Kurza mama. Jak ogarnąć kury, dzieci i życie na wsi

Z czym Ci się kojarzą kury? U mnie jest to podobnie jak u autorki książki, czyli gdzie się nie spojrzy tam kupaa. Oczywiście takie miała pierwsze skojarzenie, gdy mąż powiedział jej o tym, że chciałby mieć kury. Jednak dla niej nabrały nowego znaczenia i teraz już inaczej patrzy na te pierzaste istoty. 🐔🐤🐓

Powiem Ci, że nie spodziewałam się, że ta książka będzie taka piękna i dobra! 🥰 Twarda okładka, cudowne wnętrze, które jest uzupełnione zdjęciami i myślę, że taką życiową szczerością.

Ci, którzy chcieliby zacząć przygodę z kurami, zdecydowanie powinni zaczerpnąć inspiracji i wiedzy na temat karmienia, opieki, a także chorób i tego jakie szczęście mogą dać te 🐤🐓. A jeśli nie interesuje Cię stworzenie kurnika, to nic. Książka nadal będzie idealna, ponieważ poznasz życie Aleksandry, która pokazuje, że kury nie muszą kojarzyć się tylko z kupami(tak jak mi) 😅. A pragnę wspomnieć, że mam ich kilka, ale nigdy nie były bliskie mojemu sercu, ale dzięki tej książce dowiedziałam się wiele o tych zwierzakach.

Takie piękne wydanie, może być idealnym pomysłem na prezent 🥰

Autorka jest mamą sześciorga dzieci, więc pracy ma sporo. W książce znajdziecie historię dotyczącą osiedlenia się na wsi. Sporo w niej praktycznych wskazówek dla tych, którzy chcieliby zająć się hodowlą kur. Jak zbudować pierwszy kurnik, czym karmić skrzydlate towarzystwo, co robić, gdy kury mają katar lub inne dolegliwości? Jakie problemy możemy napotkać w hodowli na co dzień i co jakiś czas, czyli zarówno niesympatyczne pasożyty, jak i niemili goście w kurniku porywający naszych podopiecznych.

Załączone do tekstu zdjęcia potwierdzają to, co czytamy. Tam ludzie i kury są szczęśliwe. Uśmiechy na twarzach dzieci i dorośli z uważnością i miłością patrzący na otaczający ich świat. A kury? No one to na pewno są szczęśliwe - czy wiedzieliście, że lubią korzystać z huśtawki?

Szczerze polecam wszystkim i to nie tylko zainteresowanym kurzym światem. A ogólnie ujmując książkę fajnie się czyta, dobrze ogląda, można nawet powspominać dzieciństwo u babci na wsi i chętnie wracać do ciekawszych fragmentów, jak choćby po przepisy na naturalne mikstury. Życie wielodzietnej rodzinki to także sporo nietypowych i wesołych sytuacji. Tutaj atmosfera zaraża pozytywnym podejściem do życia, spokojem i prawdziwym "slow life". Polecam!

Miałam nadzieję, jak z opisu można było wnioskować, na więcej "agroturystyki". Wiecie; wady i zalety życie na wsi, fauna, flora, za co ci ludzie żyją, jak jedzą, jak to wszystko ogarniają a trafiłam na...kurzy poradnik Gucwińscy & Słodowy.

Jeżeli wziąć jeszcze pod uwagę ilość dzieci i wszechobecny chaos w tej rodzinie

to dla mnie nawet pod literaturę SF można zakwalifikować. Co więcej, miało być życiem pisane a autorka we wstępie informuje, że zawarte w książce "historie są tylko luźno zainspirowane naszym życiem". Poczułam lekki dysonans…

Jak wspomniałam, książka poświęcona jest kurom, od budowania kurnika do trzymania jaja w ręku. Od typów kur po ich choroby. Jeżeli ktoś ma w planach hodowlę kur to wiele może z tej książki skorzystać. Ola z mężem radzą, przestrzegają, omawiają temat dość szczegółowo. Ja kurnika nie planuję

ale tak się wkręciłam w ten kurzy świat, że przeczytałam w jeden dzień. Serio, sama byłam zaskoczona. Kury znam z dzieciństwa, kogut mnie gonił, po jajka chodziłam "na sianko", kup się brzydziłam. Czyli znałam "ten świat" w wiejskim tradycyjnym wydaniu, nawet autorka o nim wspomina. Ola i Piotr natomiast, chcieli inaczej, chcieli po amerykańsku. Chcieli żyć z kurami, głaskać, doświadczać, mieć ładny i funkcjonalny kurnik. To im się udało, mogę mieć inne zdanie ale szanuję takie wybory. Wprawdzie kurnika mieć nie będziemy ale ile o kurach się dowiedziałam! A tak z innej beczki, nie spodziewałam się,że kury i koty mają tyle wspólnego!

Co do stylu, jak dla mnie nieco infantylny. Trochę gawędziarstwa, sporo zdrobnień ale obiektywnie ujmując ładnie, prosto, ciepło napisane. Są osoby, które taki styl lubią, ja średnio choć jeżeli chodzi o książki to mam dość spory zakres tolerancji. Jest pięknie wydana. Twarda obwoluta, dużo zdjęć, przyjemny dla oka druk no i te detale. Kurze ślady na kartkach, graficzne piórka. Mnie takie drobiazgi ujmują.

„Kury są bardzo inteligentne! Bardzo prospołeczne i wrażliwe. Przywiązują się do ludzi i do siebie nawzajem. Tworzą też paczki i zawierają pakty.”

Autorką tej zaskakującej książki jest Aleksandra Wołkowska, to mama szóstki dzieci, żona stolarza i pani domu. Domu, obok którego znajduje się kurnik pełen kur.

Pani Aleksandra nawet w najśmielszych snach nie przewidziała, że będzie hodowała kury. Dzisiaj jest pewna, że nie mogłaby bez nich żyć. W tej pięknie wydanej książce z licznymi przykuwającymi uwagę zdjęciami, Autorka ukazuje codzienność swojej rodziny i swoich kur. Krok po kroku opisuje, jak narastała w niej miłość do tych udomowionych ptaków, przedstawia swoje kury jako przyjaciółki.

Książka jest dopracowana w każdym szczególe, jej estetyczny wygląd bardzo podnosi jej walory. Podzielona jest na kilka rozdziałów. Każdy dotyka innego aspektu ich wspólnego życia. Autorka wnikliwie i bardzo przyjemnym, lekkim językiem dzieli się z nami swoim doświadczeniem z hodowli kur. Znajdziemy tu wiele przydatnych rad i spostrzeżeń, które płyną z nabieranego przez lata doświadczenia. Obok pięknych i radosnych dni są też te pełne smutku. Choroby jakie dotykają kury, trudna walka z nimi, pasożyty, czy choćby amator smakowitych kurek – rudy lisek. Autorka ma spory dystans do różnych rzeczy. Bo czy idealny porządek w domu jest naprawdę tak ważny? Czuć szczęście, miłość, zrozumienie i harmonię współistnienia bohaterów tej niesamowitej książki.

Blaski i cienie życia na wsi w całej okazałości. Poranki, w których słychać pianie koguta, a później rozpoczyna się gdakanie kur. Życie w harmonii i zgodzie z naturą, radość z bycia razem.

Wyjątkowa książka, świetnie bawiłam się podczas jej czytania. Muszę przyznać, że po tej lekturze inaczej zaczęłam patrzeć na kury. Serdecznie polecam, warto do niej zajrzeć. Tatiasza i jej książki :)

A gdyby tak rzucić wszystko, przeprowadzić się na wieś i … zacząć hodować kury? Coraz częściej słyszymy o osobach, które gotowe są zmienić całe swoje życie poszukując szczęścia i spełnienia, zaś zmiana ta obejmuje przeprowadzkę na wieś. Zwykle decydują się na to przedstawiciele bardzo stresujących zawodów i przy tym dobrze wynagradzanych, bowiem nowy początek wymaga zwykle solidnego zaplecza finansowego i pomysłu na siebie.

U Aleksandry Wołkowskiej przeprowadzka na wieś to swego rodzaju proces, warunkowany w dużej mierze Przeznaczeniem. A skoro wieś, to i kury, a że przy tym wszystkim pojawiła się na świecie również gromadka dzieci, to już tylko szczegół dodający historii kolorytu, zaś życiu – głębszej treści. Jej książka „Kurza mama. Jak ogarnąć kury, dzieci i życie na wsi”, przy takim życiorysie, nie może być zatem opowieścią wyłącznie o kurach czy wyłącznie o dzieciach, bowiem wszystkiego w życiu autorki jest pełno, i wszystkim się dzieli. A przede wszystkim udowadnia, że posiadanie kur jest naprawdę fajną sprawą, choć trzeba się liczyć z tych, że nie zawsze ich hodowla jest lekka i przyjemna. Tym samym opublikowany nakładem Wydawnictwa Kobiecego poradnik, to książka niecodzienna, w której radość z życia na wsi łączy się ze szczęściem płynącym z posiadania potomstwa i … kur. To nie tylko książka wspierająca czytelników (nie tylko rodziny wielodzietne) w rodzicielstwie, a także instruktaż hodowli kur oraz funkcjonowania w zupełnie innym niż miastowy świecie.

Autorka wraz z mężem (bowiem ON jest autorem części rozdziałów) opisują swoją historię – dowiadujemy się, w jaki sposób dziewczyna, która nie wyobrażała sobie życia bez Krakowa i kawy z sieciówki przeniosła się na polską wieś do starego domu. Co więcej, w jaki sposób stała się gromady kur, które w pewnym momencie okazały się ważniejsze, niż nowy taras. Czytamy o warsztacie stolarskim męża autorki, o tym niezwykłym mężczyźnie, który (poza gubieniem kluczy) wydaje się nie mieć żadnych wad. Dowiemy się, co musimy wziąć pod uwagę, jeśli chcemy mieć kurnik, jakie kupić kury, w jakich ilościach i wreszcie jak zbudować dla nich wygodny dom. I to nie tylko sam kurnik, ale i miejsce, gdzie mogłyby wychodzić. Jeśli nie trafi się nam akurat „megazsocjalizowana” kura, dowiemy się, co musimy zrobić po jej zakupie, żeby wyszła z kartonu, a także czy lepiej kupić pisklaka czy raczej starszą kurkę.

Przekonamy się, jak wielką radość daje ten moment, kiedy własna kura zniesie pierwsze jajko, a także jak zbudowane jej jajko, jak należy jajka wybierać i przede wszystkim, jak kury nie stresować. Bo w niesprzyjających warunkach nie obdarzy nas jajkami, nie doświadczymy zatem wielu wspaniałych chwil z ciepłym jajem w dłoni. Przy okazji poznamy mnóstwo kurzych i jajecznych ciekawostek, niejako przy okazji dowiadując się, jak wygląda codzienność na wsi, kiedy ma się taką menażerię i gromadkę dzieciaków u boku. Nie zabraknie tu również takich atrakcji, jak opis macierzyństwa (i nie chodzi tylko o ludzkie dzieci), poprzedzonego kurzym seksem. Ten sielski obrazem burzy nieco opis problemów, jakie mogą się pojawić w związku z hodowlą kur (a nawet raczej na pewno pojawią się prędzej czy później), ale rzeczowe informacje i wskazówki dotyczące postępowania z pewnością usprawnią nasza reakcję w obliczu problemów.

Mimo iż książka mocno skoncentrowana jest na kurach, to nie znaczy, że tylko przyszli hodowcy powinni ją przeczytać. Pomiędzy wierszami przebija radość z macierzyństwa, z bycia rodzicem, z życia zgodnie z naturą i w jej rytmie. I choć książka nieco rozwiewa iluzję bezproblemowego życia na wsi, to z pewnością wiele osób po lekturze podejmie decyzję o budowie kurnika. A może nawet ten kurnik stanie się pretekstem, by porzucić mieszkanie w mieście…