Kuchnia indyjska wege

Dziś recenzja, jutro premiera w księgarniach

22 MAJA 2024

Wydawnictwo RM

Na początku muszę od razu się określić. Jestem mięsożercą, ale umiejącym docenić dobrą kuchnię wege. Podkreślę wielkimi literami — DOBRĄ. A niestety z tą mam nieczęsto styczność. Większość deklarujących umiejętność ich przyrządzania, no bo przecież są wege, niewiele tak naprawdę o niej wie. Ja mam na te "kulinarne dzieła" moje stare ulubione określenia: paciaja, czyli danie rzadsze, lub ciapaja, czyli danie gęstsze, doprawione toną przypraw pasujących często, jak przysłowiowa pięść do nosa. Jeśli trafiałem na dania wege dobre, to tylko wtedy, kiedy robili je kucharze, którzy znakomicie poruszali się w kuchni mięsnej. Dlaczego? A no dlatego, że mają poczucie smaku w pełnej gamie, a nie zamknięte w kilku rodzajach potraw.

Na mojej drodze gastronomiczno-kulinarnej stanął swego czasu Hindus, kucharz, który w Poznaniu był szefem kuchni w prestiżowej restauracji Piano Bar, a dzisiaj ma swój niewielki lokal pod stolicą Wielkopolski w Puszczykowie. Ale Roop Lal Balu znakomicie przyrządzał mięsa, on mi tak naprawdę pokazał smak baraniny (nie jagnięciny), koźliny. To były pieczone duże kawały mięsa, które rozchodziły się na smakowite włókna. Ale niedane mi było spróbować dań wege spod jego ręki.

Te wegetariańskie oczywiście spróbowałem w indyjskich restauracjach, które bardzo często zatrudniają Hindusów czy Pakistańczyków. Dlatego z wielką radością przyjąłem książkę Tapindera Sharma „Kuchnia indyjska wege by Tapi” wydaną przez Wydawnictwo RM. Spodziewałem się po niej wiele, tym bardziej że sam jest wegetarianinem, jak deklaruje, a dania zaprezentowane w książce są daniami kuchni domowej, kolejowej, weselnej, a nie restauracyjnej.

Autor książki powołuje się na swoją mamę i przytacza niezwykle mądre słowa: „Jedzenie jest bardzo ważne, musi być kolorowe i świeżo zrobione”. Twierdziła, że odgrzewane posiłki szkodzą zdrowiu, o mrożonych nawet nie wspominając". Ekonomista z wykształcenia z miłości kucharz, właściciel restauracji Ganesh Manufaktura w Łodzi, z wyboru Polak, obecnie prowadzi warsztaty kuchni indyjskiej i kursy kulinarne.

Niesamowitą wartością książki jest to, że dania są prawdziwe, zawierają opis kto, gdzie i kiedy je jada. We wstępie znajdziemy przyprawy z nazwami w polskim, angielskim i hindi wraz ze zdjęciami. To podstawowa „apteczka” kucharza, który chce sięgnąć po przepisy z tej książki. Mnie przypomniała się jedna, której używałem, a potem zapomniałem asafetyda. Ma intensywny, charakterystyczny zapach, porównywany z cebulowym, choć ma bardziej subtelny aromat. Ze względu na mocny zapach używa się jej w niewielkich ilościach. Intensywny nieprzyjemny zapach znika podczas gotowania. W Indiach używana jest przez osoby, które ze względów religijnych nie spożywają cebuli lub czosnku. Miłośnikiem tej przyprawy i moim nauczycielem w jej korzystaniu był Marcin Michalski szef kuchni w poznańskiej Pasteli, której już nie ma, a obecnie dzierżący to stanowisko w restauracji Hyćka. Marcin lubił eksperymentować w kuchni i często w Pasteli używał tej przyprawy.

Każde danie ma dokładną recepturę i opis. Myślę, że dzięki temu to książka dla każdego od amatora gotowania w domu, weganina, oraz dla szefów kuchni, którzy mogą zainspirować się przepisami, ale także poznać jak łączyć poszczególne przyprawy. Kilka dań mnie zainspirowało i zbiorę książkę do kuchni, tym bardziej że odkryliśmy — ja i moja Ela — sklep z produktami dostarczanymi z Indii: jak papryczki chilli zielone, świeże pęczki kolendry czy okra. No i mam nadzieję, że przygotuję dania prawdziwie indyjskie, a nie prawie indyjskie. Zestaw przepisów jest szeroki, są: zupy, przekąski, dania główne, pieczywo, dania z ryżem, raity, sałatki, chutneye, słodycze i napoje.

Ja na pewno i to już wkrótce wyruszę w kulinarną podróż z Tapinderem Sharamą. Od czego zacznę? Od zrobienia prawdziwego sera paneer. Przepisy, które wyszperałem do tej pory w internetach, mijały się z tym, który jest w książce, dlatego i ser był inny, niż powinien.

No to smacznego - बोन अप्पेतित.

Ps. Wegetarianinem nie zostanę, ale zagłębię się w smaki z tej książki.

Namaste! Jak niektórzy z was wiedzą jestem wielką pasjonatką Indii i wszystkiego, co ich dotyczy, uwielbiam kuchnię hinduską i sama sporo eksperymentuję w kuchni, dlatego też gdy zobaczyłam tę książkę- bodajże w reklamie w mediach społecznościowych wydawcy- wiedziałam, że to będzie zdecydowanie coś dla mnie. Nie pomyliłam się, a niektóre z podanych tutaj przepisów już na stałe weszły do mojego kulinarnego repertuaru. Teraz w ten upalny czas sałatki i napoje przygotowywane z przepisów z tej książki, towarzyszą mi na okrągło- Nimbu pani (napój z limonek, czarnej soli, soli, mięty, wody i LODU) schodzi dosłownie na litry, bo nawadnia jak najlepszy izotonik.

Pełna egzotycznych smaków książka rozpoczyna się od wstępu napisanego przez samego Autora, w którym wraca wspomnieniami do swojego rodzinnego domu. Dzięki temu możemy "poznać"nie tylko samego Autora, ale dowiedzieć się także co sprawiło, że pokochał nie tylko gotowanie, ale i nasz kraj. Urocza jest to opowieść i wprowadza nas do dalszej części, w której doświadczamy już kulinarnego nieba...

"Kuchnia Indyjska. Wege by Tapi" to około osiemdziesięciu przepisów podzielonych na dziesięć grup: zupy, przekąski, dania główne, pieczywo, dania z ryżem, raity (ubity na gładką masę jogurt z warzywnymi dodatkami pokrojonymi w drobną kostkę), sałatki, chutneye, słodycze i napoje.

Każde danie to dopieszczona kulinarna perełka! Każdy przepis został dokładnie opisany, od wszystkich potrzebnych składników po wykonanie krok po kroku, tak dokładnie, że poradzi sobie z nim nawet początkowy kucharz. Dodatkowym atutem jest opis dania, jego pochodzenie, ciepłe wspomnienie, wskazówka lub praktyczna porada, ciekawostka związana z daniem lub składnikiem, a całość wieńczy piękne, soczyste zdjęcie, które sprawia, że apetyt tylko rośnie. W końcu jemy też oczami!

Jak tytuł wskazuje, znajdują się tu same przepisy wegetariańskie, ale gwarantuję, że nawet największy mięsożerca (tak, ja też nim jestem) znajdzie tu coś, co przypadnie mu do gustu! Ja jestem zakochana w zupie soczewicowej z dodatkiem cytryny i świeżej kolendry, uwielbiam Veg biryani- ryż z mnóstwem warzyw i przypraw, niezwykle smaczny i aromatyczny a banalnie prosty w wykonaniu. Tych przepisów jest już wiele, są łatwe w przyrządzeniu, wykonanie ich nie zajmuje dużo czasu i co ważne dużych nakładów finansowych.

Tak jak wspomniałam wyżej, kilka z nich już przetestowałam i jestem zachwycona. Gwarantuję, każdy znajdzie tu coś dla siebie.

Książka ta będzie idealna zarówno dla początkowych jak i zaawansowanych kucharzy, dla tych którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z kuchnią hinduską jak i tych, którzy już ją poznali nawet w niewielkim stopniu. Na uwagę zasługuje także jej wydanie, jest doskonale ułożone, przejrzyste i niezwykle barwne.

Słowem podsumowania, bardzo dobra pozycja dla każdego, kto gotuje od dawna i tego, który dopiero zaczyna. Ciekawa i inspirująca- dająca doskonałą bazę do własnych kulinarnych eksperymentów. JA jestem zachwycona tą książką, nie tylko przepisami, ale także miłością i szacunkiem do jedzenia i olbrzymią wiedzą, która z niej płynie.

Z każda taką pozycją kocham Indie jeszcze bardziej