Lato w pionierskiej chuście

Na książkę Malisovej natrafiłem przez przypadek i nie żałuję, że tak się stało. To historia zakotwiczona wokół przeszłości, gdzie polityka i ideologia Związku Radzieckiego dominuje życie jednostek. Homoseksualizm w tych czasach był czymś nie do pomyślenia, dlatego brawa dla autorki za samo poruszenie tej tematyki. Szczerość i nadzieja jaka bije z tej powieści sprawia, że według mnie tego typu książki zrewolucjonizują dotychczasowe pojęcie literatury. Ja jestem zachwycony i myślę, że każdy podzieli moje zdanie po jej przeczytaniu.

Ta książka mnie zszokowała. Gdy zobaczyłam, że jest o latach osiemdziesiątych w Związku Radzieckim, spodziewałam się czegoś ciężkiego, przygniatającego do ziemi opisem realiów. Miło się zaskoczyłam. Autorka wiernie opisuje rzeczywistość, ale skupia się także na delikatnych, kruchych uczuciach, które musiały być ukrywane przed światem. To książka o walce z samym sobą, o głębokiej przyjaźni, a także miłości. Chociaż czyta się lekko, to po lekturze zostaje wiele przemyśleń, rozważań. Zdecydowanie polecam – ta pozycja pomoże w spojrzeniu na niektóre sprawy z nieco odmiennej perspektywy.

Historia, która zabiera nas w podróż. Rozpoczyna się w roku 1986, aby przeprowadzić nas powoli przez akcję pełną wydarzeń. Oprócz tego zapewnia masę przeróżnych emocji od radości po smutek, przez wściekłość.

Homoseksualizm w Związku Radzieckim był zabroniony. Stąd historia miłosna Jura i Wołodia była ciężka i za wszelką cenę należało utrzymać ją w tajemnicy.

Miałam okazję czytać tę książkę na plaży i spokojnie wsłuchiwać się w szum morza, patrzeć w oddali na las. Same okoliczności były dla mnie magiczne, a dodatkowo ta historia sprawiła, że poczułam się oderwana od zwykłej codzienności.

Historia chwyta za serce i trzyma je cały czas mocno. Zastanawiasz się co będzie dalej, czy podczas czytania pociekną ci kolejne łzy. Niezwykle emocjonująca i wciągająca opowieść, którą warto przeczytać.

Dziś kilka słów o historii, w której na brak mądrego przesłania narzekać nie można. Opowieści, która na pozór wydaje się wyłącznie zapisem romantycznej relacji dwójki osób tej samej płci, jednak nic bardziej mylnego. To historia, która przenosi nas do roku 1986 i Związku Radzieckiego ukazując wyjątkowo trudne realia, okrutną rzeczywistość, pełną przeciwności, których nie sposób przezwyciężyć, a także wewnętrzną walkę człowieka z samym sobą, uczuciami, które „trawią” go od środka, a ich uzewnętrznienie może wiązać się z ogromnymi konsekwencjami.

Skomplikowane relacje, niezwykle niesprzyjające okoliczności, brutalny system i dwójka młodych ludzi, którzy niespodziewanie zaczynają pałać do siebie zakazanym uczuciem. Jak potoczą sie losy Jury i Wołodii?

„Lato w pionierskiej chuście” to opowieść o wyjątkowej przyjaźni i niezłomnej miłości, która mimo ogromnych przeciwności popróbuje być tą szczęśliwą. Historia o potrzebie akceptacji, tolerancji i piętnowaniu odmienności. Aż w końcu powieść o marzeniach, poszukiwaniu samego siebie i dwójce młodych ludzi targanych obawami i ogromnym strachem. Pouczająca, wartościowa, uświadamiająca i poruszająca trudną, a niejednokrotnie także niewygodną tematykę. Książka, której ogromną zaletą jest fakt, że ukazuje losy bohaterów w niezwykle subtelny i delikatny sposób, zupełnie nienachalny, a przy tym pozwalający ujrzeć problem z jakim zmagały i niejednokrotnie jeszcze zmagają się osoby homoseksualne. Nostalgiczna powieść uderzająca czytelnika realizmem zmagań głównych bohaterów,

w której niezwykle umiejętnie nakreślono problem samoakceptacji. To jedna z tych historii, które wyjątkowo lekko się czyta, a pozostawiają czytelnika ze sporą ilością przemyśleń i refleksji. Jeśli cenicie sobie wartościowe historie opowiedziane w przyjemny sposób, to ten tytuł jest dla Was.

Szesnastoletni Jura po raz kolejny wyrusza, na letni obóz pionierski "Jaskółka". Chłopak zna każdy zakątek tego obozu i nie spodziewa się żadnych niespodzianek.

Jednak już pierwszego dnia okazuje, się że na obozie zaszły zmiany. W szeregi kadry obozowej wstąpił, nowy zastępowy, osiemnastoletni Wołodia.

Chłopcy od razu złapali wspólny język, jednak z czasem ich przyjaźń zaczyna, przechechodzic w coś czego Jura nie potrafi określić. Nigdy nie czuł czegoś podobnego.

Miłość która darzą się Jura i Wołodia musi zostać dobrze skrywaną tajemnicą. Niestety w latach 1986, w Związku Radzieckim, homoseksualizm był przestępstwem, za którą ponosi się surową karę.

Dwadzieścia lat później Jura powraca do obozu, by odszukać ślady dawnej i jedynej prawdziwej miłości.

Ale czy uda mu się ja odnaleźć?

Czy aby nie jest już za późno?

"Lato w pionierskiej Chuście" to książka poruszająca tematy homoseksualizmu. Historia o trudach miłości i skomplikowanych relacjach.

Romans który zostawia w sercu dziurę i skłania do refleksji. Opowieść o zakazanej miłości, pięknej przyjaźni, akceptacji i tolerancji.

Książkę czyta się szybko i chodź nieraz musiałam przerwać bo łzy cisnęły się do oczu to pochłonęłam ja w jedną noc.

Uważam że książkę powinno, poznać więcej osób tych młodszych i tych starszych. Pochłania i momentami sprawia ból. Pięknie opisana a sami bohaterowie są cudownie wykreowani.

Nie mam co tu za dużo się rozpisywać to trzeba samemu przeczytać.

Polecam ❣️

„Lato w pionierskiej chuście” to poruszający romans, gdzie wyruszamy w emocjonalną podróż do Związku Radzieckiego lat osiemdziesiątych.

Historia Jury oraz Wołodii porusza swoją autentycznością i głębią uczuć. Początkowo nie sądziłam, że będzie to tak mocna, emocjonalna I głęboka historia. Jednak strona za stroną przekonywałam się jej o głębi i byłam po prostu nią oczarowana. To jak autorki piszą o trudach miłości, skomplikowanych relacjach i tajemnicach w świecie, gdzie homoseksualizmu jest przestępstwem jest czymś niesamowitym. W sposób zarówno przejmujący, jak i delikatny, autorki pokazują trudności i przeciwności, z jakimi przyszło się zmierzyć bohaterom. Ukazują nam jakie przeszkody stawiało przed nimi społeczeństwo oraz przede wszystkim system. Uwierzcie, że czułam wszystkie emocje bohaterów. Ich ból był dla mnie namacalny i łamał mi serce. Samo zakończenie książki jest nie do opisania. Zostałam emocjonalnie przeczołgana. I jestem pewna, że historia ta na długo zapisze się w moim sercu. Miłość Wołodii oraz Jury przypomina jak ogromną na moc prawdziwe uczuci I to, że miłość nie ma granic.

„Lato w pionierskiej chuście” to książka po którą naprawdę warto sięgnąć. Nie chce wam zdradzać zbyt wielu szczegółów, bo tą historię po prostu trzeba przeczytać. Przygotujcie się na silne emocje, fale wzruszeń i stałe uczucie napięcia. Jestem pewna, że wy także zostaniecie przeczołgani emocjonalnie. Zdecydowanie polecam! ♡

,,Nie jest rzeczą straszną, gdy stare ustępuje miejsca nowemu. Straszne jest, gdy to, co stare zostaje po prostu zapomniane i porzucone".

"Lato w pionierskiej chuście" autorstwa Katieriny Silwanowa oraz Jeleny Malisowa to wzruszający romans, który zabiera czytelnika w podróż do lat 80-tych, do Związku Radzieckiego, gdzie miłość dwojga młodych chłopaków musi pozostać tajemnicą.

Ta historia poruszyła mnie swoją autentycznością i głębią uczuć.

Jestem pod wrażeniem tego, jak autorki zdołały stworzyć tak realistyczną opowieść o miłości w trudnych czasach.

Bohaterowie, Jura i Wołodia, stają w obliczu wielu trudności, próbując utrzymać swoje uczucia w tajemnicy. Para musi ukrywać swoje uczucia przed światem zewnętrznym, a to stawia ich związek próbie. Mimo wszystko, ich miłość tylko wzrasta, a oboje wierzą, że przetrwają wszelkie przeciwności losu.

Książkę czytało, się naprawdę dobrze niemniej jednak czasami fabuła wydawała się rozwijać nieco powoli, a akcja nie pędziła naprzód tak szybko, jakbym tego oczekiwała. Czułam, że pewne momenty mogłyby być bardziej rozbudowane, aby wzbudzić większe emocje.

Innym aspektem, który mnie nieco zraził, były imiona bohaterów, które - ze zrozumiałych względów - były rosyjskie/ukraińskie. Nie przepadam za spotykaniem takich imion w książkach, podobnie jak w przypadku polskich imion.

Pomimo tych drobnych zastrzeżeń jestem naprawdę zadowolona z lektury. Uważam, że jest to romans, który pobudza do refleksji nad wartością miłości i jej niezłomnością.

Polecam.

✔️Współpraca reklamowa z wydawnictwem @insignis_media 🖤❤️

Można by rzec, że Jura jest weteranem obozów pionierskich. W Jaskółce zna każdy kąt i wszystkich stałych bywalców, nie sądzi, żeby coś jeszcze mogło go zaskoczyć. Zasady łamie niemal hobbystycznie i sam nie wie, czy bardziej pragnie ciszy i spokoju, czy żeby przez chwilę to nim znowu się zachwycano.

Wołodia z mozołem pnie się po drabinie kariery, co w ZSRR równoznaczne było z karierą partyjną i przynależnością do komsomołu. Studiuje na prestiżowej uczelni a zastępowym na obozie zostaje z powodów wizerunkowych.

Prawdę jednak mówi przysłowie, że przeciwieństwa się przyciągają

– jak inaczej wytłumaczyć, że dwóch tak różnych od siebie chłopców znalazło drogę do siebie?

Lato w pionierskiej chuście – promowane jako najbardziej przejmujący romans tego lata i jedną z książek, których „boi się Putin” – jedną z wielu zakazanych w Rosji na mocy ustawy o całkowitym zakazie propagandy LGBT w sztuce, filmie i reklamie. Zbierająca pochwały i wysokie noty – aż człowiek się zastanawia, czy ktokolwiek odważy się ją skrytykować?

Książka Kateriny Silwanowej i Jeleny Malisowej opowiada o losach dwóch młodych ludzi, którzy muszą ukrywać swoją zakazaną miłość. Uczucie, które rodzi się w chłopcach znienacka na równi fascynuje ich i przeraża. Żadnemu nie jest łatwo przyznać co czują – Wołodia jako starszy wie, że „homoseksualizmu w Rosji niema” i co grozi tym, którzy odważą się podważyć tę tezę. Jura z wrodzonym uporem i brakiem poszanowania zasad zwyczajnie nie rozumie swoich uczuć i chociaż wie, że nie są one akceptowane przez społeczeństwo nie potrafi zrozumieć co w nich złego.

Zakazana miłość jednak nic sobie nie robi z nawoływań zdrowego rozsądku czy widma kary i skandalu, które przyniosłoby ujawnienie ich sekretu – i kwitnie w najlepsze.

Lato w pionierskiej chuście dotyka tematu trudnego i bardzo wrażliwego, były Związek Radziecki a teraz Rosja nie wyróżniają się ani tolerancją ani zrozumieniem. Mimo, że na kalendarzach widnieje rok 2023 w umysłach ludzi wciąż panują wieki ciemne, homoseksualizm jest zakazany i traktowany jako plugastwo. Od roku 1986 (czas akcji) wszystko zmienia się na gorsze, homoseksualistów nie leczy się psychiatrycznie, ich po prostu wymazuje się z istnienia.

Jaka jednak jest sama książka?

Cóż, jak już wspomniałam, tematyka poruszana przez autorki należy do wrażliwych i należałoby potraktować ją poważnie, jednak w mojej opinii książka nie sprostała zadaniu. Nawet jak na literaturę młodzieżową, powieść jest dość przeciętna, uczucie między Jurą a Wołodią w dużej mierze zostało spłycone do pociągu seksualnego i fizycznych odruchów, tak naprawdę dopiero sama końcówka i ich listy mają cokolwiek wspólnego z miłością a nie tylko z pożądaniem. Problematyczny jest dla mnie również brak konsekwencji w opowieści: obaj chłopcy zgadzają się, że nikt nie powinien wiedzieć o ich uczuciu, ale nie ukrywają się jakoś przesadnie z pieszczotami czy wspólnymi ucieczkami w teren. W realnym świecie, obóz pełen znudzonych dzieciaków wywąchałby taki skandal w trzy dni, w książce zaś, kiedy bohaterowie pragną zostać sami cały obóz, łącznie z kierownictwem i opiekunami nagle zbyt zajęty jest swoimi sprawami bo coś dojrzeć.

Również styl autorek (chyba, że to jednak wina przekładu) zgrzytał mi srogo przy czytaniu. Odnosiłam wrażenie, że mam do czynienia nie z powieścią dwóch dorosłych poważnych kobiet, a z opowieścią nastolatek z wattpada – od żenujących żarcików zaczynając na nieklejących się dialogach kończąc.

Jednak nie mogę powiedzieć, że książka ma tylko same wady. Jej ogromnym plusem jest choćby osadzenie akcji w Jaskółce wśród pionierów i komsomołców – czyli wśród kwiatu ówczesnej młodzieży, czy uświadomienie czytelnikowi tego jak wiele przeciwności losu mieli do pokonania Jura i Wołodia i jak trudne jest ciągłe ukrywanie tego kim się jest, ze względu na strach przed karą i odrzuceniem. Na plus również należy zapisać to, że akcja toczy się w Lecie… bardzo zgrabnie, bez zbędnego tłuczenia znaków, czy nic nie wnoszących dialogów a postacie drugoplanowe mają swoje problemy, wzloty i upadki i nie stanowią jedynie rozmytego tła dla opowieści o zakazanej miłości.

Podsumowując: Lato w pionierskiej chuście nieco mnie rozczarowało. Zamiast obiecywanej wielkiej opowieści o zakazanej miłości dostałam taką tam młodzieżówkę o problemach co prawda ważnych ale jednak potraktowanych dość po łebkach i bez wyobraźni. Dlatego ode mnie tylko 6/10.

Dałabym 5/10 ale dodatkowy punkt dziewczyny dostają za miejsce akcji i przybliżanie historii.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Insignis

#współpracareklamowa

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

„Lato w pionierskiej chuście” to książka niezwykle ważna, zarówno ze względu na poruszaną tematykę jak i przekaz skierowany do odbiorcy. I choć okładka osadzona jest w iście wakacyjnej scenerii, treść stanowi przedmiot spekulacji. Zakazana miłość, wzrastanie w kraju, gdzie wszelaka inność jest tępiona, gdzie obowiązujące zasady dotyczą każdego w identycznym stopniu, w końcu, gdzie nie ma mowy o realizacji jakikolwiek swoich założeń…

Rok 1986, obóz wakacyjny w ZSRR, dwóch chłopaków, Jura i Wołodia i rozwijające się między nimi uczucie. Uczucie, którego choć początkowo nieświadomi, finalnie poszukiwać będą blisko dwadzieścia lat później.

„Lato w pionierskiej chuście” to historia przesiąknięta melancholią, taka, gdzie smutek bohaterów odczuwany jest także przez odbiorcę. Wbrew temu, co myślimy i o czym wiemy obecnie, w ZSRR homoseksualizm jest całkowicie zakazany, co więcej uważany jako przestępstwo. I choć początkowo, to co dzieje się w sercu Jury, trudne jest do zidentyfikowania, czy nawet do nazwania później będzie przez obu utrzymywane w tajemnicy. Po to, aby nie przeciwstawiać się władzy, po to, by spełniać swoje partyjne marzenia i po to, aby żyć we względnym spokoju.

Autentyzm. To słowo pierwsze kojarzy mi się z opisywaną przez autorki, Katierinę Silwanową i Jelenę Malisową rzeczywistość ZSRR w latach osiemdziesiątych XX wieku. Dalej są emocje i uczucie, które choć prawdziwe utrzymywane musiały być w tajemnicy… I choć „Lato w pionierskiej chuście” to historia osadzona w ramach literatury młodzieżowej mieści sporo głębi i niesie ze sobą refleksję, która zdaje się otaczać czytelnika bez względu na jego wiek i emanować z każdej potencjalnej strony.