Listy miłosne do seryjnego mordercy

Bardzo polecam, świetna książka, jednocześnie lekko napisana , momentami zabawna a jednak zostaje w pamięci. Przeczytana jednym tchem.

Czy ktoś na sali kojarzy Teda Bundy'ego? Jestem pewna, że fanom true crime absolutnie nie trzeba go przedstawiać, jednak dla wszystkich tych, którzy w tym światku nie siedzą, wspomnę, że był to morderca, który w latach 1974–1978 zabił wiele kobiet. Udowodniono mu 30 morderstw, a podejrzewano go o jeszcze więcej, lecz bez dowodów. Ten mężczyzna w sposób niezwykle okrutny pastwił się nad swoimi ofiarami, a niektóre nawet uzależniał od siebie emocjonalnie. Powinniśmy go za to nienawidzić, prawda? I częściowo tak właśnie było. Ale wiecie, w czym rzecz? Druga połowa, złożona głównie z kobiet, uważała go za niesamowicie przystojnego idola. Jego proces, który stał się medialnym wydarzeniem, zaowocował tysiącem listów, które Bundy czytał w swojej celi. O co w tym wszystkim chodzi? Dlaczego kobiety wzdychały do mężczyzny, który miał je za nic? I co to ma wspólnego z tą książką?

Hannah to klasyczna trzydziestokilkulatka, znudzona swoim życiem. Jej codzienność jest miałka, nudna i zwyczajnie szara. Dziewczyna zmaga się z samotnością i brakiem motywacji do zmiany czegokolwiek w swoim życiu. Jak więc żyć, kiedy nie możesz znaleźć motywacji do czegokolwiek? Hannah też tego nie wie, dlatego większość swojego czasu "zabija" na pewnym internetowym forum, skupionym wokół true crime. Tak trafia na wzmiankę o sprawie morderstwa czterech kobiet, których ciała zostały rozrzucone w pewnym wąwozie – i wiecie co? Żeby było zabawniej, w tej sprawie jest już nawet podejrzany! A nasza bohaterka wpada na jeden z najgorszych pomysłów, na jaki mogła wpaść – wysyła do niego list. Ale, ale! William, główny podejrzany, o dziwo jej odpisuje i wtedy... wtedy zaczyna się jazda bez trzymanki.

Jak więc najprościej wyjaśnić, o czym jest ta książka? Chcieliście kiedyś spotkać na swojej drodze takiego badboya albo badgirl? To historia o tym, co się stanie, kiedy już go/ją spotkacie i... i nie będzie jak w 365 dniach Blanki Lipińskiej. Listy miłosne do seryjnego mordercy to genialnie skrojony kryminał na miarę naszych czasów. Pomysł może nie jest najświeższy, ale wiecie co? W wykonaniu Coryell naprawdę się broni. Hannah to klasyczna szara myszka, która pragnęła czegoś więcej w swoim życiu. Problem polega na tym, że kiedy już to dostała, odkryła, że nie był to najlepszy pomysł. Historia jest prowadzona w sposób ironiczny, mroczny i jednocześnie lekki, co sprawia, że podczas lektury nie sposób się nudzić. Polecam absolutnie każdemu, kto lubi true crime albo szuka kryminału, który swoim twistem poruszy serce. Naprawdę warto dodać tę książkę do swojej kolekcji przy najbliższej okazji.

Czy można zatracić się w relacji z innym mężczyzną, mając świadomość, że jest s*ryjnym mord*rcą?

Odkąd pamiętam zawsze intrygowało mnie to pytanie. Zagwozdkę dla mnie stanowiły również przyczyny fascynacji takimi mężczyznami. Choć po lekturze tej pozycji nadal nie potrafię pojąć sposobu myślenia i motywów działania kobiet obsesyjnie zerkających w kierunku wspomnianych przedstawicieli płci męskiej, to muszę przyznać, że dobrze bawiłam się podczas czytania.

Myślę, że największą zaletą niniejszej historii, obok kontrowersyjnej tematyki, jaką porusza, jest nietuzinkowość. Nie przypominam sobie bym czytała powieść o zbliżonej tematyce. Ta książka jest totalnie inna niż wszystkie, dlatego zapewne docenią ją czytelnicy poszukujący oryginalnych historii. Czyta się błyskawicznie, a sama opowieść wciąga i intryguje od samego początku. To jedna z tych historii, które wywołują skrajne emocje, zmuszają czytelnika do analizy i podjęcia próby wyjaśnienia motywów działania głównej bohaterki. Hannah, bowiem tak ma na imię, potrafi wyjątkowo irytować, a podejmowane przez nią decyzje są momentami zupełnie irracjonalne. Nie zmienia to jednak faktu, iż ta historia przyciąga i niepokoi od początku, a także zaskakuje sposobem rozwiązania zagadki. Przyznaję! Takiego obrotu sprawy się nie spodziewałam. Nie sposób nie wspomnieć również o fragmentach listów zawartych w książce, które stanowią wartość dodaną tej lektury. Momentami żałowałam wręcz, że nie jest ich więcej.

Co takiego mają w sobie źli chłopcy, że kobiety do nich lgną? 💬
W pewnym sensie miałam nadzieję, że „Listy miłosne do seryjnego mordercy” autorstwa Tashy Coryell odpowiedzą mi na to pytanie, ale niestety tak się nie stało. Mimo to muszę przyznać, że lektura była naprawdę wciągająca!

„Listy miłosne do seryjnego mordercy” to książka, która od samego początku przyciąga uwagę nie tylko swoim kontrowersyjnym tytułem, ale przede wszystkim intrygującym, a zarazem oryginalnym pomysłem na fabułę. Autorka łączy elementy thrillera i mrocznego romansu, zgrabnie oplatając je mocnym studium psychologicznym, w którym prym wiedzie obsesja na punkcie zbrodni i fascynacja mordercami.

Akcja książki rozwija się dynamicznie, a napięcie budowane jest stopniowo. W momencie, gdy Hannah zaczyna wymieniać korespondencję z Williamem, rozpoczyna się niebezpieczna gra, w której czuć ogromną niepewność i zagrożenie. Na przykładzie głównej bohaterki autorka doskonale ukazuje, jak łatwo manipulować osobami, gdy w grę wchodzą silne emocje spotęgowane fascynacją, a nawet obłędem.

Hannah to postać wzbudzająca wiele emocji – i to wcale nie tych pozytywnych. Już na początku książki sama o sobie mówi, że jest „pseudodorosła” – i nie sposób się z nią nie zgodzić. Strasznie irytował mnie fakt, że goniła za aprobatą każdego faceta, na którego zwróciła uwagę, popadając w swego rodzaju obsesję. Była w stanie zmienić w sobie wszystko, byleby tylko uzyskać akceptację i poczucie, że jest tą jedyną. Do tej pory nie potrafię zrozumieć, co nią kierowało, gdy zaczynała wysyłać listy do seryjnego mordercy, a tym bardziej – co działo się w jej głowie, gdy zakochiwała się w nim poprzez te listy! Trzeba jednak przyznać, że autorka świetnie wykreowała tę postać. Nieracjonalne zachowania Hannah sprawiają, że staje się ona bohaterką, o której trudno zapomnieć.

Sama fabuła jest naprawdę ciekawa, choć zabrakło mi efektu "wow". Osobiście już w połowie historii byłam w stanie ocenić, czy William faktycznie był mordercą, a samo zakończenie uważam za jedno z najgorszych, jakie mogła nam zafundować autorka. Może miało ono jednak jakiś głębszy cel? Może miało tak szokować i emocjonować czytelnika, by chciał o tej książce głośno mówić?

„Listy miłosne do seryjnego mordercy” to z pewnością oryginalny thriller, który może zdobyć zarówno fanów, jak i przeciwników. Osobiście mam co do tej książki mieszane uczucia, ale uważam, że warto po nią sięgnąć, by samemu wyrobić sobie opinię.