Laleczki

Marcin Halski

"Laleczki"

@heloczek

@wydawnictwohm dziękuję za egzemplarz ❤️

'Niektóre rzeczy są zamknięte nie po to, żeby je schować. Czasami to jedyny sposób, by uchronić przed nimi resztę świata. Strzeż się otwierać to, co nie jest ci przeznaczone, gdyż wiedza jest przekleństwem. Strzeż się, bo kiedyś nadejdzie dzień, w którym poznasz prawdę, i nie będzie już odwrotu '

Tak tego mi było trzeba, brakowało mi tych emocji, ciekawości i porwania mojej duszy oraz energii do jej wnętrza 😍

Mamy tutaj brutalne morderstwa, zwłoki, krew, strach, zagadkę, mrok, niepokój, uczucie, że nigdy nie jest się samemu.

To co ja uwielbiam najbardziej ❤️

"Laleczki" to rewelacyjna książka wciągająca w obezwładniający świat voodoo, nieznanej, a tym samym przerażającej magii i walki dobra ze złem. Tylko po której stronie warto stać?

Autor zafundował nam tutaj niesamowity klimat. Czytając czułam się jakbym tam była i chciałabym tam być. Ciekawość co dalej się potoczy, była nie do odparcia, jak już zaczęłam czytać, to ciężko mi było przestać. Klimat tutaj jest jak z horroru.

Styl autora jest lekki, zrozumiały i wciągający. Przez strony się płynie, całą książkę czyta się błyskawicznie.

Opisy są świetnie. Idealnie pobudzają wyobraźnię, ukazują w głowie obrazy tego co się działo, wszystko dokładne nie poczujecie niedosytu pod żadnym względem. Opisy miejsc świetne, gdzie można sobie je wyobrazić, jakby się tam było i widziało na żywo.

Opisy zachowań, przemyśleń i uczuć bohaterów są tak realistyczne jakbym stała obok i była tego świadkiem. Można naprawdę poczuć się tak jak bohaterowie, a uwierzcie mi nie chcielibyście być na ich miejscu.

Mamy tutaj jazdę bez trzymanki, bo co chwilę coś się dzieje, nie ma ani odrobiny wytchniena od poprzednich wydarzeń.

Nasz Główny Czyściciel a zarazem główny bohater jest świetnie wykreowany. Nie ma uczuć, skrywa wszystko w sobie, bo to czym się zajmuje musi być zrobione bez uczuć, sentymentów i innych dupereli.

Zdobył moją sympatię od początku, jest intrygujący i ciekawy ze swoim charakterem. Ma w sobie coś takiego co nie pozwoliło mi myśleć o nim inaczej jak tylko pozytywnie.

Całą jego historia i przeszłość, która ciążyła mu na duszy, Marcin Halski

"Laleczki"

@heloczek

@wydawnictwohm dziękuję za egzemplarz ❤️

'Niektóre rzeczy są zamknięte nie po to, żeby je schować. Czasami to jedyny sposób, by uchronić przed nimi resztę świata. Strzeż się otwierać to, co nie jest ci przeznaczone, gdyż wiedza jest przekleństwem. Strzeż się, bo kiedyś nadejdzie dzień, w którym poznasz prawdę, i nie będzie już odwrotu '

Tak tego mi było trzeba, brakowało mi tych emocji, ciekawości i porwania mojej duszy oraz energii do jej wnętrza 😍

Mamy tutaj brutalne morderstwa, zwłoki, krew, strach, zagadkę, mrok, niepokój, uczucie, że nigdy nie jest się samemu.

To co ja uwielbiam najbardziej ❤️

"Laleczki" to rewelacyjna książka wciągająca w obezwładniający świat voodoo, nieznanej, a tym samym przerażającej magii i walki dobra ze złem. Tylko po której stronie warto stać?

Autor zafundował nam tutaj niesamowity klimat. Czytając czułam się jakbym tam była i chciałabym tam być. Ciekawość co dalej się potoczy, była nie do odparcia, jak już zaczęłam czytać, to ciężko mi było przestać. Klimat tutaj jest jak z horroru.

Styl autora jest lekki, zrozumiały i wciągający. Przez strony się płynie, całą książkę czyta się błyskawicznie.

Opisy są świetnie. Idealnie pobudzają wyobraźnię, ukazują w głowie obrazy tego co się działo, wszystko dokładne nie poczujecie niedosytu pod żadnym względem. Opisy miejsc świetne, gdzie można sobie je wyobrazić, jakby się tam było i widziało na żywo.

Opisy zachowań, przemyśleń i uczuć bohaterów są tak realistyczne jakbym stała obok i była tego świadkiem. Można naprawdę poczuć się tak jak bohaterowie, a uwierzcie mi nie chcielibyście być na ich miejscu.

Mamy tutaj jazdę bez trzymanki, bo co chwilę coś się dzieje, nie ma ani odrobiny wytchniena od poprzednich wydarzeń.

Nasz Główny Czyściciel a zarazem główny bohater jest świetnie wykreowany. Nie ma uczuć, skrywa wszystko w sobie, bo to czym się zajmuje musi być zrobione bez uczuć, sentymentów i innych dupereli.

Zdobył moją sympatię od początku, jest intrygujący i ciekawy ze swoim charakterem. Ma w sobie coś takiego co nie pozwoliło mi myśleć o nim inaczej jak tylko pozytywnie.

Cała jego historia i przeszłość ,która ciążyła mu na duszy, była tak realistyczna jakbym mu towarzyszyła w pewnych sytuacjach.

Bohaterów jest całkiem sporo, ale spokojnie nie ma ich zbyt dużo. Każdego zapamiętałam, wiedziałam czym się zajmuje czy jaką ma funkcje. Również wykreowanie ich było świetne, można było czuć to co oni w pewnych momentach i tak jak w każdej historii, albo się polubi niektórych albo nie. Nigdy nie wiadomo z kim ma się do czynienia.

Emocji tutaj nie brakuje. Lęk o bohaterów był, dreszcz emocji również się pojawił. Chociaż mnie towarzyszył głównie niepokój, bo nigdy nie wiesz co się tutaj wydarzy, co chwilę coś. Zaskoczenie również miałam i to nie raz.

Uczucie przywiązania do książki, całej historii w niej zawartej. Czytając ją czułam się jakoś inaczej niż przy innych książkach. Nie wiem jak to nazwać.

Moje pierwsze spotkanie z autorem i wiem, że nie ostatnie 🤩

Styl autora, wyobraźnia, wiedzą i słowa które wnikają w człowieka w jego umysł, dusze oraz energię.

W książce jeszcze jest jeden plus, ale tego wam nie zdradzę, będziecie czytać to się dowiecie, ale uwierzcie, że doda wam smaczku do całej historii.

Książka która nie da o sobie zapomnieć, historia która jest świetna i koniecznie trzeba ją poznać! Także ja polecam z całego serca ❤️

Cieszę się, że mam jeszcze jedną książkę od autora 🤩 Ale najpierw ochłonę po tej i wezmę coś lekkiego 🙈

Ta książka przyciągnęła mój wzrok , omamiła i wzbudziła we mnie pragnienie aby ją mieć 😍

Książkę czytało mi się bardzo szybko. Z początku bałam się, że większość zwrotów nie zrozumiem lecz autor tak świetnie wszystko wyjaśnił, że nie miałam żadnych wątpliwość. Owszem są mocne sceny zabójstw, strachu (polecam czytać w nocy lepszy efekt 😱) czy dreszczyku ekscytacji, magii i tajemnicy, więc jak ktoś lubi takie klimaty gorąco i strasznie polecam♥️

Horens był Głównym Czyścicielem Cesarstwa. Usuwał wszystkie ogniwa innych wierzeń, kultury, relikwii, bożków na podbijanym terenie przez państwo. Był całkowicie oddany sprawie i nie dopuszczał do siebie myśli, że robi coś źle. Jednak błąd z przeszłości musi zostać naprawiony a jego źródłem jest wioska Harwyn💀.

Ta wioska budzi lęk w byłym czyścicielu, ponieważ historia znów się powtarza a ON wysłany przez samego Cesarza musi tym razem zmierzyć się ze złem, które ogarnia wioskę.

Co tak naprawdę dzieje się Harwyn?

I co z tym wszystkim mają wspólnego lalki woodu?

"Jeśli zamierzasz walczyć ze złem, musisz wiedzieć, jak ono wygląda".

Horens na rozkaz Cesarza ponownie obejmuje stanowisko Głównego Czyściciela i ma za zadanie wrócić na niegdyś splądrowane ziemie Harwyn. Jest to ostatnie miejsce do którego mężczyzna chce się udać, jednak nie ma możliwości sprzeciwić się rozkazowi. Wyrusza w niebezpieczną podróż by stanąć oko w oko z niesamowitą mocą czerpaną ze śmierci i niewyobrażalnego cierpienia. Będąc na miejscu, wraz z maginią przydzieloną mu do pomocy próbują zlokalizować i zniszczyć źródło zła. Staje się to niezwykle trudne, tym bardziej że na każdym kroku giną ludzie, po których zostają jedynie złożone w ofierze zmasakrowane ciała i przerażające laleczki voodoo które wydają się oddychać. Czy jedynym sposobem na powstrzymanie ściganych istot jest zmiana w jednego z nich?

Wielokrotnie spotkałam się z opiniami osób, które nie czytają polskiej fantastyki, gdyż uważają, że nasi autorzy sobie z nią nie radzą. Marcin Halski jest jednym z przykładów udowadniających, jak bardzo mylne jest takie podejście.

"Laleczki" to rewelacyjna książka wciągająca w obezwładniający świat voodoo, nieznanej, a tym samym przerażającej magii i walki dobra ze złem. Tylko czy tak naprawdę walka po stronie "dobra" jest słuszna? Horens może i miał za zadanie wytropić i zlikwidować istoty niosące śmierć i zniszczenie, jednak tak naprawdę Cesarz nie robił tego dla dobra ludności tylko ze swojej obsesyjnej chęci posiadania nowych terenów i nie tylko.

Klimat jaki zafundował nam autor pozwala mocno wciągnąć się w fabułę i wręcz idealnie wyobrazić sobie każdy krok głównego bohatera. Co więcej, emocje jakie towarzyszą bohaterom podczas niebezpiecznej wędrówki są świetnie odwzorowane na kartkach książki. Dzięki temu czytelnik bez trudu daje się porwać lekturze.

Oczywistym jest, że to co czeka Was w przypadku "Laleczek" to mnóstwo krwi, rytualnego składnia ofiar i momentów budzących grozę. Kto z Was w takim razie odważy się wraz z Horensem wyruszyć do Harwyn?

Były Główny Czyściciel - Horens - zostaje wezwany pilnie do Cesarstwa. Sprawa dotyczy wioski Harwyn, którą dziesięć lat wcześniej Horens wraz ze swoim oddziałem podbił, mordując wyznawców miejscowej wiary.

To miała być prosta misja jakich wiele - towarzyszyć Cesarskiej Armii, wyznaczyć osoby do usunięcia, budynki do zburzenia, wyczyścić krainę z pomników przyszłości. Miał wytropić pozostałych przy życiu kapłanów oraz osoby utrzymujące się przy władzy. Przy życiu nie mógł zostać nikt, kto mógłby zagrozić Cesarstwu.

Jednak ktoś przeżył, a teraz się mści...

Czy Horensowi uda się odkryć kto obudził moc, która na zawsze miała umrzeć?

•

"W tej przeklętej ziemi istniało...coś strasznego, coś dużo potężniejszego od obłąkanych mieszkańców. Pojawiało się na każdym kroku, a im bardziej próbował to powstrzymać, tym więcej pociągało za sobą ofiar. Krzyki i nawoływania umierających słyszał w snach do dziś. Wiedział, że to nie wyrzuty sumienia, bo uważał, że nie posiadał takowego.

To coś jego tam również dopadło.

I naznaczyło."

•

Rytuały, demony, wierzenia voodoo, magowie - to niezupełnie mój świat i raczej stronie od tego typu lektur. Fantasy nie należy do mojego ulubionego gatunku literackiego, choć czasem daję się skusić na jakąś pozycję, która mocno odbiega od mojego gustu czytelniczego. Tym razem stało się tak na rzecz "Laleczek". Czy był to dobry wybór?

Marcin Halski kreśli przed nami brutalny świat - pełen mordów, tajemniczych postaci, laleczek voodoo skąpanych we krwi, a wśród tego chaosu ON - Horens, którego niechlubna sława w Cesarstwie znana jest każdemu. Zasłynął swoją bezwzględnością, która musiała mu towarzyszyć ze względu na zawód, który wykonywał. Horens był Głównym Czyścicielem w Cesarstwie i to na jego barkach spoczywała krwawa robota. Jego oręż spływała krwią wiernych, konających z imieniem boga na ustach. To ON podbijał nowe tereny dla Cesarstwa, czyszcząc je tak, aby nie ostał się tam nawet fragment sakralnej budowli, bo jak wiadomo wspólna wiara jednoczy i daje wspólny cel, a Cesarstwo nie mogło dopuścić do tego, aby ktoś lub coś im zagroziło.

Jednak w Harwyn, krainie będącej najświeższą częścią Cesarstwa, ktoś przeżył, a teraz wymierza zemstę.

Horens od początku podejrzewał, że w Harwyn kryje się cos dziwnego, magicznego. Coś, nad czym trudno będzie zapanować.

I to coś właśnie daje o sobie znać...

Sam pomysł na książkę bardzo mi się podoba, ale mam jedno "ale" - brakuje mi w tej powieści napięcia oraz dynamiczniejszego tempa akcji. Niektóre fragmenty zyskałyby dużo, gdyby zostały rozbudowane o ciekawe, klimatyczne i barwne językowo opisy. Sama fabuła płynie raczej równym rytmem. Nie ma tutaj wydarzeń, które wywołałyby w czytelniku szybsze bicie serca. A szkoda.

Podsumowując - Marcin Halski kupił mnie swoją twórczością i z wielką ochotą sięgnę po kolejne jego książki, bo jestem ciekawa, jak dalej rozwinie skrzydła. Na razie jest dobrze, ale może być jeszcze lepiej - tego życzę autorowi.