Dziewczyna Feniksa. Tom 1

Bardzo lubię czytać romanse i staram się co jakiś czas wyszukiwać dla siebie nowości. Ostatnio trafiłam na tę autorkę i na jej najnowszą powieść, która mnie zachwyciła. Dawno nie czytałam tak ciekawej, tak dobrze napisanej literatury obyczajowej. Muszę przyznać, że pochłonęłam tę powieść. Nie przeczytałam jej, ale właśnie pochłonęłam całą sobą. Jeśli szukacie książki, która sprawi, że będziecie płakać, śmiać się, złościć i cieszyć, to jest to dla Was idealna pozycja. Na pewno nie będziecie tego żałować. Silne kobiety i niegrzeczni chłopcy - tak w skrócie można opisać tę powieść. Macie ochotę przeczytać?

Akcja powieści zaczyna się już od pierwszych stron i jest to istny rollercoaster. Ava wyjeżdża do Sydney na wymianę studencką. Na jednej z imprez poznaje Aleksa, który w krótkim czasie skutecznie zdobył jej serce. Szybki ślub, a miesiąc później ogromny wstrząs. Ava w dniu, w którym ginie jej mąż dowiaduje się że jest w ciąży. Bohaterka nie poddaje się i stara się żyć i wychować córkę jak najlepiej. Po 3 latach Aubrey zaczyna przedszkole a Ava znajduję pracę w studiu tatuażu. Życie zaczyna jej się powoli układać kiedy powrót 3 właściciela studia wszystko komplikuje.

"Dziewczyna Feniksa" to nie tylko burzliwy romans i tajemnice. Książka porusza trudny temat o samotnym wychowaniu dziecka z diagnozą autyzmu. Historia jest świetnie napisana i wciąga czytelnika od pierwszych stron. Mamy dobrze wykreowanych bohaterów. Silną, odważna ale także wrażliwą i irytująca Ave. Sympatycznego, troskliwego i pewnego siebie Gawin'a. Przyjacielską Iris. No i Flinn'a pewnego siebie, złośliwego i zamkniętego w sobie, ale czy napewno ? 😉 Nie ma problemu by polubić postacie i wczuć się w emocje i uczucia, które występują w książce.

Mamy narrację w pierwszej osobie plus fabułę przedstawioną z paru perspektyw.

Namiętność i sceny erotyczne mamy napisane ze smakiem. Dialogi przypadły mi do gustu, były śmieszne, czasem kąśliwe i poważne. A zakończenie... Jak w "Testamencie. Hope" jest nieprzewidywalne i zaskakujące. Autorka znów przerywa historie w takim momencie że nie ma wyjścia trzeba sięgnąć po kolejną część 😅.

Lektura opowiada o dramatach rodzinnych, upadkach i nowych początkach. Jest to dobry romans z problemami w tle.

[…] Jestem głupcem. Musiałem poczuć strach o was obie, żeby zrozumieć, jak wiele dla mnie znaczycie[…]

Czy wy tez macie takie dni, że się całkowicie spalacie, a potem powstającej jak feniks z popiołów?

Emocjonalna, pełna zaskakujących zwrotów z zakończeniem totalnie wbijającym w fotel i każącym czekać na następny tom.

Oto historia o wspaniałej, dzielnej kobiecie Avie Collins, która straciła swego męża nosząc pod sercem ich wspólne dziecko. Gdy na świat przyszła córka, okazało się, że ma autyzm. Ava najpierw przeżyła szok ale się nie poddała. Oddała dziewczynkę do przedszkola chociaż poranki nie były wcale łatwe, a sama postanowiła pójść się przejść na spacer. Podczas takiego spaceru postanawia wejść do studiu tatuażu aby mieć prace. Tam poznaje fantastycznych ludzi, którzy od pierwszego dnia ja polubili. I nagle poznaje kolejnego, przystojnego mężczyznę Finna. Ich początkowa relacja nie układa się dobrze. Dwa wybuchowe charaktery cały czas dra ze sobą koty. Ale czy będą razem? Jak się potoczą ich losy? Przekonajcie się sami.

Książki Moniki mają coś takiego w sobie, że ani na moment nie pozwalają ci przerwać czytania. Tutaj moim zdaniem istnieje zasada „jeszcze jeden rozdział” a ten jeszcze jeden rozdział kończy się na ostatnim słowie. Tak właśnie było z tą pozycją. Nie dało się jej przerwać, nie dało się jej skończyć, bo wciągnęła od pierwszych stron. Od razu z przytupem i olbrzymią dawką rollercoastera emocji, który ani na moment nie słabnął. Wszystkie emocje, które miałam w sobie podczas czytania wychodziły na zewnątrz. Śmiech do tego stopnia, że leciały mi łzy, płacz na trudne wydarzenia związane z bohaterką, podziw dla niej za to, że się nie poddała, przyspieszony oddech i rozwalone serce po zakończeniu. Droga autorko tak się nie kończy książki, nie w taki sposób i nie w takim momencie. I co ja zrobię? Będę cały czas myśleć co się wydarzyło? Czemu nagle ni stad ni zowąd pojawił się ktoś, kogo nasza bohaterka pogrzebała? Ja cie proszę dawaj mi drugi tom, bo nie wytrzymam.

Kochani z cała świadomością polecam tę pozycję. Jest fantastyczna pod każdym względem. Co więcej autorka znakomicie ukazała nam chorobę, która jest wokół nas. Autyzm, który nie jest prosty i łatwy, ale dzięki odpowiedniemu podejściu i wsparciu ludzi najbliższych wokół siebie, jest się w stanie zrozumieć i sprawić, aby dziecko czuło się doskonale. Dziękuję ci za to autorko.

Monika Skabara z każdą kolejną książką zaskakuje coraz bardziej. Od samego początku wiemy, że jej bohaterki są silnymi i twardymi kobietami o ciętych językach, zresztą postacie męskie również takie są. Więc gdy dostajemy świetnie wykreowane postacie i gdy dodamy do tego spójną, zaskakującą, wciągającą fabułę pełną emocji trzeba się szykować na kolejną historię, która wbije w fotel. Autorka należy do tych pisarek, które w każdym słowie, scenie potrafią zawrzeć emocję, które jak się czyta odczuwa się na własnej skórze. To jest magia! I wiem, o czym mówię bo po raz kolejny siedziałam z łzami w oczach, uśmiechem na ustach i niedowierzaniem, że można czytelnika zostawić w takim momencie! Zrzucić taką bombę i napisać C.D.N !! Tak się nie powinno robić. Najchętniej to bym od razu chwyciła za kolejną część, gdybym tylko ją miała, a tak muszę czekać. Dobra wracając do książki.

Ava w dniu w którym dowiedziała się, że jest w ciąży był jednym z najpiękniejszy dni, ale również jednym z najgorszych. Tego dnia zginął jej mąż, a ona została sama. Córeczka stała się dla niej całym światem, codziennie mierzyła się z trudami samotnego rodzicielstwa. Szukając odskoczni od dnia codziennego, znajduje prace w studiu tatuażu. Zaprzyjaźnia się z ludźmi z którymi pracuje, ale nikt jej nie uprzedził że jeden z właścicieli studia okaże się być takim bucem. Od momentu gdy Finn poznaje Ave nie ma dnia by się nie kłócili i dogryzali. Ich początkowa niechęć do siebie zaczyna się zmieniać, gdy kobieta potrzebuje pomocy a ON jej udzieli. Tylko dokąd ich to zaprowadzi? Czy noszący ból i zemstę, mężczyzna odnajdzie spokój i to co utracił? Czy kobieta pozwoli sobie na zaufanie i uczucie? A może los znowu zakpi sobie z nich?

Niesamowita historia pokazująca trudy samotnego rodzicielstwa, ból, strach, stratę, intrygę, przekręty, chory system który w każdej chwili może odebrać dziecko, kłamstwa, zemstę, bezradność w niektórych momentach, przyjaźń, pożądanie i uczucia. Potyczki słowne między bohaterami wywoływały uśmiech na mojej twarzy, ale są też momenty gdy pękało mi serce i współczułam obojgu. „Dziewczyna feniksa” to kolejna perełka do kolekcji, a coś czuje że autorka dopiero się rozpędza i jeszcze nie raz nas zaskoczy. Szczerze to już się doczekać nie mogę, żeby znowu zostać wbita w fotel. Gorąco polecam.

Życie Avy bardzo skomplikowało się po śmierci ukochanego męża. Kobieta nawet nie zdążyła się nim nacieszyć i przyzwyczaić do nazywania siebie żoną. W młodym wieku została wdową, która musiała poradzić sobie w obcym kraju. Choć minęło kilka lat, wciąż zmaga się z wieloma problemami. Jej życie nieco nabiera barw, gdy zaczyna pracę w studiu tatuażu. Uśmiechnięci ludzie i miła atmosfera to zdecydowanie to, czego potrzebuje. Wiele zmienia się po pojawieniu się drugiego właściciela. Jak się okazuje.. Czasami ludzie są do siebie bardziej podobni niż mogłoby się wydawać.

Pierwszy raz sięgnęłam po książkę autorki i zdecydowanie to była świetna decyzja. Wow wow i jeszcze raz wow! Cóż to była za historia 😱

Pomysł na fabułę niezwykle mi się podobał. W końcu widzimy coś innego. Studia tatuażu nie pojawiają się często w książkach więc wplecenie takiego miejsca w tę powieść było wspaniałym posunięciem. Autorka wykreowała ciekawych bohaterów. Ava zdecydowanie przypadła mi do gustu. Lubię takie pewne siebie kobiety, które nie boją się powiedzieć, co myślą. Finn to kompletne przeciwieństwo Avy ale tylko z pozoru. Im bliżej ich poznajemy, tym widzimy, jak bardzo są do siebie podobni. Potrafią się wspaniale zrozumieć, choć na początku Finn nie ma zamiaru nawiązywać z Avą bliższych relacji. Dopiero późniejsze sytuacje pokazują, że wcale nie jest takim twardym gościem na jakiego wygląda i ma wspaniały kontakt z dziećmi.

Nie chcę zdradzać zbyt wiele z fabuły tej książki, ponieważ koniecznie musicie ją przeczytać! Pochłonęłam tę powieść za jednym razem. Nie da się jej odłożyć na bok. Autorka potrafi pisać tak dobrze, że czytelnik nawet nie zdaje sobie sprawy, kiedy ma za sobą sto stron. Wszystko tutaj do siebie pasuje, a zakończenie jest tak niespodziewane, że aż wbija w fotel. Już nie mogę się doczekać kolejnego tomu. Nawet nie potrafię sobie wyobrazić co tam się będzie działo 🤯

Ogromne brawa dla autorki za napisanie tak dobrej książki. Na pewno jeszcze niejednokrotnie do niej wrócę.

Macie tak czasami, że po przeczytaniu książki, napisanie recenzji sprawia Wam trudność? Ja miałam właśnie teraz. I nie mówię tu wcale o tym, że książka była tak słaba. Żadne słowa nie są w stanie wyrazić tego, co czułam podczas czytania tej historii, jaką zaserwowała nam Monika Skabara.

Na początku poznajemy Avę, która wchodząc w dorosłość, przekonuję się, że życie nie zawsze jest szczęśliwą i kolorową bajką, a wręcz czasami od samego początku rzuca nam kłody pod nogi. Kiedy zostaje szczęśliwą żoną i jak się później okazuje – mamą, los nie ma dla niej litości i zabiera to, co kocha najbardziej – męża Aleksa. Ava z dnia na dzień z pogodnej i tryskającej optymizmem dziewczyny, staje się zamkniętą w sobie dziewczyną. Jedynie macierzyństwo trzyma ja przy życiu i daje siłę i wiarę w lepsze jutro. I tak oto, zajęta poszukiwaniem pracy trafia do studia tatuażu. Nie wie jeszcze, że to miejsce nie tylko da jej niezależność, wspaniałych przyjaciół, ale także aroganckiego i bezczelnego, ale jakże przystojnego dupka…

Finn. Można by o nim rzecz wszystko. Arogancki, bezlitosny, za nic mający innych mężczyzna – i niestety – współwłaściciel studia tatuażu w którym zatrudniła się Ava. Od samego początku ich relacja jest wybuchowa, napięta i pełna iskier. Nie trudno się domyśleć, że nie pałają do siebie sympatią, ale jak to się mówi ,,kto się czubi, ten się lubi”. Finn nie może przywyknąć, że w ich małym gronie pojawił się ktoś nowy. Przeraża go fakt, że mimo początkowej niechęci dziewczyna go coraz bardziej pociąga… Tylko czy jest możliwe, że z tak ogromnym bagażem tajemnic i trudnej przeszłości, będą potrafili znaleźć światło i drogę do ich wspólnej przyszłości?

Kochani, ,,Dziewczyna Feniksa” zdecydowanie należy do tych historii, która wywołała u mnie łzy już na samym początku. Cudownie przedstawieni bohaterowie, ze wspaniale wykreowana historią sprawili, że przez tę książkę po prostu się płynie. Kartki przewracały się same, a każda kolejna scena dawała ogrom emocji. Ava i Finn to bohaterowie obok których nie dało się przejść obojętnie. Poznając ich historię współczułam i kibicowałam im całym sercem. Autorka idealnie poprowadziła nas ich śladami, krok po kroku, co pozwoliło nam odczuwać na własnej skórze ich wzloty czy upadki. Dodatkowo pożądanie, które było między bohaterami, nadało tylko smaku i erotyzmu tej historii. Fakt, że niejednokrotnie uroniłam łzę, kiedy widziałam jakie zmiany zachodzą w życiu bohaterów, jak się zmieniają utwierdza mnie tylko w tym, że ogromnie zżyłam się z bohaterami.

Pomimo pięknej okładki książka niesie ze sobą ogromny ból, stratę i cierpienie. Oprócz Avy i Finna, którzy mieli za sobą trudną przeszłość poznajemy małą Aubrey – córkę Avy. To ile miłości, uczucia, empatii potrafi dać dziecko, nie sposób opisać tego słowami. Autorka pięknie pokazała, że uśmiech i miłość dziecka potrafi wynagrodzić nawet najgorszy ból, a także skruszyć serce, nawet te z najtwardszego lodu. Niech Was nie zwiedzie piękna okładka. To historia, która niesie za sobą ważne przesłanie, trudną przeszłość bohaterów i walkę o jutro, nieważne jakie.

Pamiętajmy, że każdy z nas jest lub może być takim feniksem. Kiedy? Kiedy potrafimy podnieść się po każdym upadku, silniejsi i twardsi.

Kupuje książki które mają dobrą recenzje. Ta mnie zaciekawiła już samym wstępem dostępnym na stronie w pdf.. i muszę przyznać że trafiła w moje serce :) już nie mogę doczekać się kolejnej części. Polecam :)

Ave i Aleksa połączyło młodzieńcze uczucie, które zakończyło się tak szybko, jak się pojawiło. Kobieta traci ukochanego, który zostawia w niej rozwijające się życie. Po paru latach samotnego wychowywania atypowej córki, potrzebuję odmiany w swoim życiu. Zatrudnia się w salonie tatuażu. Niestety, jeden z właścicieli Finn, nie pała do niej sympatią, z wzajemnością. Gdy jednak jej córka trafia do szpitala, to głównie ON pomaga jej w opiece nad nią. Obecność córki Avy sprawia, że mur niechęci względem kobiety pęka, a zastępuje go przyjemność z obcowania w ich towarzystwie. Najważniejsze jednak dla niego jest dokonanie zemsty. Na kim i dlaczego chce się mścić Finn? Jaką rolę odegra mężczyzna w życiu samotnej matki i jej córki?

Pierwszy raz czytałam książkę autorstwa @monika_skabara i uważam, że to świetna książka! Fajny pomysł na historie, w fajnie napisanym stylu, który nie męczy, a wręcz "wyciąga ręce" po czytelnika.

Bohaterowie to postacie bardzo ciekawe, które doświadczyły straty bliskiej osoby. Cudownie zwłaszcza przedstawiona w tej historii jest postać Avy, matki gotowej do każdego poświęcenia względem swojego dziecka oraz silnej kobiety, która nie załamuje się, mimo przeciwności losu. Kolejny raz sprawdziło się tu powiedzenie "kto się czubi, ten się lubi", ponieważ ta dwójka początkowo walczyła ze sobą werbalnie. Nie da się jednak oszukać siebie samego. Rozum się bronił, lecz ciało spragnione bliskości, reagowało jedno na drugie.

Brawo dla autorki za to, że w tej historii poruszyła temat pewnego rodzaju zaburzenia, który tak naprawde rzadko jest pokazywany w literaturze dla kobiet.

Nie mogę nie wspomnieć o końcówce tej części. Przyznaje, mało która historia potrafi zaskoczyć mnie tak naprawdę, że człowiek czyta i niedowierza. Tutaj autorce się to udało, ponieważ takiego zakończenia ani przez chwilę się nie spodziewałam. Byłam wręcz zszokowana. Autorka połączyła w inteligentny sposób wątek romansu z wątkiem miłości rodzicielskiej - a mi jako mamie i jako kobiecie, takie połączenie się bardzo podoba. Oczywiście, drugą część z pewnością przeczytam, więc czekam na nią cierpliwie, a wam polecam póki co "Dziewczynę Feniksa"🙂.

Ava to młoda kobieta, której życie zdążyło już dać mocno w kość. Rodzice nie zaakceptowali jej małżeństwa, niedługo po ślubie zginął jej mąż, a chwilę zanim do jej drzwi zapukała policja z tragicznymi informacjami, dowiedziała się, że jest w ciąży. Na domiar złego, kilka lat po porodzie okazało się, że jej córeczka jest chora... Jednak po 4 latach, los w końcu się do niej uśmiecha. Znajduje pracę w studio tatuażu, gdzie okazuje się, że pracujący w nim ludzie są bardzo sympatyczni i pomocni. Tylko czy wszyscy?

Finn to współwłaściciel studia. Bardzo męski i przystojny mężczyzna, oschle i sceptycznie nastawiony do Avy. Ma ON za sobą dramatyczną przeszłość, o której nie chce opowiadać, a która odbiła na nim piętno.

Problemy, które na nowo dosięgną Avy, spowodują że zbliżą się oni do siebie z Finnem. Mężczyzna bardzo pomoże zarówno jej, jak i jej córeczce, Aubrey. Przeszłość brutalnie uderzy nie tylko w Avę, ale także w Feniksa.

Emocje, akcja, niebezpieczeństwo, problemy, dramaty i choroba. Wątek pięknej przyjaźni, która połączyła Avę z Gavinem oraz Iris, którzy stali się jak rodzina zarówno dla niej, jak i dla jej córeczki. Rodzące się porozumienia, a następnie uczucie między Avą a Finnem. Na pewno nie można się przy tej książce nudzić. Czyta się ją naprawdę lekko i szybko. Jest bardzo wciągająca.

Muszę także przyznać, że jej zakończenie, w pewien sposób, mnie złamało. Ileż tam było emocji... To rozstanie, a następnie spotkanie... I ta niepewność, co będzie dalej... W napięciu czekam na kolejną część, bo jestem bardzo ciekawa kontynuacji tej historii.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i muszę przyznać, że jestem naprawdę bardzo miło zaskoczona. Bardzo mi się ta historia podobała i z ogromną chęcią sięgnę po kolejne części. Wszystkim gorąco polecam tę książkę! :)

Niegrzeczne Książki, Monika Skabara - bardzo dziękuję za możliwość poznania i zrecenzowania tej historii :)

Czytało mi się ją bardzo przyjemnie. Spodobał mi się ogólny pomysł na fabułę, a w szczególności motyw choroby dziewczynki. Uważam, że bohaterowie zostali bardzo ciekawie wykreowani, choć czasem miałam lekkie obiekcje względem głównej bohaterki. I to w momentach związanych z jej córką, bo wydawało mi się, że niektóre rzeczy były bardzo oczywiste. Jednak później przypomniałam sobie, że są osoby, które czasem zbyt mocno przywiązują się do tego co przeczytają w poradnikach. I w sumie nie powinno mnie dziwić, że czasem pod ich wpływem rodzic robi to, co one mówią bez przyjmowania innych opcji. Dlatego bardzo spodobało mi się podejście Finna do Aubrey. Bo to właśnie ON wprowadzał trochę normalności do poradnikowego postępowania z dzieckiem. I super, bo to pokazuje, że każdy chce jak najlepiej dla dzieci i nie ma jednej ścieżki prawidłowego wychowania i postępowania.

Relacja Avy i Feniksa podobała mi się, bo lubię takie wątki hate-love. Na uwagę zasługują również Gavin i Iris, ponieważ byli takimi dobrymi duszami w tej historii. A nie była ona tak beztroska jakby można było się spodziewać. Trzymała w napięciu i sprawiało, że chciało się czytać kolejne strony. Zwroty akcji w końcówce książki mocno mnie zaskoczyły, a zakończenie sprawiło, że aż zaniemówiłam... Czekam na drugi tom, ponieważ koniecznie muszę się dowiedzieć co wydarzyło się dalej!

„Dziewczyna feniksa” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Moniki Skabary, wiem, że nie jest to jej pierwsza książka, a zadebiutowała powieścią „Rosyjska Księżniczka”. Nie miałam okazji jej czytać, dlatego nie bardzo wiedziałam, co powinnam myśleć. Czytając opis fabuły byłam ciekawa tego, jak potoczy się historia bohaterki i tego tytułowego feniksa. Co czeka na nas w powieści?

Główną bohaterką książki jest Ava, młoda kobieta, której życie wydawało się poukładanym i stabilnym, jednak okazuje się, że bardo szybko coś może pójść nie tak. Jako młoda dziewczyna opuściła rodzinny dom, aby zająć się swoją edukacją. Poznała Aleksa, który szybko stał się jej bliski, nawet, jeśli jej rodzina nie darzyła go sympatią, kobieta nie miała zamiaru kończyć tej znajomości. Była zakochana i szczęśliwa, dlatego też postanowiła przyjąć oświadczyny. Rodzina Avy jest bardzo konserwatywna i nie podobało jej się to, w jaki sposób układała sobie życie. W obcym kraju z dala od nich i z człowiekiem, którego nie akceptowali. Nie wszystko jednak poszło w życiu kobiety tak, jak powinno. Szczęście szybo pryska niczym bańka mydlana, Aleks umiera zostawiając ją na dodatek w ciąży. Ava robiła wszystko, co mogła, aby sobie radzić, pomagali jej teściowie, jej własna rodzina ją osądziła i wszystkie problemy, które na nią spadły określili, jako karę za to, co zrobiła. Okazało się, że córeczka dziewczyny zachorowała, co stawiało przed nią kolejne wyzwania, jednym z nich było znalezienie pracy. Studio tatuażu było miejscem, które zwróciło uwagę dziewczyny, właściciel okazał się miłym człowiekiem, który zdecydował się ją zatrudnić. Sęk w tym, że studio ma także drugiego właściciela, a ON nie należy do przyjemniaczków. Co się wydarzy, kiedy w drzwiach stanie Finn?

„Dziewczyna feniksa” jest powieścią, która może się wydawać zwyczajną, taką, jakich wiele, jednak ma w sobie wiele aspektów, które ją wyróżniają. Rodzina Avy powinna się wstydzić, traktując w ten sposób kobietę, w końcu ułożyła sobie życie z kimś, kogo kochała, a to, co ją spotkało było nieszczęściem i tragedią, nie karą za grzechy, jak to sobie wymyślili. Monika Skabara potrafi zbudować napięcie w chwilach, kiedy jest ono konieczne, rozbudzić emocje, sprowadzić akcję i niebezpieczeństwo. Zapewne przewidzieliście, że Ava poczuje szybsze bicie serca do kogoś, o kim nigdy by nie pomyślała. Autorka potrafi zmienić coś oczywistego, przewidywalnego w coś, czego w życiu byście się nie spodziewali i wychodzi jej o całkiem dobrze. Mamy tutaj nie tylko krzywdę, problemy, ale także chorobę dziecka, która nie należy do łatwych, a od najbliższych wymaga wiele cierpliwości. „Dziewczyna feniksa” to świetna książka z zakończeniem, które potrafi pogruchotać serce. Będziecie zbierały szczękę z podłogi.

no po prostu ciaaary! świetna pozycja dla fana erotyki

Monika Skabara pokazała w tej książce swoje nowe oblicze. Seria mafijna, bardzo przypadła mi do gustu, ale to ,,Dziewczyna Feniksa” staje się moją ulubioną książką autorki. Dla tej książki zarwałam noc, ale uwierzcie mi, że odłożenie jej chociaż na chwilę, nie wchodziło w grę, a o skończeniu jej później nawet nie ma mowy. Dlatego uprzedzam, zarezerwujcie sobie chwilkę czasu, bo gwarantuję, że nie oderwiecie się od czytania. Bardzo dojrzała, emocjonująca, niesamowita opowieść, pełna namiętności, ze świetnym wątkiem sensacyjnym, fantastycznymi kreacjami bohaterów i przyprawiającą o rumieniec dawką erotyki.

Ava marzyła tylko o jednym, chciała być szczęśliwa i przez chwilę naprawdę była. Niestety jak to w życiu bywa nieszczęścia chodzą parami. Została młodą wdową i samotną matką autystycznej dziewczynki. Nie mogła liczyć na pomoc rodziców, samotnie borykała się z chorobą córki, starała się być perfekcyjną matką i robiła wszystko, co tylko mogła, aby ułatwić córce dalsze życie z chorobą. Nie żaliła się na swój los i nawet współpracownicy nie zdawali sobie sprawy z jakimi problemami boryka się na co dzień.

Zupełnie przez przypadek dostaje pracę recepcjonistki w studiu tatuażu ,,F&G Tattoo”. Wszystko zaczyna się układać do czasu kiedy do studia wraca drugi właściciel.

Uwielbiam historie z wątkiem hate-love. Scena, ,,poznania” się Avy z Finnem należy do jednej z moich ulubionych, a ich potyczki słowne, cięte riposty, zdecydowanie wywołają u was salwy śmiechu.

Główni bohaterowie Ava i Finn odrodzili się niczym Feniks z popiołów. Spalał ich wewnętrzny ból, wielka strata jakiej oboje doświadczyli. Dzięki małej iskierce, podnieśli się i stanęli na nogi. Widać wyraźnie ich przemianę, mają cel w życiu i zrobią wszystko, żeby nikt nie pokrzyżował ich planów. Czy im się to uda, kiedy przeszłość powraca?

ZAKOŃCZENIE!!! Monika Skabara co to było? Czy ty chcesz żebyśmy zeszły na zawał?

Ogromnie polecam przeczytać ,,Dziewczynę Feniksa”. Z każdą stroną jest coraz ciekawiej, a nawet niebezpiecznie. Nie jest to jednak łatwa i lekka historia, bo porusza również problem choroby, żałoby, skorumpowanych urzędników. Mnie jako mamie zawsze ciężko czyta się historie, w których bohaterami są dzieci i nie mówię tutaj tylko o małej Aubrey. Ale to już musicie sami przeczytać. Niech Finn opowie wam swoją historię…

@monika_skabara Kochana gratuluję cudownej premiery! Czułam te emocje, które towarzyszyły ci w trakcie pisania, jestem pod wielkim wrażeniem.

"Mój świat runął, a wraz z nim wszystkie plany i marzenia (...) Cholernego trzydziestego września umarłam wraz z moim mężem i nie wierzyłam, że uda mi się jeszcze odnaleźć siebie

"Serce waliło mi jak oszalałe. Ten drań zrobił mi papkę z mózgu, a nasze ciągłe przepychanki słowne sprawiały, że z dnia na dzień nie znosiłam go coraz bardziej i... Śliniłam się na jego widok jak napalona nastolatka"

Czy znacie książki, które hipnotyzują swoją nietuzinkową fabułą? Z pewnością znajdziecie kilka takich na swoich biblioteczkach. Czy "Dziewczyna Feniksa" zaliczę do takiej książki?

Ava to kobieta, z której los dosłownie zadrwił. Jej dotychczasowe szczęśliwe życie pęka, jak bańka mydlana. Traci miłość życia, a na dodatek okazuje się, że pod jej sercem rodzi się nowe życie. To nie jest koniec jej cierpienia... Promyczkiem nadziei okazuje się nowa praca w studio tatuażu, gdzie poznaje tam wspaniałych ludzi i oddanych przyjaciół. Życie Avy znów się kompiluje, gdy na horyzoncie pojawi się przystojny tatuażysta i właściciel studia-Finn. Czy między dwójką zaiskrzy? Jakie tajemnice skrywają przyjaciele Avy? Na jaki szok musi się przygotować Ava?

Brak mi słów, żeby opisać, jak zachwyciła mnie ta książka! Miała wszystko, co ja uwielbiam. Zaskakującą fabułę, stopniowo budowane napięcie, gorące erotyczne sceny, zaskakujące zwroty akcji, ciekawie wykreowani bohaterowie, zatargi słowne bohaterów, tajemnice z przeszłości oraz trudne momenty, powodujące wzruszenie. Wprost nie mogłam się od niej oderwać. Ba! Nie chciałam jej odkładać. Starałam się zwolnić tempo czytania, żeby jak najdłużej móc delektować się historią Avy. Niestety, szybko dobiłam do końca, i zostałam pozostawiona w totalnym szoku! Końcówka zwaliła mnie z nóg! Jak można skończyć tak książkę? Apeluję... Na już potrzebuję drugiej części.🙏Nie daj nam długo na nią czekać. :-) Zapewniam, że jeśli sięgnięcie po tę książkę, nie pożałujecie ani jednej wspólnie spędzonej chwili. Serdecznie gratuluję ❤️ Będę wypatrywała informacji z zapowiedzią drugiej części ❤️

Najpierw krótko powiem o czym jest książka, a później o moich odczuciach i spostrzeżeniach.

Ava zostaje sama i w ciąży, nie jest jej łatwo wychowywać córkę. W końcu za namową pani psycholog w przedszkolu, postanawia zadbać o siebie. Idzie na spacer i trafia do studia tatuażu, gdzie dostaje pracę. Wszystko ładnie pięknie, dopóki nie wraca drugi właściciel. Oboje mają silne charaktery, które się ścierają, ale jednak Finn nie jest taki zły i gdy Ava potrzebuje pomocy, ON jej ją udziela.

Książka na początku mnie do siebie nie przekonała, miałam wrażenie, że czytam jakieś wypracowanie, w dodatku nie dopracowane. Jakoś dziwnie mi się to nie łączyło wszystko. A te błędy, które zaraz wam pokażę, to już zło ;) Jak czytałam książkę wieczorem, to sprawdzałam dwa razy, czy dobrze widzę, czy może jestem już zmęczona. Takie błędy nie powinny się pojawić. Jeśli rozdział Finn i to ON coś myśli, mówi, to rodzaj męski, a tu taki zonk (więcej i zdjęcia na moim blogu [Adres usunięty])

A tu jeszcze jedna, nie sprawdzona linijka. Mam wrażenie, że książkę sprawdzano na szybko, zwłaszcza ten początek, który mi się tak źle czytał.Gdzieś tak w połowie zaczyna się coś dziać i lepiej czytać. Historia robi się ciekawa i wciąga, chciałam jak najszybciej dowiedzieć się jak to się rozwinie i zakończy. I tu kolejny zonk, bo zakończenie dosłownie wybuchowe, które gdzieś czułam, że tak się potoczy, choć nie przypuszczałam, że ostatnie litery to będzie C.D.N

Trochę mnie to rozdrażniło, bo nigdzie nie było napisane, ze to I tom i na dalszy ciąg teraz trzeba czekać, ile? Nie wiem. Czuje się rozczarowana.

Jeśli nie lubicie takich tomowych książek, to ostrzegam, choć na upartego można skończyć na niej i sobie dopowiedzieć swoją wersję ;)

Na książkę trafiłam przypadkiem. Nie miałam jej w planach, a autorka to dla mnie nowość. I teraz mam dylemat jak ugryźć recenzję. Książkę czyta się rewelacyjnie, rozdziały są pisane z dwóch perspektyw: Avy i Finna. Uwielbiam takie książki.

Ava to młoda dziewczyna, która bardzo szybko musiał dorosnąć. Wyjeżdżą do obcego kraju nawet na inny kontynent, spontaniczny ślub, szczęśliwe chwile i ciąża. Wszystko byłoby fajnie gdyby nie mały wypadek. Po śmierci tragicznej męża wychowuje samotnie córkę, która ma autyzm. Tu duży ukłon w stronę autorki. Za przybliżenie i uświadomienie ludziom czym jest spectrum. I z jakimi problemami borykają się rodzice, zwłaszcza ci samotni, wychowując dziecko z autyzmem. Sama wiem jak to jest z autopsji, bo moja dwójka ma spectrum. Kiedy trafia na ogłoszenie o pracę w studio tatuażu nie myślałam, że odnajdzie tam przyjaciół i coś więcej....

Finn to młody mężczyzna, który ma za sobą stratę dziecka. W przenośni i dosłownie. Często znika bez uprzedzenia, i nadal nie potrafi pogodzić się ze stratą córki. Gdy w salonie , którego jest współwłaścicielem spotyka Avę okazuje się, że między nimi jest coś więcej. Tyle że początkowo drą koty a chemia między nimi aż paruje.

Pomysł na fabułę jest nietuzinkowy. Akcja rozwija się tak, że początkowo trochę się pogubiłam, ale szybko nam autorka wszystko powyjaśnia, posegreguje i wrzuci na odpowiednie tory myślenia. Ponieważ nie czytałam innych książek autorki, nie mam porównania do stylu, ale po tej wiem, że już go pokochałam. Książka od początku łapie za serce, potem wprowadza nas w inny bardziej brutalny świat. Jest i zwykła obyczajówka, i cos na granicy gangsterski. Z każdą stroną autorka trzyma nas w większym napięciu. A końcówka? Aż szeroko otwierałam oczy ze zdumienia. Co tam się wydarzyło...

"Dziewczyna Feniksa" to nietuzinkowa książka. Pełna emocji, tajemnic, gorącego romansu, słownych przepychanek, mrocznego świata, zmusza do przemyśleń i refleksji. I to zakończenie , które wbija w fotel. Tylko jedno ale i to bardzo duże ale. Pani autorko jak tak można? Jak można tak kończyć książkę? I to w takim momencie i tak zaskakująco. Mam nadzieje, że kontynuacją nastąpi szybko....

Ava na wymianie studenckiej poznaje przystojnego Aleksa, który bardzo szybko zostaje jej mężem. Są w sobie szaleńczo zakochani, jednak ich szczęście nie trwa długo, mężczyzna zostaje zastrzelony. Nie może się z nim podzielić radosną nowiną.

Kobieta samotnie wychowuje chorą córeczkę, która jest dla niej całym światem. Ava chce coś zmienić w swoim życiu, iść do przodu i zapomnieć o bolesnych wydarzeniach, rusza na poszukiwanie pracy. Trafia do F&G Tattoo, zostaje przyjęta na stanowisko recepcjonistki.

Kiedy wszystko powoli zaczyna się układać, do studia wraca drugi właściciel Finn. Mężczyzna szalenie przystojny i pociągający, oboje mają sile osobowości, nie raz dochodzi między nimi do spięć. Jednak nie mogą zaprzeczyć, że między nimi pojawia się również pożądanie. Jak potoczą się losy Avy i Feniksa? Czy w końcu się dogadają?

Ava, jako samotna matka zmaga się z wieloma problemami, jej córeczka jest chora, kiedy dziecko zaczyna krzyczeć i płakać ludzie patrzą na nią jak na wyrodną matkę i kręcą głowami. Nikt tak naprawdę nie zdaje sobie sprawy, dlaczego tak jest, kiedy w ich życiu pojawia się Finn kobieta czuje, że w końcu może i ona ma szanse na szczęście. Mężczyzna również wiele w życiu przeszedł i boi się otworzyć na coś nowego. Jednak im bardziej poznaje Avę i jej córeczkę tym bardziej chce być częścią ich życia. Oboje muszą zmierzyć się z przeciwnościami losu i kłodami, które życie znów rzuca im pod nogi.

Kochani jestem szczęśliwa, że kolejny raz mogłam współpracować z @monika_skabara . Monia to dla mnie zaszczyt, historia, którą przedstawiłaś nam w książce chwyta za serce i wyciska jak cytrynę. Nie raz łezka zakręciła się w oku, pokazałaś jej ciężka czasem jest rola matki, jak ważna w życiu jest miłość i przyjaźń. Dziękuję ci za tę historię❤️

Końcówka książki wgniata w fotel, @monika_skabara wiesz jak zaskoczyć czytelnika i pozostawić niedosyt

[RECENZJA]

DZIEWCZYNA FENIKSA

Autor: MONIKA SKABARA

Wydawnictwo: Niegrzeczne Książki

Premiera: 29.09.2021

Tom 1

Hot level: 3/5

Monika Skabara zadebiutowała serią DZIEDZICTWO: Rosyjska księżniczka, Odzyskana korona i Trzeci dziedzic. Czytelniczki pokochały cykl i chętnie sięgały również po opowiadania Autorki zamieszczone w dwóch antologiach: Niegrzeczna miłość i Niebezpieczni mężczyźni. Monika Skabara znana jest z tego, że lubi kreować twardo idące przez życie bohaterki. Czy tytułowa Dziewczyna feniksa również będzie twardą babką?

KIEDY WYDAJE CI SIĘ, ŻE NIE MASZ JUŻ NIC, NADCHODZI CZAS, BY SIĘGNĄĆ PO WSZYSTKO

Ava - młoda mama, samotnie wychowuje córkę. Ma za sobą trudną przeszłość, jeszcze przed urodzeniem dziecka, straciła męża. Mimo przeciwności losu stara się być silna. Macierzyństwo pomimo, że trudne motywuje ją do działania i zmian w życiu. W poszukiwaniu pracy trafia do studia tatuażu F&G Tattoo. Właściciel zatrudnia ją w charakterze recepcjonistki. W nowej pracy kobieta poznaje nowych przyjaciół, którzy stają się dla niej rodziną. Sytuacja komplikuje się, kiedy w studiu pojawia się drugi właściciel – Finn McDucan. Już pierwsze spotkanie mężczyzny z Ave zwiastuje burzę i napiętą atmosferę. Oboje mają na swoim koncie trudne przeżycia, oboje też mają wyjątkowo silne charaktery. Co stanie się gdy do głosu dojdzie pożądanie? Czy przeszłość da o sobie zapomnieć?

Monika Skabara stworzyła kolejną świetną powieść. Już od samego początku wciąga Czytelnika w świat pełen emocji i tajemnic. Od książki trudno się oderwać, cały czas trzyma w napięciu i zaskakuje. DZIEWCZYNA FENIKSA to nie tylko romans, ale też ważne i trudne tematy. Autorka pokazuje blaski i cienie macierzyństwa, wychowania chorego dziecka, porusza problem poradzenia sobie ze stratą bliskiej osoby. Ważną bohaterką tej książki jest również mała Aubrey – dziewczynka choruje na autyzm. Ava stara się być dla niej jak największym wsparciem, jednak wiele razy spotyka się z negatywnymi reakcjami ze strony społeczeństwa. Ludzie nie rozumiejący mechanizmów tej choroby uważają Ave za złą matkę. W wielu książkach sceny z udziałem dzieci są moim zdaniem źle napisanie, przesadne i nadużywane zdrobnienia męczą mnie jako Czytelnika. Moim zdaniem w tej historii Monika Skabara bardzo dobrze opisała wątki związane z małą bohaterką. Fajnie czytało mi się scenki z udziałem Aubrey i Finna. Zakończenie bardzo zaskakuje i pozostawia duży niedosyt, a jednocześnie pole do manewru historią w kolejnej części. Jestem ogromnie ciekawa co dalej wydarzy się w życiu głównych bohaterów. Moim zdaniem DZIEWCZYNA FENIKSA to książka zdecydowanie warta przeczytania! Po opisie i okładce spodziewałam się nieco innej historii – ale ta która otrzymałam zaskoczyła mnie nad wyraz pozytywnie. Takie książki chcę czytać, takie powieści recenzować i takie historie Wam polecać.

Feniks jest mitycznym ptakiem, który spala się, by odrodzić się na nowo... Symbol nieśmiertelności, nieskończoności oraz zwycięstwa życia nad śmiercią...

Ava i Feniks - główni bohaterowie najnowszej książki Moniki Skabary, są takimi feniksami. Po tym co los zgotował dla nich - ulegli destrukcji. Każdego dnia walcząc o swoje życie, odrodzili się, by zacząć na nowo żyć.

Ava jest matką niezwykłego dziecka. Każdego dnia sprawia, że świat córki staje się bardziej przyjazny dla małej Aubrey. Życie kobiety w pełni poświęcone jest wychowaniu dziecka. Walcząca z przeciwnościami losu oraz własnymi uprzedzeniami sprawia, że życie dziewczynki wygląda jak dzieciństwo każdego dziecka.

Feniks jest niezwykle tajemniczym mężczyzną. Jego przeszłość jest bardzo bolesna. Targany rządzą zemsty, podporządkowuje jej całe swoje życie. Nie spocznie póki nie wymierzy sprawiedliwości.

Przypadkowe spotkanie łączy losy tej dwójki. Jednak od początku między Avą a Feniksem aż iskrzy. Ich relacje są niezwykle wybuchowe, co powoduje nieustanne zgrzyty. Jednak nie od dziś wiadomo, że od nienawiści do miłości mały krok...

Tłem tej historii jest niesamowite miejsce, a mianowicie salon tatuażu. Właścicielami, oprócz Feniksa, są Gavin oraz Iris. Nie sposób nie wspomnieć o tej dwójce, która jest równie barwna jak pióra feniksa. Rozumiejący się bez słów, współgrający ze sobą jak dobrze naoliwiona maszyna, stają się najlepszymi przyjaciółmi dla Avy. Niejednokrotnie udowadniając swoje oddanie stanowią doskonały przykład tego, że z rodziną nie trzeba być połączonym więzami krwi. Czasami na pozór obcy ludzie potrafią dać większe wsparcie, aniżeli ci najbliżsi. I tak było w tym przypadku.

Historia, którą autorka daje nam na kartach swojej książki jest niezwykle emocjonująca. Czytając ją niejednokrotnie wzruszyłam się. Tym razem Monika stworzyła nie tylko silną postać kobiecą, ale również pełną wątpliwości matkę, która każdego dnia walczy o jak najlepsze dzieciństwo dla swojego dziecka. Opis małej Aubrey jest niezwykle ujmujący. Dziewczynka swoją osobowością zaskarbia serca wszystkich wokół - ulegnie jej nawet Feniks. To niezwykłe dziecko skruszy mury otaczające jego serce...

I mogłoby wydawać się, że ta sielanka będzie już trwać, a finał jest wręcz oczywisty. Nic bardziej mylnego. Wydarzenia w książce mają również swoją mroczną stronę, a bezpieczeństwo dziewczyn stanie pod znakiem zapytania, podobnie jak upragnione szczęście.

A finał? No cóż, spowodował spore zaskoczenie. Zdecydowanie nie takiego obrotu spraw spodziewałam się...

Ta książka daje czytelnikowi niezwykły wachlarz emocji. Bohaterom przyszło zmierzyć się z wyjątkowo trudnymi życiowymi traumami. Ich historia jest szalenie trudna. Jednak spalając się, odradzają się na nowo, by podjąć dalszą walkę o własne szczęście... Jaki będzie jej finał? Myślę, że podobnie jak ja, będziecie zaskoczeni... 🖤

Muszę przyznać, że słyszałam i czytałam wiele miłych słów na temat najnowszej powieści autorstwa Moniki Skabary pod tytułem ,,Dziewczyna Feniksa". Sama byłam bardzo ciekawa, co takiego przygotowała dla czytelników autorka, że zbiera aż tak pochlebne recenzje. Z ręką na sercu powiem, że przepadłam już od pierwszej strony. Elektryzujące opisy, dramatyczne przeżycia i krótkie rozdziały zdecydowanie zachęcały mnie do tego, by pierwsze spotkanie z twórczością pisarki uznać za jak najbardziej udane. Monika Skabara to autorka takich powieści jak ,,Rosyjska księżniczka" i cała seria ,,Dziedzictwo". Jej opowiadania ukazały się także w kilku antologiach.

Ava Collins wiodła całkiem spokojne życie do czasu aż w czasie wymiany studenckiej poznała Aleksa, w którym zakochała się od pierwszej chwili z wzajemnością. Bardzo szybko stanęli na ślubnym kobiercu i choć rodzice nie akceptowali tego pośpiechu, młodzi byli bardzo szczęśliwi. Ava miała niesamowity talent malarski i to właśnie z nim wiązała swoją przyszłość. Przyszłość, która rozpadła się jak domek z kart w momencie gdy okazało się, że jej ukochany mąż został zamordowany, a ona spodziewa się jego dziecka. Aubrey od razu zawładnęła światem Collins, z czasem jednak okazało się, że potrzebuje szczególnej uwagi w swoim rozwoju.

Kobieta zdecydowała się pozostać z dala od rodziny i pewnego dnia trafiła do T&G Tattoo, gdzie otrzymała posadę recepcjonistki. Szybko okazało się, że niektórzy przyjęli ją tam w sposób miły i serdeczny. Nie wszyscy jednak przyjęli ją ciepło. Czy było usprawiedliwienie dla takiego zachowania jednego z bohaterów? Ciekawie wykreowani bohaterowie, dominująca przeszłość, która nie pozwala o sobie zapomnieć z gangsterskimi porachunkami w tle to coś, co z pewnością działa na korzyść ,,Dziewczyny Feniksa". Ja nie mogłam się od niej oderwać, ponieważ jest świetna, a zakończenie sprawiło, że czekam z niecierpliwością na kontynuację. Mam nadzieję, że Monika Skabara oraz Niegrzeczne książki nie dadzą nam zbyt długiej chwili oddechu!

Ava samotnie wychowuję swoją córeczkę Aubrey. Pomimo przeciwności losu, idzie do przodu. Znajduje pracę w studiu tatuażu "F&G Tattoo", tam poznaje nowych przyjaciół. Na jej drodze staje Finn. Ich relacje nie należą do tych najłatwiejszych, a dokuczanie sobie nawzajem może przerodzić się w coś o wiele bardziej gorącego!

~

Ufff! Powiem Wam, że po lekturze byłam w lekkim szoku. Kolejny raz polska autorka wbija mnie w fotel. I tak się z tego powodu cieszę!

Ta historia jest niesamowita! Postacie wykreowane są po prostu fantastycznie!

Ava, pomimo swojej straty dzielnie stawiała czoło wszystkim przeszkodom. Jej miłość do córki była bezgraniczna. Nie była idealną mamą ale starała się jak każdy rodzic dla swojego dziecka. I tym łapała mnie za serce. Odważna, zdeterminowana.

Finn od początku mnie intrygował, coś ukrywał, a ja byłam bardzo ciekawa co! Autorka stworzyła świetne,realne opisy. Tatuaż Finna będzie mi długo siedział w głowie. Już nigdy nie spojrze na Feniksa tak samo. ;)

Z fascynacją śledziłam zmianę jaką przechodziła mała autystyczna dziewczynka.

Cała przyszywana rodzina zrobiła na mnie wrażenie. Chęć pomocy jaką nieśli dla Avy, była niesamowita. Szkoda, że w prawdziwym życiu mało kiedy spotykamy takich szczerych i dobrych ludzi. Ale właśnie po to mamy takie książki, z takimi łapiącymi za serce historiami,żeby przypominały nam jaką wartość powinno się nieść w sercu.

Przez świetny styl autorki i dużą ilość dialogów książkę przeczytałam błyskawicznie, a zaplanowałam sobie ją na cały weekend. I choć starałam się sobie dozować rozdziałami, to cały czas miałam ich w głowie i po prostu musiałam skończyć.

Dzięki tej historii uśmiechnęłam się nie raz, nie mogłam wyjść z podziwu ale też uroniłam kilka łez. Uwielbiam takie historię! Pełne emocji, akcji i dozy namiętności. Kiedy myślałam, że już wszystko wiem, autorka rozbiła moje serce na kawałki, zostawiając mi pustkę w głowie,bo zakończenie to takie zaskoczenie, że jeszcze się po nim zbieram. Chylę czoła i czekam, bo co innego mi zostało. 😳

”Dziewczyna Feniksa“

Znacie dylogię Moniki Skabary ? A może czytaliście jej wcześniejszą trylogię mafijną ? Ja zaczęłam od tej serii choć poprzednia czeka na półce. Niesamowicie zachwalana, przyciągała uwagę i kusiła na tyle, że postanowiłam po nią sięgnąć .

Ava Collins, ma wyjątkowego pecha w życiu. Kochająca i kochana mężatka, jednego dnia dowiaduje się, że zostanie matką i traci męża. Gdy z pomocą teściów stara się podnieść po tej tragedii i wziąć życie za rogi by wychować dziecko, okazuje się, że mała Aubrey ma autyzm i wymaga szczególnej opieki.

Wątek tej choroby nie jest często spotykany. Czytając myślałam o tym jak dawniej takie dzieci uznawane były za "uszkodzone", a bardzo często są to wyjątkowo zdolne i inteligentne osoby. Jednak otoczenie, to co dla nas jest standardem, ich często przytłacza. Tak jest też z córką Avy. Nie lubi zmian, tłumów, obcych osób.

Jednak gdy Ava rozpoczyna pracę w wyjątkowym salonie tatuażu, jej nowi pracodawcy i przyjaciele szybko zadomawiają się zarówno w życiu jak i w sercach obu dziewczyn. Choć jeden z nich nie tak od razu 🤭

Feniks - Finn McDucan, jest w stosunku do Avy niesamowicie nieprzyjemny i opryskliwy. Kobieta z reguły cicha i sympatyczna, przy nim zmienia się nie do poznania. Jednak niezaprzeczalnie ciągnie ich do siebie. Da się tu zauważyć wyraźny wątek hate-love stopniowo zmieniający charakter na wyłącznie love.

Książka z początku jest dość schematyczna. Ona przytłoczona życiowym bagażem i tęsknotą za utraconym mężem, boi się angażować w kolejną relację z mężczyzną, nie do końca czuje się na to gotowa. On też przeszedł dramat życiowy przez który wciąż goni za przeszłością z chęci zemsty. Ale czy tym samym nie traci możliwości na to by cieszyć się teraźniejszością ? Czy zdąży zrozumieć jak wiele traci goniąc to co już minęło ?

Styl autorki pozwala czytać tę książkę niebywale szybko. Pół dnia i już sięgałam po drugi tom ciesząc się, że mam go pod ręką bo autorka przerywa historię w takim momencie, że koniecznie jak najszybciej chce się dowiedzieć co dalej.

Pozostawia nas w szoku, bo wydarzenia na ostatnich stronach były przynajmniej dla mnie , totalnym zaskoczeniem. A także w niepewności co stało się z bohaterami, którzy z początku wydawali się zwyczajnymi pracownikami salonu tatuażu . A kim są w rzeczywistości ?

Ciekawie autorka poprowadziła te książkę, wydarzenia w niej zawarte. Realistycznie przedstawiła zachowania dziecka ze spectrum autyzmu. I wprowadziła w już niełatwe życie Avy bohaterkę niesamowicie podłą i irytującą. Opieka społeczna, jak sama nazwa wskazuje, powinna otaczać ludzi opieką i wsparciem. Tu kojarzy się z niebezpieczeństwem, zagraża rodzinie a nie jej pomaga. Czy Avie uda się udowodnić, że jest dobrą matką ?

Sama Ava jako bohaterka momentami mnie irytowała. Są chwile, że potrafi być silna i stanowcza, jednak też takie gdy o byle drobiazg dzwoni dopytywać innych bo sama nie potrafi sobie poradzić. Lubię wyrazistych bohaterów, o silniejszych osobowościach, przez co nie do końca jestem do niej przekonana.

W tej książce chyba najciekawszą postacią była sama Aubrey. Podoba mi się to, że autorka wykorzystała wątek tej choroby w swojej książce, warto ją lepiej poznać i przede wszystkim , zrozumieć. Żeby uniknąć przykrych w szczególności dla rodziców takich dzieci, którzy starają się o nie dbać jak najlepiej, chwil gdy są oskarżani o złe podejście do dzieci czy nawet zaniedbania.

Sądzę, że teraz szczególnie warto sięgnąć po tę dylogię, gdy już oba tomy są wydane i nie trzeba wyczekiwać premiery drugiego tomu, cierpiąc w niepewności. Polecam ❤️

Bardzo fajna i wciągająca książka.

Zakończenie bardzo mnie zaskoczyło i zupełnie się go nie spodziewałam.

Przeczytajcie sami i zakochajcie się w świecie Feniksów.