względu na ogromny ładunek emocjonalny. Na szczęście nie wypływa z każdej jej strony cukier, lukier i inne motylki. To powieść podejmowaniu złych decyzji i dojrzewaniu do podjęcia tych właściwych, o pogubieniu się w życiu i próbie odbudowania go na nowo, o odkrywaniu prawdy i o mierzeniu się z jej konsekwencjami i o przebaczeniu, także sobie, przede wszystkim. Dlatego nie ma tu miejsca na żadne słodkie, motylkowate emocje. Książkę czyta się szybko, głównie dlatego, że akcja jest dynamiczna i przeważają w niej dialogi, co nadaje jej jeszcze większego dynamizmu. Końcówka jest nawet trochę zbyt szybka, za dużo się dzieje i do tego wszystko wywraca się do góry nogami. Ale ja tak właśnie lubię, dlatego nie narzekam. Kreacja bohaterów jak zawsze wyszła autorowi znakomicie. Postać Noel jest wiarygodna, a samą bohaterkę można polubić i można się z nią utożsamiać. Jednak trochę wbiła mnie w fotel informacja, że dziewczyna, która jest redaktorką w nowojorskim wydawnictwie, nie wiedziała, co znaczy tabula rasa, a tak podpisywane były tajemnicze listy, które do niej przychodziły. Dla mnie trochę szok. Ale się nie czepiam, bo to w sumie szczegół, a z książką bardzo przyjemnie spędziłam jeden zimny wieczór i dobrze będę ją wspominać.

„Listy Noel” to ciepła, poruszająca opowieść z ponadczasowym przekazem, którą warto przeczytać. Jest życiowa, do bólu prawdziwa, wartościowa i właściwie czyta się sama. Polecam 🧡

Czy listopad to dobry czas żeby zacząć lekturę książek świątecznych?

Okazało się, że w moim przypadku najlepszy. Wczorajszy długi, niespieszny wieczór spędziłam na lekturze książki, której pozorna okładka nie wskazywała na takie wartościowe treści. Swoją tegoroczną przygodę z książkami świątecznymi rozpoczęłam od książki Richarda Paula Evansa „Listy do Noel” w której autor pozamykał wszystkie elementy charakterystyczne dla historii świątecznej. Odnajdziemy tutaj emocje, odnajdziemy ciepło otulające serce i przesłanie, które po zakończonej lekturze pozostanie z nami na długo. Z kart tej historii emanuje taka prawdziwa, krystalicznie czysta miłość. Taka, która nie tylko otula serce ale też pozwala uwierzyć w to, że prawdziwa miłość istnieje. Co więcej może przydarzyć się w najmniej oczekiwanym momencie życia.

Oczywiście oprócz miłości nie zabraknie tutaj skomplikowanych rodzinnych relacji, poszukiwania sensu życia, czy w końcu pogodzenia się z przeszłością. Autor w bardzo umiejętny sposób zwrócił naszą uwagę na idealizowanie biskich nam osób, na patrzenie na nie bezkrytycznym okiem i na odrzucanie prawdy – tej najbardziej bolesnej. Cuda się zdarzają i w tej książce mamy na to niejeden przykład. Sięgnijcie po nią jeśli tyko nadarzy się ku temu okazja. ..

Kiedy do Noel dociera informacja o umierającym ojcu, młoda kobieta postanawia wrócić do miejsca o którym chciała zapomnieć. Chociaż sama nie chce się do tego przyznać, kocha ojca a informacja o jego złym stanie zdrowie bardzo ją poruszyła. Nieplanowana podróż w rodzinne strony miała być krótkim wyjazdem, jednak przewrotny los ma dla Noel inne plany.

Na miejscu wracają wspomnienia, ale nie tylko. W życiu kobiety pojawia się dawna miłość – Dylan. Każde z nich z własnym bagażem doświadczeń stara się żyć jak potrafi najlepiej. Mówi się że stara miłość nie rdzewieje, jednak czas robi swoje. W tym samym czasie Noel zaczyna dostawać listy od tajemniczego nadawcy, których treść porusza jej najczulsze struny. Wydaje się, że nie jest ona przypadkowym adresatem, a listy pisze ktoś, kto zna ją jak nikt inny.

„Listy Noel” to moja pierwsza w tym roku książka, utrzymana w świątecznym klimacie. Muszę się Wam przyznać, że sięgając po tę książkę, nie myślałam, że okaże się ona tak piękna i poruszająca. Życie bohaterki nie jest usłane różami. Wydarzenia z przeszłości trwale zniszczyły coś, co z pozoru powinno być niezniszczalne. Ta powieść, to nie tylko świąteczna sielanka, ale przede wszystkim ciężka droga wiodąca bohaterów ku przebaczeniu. „Prawda Was wyzwoli”– tak mówią uczeni i dużo mądrzejsi ode mnie. Ja mam swoją wersję – „Lepsza jest najgorsza prawda, niż najpiękniejsze kłamstwo”. Ostatecznie chyba nikt z nas nie lubi być okłamywany, prawda?

Oficjalnie zostałam fanką tej książki. Historia Noel otuliła moje serce, jak najcieplejszy koc otula zmarznięte ciało. Zachęcam każdego z Was do przeczytania tej książki. Takie książki jak „Listy Noel” mogę czytać cały czas.

KRÓTKA OPINIA

Otulająca zapachem, charakterystycznym dla książek, z prostotą afirmującą ulgę płynącą z przebaczenia, roztaczająca aurę nieskazitelnej magii.

Kreśląc tę powieść, Richard Paul Evans ulokował w niej wszystkie elementy, które powinna posiadać pozycja świąteczna. Błyskającą zachwycającymi odcieniami, jak bombki na choince, miłość, rozgrzewające niczym ogień buchający w kominku ciepło oraz wprost wyartykułowaną, ale czarującą głębokim przesłaniem, życiową mądrość. „Listy Noel” to historia objawiająca wdzięczne prawdy egzystencjalne, wyzute z zawiłości, a jednak tak często zapominane w ferworze dnia codziennego. Zobrazowana droga do szczęścia i odczuwalnego spokoju, intencjonalnie wznieca obłok refleksji, a także sugestywnie wskazuje pięknymi, tytułowi listami najcenniejsze wartości. Mimowolnie łaskoczącymi pod powiekami, napływające łzami wzruszenia, niewątpliwie determinuje swoiste oczyszczenie duszy, jawnie prowokując do odważnych zmian w rzeczywistości odbiorcy – i właśnie dlatego jest tak wyjątkowa. Ta książka na fundamencie słów, iż „nigdy nie jest za późno, by stać się tym, kim mogłeś się stać”, mających wyraźny wydźwięk w fabule, portretuje skrupulatnie odkrywane w sobie uczucia głównej bohaterki o wymownym imieniu, Noel. Emocjonalnych doznań w tej świątecznej odsłonie spod pióra Evansa z pewnością wam nie zabraknie. Gwarantuję!