To jedno lato. Marzenia do spełnienia. Tom 1

BRUNETTE BOOKS

Lukrecja Lis po rozczarowaniu miłosnym i zawodowym postanawia wyjechać z Warszawy i wraca do rodzinnego miasta. Wracając do Dźwirzyna ma w planach upolować bogatego faceta, który zostanie jej mężem. Przeznaczenie sprawia, że wyniosła kobieta poznaje miejscowego kierowcę busa.

Czy Lukrecja oprze się kierowcy?

Czy Hubert uwiedzie Lukrecję?

Czy Lukrecja zmieni się?

Przekonajcie się sami.

Uwielbiam czytać książki autorki. Kolejny raz jestem oczarowana historią stworzoną przez autorkę. Genialna fabuła i ciekawie wykreowani bohaterowie. W tej powieści autorka zabiera swoich czytelników nad morze do Dźwirzyna. Przepięknie opisane miejsca i krajobraz. Można poczuć się jakby wraz z bohaterami książki spacerowało się w miejscach opisanych przez autorkę, która pięknie potrafi opisywać krajobrazy nadmorskie.

To książka z morałem i bardzo wartościową. Autorka tą historią pokazuje, co liczy się w życiu, jakie wartości są pożądane i co tak naprawdę daje szczęście człowiekowi.

Lukrecja to zarozumiała egoistka, myśląca tylko o pieniądzach i dążącą do sukcesu zawodowego. Z wielkim zainteresowaniem śledziłam losy bohaterki, aby dowiedzieć się, czy w końcu coś dotrze do jej głowy.

Jeśli kochacie plażę, piasek, morza szum, krzyk mew, uwielbiacie nadmorskie klimaty i szukacie wakacyjnego romansu rozgrywającego się nad morzem to zachęcam Was do przeczytania tej książki.

Autorka ma lekki i przyjemny styl. Potrafi pisać urokliwe, klimatyczne i ciepłe historie, które wciągają już od pierwszych stron.

Uwielbiam nadmorskie klimaty, a ta książka bardzo przypadła mi do gustu i nie mogłam od niej oderwać się.

Gwarantuję Wam, że ta książka wprowadzi Was w wakacyjny klimat.

Jestem zachwycona i czekam na następne książki autorki.

Gorąco polecam!

Luka niejednokrotnie Was zaskoczy i to niestety, ale w negatywnym znaczeniu tego słowa. Dziewczyna przechodzi samą siebie i do tej pory nie mogę zrozumieć tego, jak tak bardzo można myśleć tylko i wyłącznie o sobie, raniąc też najbliższych, mając w nosie ich dobro. Aż do tej pory mam ochotę na nią warczeć :D

Czy jedno lato może przewartościować całe dotychczasowe życie? Mówi się, że są zdarzenia, które zmieniają wszystko. Jednak w praktyce nie jest to tak łatwa rzecz. W grę wchodzą przyzwyczajenia, utarte schematy, do których już przywykliśmy i za którymi ślepo podążamy. W końcu nawyków które weszły w krew trudno się wyzbyć nawet gdy sytuacja wymusza na nas zmiany. Lecz czy to co do tej pory było priorytetem może okazać się zupełnie nieważne w świetle nowych odkryć? Czy można nie znać siebie samego i swoich prawdziwych pragnień, będąc ślepo pogrążonym w codziennej pogoni? Czy można wmówić sobie czego się chce tak przekonująco, że zaczniemy w to wierzyć i zagłuszymy potrzeby serca? By poznać odpowiedzi na te pytania należy wyruszyć w podróż do Dźwirzyna, które zapewni nam niezapomnianą przygodę.

Lukrecja, a właściwie Luka, bo tylko w takiej formie akceptuje swoje imię, nie jest typową bohaterką książki. Egoistyczna do granic możliwości, tak niemożebnie zapatrzona w siebie i swoje potrzeby, że trudno to ująć w słowa. Wsiąkła w warszawski świat i trudno jej się nawet przyznać, że pochodzi z małego nadmorskiego miasteczka, które w myślach określą wsią i nie chce mieć z nią nic wspólnego. O rodzinie z resztą też przypomina sobie jedynie gdy potrzebuje kolejnego przelewu. Pracuje jako doradca klienta w banku, a zachowuje się tak jakby była samą panią prezes. Choć szczerze nie znosi swojej pracy, klientów i współpracowników to zachowuje pozory, które pokazują jak ważna jest i jak podbija stolicę. Od dwóch lat związana jest z Aleksem, którego nie darzy większymi uczuciami, za to szczerze i z ogromnym oddaniem kocha jego majątek. Bo właśnie to jest jej celem- bogaty mąż który zapewni jej dostatnie życie pełne luksusu i będzie spełniać wszystkie jej materialne zachcianki. Luka wszystkich traktuje z góry, uważając się za pępek świata. Jest szczera do bólu i bez filtra informuje każdego co o nim myśli, a nie są to zazwyczaj pochlebne opinie. Do tego jej najlepszymi sprzymierzeńcem są sarkazm i ironią oraz cięty, niewyparzony język, który wielokrotnie zadaje ciosy. Ma jedną przyjaciółkę Florkę, która zdaje się akceptować jej zachowanie a poza tym.. jest sama. Jej związek to fikcja, rodzina ją kocha ale ona sama odrzuca tę miłość, a reszta znajomych omija ją szerokim łukiem znając doskonale jej trudny charakter. Luka zainteresowana jest jedynie sobą i roślinami. Bo właśnie te ostatnie kocha miłością szczerą, w nich znajduje ukojenie, a te oddają jej uczucie, gdy dzięki jej pielęgnacji żyją własnym życiem. Jednak przydałoby się aby i z ludźmi miała względnie dobre relacje, prawda?

Hubert, znany jako Dec, jest kierowcą busa, który między innymi właśnie w Dźwirzynie kursuje. Jego zdolność riposty i inteligencja stanowią nie lada wyzwanie dla Luki. Nie zmienia to jednak faktu, że jego zajęcie nie jest wyjątkowo wyszukane ani dochodowe, co od razu skreśla go jako potencjalnego kandydata na męża w oczach Luki. On sam z resztą też nie czuje się na siłach by do takiego tytułu pretendować, zainteresowany jedynie wakacyjnymi romansami z turystkami, z którymi rozstaje się bez żalu po sezonie. Lecz jego znajomość z Luką nagina wszelkie dawno przyjęte przez niego reguły, w końcu trafiła kosa na kamień...

"To jedno lato" to naprawdę świetna powieść obyczajowa, która zapewni wspaniale spędzony czas. Autentycznie było mi smutno, gdy musiałam rozstać się z bohaterami. Dorota Milli wykazała się nie lada odwagą tworząc postać Luki i chylę za to czoła. Teoretycznie kobiety nie można lubić, przecież to jak traktuje innych jest po prostu karygodne! A jednak mimo wszystko czułam wobec niej nić sympatii, która rosła wraz z upływem książki. Uwielbiam takie nieoczywiste postaci, skrywające wiele warstw i pokazujące złożoność człowieczeństwa. Kreacja Lukrecji jest wprost niesamowita, zapada w pamięć ale także daje do myślenia, przede wszystkim w kwestii tego co w życiu jest naprawdę ważne. Nadmorskie obrazy, które maluje w powieści Autorka sprawiają, że odczuwamy tęsknotę za morzem i jedynym w swoim rodzaju klimatem i nawet ja temu uległam, choć nie jestem fanką wybrzeża, zwłaszcza w sezonie. Doskonale jest tu także przedstawiona miłość do roślin głównej bohaterki, z zaangażowaniem i znawstwem w taki sposób, że i ten wątek ciekawi czytelnika. Ponadto potyczki słowne Luki z Decem są naprawdę niesamowite, pomysłowe, błyskotliwe a często także okraszone świetnym, choć specyficznym humorem, który mi osobiście bardzo przypadł do gustu. A sama ich relacja? Wprost nieziemska, wykreowana perfekcyjnie i nad wyraz prawdziwie. Dodatkowo dają się zauważyć i zapamiętać także postaci poboczne, co stanowi świetny wstęp do kolejnych tomów serii "Marzenia do spełnienia". Osobiście gorąco polecam tę książkę, ja spędziłam z nią świetny czas!

„Czasami to, co najważniejsze, jest tuż obok nas.”

Lukrecja Lis pracuje w warszawskim banku jako doradca klienta. Jest osobą bardzo pewną siebie, z charakterem, bywa bardzo samolubna. Kolejny miłosny zawód i niespełnione marzenia o sukcesie w wielkim mieście powodują, że podejmuje decyzję o wyjeździe i odpoczynku od dotychczasowego życia. Pełna goryczy i niechęci do ludzi wraca do rodzinnego miasta, do Dźwirzyna. Luka jest materialistką, myślącą tylko o sobie, planuje upolować bogatego męża. Mieszkańców miasteczka uważa za gorszych od siebie. Przez przypadek poznaje lokalnego kierowcę busa, Huberta, przystojnego mężczyznę, dla którego niedostępna i wyniosła Luka staje się wyzwaniem. Jak potoczą się ich losy? Czy łowczyni bogatego męża oprze się „zwykłemu” kierowcy?

Czy to szansa od losu, przeznaczenie? Akcja powieści toczy się swoim rytmem i intryguje. Fabuła ciekawie poprowadzona, niesie spore, sprzeczne emocje. Na uwagę zasługują rewelacyjnie poprowadzone dialogi, słowne przepychanki, które często wywoływały mój uśmiech. Ciekawie realnie, naturalnie ukazani bohaterowie. Luka… uch, cóż to była za… Jak ona mnie irytowała, nie poczułam do niej niczego oprócz niechęci i współczucia. Ma paskudny charakter, który daje o sobie znać na każdym kroku. Zapatrzona w siebie, wyrachowana egoistka i materialistka. Do Huberta poczułam sympatię, jak każdy ma swoje wady, ma poczucie humoru i dystans do siebie. I Florka, przesympatyczna dziewczyna, przyjaciółka naszej zgryźliwej, wiecznie niezadowolonej Luki.

Autorka przenosi nas do pięknego miejsca, nad polskie morze – niepowtarzalny klimat i urok tamtych miejsc towarzyszy nam przez całą opowieść. I ludzie tam mieszkający – zwłaszcza Luka – już mniej piękna. Dziewczyna swoim postępowaniem powoduje, że wszyscy zaczynają się od niej odsuwać. Wytyka ludziom wady, zarzuca brak ogłady i kultury, a sama nie ma sobie nic do zarzucenia. Do ciężko pracujących rodziców zwraca się bez szacunku, mając się za lepszą, bez umiaru korzysta z ich dobroci. Jej pasją od zawsze są rośliny, którymi potrafi zajmować się długie godziny, okazując im szczególną troskę. Poznanie Huberta jest takim przysłowiowym trafieniem kosy na kamień. Jak potoczy się ich wyboista relacja?

Jedno lato, a bieg życia zmienia swój nurt… Pisarka ukazuje to, co tak naprawdę jej w życiu ważne, nie pieniądze, nie status, nie prestiż, ale drugi człowiek, szacunek, zrozumienie, wzajemne wsparcie. Miłość ta dawana i ta otrzymywana. Prawdziwa, szczera, bezinteresowna przyjaźń.

Wciągająca, zaskakująca, napisana z humorem, emocjonalna opowieść. Pod płaszczykiem lekkości Autorka niesie przesłanie, nie pieniądze, ale miłość, drugi człowiek i spełnianie marzeń mają wartość nadrzędną. Bardzo polecam,Tatiasza i jej książki :)

O książce Doroty Milli słyszałam wiele. Były to same dobre rzeczy więc chyba nie byłabym sobą gdybym i ja nie postanowiła sprawdzić ile prawdy jest w tych ocenach. Jak wyszło? Jaka jest moja ocena? Zapraszam do przeczytania recenzji.

Powieść dostarcza niesamowitych wrażeń. W końcu nieczęsto zdarza się by główna bohaterka była postacią tak mocno irytującą, że nie raz i nie dwa ma się ochotę rzucić książką i do niej nie wracać. Jednak jest też w niej coś co przyciąga.

Lukrecja to przyjezdna warszawianka. Od życia chce czegoś więcej, a jej marzeniem jest usidlić milionera i wieść dostatnie życie. Niby marzenia dobra rzecz, ale nasza bohaterka nie przebiera w środkach by osiągnąć co chce.

Początek powieści to jej rozstanie z partnerem, który ją zdradzał. Niestety- była z nim tylko dla pieniędzy, do czego się przyznała. Jako, że została sama- musi po raz kolejny znaleźć kogoś, kto "zechce" podzielić się z nią pieniędzmi.

Pogoń za fortuną, wielkie miasto, zachłyśnięcie się nim sprawiło, że Luka zapomniała o tym, co jest ważne. Skupiła się na rzeczach tak zwanych doczesnych, o niczym innym nie myślała. Zapomniała, skąd pochodzi, gdzie mieszkają jej rodzice. Przykro było czytać, że nie odwiedzała ludzi, którzy dla niej zrobiliby wszystko, spełnili każdą zachciankę.

Mimo, że powieść jest przewidywalna to czytałam ją z przyjemnością. Naprawdę z przyjemnością mimo tego "zgrzytania zębami" w momentach gdy widziałam jak Luka odnosi się do bliskich, rodziców, przyjaciół, słowem jak rani ludzi. Byłam ciekawa kiedy zrzuci skorupę i kto jej w tym pomoże.

Zainteresował mnie też opis pasji głównej bohaterki, jak o tym mówiono.

Najciekawszy wątek? Wyjazd Lukrecji na zasłużony urlop. Co z tego wyniknie?

Zapraszam do lektury książki! Myślę, że się nie zawiedziecie akcja jest naprawdę płynna, na pewno nie można się nudzić.