Tajemnica pod jemiołą

Za oknem typowo listopadowa aura a ja zaczęłam powoli wprowadzać się w zimowo-świąteczny nastrój. Na pierwszy ogień poszła książka męskiego autora - Richard Paul Evans pisze bardzo lekko i jedynie w sposób ogólnikowy wspomni o świętach. Na bardziej tematyczne powieści przyjdzie jeszcze czas... Czy również i tym razem będzie magicznie, romantycznie i z tajemnicą w tle?

Jill przyprawiła mężowi - Alexowi Bartlettowi - rogi, zostawiła go, aż wreszcie wystąpiła o rozwód. Koledzy z pracy radzą mu przy piwie, by poszukał sobie kobiety w internecie, jednak portal randkowy, na którym Alex dokonał rejestracji nie przedstawił mu żadnej sensownej kandydatki... Żadna z piszących do niego kobiet nie spełnia marzeń ani oczekiwań. Dla zabicia nudy Alex przegląda przypadkowe strony, aż natrafia na blog o samotności prowadzony przez tajemniczą LBH. Codziennie czyta jej wpisy i uważa, że to jest kobieta piękna wewnętrznie, zupełnie przeciwnie niż jego była żona.

Zafascynowany blogerką próbuje ustalić gdzie ona mieszka, jednak nie jest to łatwe. Po jednym z wpisów o szwajcarskim święcie domyśla się gdzie należy szukać i.... wyrusza w podróż na zachodnie wybrzeże. Czy znając tylko podpis blogerki będzie w stanie ją odnaleźć? Wprawdzie miasteczko do którego trafił to nie Nowy Jork czy Chicago, ale jednak ma zbyt mało danych. Jakimi sposobami będzie próbował dotrzeć do celu? Czy odnajdzie LBH? A nawet jeśli tak, to czy nie boi się, że na żywo nie spełni jego wyimaginowanych pragnień?

Kolejna ze świątecznego cyklu z jemiołą w tle powieść Evansa, która jak ciepłe kapcie oraz zapach herbaty z pomarańczą i goździkami wprowadza w miły nastrój. Odkrycie tajemniczej postaci - podobnie jak w poprzednich książkach - jest bardzo łatwe dla czytelnika, jednakże wcale nie zmniejsza to przyjemności z czytania. Dlaczego? Niezwykle ciekawe postacie drugoplanowe wprowadził autor, każdą obdarzył wyjątkowymi cechami lub historią. Nie sposób odmówić sobie perypetii Alexa podczas poszukiwań LBH a później obserwowania jego walki z własną głupotą. Zresztą do samego końca nie mamy pewności jaki będzie finał, bo przecież pomimo aury zbliżającego się Bożego Narodzenia, miłości nie znajduje się ot tak.

"Boimy się skoczyć, ponieważ boimy się upaść. Boimy się bólu. Mimo to musimy skakać, bo tylko wtedy możemy mieć nadzieję, że ktoś nas złapie." *

Podsumowując - "Tajemnica pod jemiołą" to opowieść o poszukiwaniu szczęścia za wszelką cenę, o smutnych i samotnych ludziach, zdradach i kłamstwach, które bolą najbardziej. Historia Evansa jest dowodem na ironiczną 'samotność w tłumie' oraz na to, że należy słuchać intuicji bądź wewnętrznego głosu kierującego naszymi krokami. Nie zabrakło też bólu, smutku, traumatycznych przeżyć, przygnębienia oraz rodzącej się miłości. Polecam, zwłaszcza przed świętami.

* R.P. Evans, "Tajemnica pod jemiołą", Wyd. Znak Literanova, Kraków 2018, s. 283

recenzja pochodzi z mojego bloga: [Adres usunięty]

Alex jest typem romantyka, nie ugania się za kobietami, a swej wybrance potrafi dać niemal wszystko, nawet gwiazdkę z nieba by dla niej ściągnął, gdyby mógł, ale gdy żona zostawia go dla innego mężczyzny, jego serce pęka na pół. Czuje się oszukany i naiwny. Mimo tego, że doskwiera mu samotność, boi się kolejny raz zaangażować. Pewnego dnia trafia na bloga kobiety, o której nic nie wie, ale jej wpisy sprawiają, że koniecznie chce ją odnaleźć. Nie znając jej nazwiska, nie wiedząc, jak wygląda, trafiając na ślad miasta, w którym mieszka i mając za wskazówkę jedynie trzy litery, którymi się podpisuje, wyrusza w podróż.

Gdzie są tacy mężczyźni? Też bym chciała, żeby ktoś wszedł na mojego bloga i zakochał się we mnie po przeczytaniu kilku moich postów, chociaż lepiej nie, bo mogłoby się to nie spodobać mojemu mężowi. W każdym razie ta historia jest jak z bajki, idzie się w niej rozmarzyć oraz zauroczyć w głównym bohaterze. Gdy dochodzi do tego zima w tle i zbliżające się Boże Narodzenia, książka ta odcina czytelnika od świata niczym wichura i potężna zamieć.

Richarda Paula Evansa dobrze znam. Miałam okazję czytać wiele jego powieści i wszystkie jednakowo mi się podobają. Mimo że jego książki są bardzo do siebie podobne pod względem fabuły, to i tak chce się ich więcej i więcej. Najbardziej kocham go za to, że wszystko, co wyjdzie spod jego pióra, jest z jednej strony urocze, rozczulające, a z drugiej nie jest przesłodzone, ani mdłe. Do tego zawsze wkomponowane są zabawne dialogi, które wywołują uśmiech na mojej twarzy. Każdorazowo można wyciągnąć z jego dzieł jakiś morał. Tym razem dowiadujemy się, że warto powalczyć o swoje szczęście, a do tego potrzeba odwagi.

„Tajemnica pod jemiołą” jest niezwykle nastrojową powieścią, w której króluje małomiasteczkowy klimat. Wszyscy wszystkich znają i wiedzą wszystko na swój temat. Gdy w ich strony trafia turysta, od razu go poznają. Nie brakuje wśród nich dziwaków, malkontentów, ale również życzliwych ludzi. Alex na swojej drodze, w tak krótkim czasie spotyka wielu skrajnie różnych obywateli, którzy sprawiają, że jego wyjazd stanie się niezapomniany.

Z całego serca polecam Wam tę pozycję, zwłaszcza teraz w okresie późnej jesieni. Wskakujcie pod koce, nie zapominając o winie lub gorącej herbacie i dajcie się porwać tej historii. Nie bez podstaw mówi się, że Evans jest lekarzem dusz i mistrzem świątecznych powieści.

Pierwsze swoje spotkanie z twórczością Richarda Evansa miałam kilka lat temu. Mimo, że przeczytana, przed laty, książka przypadła mi do gustu to jakoś nie miałam okazji, aby sięgnąć po kolejną. Niedawno to się zmieniło i wpadła mi w ręce ostatnia część trylogii ,,Pod jemiołą". Gdy czytałam książkę ,,Tajemnice pod jemiołą" nie miałam pojęcia, że jest częścią jakieś serii. Nie odczuwałam żadnych braków w wiedzy o bohaterach albo ich losach. Po przeczytaniu opisów poprzednich części, mam wrażenie, że te powieści łączy jedynie wspólny motyw, a nie bohaterowie, więc bez problemu można je czytać jako samodzielne pozycje, nie znając poprzedniczek.

Bardzo zaciekawił mnie opis książki "Tajemnica pod jemiołą". Mężczyzna wyruszający w podróż w poszukiwaniu anonimowej kobiety z internetu. Można uznać go za niebezpiecznego psychofana, jednaj ja stwierdziłam, że to romantyczny gest i byłam ciekawa czy mu się uda. Ta ciekawość utrzymywała się przez całą lekturę. Gdy główny bohater miał jakieś nowe tropy, poznawał nowe osoby, tak w mojej głowie pojawiały się nowe teorie odnośnie poszukiwanej kobiety. Za każdym razem wydawało mi się, że ta teoria jest prawdziwa i na pewno zakończenie ją potwierdzi. Jednak prawdy domyśliłam się dopiero na chwilę przed tym, jak autor postanowił nam ją ukazać.

,,Tajemnica pod jemiołą" to wciągająca, w zimowym klimacie książka. Podczas czytania miałam wrażenie, że niektóre wątki są niepotrzebnie opisane, lecz nawet one nie spowodowały, abym miała ochotę odłożyć tę książkę póki jej nie skończyłam. Ta pozycja doprowadziła do tego, że moja wyobraźnia z chęcią pracowała i wymyślała nowe zakończenia książki.

Po tym, jak kilka lat temu Alexa zostawiła żona, ten żyje samotnie. Jego przyjaciele namawiają go do założenia profilu randkowego. Wtedy mężczyzna trafia na pewnego bloga, na którym pewna kobieta pisze o samotności. Tajemnicza LBH-bo takimi właśnie inicjałami posługuje się autorka bloga-wzbudza w nim pewne uczucia. Mężczyzna cały czas śledzi bloga aż nieoczekiwanie pojawia się ostatni posta w nim informacja, że kobieta po nowym roku opuszcza swoje miejsce zamieszkania... Alex natychmiastowo podejmuje decyzję o odnalezieniu tajemniczej LBH, wie, że to jego jedyna szansa...

Richard Paul Evans w swojej książce może nie porusza jakiś niesamowicie ważnych tematów, ale wspomina o samotności. Myślę, że jest to również jeden z tych ważniejszych tematów. Rozejrzyjmy się przez chwilę dookoła! Ile samotnych ludzi znacie? Ja na pewno kilkoro a nigdy nawet nie zwróciłam na to uwagi. Wystarczy naprawdę niewiele: posłanie uśmiechu lub życzenie miło dnia a myślę, że samotnym osobom na pewno zrobi się milej.

Niesamowicie miło zrobiło mi się, czytając pewien fragment, w tej pozycji, a mianowicie moment, kiedy autor wspomniał o Polsce i Polkach. Muszę przyznać, że to naprawdę miły akcent w tej zagranicznej powieści.

Całą opinię znajdziecie na moim blogu!

[Adres usunięty]

~Zaczytana Anielka~

Już od jakiegoś czasu zastanawiałam się, kiedy w księgarniach zaczną się pojawiać książki, których fabuła toczy się w okresie świątecznym. Śnieg, jemioła, bombki, czapki, szaliki... powoli zaczynało mi tego wszystkiego brakować. Na papierze oczywiście. Pewnie nie uwierzycie, że rok temu już 18 sierpnia, w jednym z ekskluzywnych sklepów z odzieżą w Dublinie, pojawiły się pierwsze bożenarodzeniowe choinki. Oczywiście Irlandia słynie z dość chłodnego lata, jednak żeby od razu przemianować je na zimę to drobna przesada. Teraz, kiedy cukierki zgromadzone w Halloween, dawno już zostały zjedzone, jest odpowiedni czas na to byśmy wprowadzili się w świąteczny nastrój. Najnowsza książka Richarda Paula Evansa z pewnością nam to ułatwi. To piękna, wzruszająca i dająca nadzieję powieść, która doskonale wypełni jesienno-zimowe wieczory. Przenosząc się do ośnieżonego, romantycznego Utah z pewnością zerkniecie z tęsknotą za okno wypatrując pierwszej śnieżynki.

Kiedy rok po rozwodzie , Alex nadal leczy złamane serce i tęskni za niewierną małżonką, dwójka jego najbliższych przyjaciół, doradza mu by skorzystał z jednego z popularnych portali randkowych. Mężczyzna postanawia zaryzykować. Pewnego dnia przeglądając Internet, natrafia na blog, którego właścicielka zamieszcza wpisy traktujące o istocie samotności. Zafascynowany twórczością kobiety postanawia ją odszukać. Niestety na stronie nie zostały zamieszczone żadne dane kontaktowe. Z lakonicznych wypowiedzi autorki i wskazówek zawartych w postach Alex wnioskuje, że jest ona mieszkanką Midway w stanie Utah. Postanawia zaryzykować i kupuje bilet na najbliższy samolot. Jednak już na miejscu okazuje się, że pomimo pomocy mieszkańców, odnalezienie blogerki nie będzie takie łatwe. Na plus działa fakt, że Midway pełne jest samotnych i atrakcyjnych kobiet...

Odmalowane w szczegółach Midway, jest z pewnością jednym z tych miasteczek, które chętnie odwiedzę podczas mojej podróży po Stanach Zjednoczonych. To właśnie w takich miejscach czuć prawdziwego ducha nowego kontynentu w połączeniu z kolonialnym tradycjonalizmem. Autor w fenomenalny sposób oddał istotę małego miasteczka, jego tradycje, barwy, historię i kuchnię. Musicie wiedzieć, że Midway istnieje naprawdę i znajduje się kilkadziesiąt kilometrów od rodzinnego miasteczka Evansa, Salt Lake City. Musicie również wiedzieć, że wcale nie jest to zapomniana przez ludzi i Boga, zabita dechami dziura. Nie tak dawno temu odbywały się tam zimowe Igrzyska Olimpijskie, których echo nadal rozbrzmiewa między szczytami tamtejszych gór. Również Gospoda pod Niebieskim Dzikiem, gdzie zatrzymał się nasz główny bohater jest jak najbardziej prawdziwa i posiada nawet swoją własną stronę internetową, na której możecie zobaczyć sławnego dzika. Sławnego bo jego statuetka służyła jako rekwizyt w jednej z części Harrego Pottera. Okazuje się, że znajduje się tam również pokój Williama Shakespeare'a , który zajmował Alex, oraz oryginalny, przewieziony z Francji bar. Gorące źródła, w których kąpieli zażywali nasi bohaterowie, również nie są fikcją literacką, podobnie jak Dni Szwajcarii, festiwalu obchodzonego od 1940 roku ku pamięci szwajcarskich osadników. Aż dziw bierze, że z tak niepozornej książki, możemy dowiedzieć się takich ciekawych informacji. Próbowałam również odnaleźć restaurację w której pracowała Aria (uwaga, kelnerka miała polskie korzenie, uważam że to dość miły akcent) jednak miejsce to albo nie trafiło do znanych przewodników albo zostało wymyślone na potrzeby książki. A szkoda bo z chęcią zjadłabym znakomitej ponoć tarty Thelmy. Midway, które poznałam dzięki autorowi, to urocze, malownicze, górskie miasteczko nastawione na turystykę. Muszę przyznać, że mnie zauroczyło.

"Tajemnica pod jemiołą" jest również ciekawym studium nad Stanami Zjednoczonymi i charakterystyką ich mieszkańców. Ameryka to kraj kontrastów i sprzeczności, bardzo trudno jest poddać ją generalizacji. Jednak pokuszę się o postawienie tezy, że są pewne cechy wspólne przypisywane większości obywateli tego kraju. Autor jest dobrym psychologiem i je zauważył a potem zaimplementował w swoich bohaterów. Po pierwsze Amerykanie są narodem niezwykle otwartym, dla którego nie ma tematów tabu. Już pierwsze spotkanie może zakończyć się herbatką z obiadem i kolacją, a na drugim nasi nowi "przyjaciele" zaczną zwierzać się z wizyt u psychologów, chorób wenerycznych i problemów z partnerami. Po drugie Amerykanie wierzą w siłę ludzkiej psychiki, wszelkiego rodzaju terapie, grupy wsparcia czy treningi personalne. Nasza bohaterka, LBH zaczęła pisać blog właśnie w ramach terapii. Po trzecie obywatele nowego świata są praworządni. W Polsce jak ktoś chce choinkę to albo idzie na targ i kupuje za grube pieniądze albo bierze siekierę i wybiera się do najbliższego lasu. Oczywiście pod osłoną nocy. W Utah, gdzie dostęp do burmistrza, jest tak łatwy jak do kasy w Starbucks, należy wystąpić o pisemne pozwolenie na wycięcie drzewka. I przepis ten jest respektowany. Ostatnią cechą Amerykanów jest niestety ich naiwność czasami wręcz przeradzająca się w głupotę. Istnieje takie piękne angielskie słówko doskonale obrazujące tę cechę "silly". Alex, typowy mieszkaniec Florydy, wybiera się w góry. Trzeba przyznać, że odrobił lekcję i wie , że w górach leży śnieg. No cóż w końcu mamy listopad więc nie jest to nic nadzwyczajnego. Jednak Alex, widać będąc nadal pod wrażeniem kryształków spadających z nieba, nie zabrał ze sobą kurtki. Ba, dziwił się że mu marzną ręce. Cały czas miałam wrażenie, że nasz bohater, obcując z pogodą zachowuje się nad wyraz infantylnie.

Teraz pora przejść do samego romansu. Oczywiście była miłość, zauroczenie, zdrada, kłamstwo, szloch i łzy. Czyli wszystko czego spodziewamy się po książce tego znakomitego autora. Jednak tym razem czegoś mi brakowało. Wszystko poszło zbyt łatwo. Zakończenie napisane zostało na kolanie. Owszem książka mnie rozczuliła, zdecydowanie poprawiła nastrój oraz tchnęła wiarę w pierwszą miłość, jednak nie doprowadziła mnie do łez. Muszę przyznać, że ani razu nie sięgnęłam po chusteczki, choć zaopatrzyłam się w całe pudełko. "Tajemnica pod jemiołą" to po prostu ciepła powieść nastawiona na happy end, z dość przewidywalnym zwrotem akcji, humorem i ludzkimi bohaterami, którzy nie są wolni od wad. To typowy slajd z naszego wyśnionego życia zweryfikowany przez rzeczywistość. Na plus dodam, że wpisy na blogu naszej bohaterki były rewelacyjne. Jeszcze nigdy nie zastanawiałam się nad naturą samotności (to chyba dobrze nie?) i nie próbowałam szukać ciekawostek na temat tego uczucia. Lecz czy wiecie, że samotność należy do systemu obronnego ludzkości lub kiedy zostajemy sami to nasz organizm się wychładza? Takich ciekawych kąsków jest tutaj więcej.

Richard Paul Evans kolejny raz pokazał, że umie pisać i wie czego oczekują kobiety. "Tajemnica pod jemiołą" to typowa, "sezonowa" powieść, która rozgrzeje wasze serca, wywoła uśmiech i podbuduje morale. Choć jest to trzecia, i jednocześnie ostatnia, część Kolekcji pod jemiołą, to spokojnie można ją czytać jako samodzielne dzieło. Polecam jako lekturę przy kominku, coś na rozgrzanie, działające lepiej niż futrzany termofor. Jest to książka o miłości, dawaniu kolejnych szans i choć głównym bohaterem jest zdesperowany stalker, a główna bohaterka ma myśli samobójcze, to całość jest nieco mniej problematyczna. Polecam.

ALEX NA TROPIE MIŁOŚCI

Stateczny, raczej spokojny, zwyczajny i niewyróżniający się niczym szczególnym mężczyzna bierze sprawy w swoje ręce i rusza do boju walczyć o szczęście. Alex, bohater nowej powieści Evansa, to raczej prosty, do bólu zwyczajny, ale ciepły człowiek z bagażem cech, które szybko pozwolą mi o nim zapomnieć, ale też które zdecydowanie zadziałały na korzyść wiarygodności jego postaci. Mężczyzna staje na czele tej historii tłumiąc bohaterów drugoplanowych, którzy ścielą dość gęsto tło. Delikatny wyjątek stanowi wrażliwa Aria, sympatyczna duszyczka, którą nieplanowanie Alex spotyka na swojej drodze. I tajemnicza LBH, której bohater tak zacięcie i z pełną determinacją poszukuje. A przecież tak niewiele o niej wie.

PODRÓŻ JAKO NOWY ROZDZIAŁ ŻYCIA

Głównym motywem powieści staje się podróż. Nowi ludzie, nowe miejsca, nowa szansa na szczęście. Przewodnią myślą jest zaś samotność. Zobrazowane ludzkie potrzeby bazujące na poczuciu przynależności, bezpieczeństwa, towarzystwie drugiego człowieka. Oczekiwania vs rzeczywistość, przeszłość vs przyszłość, w końcu stanie w miejscu kontra działanie. Historia o tym, że życie lubi płatać figle, że warto czasami zaszaleć i że poszukiwania wymagają szeroko otwartych oczu – także tych należących do serca (a może przede wszystkim tych).

CO Z TYMI ŚWIĘTAMI?

Jeśli chodzi o świąteczne tło, nie jest ono tutaj dominującym czy nawet mocno widocznym elementem. Przyznam, że przez długi czas zupełnie zapomniałam o tym, że mam do czynienia z historią świąteczną. Nie wiem czy to efekt pozostałych, mocniejszych motywów, czy po prostu docelowe działanie autora.

ZŁOTE MYŚLI

Pośród tego całego bagażu wad i zalet, „Tajemnica pod jemiołą” to książka zawierająca sporo pięknie ujętych, życiowych prawd, przemyśleń, zdań dotyczących codzienności nie tylko bohaterów, ale także każdego z nas.

PODSUMOWANIE

Było ciepło, były ludzkie rozterki, był fajny motyw wiodący i był potencjał. Spodziewałam się większej dawki emocji, tymczasem przypatrywałam się lekturze jakby z boku, z zainteresowaniem, ale bez nadzwyczajnego zaangażowania. Nie jestem znawczynią prozy Evansa, ale tę książkę oceniam jako dobrą, bez plusa i bez minusa, dla wielbicieli powieści obyczajowych z prostymi, życiowymi bohaterami i nutką nieprzesadnego romantyzmu.

[Adres usunięty]

Richard Paul Evans jest autorem wielu bestsellerów, w tym trzech powieści świątecznych z jemiołą w tytule.

Alex prawie rok temu stracił żonę, pieniądze i można rzec, wiarę w ludzi. Nie sądził, że jego ukochana może go zdradzać w czasie, gdy ON poświęcał się zarabianiu pieniędzy, a w chwili gdy ograniczył godziny, ona znalazła sobie innego. Przypadkowo trafił na blog kobiety, podpisującej się inicjałami LGH, którą postanowił odnaleźć.

Dwie poprzednie świąteczne pozycje z jemiołą w tytule wywarły na mnie naprawdę spore wrażenie i dostarczyły sporo emocji. Tego samego spodziewałam się po najnowszej powieści pisarza, której premiera przewidziana jest na połowę listopada.

Główny bohater Alex postanowił oddać się poszukiwaniu nieznanej mu kobiety, do której zapałał gorącym uczuciem. Tak naprawdę nie miał ON wiele czasu. Cała książka to jego poszukiwania nieznajomej, okraszone kilkoma perypetiami. I tak już na początku możemy domyślać się, kim jest tajemnicza blogerka.

,,Tajemnica pod jemiołą" to najnowsza powieść Richarda Paula Evansa, twórcy, znanego z mądrych i życiowych historii. Jego najnowsza powieść nie jest zła, ale zabrakło mi tutaj więcej dawki emocji i nieco szybszej akcji.

Poznając losy kolejnego z bohaterów najnowszej powieści autorstwa Richarda Paula Evansa pt. „Tajemnica pod jemiołą” o imieniu Alex, stwierdziłam, że istnieją jeszcze mężczyźni, którzy pomimo poniesionego ze sobą uczucia negatywnego w miłości potrafią wybaczyć, a więc podjęłam decyzję, że wspólnie wędrować w poszukiwaniu upragnionego życia pełnego w zaznaniu szczęścia.

Alex Bartlett pracuje jako sprzedawca systemów kontroli ruchu drogowego, lubi wykonywać swoją pracę, a przy tym spotykać się po pracy w ulubionej knajpce z przyjaciółmi: Nate i Dale.

W życiu prywatnym Alexowi nie powiodło, zabrakło, mu szczęścia po upływie 5 lat małżeństwa miłość wypaliła, się ze strony jego żony. Posiada dystans do samego siebie, gdyż obawia się, aby ponownie nie zostać skrzywdzonym.

Czy Alex podejmie próbę nowych wyzwań i chęć zmian swojego życia prywatnego?

Na to pytanie próbowałam, odnaleźć odpowiedź czytając, z ogromnym zainteresowaniem oczekując jakie pozostałe następne, które wykona Alex, by mógł rozwiązać swoją tajemnicę związaną z tytułem tej książki oraz inicjałów kobiety, którą poznał z osobistych wpisów zamieszczonych na jej blogu.

W każdym z zaprezentowanych 4O rozdziałów przez autora wyczuwa się od początku doskonały wątek wspaniale napisanej powieści, która przedstawia nie tylko samotną wędrówkę bohatera, ale możemy liczyć na chwile wzruszeń i uśmiechu.

W trakcie czytania bloku Arii odniosłam wrażenie, że jest ciepłą kobietą, pełną miłości, wszechstronnej wiedzy oraz życiowego doświadczenia. Prowadzenie bloga przynosi jej satysfakcję, ale ma, świadomość do kogo kieruje swoje słowa- z całym wszechświatem.

Ciekawostką są tutaj wprowadzone przez autora teksty blogowe oraz dowcipy opowiedziane przez autorkę blogu na temat samotności. Osobiście podobał mi się dowcip o ślimaku, który ma znaczne odniesienie w życiu codziennym.

Trafnie skonstruowana treść tej powieści spowoduje, że wielu Czytelników będzie mogło zaczerpnąć od dzielnego Alexa, którego życie prywatne nie oszczędzało, ale za to wynagradzało szybkim działaniem oraz właściwym podejściem do życia cechy charakterystyczne dla jego pozytywnej osobowości wzór do naśladowania w nie jednej trudnej sytuacji życiowej będącej bez wyjścia, a dzięki niemu i jego przyjaciołom można czerpać pomysłowość, poczucie humoru, ukrytą delikatność oraz charyzmę.

Czy samotne drogi Alexa i Arii połączą, się wzajemnie w jedną całość o tym warto, się przekonać czytając historię tych dwojga młodych, niezwykłych bohaterów?

Moje trzecie autorskie spotkanie z pisarzem, który dzięki temu, że posiada, odpowiednie podejście do opisywanych przez siebie bohaterów, jak również swoich Czytelników z Panem Richardem Paulem Evansem uważam za udane.

Książkę tę polecam przeczytać o każdej porze roku.