Szafarz

"Ale jak się powiedziało "ja", to trzeba powiedzieć też "[motyla nóżka]è"..."

🐕 RECENZJA 🐕

🐕 Nowy Rok kojarzy się raczej ze szczęściem, zabawą, postanowieniami i planami na kolejny rok. Dla Szafarza, to jednak czas, na prezentację kolejnej odsłony swojego krwawego projektu. To właśnie w Nowy Rok, od ośmiu lat, eksponuje martwe, bezgłowe ciała kobiet, trzymających w ręku właśnie głowę. Nie swoją jednak a ofiary sprzed roku.

Podinspektor Andrzej Krzywański wie, że jedyną osobą, która dopadnie Szafarza jest Rafał Lichy, jeden z najlepszych śledczych w kraju. Problem w tym, że Lichy od paru lat wiedzie życie włóczęgi i alkoholika, który z policją nie chce mieć nic wspólnego. Czy uda się go przekonać do powrotu do służby i pracy w zespole razem ze swoim największym wrogiem? I czy Lichy faktycznie jest tym, który rozwiąże zagadkę z którą inni nie poradzili sobie przez osiem lat?

🐕 Długo mi zeszło dotrzeć do autora, i cieszę się, że zaczęłam właśnie od serii z Lichym. Uwielbiam bohaterów nieidealnych, czasem wręcz aspołecznych, ale prawych i wrażliwych. Lichy kupił mnie swoją innością, nieprzeciętnym intelektem i błyskotliwością a przygarnięciem Sierści, przyklepał moje uwielbienie dla jego postaci. Jeśli chodzi o autora to bardzo przypadł mi do gustu jego styl. Akcja wciąga już od pierwszych stron zaskakując nieoczekiwanymi zwrotami. Napięcie systematycznie wzrasta by w finale zaskoczyć niebanalnym i wprost artystycznym finałem. Chapeau bas dla fantazji autora za to, że te wszystkie poplątane, różnokolorowe niteczki snute przez całą fabułę, splótł w niezwykle finezyjne zakończenie. Na pochwałę zasługuje również to, że świetnie poradził sobie z wątkami erotycznymi, których tu nie brakuje. Nie przytłaczały, nie brzydziły a dodały dodatkowego smaczku treści.

Gorąco polecam. To kolejna książka której z czystym sumieniem daję 10/10 i już szykuję się do kolejnej części 😊

Województwo śląskie sparaliżowane przez bezwzględnego mordercę. Seryjnego zbrodniarza, który rzuca cień na i tak już ponure ulice Świętochłowic, Bytomia i Katowic.

Od kilku lat zawsze w Nowy Rok odnajdywane są nowe zwłoki. Z zegarmistrzowską precyzją i schematem znanym tylko zabójcy nowe ciała „z obcą głową w dłoniach” pojawiają się w różnych rejonach województwa.

Tą wyjątkową sprawą może zająć się tylko wyjątkowy zespół śledczych. Prawdziwy zlepek indywiduów – ludzi wykolejonych z bagażem własnych, często ciężkich doświadczeń.

Wśród nich Rafał Lichy – młody ale wyjątkowo błyskotliwy i inteligentny były policjant. Wydaje się, że nie ma dla niego spraw nierozwiązywalnych – mimo to, coś poszło nie tak. Pogubił się i prowadzi swoją krucjatę o powrót do normalności. A ta droga wydaje się nie mieć końca. Jednak ktoś podaje mu pomocną dłoń. Tylko śledztwo, którym ma się zająć może wyciągnąć go z bagna, w którym się znalazł.

Czy uda się przerwać potworną serię zbrodni? Czy Lichy odnajdzie drogę do normalności? Tylko czy koszt tej normalności w końcowym rozliczeniu będzie się bilansował?

„Szafarz” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Grzegorza Brudnika. Zacznę może od tego, że poznałem autora osobiście całkiem niedawno. Człowiek wyjątkowo skromny i wydaje się troszkę wątpiący w swoje możliwości. Osobiście uważam, że niepotrzebnie. Już po przeczytaniu tej pierwszej książki wiem jedno. Chcę więcej!!!!

Historia tu spisana jest mroczna, chwilami straszna. Główny bohater – Rafał Lichy – postać wyjątkowa. Do tej pory nie spotkałem takiego bohatera w książkach, które przeczytałem. Szybko nawiązałem z nim sympatię. Może dlatego, że na swój sposób jest to postać bardzo samotna i w pewnym sensie tragiczna.

Przez cały czas bardzo mu kibicowałem, mimo że nie zawsze wszystko szło po jego myśli.

Zachęcam Was gorąco do poznania tej historii. Naprawdę warto.

Uwielbiam czytać takie mroczne historie, a jeszcze jak w książce toczy się śledztwo dotyczącego seryjnego mordercy to nie ma mowy o tym, żebym nie przeczytała takiej powieści kryminalnej. Przyznam szczerze, że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Grzegorza Brudnika i jestem w pełni usatysfakcjonowana. Świetne pióro autora, wciągająca i intrygująca fabuła. Jestem zachwycona. Co tu dzieje się??? Wstrząsająca zbrodnia, morderstwa, seryjny morderca, skomplikowane śledztwo, kłamstwa, intrygi i tak zaskakujące zwroty akcji sprawiają, że kapcie z nóg spadają.

Na Górnym Śląsku od conajmniej ośmiu lat grasuje seryjny morderca, który każdego Sylwestra w wyjątkowo drastyczny sposób morduje młode kobiety. Podinspektor Andrzej Krzywański nie radzi sobie z "Krwawym Szafarzem" dlatego postanawia przywrócić do służby bezkompromisowego Rafała Lichego. Śledczy bierze się do działania, ale musi też walczyć z demonami przeszłości.

Co odkryje Rafał Lichy i czy schwyta mordercę nim ten go dopadnie?

Kim okaże się Szafarz?

Idealna lektura dla fanów brutalnych kryminałów nasiąkniętych złem, atmosferą duszną oraz wywołującą strach. Musicie przeczytać "Szafarza". Zbrodnia napisana po mistrzowsku. Autor świetnie wykreował bohaterów pod względem psychologicznym i ukazał mrok kryjący się w ludzkiej psychice. Podobała mi się przemiana głównego bohatera i kibicowałam mu z całego serca. Jego relacja z psem skradła moje serce. Intryga jest tak wyśmienita, że nie mogłam oderwać się od tej książki. Z ogromną ciekawością obserwowałam śledztwo, które dostarczyło mi niezapomnianych wrażeń i emocji. Do samego końca towarzyszyło mi napięcie, strach i niepewność. Przekonacie się, że nikomu tak do końca nie możemy ufać. Nutka erotyzmu dodała pikanterii tej historii, a zakończenie pozostawiło mnie z pytaniami i wbiło w fotel.

Bawiłam się znakomicie. Chętnie poznałabym dalsze losy Rafała Lichego i potowarzyszyła w rozwiązywaniu innej zagadki kryminalnej.

Koniecznie przeczytajcie! Rewelacyjna historia. Polecam!

BRUNETTE BOOKS

Z uwagi na mniejszy druk ciaśniej osadzony, książkę czytałam troszkę dłużej niż zazwyczaj. Powiem wam, że chyba nawet gdybym mogła przeczytać ją na raz, to bym tego nie zrobiła. Może dziwnie to zabrzmi, ale są czasami takie książki, gdzie żal się robi, kiedy mamy dojść do końca. Z jednej strony bardzo chcemy tam dotrzeć, gdyż wciąż coś się tutaj dzieje i trudno jest nie czytać jej dalej, ale gdy zdaję sobie sprawę, że niebawem ją skończę, jest mi zwyczajnie smutno. Tutaj naprawdę wystąpiły dwie wielkie sprzeczności. Po pierwsze nie ma tutaj idealnych postaci, każdy zgrywa twardziela, a niekoniecznie nim jest. Postacie potrafią być niewychowane, ale akceptujemy to, bo poznając powód tych zachowań, zaczynają być jak najbardziej zrozumiałe. Tutaj nie ma litości, jest wóz albo przewóz, konkretna akcja i albo ci się ona spodoba, albo nie. Opisy są bardzo dokładne jeśli chodzi o mijane przez postaci rzeczy, uliczki, otoczenie, ale zawierają ogólny obraz i słowo które sprawia, że nic więcej nie trzeba dodawać. Taki minimalizm odzwierciedlający właśnie charakterność postaci. Kolejną sprzecznością były same osoby, które swoim opisem i zachowaniem ukazywały ludzi twardych, ale mało inteligentnych, podczas gdy w trakcie rozmowy byli bardzo spostrzegawczy, czytali między wierszami i jakby ukrywali to, że mogą ubiec przeciwnika nawet w jego myślach. Nieraz na coś spojrzeli i cała prawdopodobna historia układała się w ich umysłach. Dialogów nie jest dużo, ale jeśli są to również szorstkie i przeznaczone na konkretne słowa. Akcja jest niewątpliwie bardzo dynamiczna. Nawet chwile zapomnienia postaci są jakby wyryte w murze, gdzie krótko się opierają, a potem akcja dzieje się jakby ktoś orał pole:-) Takiego podejścia po tej książce się nie spodziewałam. Co ciekawe mamy tu trupa i trzeba odnaleźć sprawcę tej makabry, więc przygotujcie się na krwawość i ordynarność z domieszką własnych prywatnych spraw, które mocno kogoś będą tutaj rozpraszały. Jak na kryminał przystało, naprawdę jedna z mocniejszych książek:-)

"Szafarz" miał być lekturą na kilka leniwych południ, która dostarczy mi mocy atrakcji, ale jednocześnie pozwoli wykonywać codzienne obowiązki bez wracania myślami do rozwiązania zagadki. Nie spodziewałam się jednak, że najnowsza powieść autora tak mocno mnie pochłonie, że zarwę dla niej noc.

Autor bawi się formą i wprowadza nas w szereg ślepych zaułków, nieustannie zmuszając czytelnika do czujności. Z każdej strony czujemy gęstym rok otulający nas swoimi ramionami i prowadzący przez intensywną fabułę, w której wszystko może się wydarzyć. Płynność przekazu a także nacisk na odpowiednie emocje uwiarygadniają wszelkie wydarzenia a bohaterowie stający na pierwszym planie dopełniają całość jako charyzmatyczne postacie, które wiedzą więcej niż mówią. Brudnik zaskakuje zatem dopracowaniem oraz pomysłem a także jakością swojego dzieła, które wydaje się już od pierwszych stron wybijać ponad przeciętność.

Przenosimy się na Śląsk, by tam odwiedzić Bytom i Katowice. Wędrujemy nieznanymi ścieżkami, zaglądamy do blokowisk, które wydają się nigdy nie spać. Odkrywamy najmroczniejsze tajemnice tych miast i powoli łączymy wszystkie elementy układanki, by z zaskoczeniem odkryć mroczny finał opowieści. Komisarz prowadzący śledztwo będzie musiał wykazać się nie lada kreatywnością, by zdążyć na czas przed mordercą i rozwikłać zagadkę brutalnego morderstwa. Będzie musiał przy tym radzić sobie z własnymi prywatnymi problemami i pokonywać demony przeszłości, które nieustannie będą skupiać na sobie jego uwagę. A to tylko wierzchołek tego co czeka nas w fabule, bowiem jak się okaże powołany do sprawy nieoficjalny zespół śledczych będzie miał wiele do powiedzenia.

Autor przenosi nas na Śląsk i tym samym buduje nieoceniony klimat. Bawi się emocjami, żongluje gęstą atmosferą i jednocześnie wplata w to wszystko smaczki związane z danym regionem Polski, by uwiarygodnić swój przekaz i nadać pełnowymiarowych ram swojej powieści. Akcja pędzi na złamanie karku a tło psychologiczne nie daje nam odpocząć przez lęk czający się na drugim planie, który nieustannie analizujemy, rozgryzamy wszelkie pojawiające się fakty i próbujemy wyjść przed szereg z własnym pomysłem na finał lektury, który i tak ostatecznie porządnie nas zaskoczy. W tej książce bowiem nic nie jest oczywiste a spodziewać się możemy jedynie niespodziewanego, ponieważ Brudnik od samego początku w pełni wykorzystywał potencjał swojej powieści i pokazał talent od najlepszej strony.

"Szafarz" ma wiele do powiedzenia, jednocześnie będąc zamkniętą powieścią w typie kryminalnym. Spodziewajcie się zatem wyścigu z czasem, problemów służb prowadzących śledztwo a także ciekawych opisów zbrodni, które dopełniają dzieła. Lektura od samego początku ma sens i prowadzi nas przez zawiłą akcję, pobudzając nasze szare komórki do intensywnego myślenia. Jeśli lubicie intensywne historie pełne ukrytych znaczeń – oto doskonała propozycja dla Was.