Sztuka dawania prezentów

Recenzja:

„Sztuka dawania prezentów” Anny Szczęsnej to powieść obyczajowa. Wyobraźcie sobie święta w totalnej głuszy z widokiem na jezioro, bez dostępu do internetu, zasięgu i telewizji, za to w bajecznym domu,pięknie przystrojonym i przygotowanym na święta. Taką niespodziankę urządziła swoim najbliższym babcia Lucyna. Nie wszystkim to się podobało, ale byli też tacy,co się zachwycili okolicą. Lucyna ma do przekazania swoim córkom sekret, który wyjrzał na światło dzienne po śmierci ojca, a który odmienił jej życie. Co to za tajemnica? Jak przyjmą to domownicy?

Książka bardzo mi się spodobała,pochłonęłam ją w dwa wieczory. Klimat w tej powieści cudowny, świąteczny. Pozycja ukazuje ludzkie losy od miłości, zdrady, samotności i śmierci do zwykłych spraw, kłótni, niesnasek,niedomówień, jak to w rodzinie. Bardzo podobały mi się postacie Amelki i pana Radka. Ona taka ciepła, miła osóbka, a ON samotnik, który się odizolował po śmierci żony i popadł w apatie. Przypadkowe spotkanie odmieni losy ich wszystkich. Fabuła doskonale ujęta. Miałam już przyjemność przeczytać inną książkę Pani Anny, która też mi się bardzo podobała. Z tą książką nie można się nudzić. Poruszony został również wątek zwierząt, jak bestialsko są traktowane i jak wyrzucane po świętach do lasu jako niechciane prezenty. Powieść doskonała jako prezent pod choinkę, ale nie tylko. Okładka przepiękna przyciąga wzrok. Historia magiczna o wielopokoleniowej rodzinie, skrywanym głęboko sekrecie, o sztuce przebaczania i odmianie losu. Nie może zabraknąć jej w waszej biblioteczce. Polecam, warto ją przeczytać.

-Aneta.

Jaki był najbardziej szalony, nieprzewidywalny prezent jaki dostaliście kiedyś na Święta?

Nie sztuką jest dać prezent. Sztuką jest podarować coś, co trafi prosto do serca obdarowanego. Coś, co nie będzie kolejnym zbieraczem kurzu czy zapychaczem miejsca, lecz czymś, co na zawsze zapadnie w pamięci.

"Sztuka dawania prezentów" to najbardziej zakręcona książka w świątecznym klimacie, jaką w tym roku czytałam. Jest piękna, pouczająca, dająca do myślenia.

W tej książce święta, mimo że spędzane w pięknym domku pośrodku lasu, przeplatane są rodzinnymi tajemnicami, kłótniami, wylewaniem żalów i niespełnionymi pragnieniami. 1 starsza pani, 4 siostry będące w wiecznej walce na pretensje, ich rodziny, samotny mężczyzna z psem, niezapowiedziany gość i jeden sekret. Sekret, który uruchamia lawinę innych tajemnic, przemilczeń czy niedopowiedzeń. Jedna wiadomość, która po latach ujrzała światło dzienne. Łączy zwaśnionych krewnych czy rozdzieli ich na zawsze?

Książkę czytało się szybko, niektóre problemy można utożsamić z problemami każdego z nas. Niesie ona piękny przekaz. Przekaz, że to nie zabawki, najlepsze ubrania czy pieniądze dadzą szczęście i będą najlepszym prezentem. Najpiękniejszym, co możemy dać bliskim jest nasza uwaga, docenienie, zaufanie, obecność i miłość. Proste słowa "Dziękuję, że jesteś" oraz " Będę zawsze, gdy będziesz mnie potrzebować" potrafią roztopić najtwardszy lód w sercu i być najpiękniejszym prezentem.

„- Sztuka dawania prezentów zanikła. – Babcia zmieniła temat.- Nie łatwo sprawić komuś przyjemność podarkiem.

- Masz trochę racji, teraz rzeczy są łatwo dostępne. Niczego nie brakuje. Trzeba poznać osobę, którą chcemy uszczęśliwić, a to wymaga wysiłku”.

Rodzina Lucyny nigdy by nie przypuszczała, że te święta spędzą inaczej. Nie spotkają jak co roku u matki, tylko znajdą się w ogromnym domu z bali , o którym nie mieli pojęcia. Odcięci od technologii i świata, a skazani na swoje towarzystwo… Czy takie święta będą udane?

Oto książka, która temat świąt ma nie tylko na okładce, ale też w środku. Książka podczas, której czytania poczujecie ciepło mimo panującego zimna, poczujecie zapach żywej choinki i pierników, uwierzycie w przebaczenie, a skrywane tajemnice nie będą aż takie straszne.

Autorka pokazuje, że nie zawsze znamy bliskie osoby, a skrywane przez nich tajemnice, którym trzeba stawić czoła mogą zaboleć. Burzą wizerunek ukochanej osoby. Zaczynają się pytania : dlaczego? Czy byłam taka dobra dla córek i męża?

Boże Narodzenie to okres nadziei, której warto się trzymać. Święta to czas podczas, którego zdarzają się cuda i osoby, które na co dzień się sprzeczają mogą się pogodzić. Dla Lucyny, Amelii, Dawida, małej Marysi, Tadzia, Jasia, Kasi, Kingi i Andrzeja, Natalii i Romana, Ilony i Grzegorza ten czas okaże się niezwykle potrzebny. Padnie wiele niemiłych słów, poleją się łzy… Ale będą też chwile, kiedy okaże się, że nadchodzący rok będzie niezapomniany… Że czeka ich tyle wydarzeń, które sprawią radość.

Książka wzbudza refleksje. Zmusza do przemyśleń czy znamy tak naprawdę osoby nam bliskie? Czy wiemy co tak naprawdę się liczy. Czy jesteśmy dobrzy w naszych rolach, które przypisało nam życie, a może tylko nam się tak wydaje? W dzisiejszych czasach mamy wszystko, ciężko kogoś zaskoczyć prezentem. Idziemy na łatwiznę w ich dawaniu… A może by tak to zmienić i dać coś od serca?

Pojawia się też wątek zwierząt. Mamy suczkę Iskierkę, psa Barona. Baron został okrutnie potraktowany przez ludzi – podcięto mu struny, nie wydaje żadnych dźwięków. Iskierkę zostawiono przywiązaną do drzewa, bo była nietrafionym prezentem… Na ich szczęście znajdą się osoby dla, których zwierzaki staną się przyjaciółmi. Przyczepię się do jednej rzeczy, a mianowicie ukazania świąt. Opłatek musi być poświęcony, ale święta w głuszy, o pasterce i kościele mowy nie ma… Z drugiej strony święta ukazane jako przede wszystkim spotkanie rodzinne. No to się zdecydujmy czy idziemy w religijne święta czy raczej świeckie. Jedno albo drugie, bo taka niekonsekwentność raziła mnie w oczy.

Coraz bardziej czuć atmosferę świąt. Również w literaturze. Do moich rąk trafiła właśnie książka „Sztuka dawania prezentów”. Anna Szczęsna autorka powieści obyczajowych zaprasza nas do poznania niezwykłej historii pełnej cudów.

Babcia Lucyna dąży do tego, by w Święta Bożego Narodzenia zaprosić najbliższą rodzinę do urokliwego domku. To tutaj w uroczym miejscu pragnie wyznać tajemnicę skrywaną przez jej zmarłego męża Stanisława. Z dala od cywilizacji oraz technologii w otoczeniu malowniczego lasu dąży również do pogodzenia ze sobą skłóconych córek. Czy nestorka znajdzie w sobie siłę, by wyznać tajemnicę? Czy będzie miała tyle odwagi? Wiadomo, że „takie rzeczy nigdy nie są łatwe”.

Lucyna jest wdową, babcią, ale przede wszystkim matką czterech córek. Sprawa nieco komplikuje się, gdy poznajemy mężczyznę mieszkającego po drugiej stronie jeziora. Jak się okazuje również ON skrywa tajemnicę, która ściśle związana jest z losami babci Lucyny.

Ta książka, to nie tylko ciekawa historia, to również ważne przesłanie, które każdemu czytelnikowi da wiele do myślenia. Myślę, że każdy z nas znajdzie w tej historii ważną i cenną refleksję. A okres zbliżających się Świąt będzie dla nas możliwością zatrzymania się i zastanowienia się nad tym, co w życiu jest najważniejsze. To również wyjątkowy klimat świąt oraz okoliczności przyrody, w których poznajemy tę historię.

Moją uwagę zwróciła Amelia, młoda dziewczyna wychowana przez babcię. Dziewczyna jak co roku przygotowuje się do Świąt Bożego Narodzenia. Ten czas zawsze jest dla niej wyjątkowy, a rodzina jest dla niej największym szczęściem i wartością.

„Sztuka dawania prezentów” to bez wątpienia powieść, która zachwyca czułością, delikatnością, przesłaniem oraz tajemnicą, której poznanie poruszy nasze serca. To ciekawy prezent dla miłośnika książek obyczajowych. Zdecydowanie polecam. Emocje gwarantowane.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

"Sztuka dawania prezentów" to druga w moim życiu książka w świątecznym klimacie, którą przeczytałam. Bardzo dziękuję @[Adres usunięty]ce

Amelia kocha święta Bożego Narodzenia. Wszystko szczegółowo i odpowiednio wcześnie planuje. Wigilię zwykle spędza u babci.

Pewnego dnia dostaje zaskakujące i tajemnicze zaproszenie od babci na całe święta i sylwestra do domku w lesie. Podobne zaproszenie dostaje cała rodzina Amelii. Nikt jednak nie wie gdzie jest ten dom, ani co zaplanowała babcia Lucyna.

Docierają tam autobusem zorganizowanym przez starszą panią.

Dom okazuje się piękny, luksusowy, zaopatrzony na całe pobyt, jednak odcięty od świata. Brak zasięgu, internetu czy telewizora i radia sceptycznie nastawia zdecydowaną część rodziny.

Nestorka rodu chce zbliżyć do siebie rodzinę, spędzić z nią czas. I przygotować na wyjawienie sekretów, które skrywał jej zmarły mąż.

Jest to pierwsza tak bardzo świąteczna książka jaką przeczytałam. Trudno czytając nie poczuć atmosfery świąt. Tej magicznej i niezwykłej aury. Autorka stworzyła cudowną i ciepłą historię z bardzo prawdziwymi bohaterami. Chyba w każdej rodzinie zdarzają się konflikty i nieporozumienia, zadawnione urazy, dzieci zapatrzone w elektronikę.

Jeżeli chcecie już poczuć świąteczny klimat, spędzić święta w pięknym domku z bali i poznać psa, który nie może szczekać to koniecznie sięgnijcie po tą książkę.

Autor: Anna Szczęsna

Tytuł: Sztuka dawania prezentów.

Boże Narodzenie w ogromnym domu z bali, tuż nad brzegiem jeziora… Kto y przypuszczał? Wszystko zaczęło się od tajemniczego zaproszenia. Tego roku cała rodzina przyjechała do znajdującego się nieco na uboczu, otoczonego malowniczym lasem domu. Odcięta od świata technologii, skazana na swoje towarzystwo, sceptycznie odnosi się do pomysłu nestorki rodu. Tymczasem ona pragnie wyjawić najbliższym wstydliwy sekret jej zmarłego męża, a także pogodzić skłócone od lat córki. Po drugiej stornie jeziora mieszka mężczyzna, który również skrywa bolesną tajemnicę. Od chwili, w której ma pomoc przy organizacji świąt w sąsiednim domu, jego losy zaczynają się ściśle splatać z losami starszej pani. Jestem świeżo po przeczytaniu i jestem pod wielkim wrażeniem tej lektury. Bardzo spodobała mi się od początku. Wciągnęła mnie od pierwszych stron i nie chciała puścić. Spodobał mi się pomysł autorki z pogodzeniem rodziny w święta. Nie czytałam dużo świątecznych książek, ale w tym roku chce ich trochę przeczytać, więc uważam, że ta lektura to dobre wprowadzenie do nich. Atmosfera w książce wprowadza w stan refleksji. Książka urzekła moje serce i zostanie w nim na dłużej. Okładka jest prześliczna i dodaje uroku całej książce. Ocena 10/10.

Przedstawiam Wam powieść Anny Szczęsnej "Sztuka dawania prezentów", która miała premierę 28.10.2020 i zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie. Trochę szkoda, że mam już tę lekturę za sobą, bo świetnie nadawałaby się na okres Bożego Narodzenia :)

W książce, moim zdaniem, występują dwie kluczowe bohaterki:

Amelia - młoda dziewczyna, która mieszka sama. Wychowana przez babcię, ponieważ rodzice wyjechali za granicę by otworzyć tam swój biznes. Uwielbia okres świąteczny i magię Świąt Bożego Narodzenia. Jak co roku przygotowuje się do spędzenia tego czasu ze swoją babcią Lucyną. Amelia bardzo lubi sprawiać swoim bliskim radość poprzez dawanie trafionych prezentów. To wszystko dzięki temu, że Amelia potrafi słuchać drugiego człowieka...

Nic nie zapowiadało tego, że święta w tym roku będą zupełnie inne...

Lucyna - babcia Amelii. Matka 4 córek. Każda z nich była zupełnie inna. Nikt nie spodziewałby się takiego obrotu spraw w nadchodzące święta. A to wszystko za sprawką jej nieżyjącego już męża... Lucyna dowiaduje się, że mąż zostawił dla niej dom (w lesie, daleko od cywilizacji). Kobieta postanawia zaprosić całą swoją rodzinę w to miejsce, by razem spędzić święta i pogodzić swoje córki. Dom to nie jest jedyna niespodzianka, którą zostawił dla niej Stanisław.

Bardzo podobała mi się ta historia. Lubię świąteczne klimaty, kiedy wiem, że zbliżają się te magiczne chwile świąt Bożego Narodzenia. Każdy z pozostałych bohaterów był inny.

Tak naprawdę bardzo polubiłam Amelię i Dawida (kuzyna Amelii). Niby najmłodsi (nie wliczając dzieci), a chyba najmądrzejsi z całej rodziny. To oni próbowali załagodzić wszystkie rodzinne spory podczas pobytu w domku w lesie. Lucyna zadbała o każdy najdrobniejszy szczegół: choinka, jedzenie, klimat świąteczny, prezenty... Chciała wyjawić rodzinie sekret, o którym dowiedziała się jakiś czas temu, ale jak się okazało, niektórzy wcale nie byli zaskoczeni... W takich momentach było mi jej żal... Wszyscy wiedzieli tylko nie ona...

Polecam Wam tę piękną historię!

Klimat i ciepło świąteczne gwarantowane!

Gratuluję autorce pięknej książki.

A wydawnictwu kobiecemu bardzo dziękuję za możliwość zrecenzowania tej powieści.

Lubię czytać książki z motywem świątecznym przez cały rok. Nie przeszkadza mi to i nie widzę w tym niczego dziwnego. Zawsze jednak jestem zdania, że co za dużo to niezdrowo i mam nadzieję na to, że wszelkie akcenty bożonarodzeniowe będą stonowane. Przesyt chyba nikogo nie zadowala.

W przypadku „Sztuki dawania prezentów” Anny Szczęsnej mogło być nieco lepiej. Nie przesadzę, jeśli podkreślę, że powieść tę można uznać za nieco bardziej rozwinięte opowiadanie i w cyklu antologii dużo lepiej by się odnalazło. Wtedy bez problemu autorka mogłaby skrócić niepotrzebne dywagacje Lucyny, jednej z głównych bohaterek. Nestorka rodzinnego domu za długo zwlekała z wyjawieniem szokującego sekretu, za wiele razy popadała w melancholię i to nieco mnie nudziło. Myślę też, że nie jest to tylko moja opinia, zauważyłam takie stwierdzenie także u innych pasjonatów książek.

Na plus zasługuje miejsce akcji- totalna głusza, brak łącza internetowego i telefonicznego,. Ale za to cisza, piękny krajobraz, obcowanie z zimową naturą. Dla mnie wydaje się to piękne, ale dla współczesnej rodziny już nie za bardzo. Wspomniana wyżej Lucyna organizuje święta właśnie z dala od miasta, ale ma w tym cel. Chce poinformować swoje trzy córki (czwarta pracuje za granicą) o pewnej bardzo istotnej zmianie życiowej. Jaka to zmiana i jak zareagują wiecznie kłócące się córki? Czy nie jest za późno na wyjaśnianie czegokolwiek? Musicie sami się o tym przekonać.

Jeśli o mnie chodzi- to nie historia Lucyny najbardziej mnie zainteresowała. Jeśli już, to bardzo chętnie śledziłam losy pana Radosława i jego towarzysza, psa Barona. Mężczyzna ten mieszka nieopodal domu, w którym spotka się cała rodzina Lucyny. Radosław stroni od ludzi, jest bardzo zamknięty w sobie, a jego postawa jest wynikiem bardzo traumatycznych przeżyć, Jakie to przeżycia- tego nie chcę opowiadać. Anna Szczęsna udowodniła jednak, że istnieją osoby, które kochają naprawdę, całym sercem i nigdy nie zapominają o ukochanym bliskim. Pisarka bardzo umiejętnie opisała też miłość to zwierząt, która dla mnie jest szalenie ważna i mocno działa na mą podświadomość. Psy czy koty także czują i należy im się szacunek i empatia. To one niejednokrotnie okazują się najlepszymi przyjaciółmi dla smutnego człowieka. Kto się o tym przekonał, na pewno to potwierdzi.

Książka była nieco rozwlekle napisana, miała też szereg literówek. Sam temat nie był jednak przesłodzony, a atmosfera świąteczna delikatna. Historia Radosława i psa Barona bardzo długo zostanie w mej pamięci, dlatego ogólna nota za całą powieść nie będzie najniższa. Czy warto przeczytać „Sztukę dawania prezentów”? Jeśli macie trochę wolnego czasu- jak najbardziej tak.

Anna Szczęsna ma wyjątkowy dar – potrafi pięknie pisać o ludzkich rozterkach i emocjach, ubrać je w słowa i oddać niesamowity klimat świąt, pierwszych miłości, miłości dojrzałej…

Święta Bożego Narodzenia to radosny czas. To magiczny czas, pełen cudów i wszechobecnej magii. Niekiedy jednak tej magii zaczyna brakować, trzeba znaleźć sposób, by na nowo ją poczuć w swoim sercu. Do podobnych wniosków doszła Lucyna. W tajemnicy przed swoimi dziećmi i wnukami zarezerwowała pobyt dla całej rodziny w ogromnym domu z bali, znajdującym się tuż nad brzegiem jeziora. Liczy na to, że rodzina – całkowicie odcięta od cywilizacji i trosk życia codziennego – na nowo zacznie się wspierać, szanować, i, co najważniejsze, na powrót się zjednoczy. Lucyna ma dosyć patrzenia na cztery ukochane córki, które przy każdej nadarzającej się okazji skaczą sobie do oczu. Pisze do całej rodziny listy, w których zaprasza ich do spędzenia ze sobą świąt Bożego Narodzenia w domu z bali, po czym zostawia ich tam, zupełnie zdezorientowanych, samych, na kilka dni. Ona przybywa dopiero w Wigilię. W tym czasie przygotowuje się do przekazania najbliższym druzgocących wieści. Nestorka rodu musi przekazać wszystkim sekrety swojego zmarłego męża, które wyszły na jaw dopiero po jego śmierci i na zawsze odmienią losy tej rodziny… Czy magia świąt i piękno przyrody sprawią, że rodzina się zjednoczy? Jakie tajemnice musi wyjawić Lucyna? Czy nastąpi wybaczenie i pojednanie?

Sztuka dawania prezentów to jedna z najbardziej magicznych książek w całym literackim dorobku Anny Szczęsnej. Niewątpliwie dużą rolę odgrywa przepiękna klimatyczna wyklejka oraz okładka. Nie można od nich oderwać oczu. Za sprawą obłędnej szaty graficznej książka ta widnieje na honorowym miejscu na mojej półce jeszcze długo po świętach. Cieszę się, że za piękną oprawą graficzną idzie też jakościowa treść. Mimo utrzymanej w zimowo-świątecznej tematyce okładki, Sztuka dawania prezentów nie jest książką typowo świąteczną. Nie jest też przesłodzona. Autorce znakomicie udało się wyważyć treści świąteczne z treściami obyczajowymi. Dokonała niezwykle trafnej charakterystyki młodego pokolenia i przypomniała, że w święta nie prezenty są najważniejsze, lecz emocje i czas wspólnie spędzony z rodziną. Co więcej, autorka przypomniała, że dawanie prezentów to w dzisiejszych czasach jest prawdziwa sztuka i że nie opakowanie, ale prezent sam w sobie, liczy się najbardziej.

Jeśli lubicie powieści obyczajowe, napisane przez dobrych polskich autorów, to sięgajcie w ciemno po Sztukę dawania prezentów. Ta pozycja na długo zapadnie Wam w pamięci i być może sprawi, że cieplej spojrzycie na swoich najbliższych.

[Adres usunięty]

Książka Anny Szczęsnej, to bardzo wzruszająca, ciepła i pozytywna opowieść rodziny Jankowskich. Niespodzianka babci Lucyny, którą przygotowała dla swojej rodziny była zaskoczeniem. Piękny domek z bali nad Jeziorem Czarnym, dookoła las, brak zasięgu, piękne widoki. Do tego prószący śnieg, piękna choinka, kominek, ozdoby świąteczne. Czy wizja tak spędzonych świąt nie jest dla Was wspaniała? Ja bardzo chciałabym spędzić święta w takim miejscu. Móc cieszyć się ciszą i naturą. Historia książki jest bardzo pouczająca, zwraca uwagę na ważne rzeczy w życiu każdego z Nas. Pokazuje co jest tak naprawdę ważne. Kłótnia w rodzinie, kłamstwa, tajemnice to tylko część problemów z jakim borykają się domownicy domu. Trzy córki babci Lucyny, ich mężowie, partnerzy i dzieci, spędzają w leśnym domku wiele chwil wzruszenia, cierpienia i grozy. Książkę czytało się bardzo płynnie. Wciągnęła od początku w cudowny klimat zimy i świąt. Czy plan pani Lucyny będzie można uznać za sukces?

Kolejna pozycja z tych świątecznych już za mną. Tym razem padło na "Sztukę dawania prezentów" Anny Szczęsnej. W tym roku naprawdę był wysyp dobrych książek z tej kategorii. Czy ta również przypadła mi do gustu?

Lucyna, jako głowa rodziny Jankowskich, po śmierci męża dowiaduje się od prawnika dość niewygodnej prawdy. Okazuje się, że małżonek miał kiedyś romans i z tego skoku w bok urodził się syn. Mało tego, kupił ON za plecami Lucyny ogromny dom gdzieś w głuszy. Nie namyślając się długo Lucyna postanawia wyprawić tam wigilię i wysłać w tamto miejsce swoją rodzinę by trochę ją scalić. Zmusić do tego by wszyscy się zaczęli dogadywać, no i w sprzyjających okolicznościach przyrody dowiedzieli się prawdy, że ich rodzina liczy jeszcze jednego członka.

Książka jest bardzo refleksyjna i trudno było mi się w nią wgryźć. W sumie nie wiem do końca dlaczego, bo praktycznie nie mam się do czego przyczepić. Autorka pięknie pisze, dba o szczegóły. Przemyślenia, przemiana Lucyny jest bardzo dobrze skonstruowana. Wszystko ładnie się scala. Możemy z czytanej historii wyciągnąć wiele mądrości dla nas samych. Dla mnie najważniejsza puenta to by doceniać naszych bliskich. By szukać z nimi kontaktu, bo nic nie zastąpi osobistego spotkania. Choć świat pędzi do przodu zatrzymajmy się na chwilę i doceńmy tych, co zawsze są obok. Na dobre i na złe. To jest naprawdę mądra książka jednak ja się przy niej trochę nudziłam. Za dużo było tych refleksji. Myślę że kiedyś doceniłabym ją bardziej. Aktualnie takie wynurzenia bohaterów nie są dla mnie. Magii świąt niestety też nie poczułam. Ale jak wspomniałam, to są moje subiektywne wynurzenia i odczucia. Mimo to, książkę polecam.

Parę dni temu skończyłam książkę "Sztuka dawania prezentów" autorstwa Anny Szczęsnej. Jest to bardzo klimatyczna powieść, która pachnie świętami. Otula jak ciepły kocyk i zwraca czytelnikowi, że największą wartością każdego człowieka powinna być rodzina i przyjaciele. Bardzo ważne jest aby móc w najgorszych momentach liczyć na pomoc i wsparcie, aby być dla siebie podporą a nie ciężarem.

.

Miejsce, w którym osadzona jest fabuła bardzo na mnie zadziałała i marzę aby kiedyś spędzić właśnie w takim miejscu święta z całą rodziną.

.

Było to moje pierwsze spotkanie z autorką i podobało mi się. A Wy już czytaliście te powieść?

Moja pierwsza świąteczna książka, którą skończyłam czytać chwilę temu. Piersza i ostatnia. Obyczajówka nie jest moim ulubionym gatunkiem przez co jedyne co podobało mi się w tej książce to pokazana rzeczywistość rodzinnych relacji i tego jak trudne one bywają. Cenie także to, że książka pokazuje jak ważne rodzinne relacje są, zwłaszcza teraz w dobie techniki i kiedy wszystko jest na wyciągnięcie rąk.

‘’Bezpieczna w jego ramionach, wierzyła, że nic im nie grozi. Dopóki mają siebie, świat nie ma prawa domagać się ich uwagi’’.

Pierwszy raz spotkałam się z twórczością Pani Anny i było to tak wspaniałe i udane spotkanie, że zdecydowanie muszę siegnąć po resztę jej książek.

Autorka od pierwszych stron zachęca nas do poznania dość zwyczajnej i normalnej rodziny. Jak to zresztą bywa ktoś z kimś jest skłócony i każdy ma swoje zdanie na jakiś temat. Po przeczytaniu wielu recenzji zdecydowałam się ją przeczytać bo jednak potrzebowałam czegoś co bardziej wpędzi mnie w ten świąteczny klimat. Tak też się stało.

Odstąpię trochę od recenzji książki samej w sobie, a raczej chce Wam powiedzieć o tym co sama odczułam podczas jej czytania. Jak już wspomniałam kilka postów wcześniej ten rok był pełen zlotów i upadków. Niektórzy zaczęli robić to co kochają, a jeszcze inni stanęli w miejscu, pogubieni z myślą 'what’s next'. W woli ścisłości mamy już grudzień, który jest jednym z najpiękniejszych dla mnie miesięcy. Niestety w tym roku brakuje tej magii, nie zobaczę się z moim starszym bratem, a przyznam, że byłby to najpiękniejszy prezent, który mogłabym dostać. No ale widzicie w zabieganiu często zapominamy o tym co jest dla nas najważniejsze. Zapominamy o tym żeby spędzić czas z osobami, które są bliskie naszemu sercu. Zapominajmy o rodzinie z którą sporadycznie utrzymujemy jakiś tam kontakt.

‘’Sztuka Dawania Prezentow’’ uzmysławia nam, że czasami to co dla nas najważniejsze mamy pod nosem. Przypomina nam, że czasami rzeczy materialne nie mają tak naprawdę żadnego znaczenia w porównaniu z czasem spędzonym z bliskimi.

Powinnam Wam polecić tę książkę na samym początku tego miesiąca ale robię to teraz. Ta książka w moich oczach jest ważna i na pewno na długo zapadnie w mojej pamięci.  

Książki autorki uwielbiam, jest to jedna z moich ulubionych autorek i wstyd przyznać, ale jeszcze kilka książek muszę nadrobić. Za co kocham jej twórczość? Za rzecz prostą. Tak potrafi przekazać prawdy życiowe w swoich powieściach jak nikt inny. Niby czytasz zwyczajną historię, aż nagle docierasz do punktu kulminacyjnego i ze zdumieniem odkrywasz, że autorka pisze o Tobie. O Twoich problemach, o Twoich rozterkach itd.

Nie inaczej było i tym razem w Sztuce dawania prezentów. Bohaterowie stanęli przed trudnym zadaniem jakim jest zmiana, a okazało się, iż nie wszystko było takie jak się wydawało. Przez wiele niedopowiedz, spraw nierozwiązanych i nie przedyskutowanych pojawiło się wiele pretensji, wiele żali i innych smutnych historii. A wszystko przez brak rozmów...

Postacie w tej powieści bardziej różnić się nie mogli. Każdy był inny, każdy miał swój charakter i indywidualny wygląd. Opisy przedstawione w książce były tak idealnie napisane, iż bez problemu wyobraziłam sobie każdą postaci. Co więcej powiem Ci, iż każdego z bohaterów moglabym wskazać w moim życiu...

Książkę czytało się szybko. Niesamowicie wciąga. Raz się uśmiechałam, raz śmiałam do łez, by na kolejnej stronie być smutną, złą i czekać na rozwiązanie problemu. Biorąc do ręki tę pozycję czułam magię świąt. Autorka zdołała we mnie obudzić pragnienie spędzenia świat tak jak bohaterowie, szczerze zazdrościłam im, mimo iż zawsze święta spędzam z rodziną.

A wiesz co było najpiękniejsze w tej historii...? To w jaki sposób autorka przypomniałam mi, iż w czasie świąt (ale nie tylko) wcale nie chodzi o to, by dawać najdroższe prezenty, ale o to, by prezent przyniósł prawdziwą radość ❤️ bo nie sztuką jest dać jakikolwiek prezent. Sztuką jest dać wyjątkowy prezent, nawet jeśli w wymiarze duchowym...

Polecam książkę na te długie wieczory grudniowe, które wkrótce przed nami.

Anna Szczęsna ma w dorobku już całkiem sporo powieści. W tym roku ukazała się jej kolejna świąteczna powieść, z którą postanowiłam się zapoznać.

Lucyna, matka, babcia, wdowa. Nie wiedziała, że jej cztery córki być może cały czas po wyprowadzce z domu będą dla siebie uszczypliwe. Lucyna doskonale dogadywała się z jedną ze swoich wnuczek, która mieszkała z nią po wyjechaniu rodziców za granicę do pracy. Seniorka postanowiła w tym roku zorganizować rodzinie Święta, jakich się nie spodziewali.

Książka jest cudowna, bardzo zauroczyła mnie chatka w lesie, okoliczności przyrody, spokojne spacery, śnieg, magiczne uwarunkowania, które sprawią, że być może jest jeszcze szansa na pogodzenie się wszystkich sióstr.

W moim odczuciu, jest to jedna z ciekawszych powieści autorki, z którymi miałam okazję się zapoznać. Powieść jest całkiem obszerna, jednak bardzo szybko można się z nią zapoznać, gdyż nie sposób odłożyć lektury przed przeczytaniem ostatniego zdania.

,,Sztuka dawania prezentów" Anny Szczęsnej to pozycja, w której pisarka zwraca uwagę na to, jak bardzo świat przesłoniła nam technologia, w której potrafimy się zatracić na długie godziny.

Ta książka jest świetną pozycją na długie jesienno- zimowe wieczory. Pozwala wczuć się w świąteczny klimat. To bardzo fajna książka z ciekawą fabułą. Lubię po nią sięgać w oczekiwaniu na Święta Bożego Narodzenia, Książka urzekła mnie swoją wrażliwości, dostarczyła sporo emocji. Powieść uświadomiło mi, że nawet najtrudniejsze wydarzenia w życiu można przekuć w coś dobrego. W tym roku postanowiłam obdarować tą książką moją przyjaciółkę. Powieść przekazuje ponadczasowe wartości, które powinny być priorytetem dla każdego, bez względu na wiek i płeć. Do lektury tej książki na pewno wrócę jeszcze nie raz.

Lekka książka, niebanalna historia. Szybko się czyta, ale nie zostanie ze mną na długo w pamięci.

"Ludzie nigdy nie powinni być sami. Najcenniejsze są przyjaźń i miłość, czasami zwykła sympatią, zauważenie i otwarcie się na drugiego człowieka".

Rodzina to fundament naszego poczucia bezpieczeństwa. Osoby, które są obok i wspierają nas w trudnych momentach. To synonim miłości i ciepła, więź, która jest silniejsza niż wiele innych. Która kształtuje nas i wpływa na to, jacy jesteśmy, jakimi wartościami się kierujemy, w co wierzymy... A jednak zdarza się, że nawet z najlepszej rodzinie dzieje się coś, co rzuca cień, który niczym noc pochłania wzajemną troskę i wsparcie. Coś, co sprawia, że najbliższe osoby, zamiast trwać ramię w ramię, stają przeciwko sobie. Czasem powodem są wzajemnie niesnaski, a czasem wydarzenia, które nie zawsze są tak bardzo wyczekiwane jak świąteczne prezenty...

Anna Szczęsna stworzyła refleksyjną opowieść, która nie od razu wprowadza nas w świąteczny nastrój. Wydarzenia z przeszłości zaczynają mocno mieszać w życiu bohaterów i mącić zbudowany przez lata spokój. Autorka utkała historię, która pokazuje, że w życiu możemy spodziewać się niespodziewanego, a z niektórymi przeszkodami przyjdzie nam się zmierzyć czasem w pojedynkę... Nawet takimi, które bolą najbardziej. Które burzą wizerunek ukochanej osoby, tak skrzętnie skrywany i hołubiony przez lata... A mimo to jest nadzieja. Nadzieja na to, że ten wyjątkowy czas, jakim jest okres Bożego Narodzenia, może sprawić cuda. Może pogodzić zwaśnionych członków rodziny, niejako zmusić do współpracy w dobrej wierze i dla ważnego, wspólnego celu. Który otwiera oczy, ale i serca na drugiego człowieka. Daje nam moc tolerancji i zrozumienia innych, bo przecież nie wszystko postrzegamy tak samo. "Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia", a niewypowiedziany żal może przez lata się rozrastać. Dlatego tak ważne jest, aby znaleźć to, co naprawdę ważne i piękne. A nade wszystko potrafić się otworzyć na kogoś, kto być może właśnie teraz potrzebuje naszej obecności. Kogoś, kto pod maską obojętności skrywa samotność, która tak bardzo mu doskwiera. Przecież w tym wyjątkowym czasie nikt nie powinien być sam.

Podsumowując:

W tej ciepłej i refleksyjnej historii autorka pokazała, że z każdego, nawet najtrudniejszego impasu w naszym życiu, można wyjść obronną ręką, jeśli obok jest ktoś bliski. Stworzyła opowieść, która otula swą wrażliwością, i która uświadamia, że tajemnice, które nieproszone wychodzą na światło dzienne, choć pozornie trudne do przyjęcia, można przekuć w coś dobrego. Coś, co potrafi scalić rodzinę, pogodzić jej zwaśnionych członków i oczyścić gęstą atmosferę, której sprawcą są niewypowiedziane żal i ból. Wreszcie to opowieść o sile rodziny, której miłość i wsparcie są tym najważniejszym prezentem. I o Świętach, których wyjątkowa magia potrafi roztopić nawet najbardziej zmarznięte serca, skute lodem samotności. Polecam!