Nie moja bajka. Mężczyźni Teksasu. Tom 2

„Podszedł do mnie ponownie, a powietrze zgęstniało od jego dominującej postawy. Jakby cała przestrzeń wypełniała się siłą. Taką, której się bałam”.

Pod nieobecność przyjaciółki Meghan miała opiekować się tylko domem, a nie wchodzić w drogę największemu podrywaczowi w mieście. Zadziorna i waleczna miastowa nie mogła nie zostać niezauważona przez Nico.

Połączenie tej dwójki to nie jest dobry pomysł. Przy nich nikt nie może czuć się bezpieczny, bo oni nie potrafią nawet wokół siebie egzystować. Ale czy nie mawiają, że od nienawiści do miłości wystarczy jeden krok?

Przekonajmy się, jak to będzie.

Seria „Mężczyzni Teksasu” oczarowała mnie już pierwszą częścią, więc tym razem nie mogło być inaczej. Połączenie dwóch charakternych postaci nie zwiastuje nic dobrego, za to gwarantuje dużo zabawy.

Wzajemne dogryzanie i uszczypliwości towarzyszyły im przy niemal każdym spotkaniu. Nie mogli się powstrzymać od wbijania małej szpilki drugiej osobie. Czekałam tylko na moment, aż zaczną się przekomarzać.

Pod tym wszystkim kryją się jednak sprawy, o których nie mamy pojęcia, a które ukształtowany naszych bohaterów. Najlepszym mechanizmem obronnym jest atak, ale czy w tej sytuacji również?

“Znów patrzyła na mnie wrogo. Nie wiedzieć czemu, zacząłem się zastanawiać, czy to nie była wyłącznie jej maska, którą pokazywała światu”.

Spędziłam miłe chwile z książką, wciągając się na całego w fabułę. Autorka ma przyjemny styl, więc czyta się ekspresowo.

Nie zwlekajcie, tylko bierzcie się za czytanie. Z pewnością mężczyźni i Teksas zawrócą Wam w głowie.

Nico i Meghan nie polubili się przy pierwszym spotkaniu, a wręcz przeciwnie. On dla niej był zwykłym chamem ze wsi, ona dla niego księżniczką z miasta. Niestety nie mają możliwości unikania się. Dziewczyna przyjechała na ślub przyjaciółki i zostaje na jakiś czas, a on jest tam pracownikiem.

Oboje uparci, żadne nie zamierza odpuścić. Między tą dwójką zaczyna się dziać coś, na co żadne nie jest przygotowane, a napięcie jest dosłownie wyczuwalne. Co z nim zrobią? Jak potoczy się ta znajomość? Jakie demony skrywają? Czy znajdą swoje szczęśliwe zakończenie?

Wiem, że zarys historii jest dość krótki, jednak jest to książka, w której po prosto nie mogę zdradzić więcej. Każde zdarzenie jest na tyle ważne, że pisząc o nim, odebrałabym radość odkrywania historii samemu. Książka jest tomem drugim. Recenzji pierwszego u mnie nie znajdziecie, jednak moim zdaniem nie ma konieczności jego znajomości. Każdy tom to inni bohaterowie (ja jednak mam zamiar go nadrobić).

Jakie mam wrażenia po przeczytaniu książki? Same pozytywne. Mnie się podobała i to bardzo. Była to historia dynamiczna, wciągająca, pełna akcji. To jedna z tych książek, od których mnie ciężko się oderwać, w których naprawdę dużo się dzieje, z którymi ja nie nudzę się ani chwilę. To opowieść pełna nienawiści (przynajmniej na początku), namiętności, przeszłości, która powoduje, że bohaterowie skrywają się za maskami.

Akcja sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami. Książkę czytało się szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji. Dla mnie była to pozycja na jeden wieczór.

Bohaterowie zdecydowanie ciekawi, wywołujący emocje w czytelniku.

Nico, uwielbia przygody, kobiety, to taki miejscowy podrywacz, który bardzo często zmienia swoje towarzyszki. Z jednej strony męski, twardy, gorący, lubiący wyzwania. Z drugiej taki, na którego bliscy mogą liczyć, który ma za sobą przeszłość, który nosi maskę, a prawdziwą twarz skrywa głęboko.

Meghan zdecydowanie nie należy do szarych myszek, a wręcz przeciwnie. Ma własne zdanie, jest zadziorna, uparta, a przy tym naprawdę ładna. Dla tych, co lubi jest naprawdę miła i oddana, jednak lepiej z nią nie zadzierać, wtedy zmienia się w bestię. To kobieta, która głęboko skrywa własne uczucia, która przeszła w życiu coś, co mocno na nią wpłynęło.

Oboje ich polubiłam, chociaż nie będę ukrywać, że nie zawsze zgadzałam się z ich decyzjami.

„Nie moja bajka” to świetna książka, z ciekawą, dynamiczną historią. Z wielką przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Książka "Nie moja bajka" jest drugim tomem cyklu "Mężczyźni z Teksasu" i chociaż historie z tej serii opowiadają o innych parach bohaterów to mimo to najlepiej je czytać w odpowiedniej kolejności. W książce znajdziemy niesamowicie przestawiony małomiasteczkowy klimat, a także motyw drugiej szansy i hate - love. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko, ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i już od pierwszych stron zostałam wciągnięta do świata bohaterów. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Akcja powieści jest dość dynamiczna, cały czas coś się dzieje, sprawiając, że Czytelnik ma coraz większy mętlik w głowie. Uwierzcie, że nie ma tutaj nawet chwili na nudę. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w ciekawy, barwny i wielowymiarowy sposób wykreowani. To postaci, które nie są krystaliczne, mają swoje wady i zalety, borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami, zdarza się im popełniać błędy czy postępować pod wpływem chwili dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia została przedstawiona z perspektywy Nico i Meghan, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się zmagają każdego dnia, stopniowo mogłam także dowiedzieć się co ich ukształtowało, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Meghan od samego początku zaskarbiła sobie moją sympatię. To twardo stąpająca po ziemi, zadziorna i mająca swoje zdanie kobieta, która nie miała łatwej przeszłości.

Nie moja bajka to powieść, która wciąga od pierwszych stron i trzyma czytelnika w napięciu aż do samego końca. Autorka bardzo umiejętnie buduje relację między bohaterami – pełną emocji, niedopowiedzeń i wzajemnego przyciągania. Historia jest pikantna i momentami bardzo intensywna, ale nie jest to tylko romans oparty na namiętności, to emocjonalny rollercoaster. Pod warstwą zmysłowej relacji kryje się opowieść o zaufaniu, lękach i konsekwencjach niewypowiedzianych słów.

A. P. Mist pokazuje w swojej historii, że niedopowiedzenia potrafią zniszczyć naprawdę wiele. Bohaterowie często kierują się emocjami, ukrywają prawdę lub nie potrafią powiedzieć tego, co naprawdę czują. To właśnie te drobne, pozornie niewinne przemilczenia prowadzą do konfliktów i dramatycznych zwrotów akcji.

Na uwagę zasługuje także klimat powieści – autorka potrafi stworzyć sceny pełne napięcia, w których chemia między bohaterami jest wyczuwalna niemal na każdej stronie. Dialogi są naturalne, a emocje autentyczne, dzięki czemu łatwo wczuć się w sytuację postaci.

Nie moja bajka to idealna propozycja dla czytelników, którzy lubią historie miłosne z charakterem – odważne, pełne emocji i z nutą pikanterii. To opowieść o tym, że czasem największym wrogiem miłości nie są przeciwności losu, lecz brak szczerej rozmowy.

Polecam ❣️ po raz kolejny autorka pokazała, że potrafi stworzyć historię, która na długo zostaje w pamięci.

*współpraca reklamowa*

👉Mistowa kolejny raz zabiera nas na Różane Ranczo by poznać następną cudowną ale i trudną historię miłosną.

👉Nico to podrywacz, mokry sen każdej miejscowej kobiety. Przybywająca na ślub najlepszej przyjaciółki Meghan nie ulega jednak jego urokowi, przez co staje się dla niego wyzwaniem. Kobieta jest nieugięta, podobnie jak mężczyzna zaczyna swoją grę, która ma na celu zagranie przystojniakowi na nosie. Oboje w dosyć krótkim czasie zaczynają dostrzegać, że to co widzą inni to tylko pozory i twarda otoczka, która chroni ich zranione, złamane i wrażliwe wnętrze. Para staje naprzeciwko siebie, by później wspólnie stawić czoło całemu okrutnemu światu.

👉Na każdego z nas przychodzi taki przełomowy moment, dla mnie ta seria była początkiem fascynacji romansami kowbojskimi, a dla autorki mam wrażenie była ona takim paliwem napędowym dla tworzenia dram. Jeśli wydawało wam się, że w pierwszej części dała czadu, to uwierzcie na słowo to było dopiero preludium, bo tutaj nie mamy jednej czy dwóch dram, tutaj mamy dramę za dramą, dramą podpartą. Początek co prawda nie zwiastuje aż takiego szaleństwa, bo w sumie można go określić jako bajkę, ale gdy dwie oddzielne bajki zaczynają się ze sobą łączyć, to nadchodzi drama time.

👉Drama time jest tutaj bardzo długi, przygotujcie sobie meliskę, chusteczki, piłkę antystresową czy cokolwiek innego by ją przetrwać, bo autorka tutaj dowala bohaterom na całego, z każdej strony, wyciąga najcięższe działa i nie bierze jeńców.

👉Największym moim problemem w tej powieści była szybkość akcji, wydaje mi się, że wydarzyło się za dużo w zbyt krótkim czasie, przez co oczywiście jak zawsze czuję niedosyt.

👉Książka napisana jest ja zawsze w cudownym stylu, mocno oddziałuje na czytelnika, daje wgląd w uczucia bohaterów, a ich emocje udzielają się czytelnikowi. Czytałam tę historię na wattpadzie, to też moje emocje już tak mocno nie szalały i podchodziłam do wszystkiego bardziej chłodno, a przez to też mogę bardziej docenić dobrą dramę.

👉Polecam i zachęcam do czytania, bo to moja ulubiona część tej serii.

*olilovesbooks2*