Śmierć pani Westaway

Świetna, doskonała nie tylko na wakacyjny czas książka. Czyta się ją z zaciekawieniem, sympatia i uśmiechem na ustach, bo to fajna i sympatyczna książka. Dodatkowo książka trzyma w napięciu i zmusza do uruchomienia szarych komórek.

Śmierć... nie jest stricte kryminałem. To raczej niezwykle udany miks powieści obyczajowej z thrillerem psychologicznym i spora porcją kryminału.

Historia opisana w książce rozgrywa się w angielskim stylu, w angielskim klimacie, w wiekowym domostwie, wśród historii i wielopokoleniowych tajemnic rodu Westaway. Klimat książki aż kipi od klasycznej, takiej jaką sobie wyobrażamy Anglii.

Domostwo rodowe jest wielkie, mroczne, zawilgocone, zakurzone i pełne demonów i moli. Do tego dochodzi z każdą kolejną stroną pogłębiający się angielski, duszny, mroczny wręcz gotycki klimat. Dodatkowo autorka swoją opowieść snuje mrocznie, ponuro, niespiesznie, co kilka kartek dorzucając garść informacji i ciągnąc czytelnika na manowce.

Cudowna, magiczna wręcz opowieść, genialny klimat. A tajemnice rodu wychodzą na jaw aż do ostatniej strony.

A wszystko rozpoczyna się gdy młoda tarocistka Hal biedna, pragnąca pieniędzy nade wszystko otrzymuje tajemniczy list. Po jego przeczytaniu jest pewna, że jej los się odmieni, na lepsze. Gdyby wiedziała w co się ładuje.

Ogromny plus za genialnie naszkicowane postaci, mistrzowsko oddany klimat angielskiej prowincji, wielkiego domostwa, tajemnego rodu chowającego przysłowiowe trupy w szafie.

Brawa za doskonałą intrygę i po prostu za porządne, dopracowane napisanie świetniej, przykuwającej uwagę powieści, która na kilka godzin zabiera czytelnika do innego świata.

Gorąco polecam i zachęcam do lektury. 500 stron mija nie wiadomo kiedy. Satysfakcja czytelnicza gwarantowana.

„Jedna sroczka smutek wróży…”

Zaniedbana kornwalijska posiadłość, wróżenie z kart tarota, rodzinne tragedie i tajemnice - Ruth Ware potrafi tworzyć niepowtarzalny klimat! Mimo, że nieco bardziej stonowana, „Śmierć pani Westaway, to kolejna po znakomitej „Pod kluczem”, powieść autorki, od której nie mogłam się oderwać.

Gdy umiera nestorka rodu, na odczytanie testamentu przybywają dorosłe dzieci zmarłej wraz z rodzinami oraz młoda Hal Westaway. Kobieta ma problemy finansowe, więc mimo, iż jest świadoma pomyłki i wie, że nie jest wnuczką zmarłej, liczy, że uszczknie ze spadku kwotę, która podratuje jej finanse. Rozwiązanie, choć nieuczciwe, wydaje się jedynym wyjściem z jej nieciekawej sytuacji.

Na miejscu okazuje się, że nie tylko ona ma coś do ukrycia, a mury posiadłości są niemym świadkiem mrocznych tajemnic i cierpień jej mieszkańców na przestrzeni lat.

Negatywne emocje przeradzają się w prawdziwą burzę po odczytaniu testamentu Hester Westaway. Czy taki był cel starej, zgorzkniałej kobiety, by skłócić rodzinę, by jeszcze po śmierci wetknąć kij w mrowisko i zamieszać?

Za sprawą kart pamiętnika poznajemy mieszkańców posiadłości sprzed ponad dwudziestu lat. Miejsca „w którym ludzie cierpieli w ciszy, gdzie posiłki jedzono w napięciu i strachu, gdzie skrywano sekrety”. Sekrety, które po latach zaczynają wychodzić stopniowo, wypełzać na powierzchnię niczym oślizgłe, jadowite żmije.

Jakie tajemnice odkryje Hal i czy mieszkańcy posiadłości obnażą tę, którą sama skrywa?

Największym atutem powieści jest jej mroczny klimat podszyty niepokojem, piętrzącymi się tajemnicami, kłamstwami i hipokryzją. Idealnie wpasowuje się w niego postać gosposi tyleż leciwej, co bezczelnie złośliwej, która zdaje się wiedzieć więcej, niż wyjawia i prowadzić własną grę. I oczywiście stare, zaniedbane domiszcze w gotyckim stylu żyjące własnym życiem i skrywające sekrety swych mieszkańców. Szczypta magii związana z odczytywaniem kart tarota jest tą przysłowiową wisienką na torcie. Zachęcam Was do lektury, ciekawa jestem, czy zakończenie zaskoczy Was równie mocno jak mnie.

Choć obecnie panuje moda na skandynawskie kryminały, to ja zdecydowanie wolę kryminały brytyjskie. To właśnie dlatego sięgnąłem po "Śmierć pani Westaway". Dotychczas nie czytałem nic tej autorki, a zainteresował mnie opis fabuły oraz pozytywna recenzja na pewnym blogu. Cóż, nie zawiodłem się. Na pewno nie jest to najlepszy kryminał, jaki kiedykolwiek czytałem, ale autorka wiarygodnie buduje zagadkę kryminalną oraz napięcie. Co najważniejsze, powieść ma w sobie ten jakże cudowny klimat brytyjskiej prowincji, a także nutkę tajemnicy z przeszłości. Końcówka jest niezła i zaskakuje, stylistycznie jest OK, choć są czasem drobne błędy w tłumaczeniu. Mimo to czytało się znakomicie!

"Zamknęła oczy, leżała nieruchomo w małym łóżku, czując zimno poduszki na policzku i nasłuchując dźwięków domu szykującego się do snu. Wszędzie wokół czuła duszącą obecność Westawayów. O szybę zabębnił znowu deszcz i pomyślała, że usłyszała - chociaż może jej się wydawało- dalekie dźwięki fal rozbijających się o brzeg."

Hal, tarocistka borykająca się z problemami finansowymi, niespodziewanie dostaje informacje o spadku po swojej babce. Jest tylko jeden "drobny" szczegół, który się nie zgadza, jej dziadkowie nie żyją od ponad 20 lat. Jesteście zaintrygowani? Jeżeli tak, to słusznie, bo ta historia jest po prostu genialna. Mroczna, tajemnicza, niezwykle klimatyczna, wciąga nas od razu i sprawia, że czujemy się nieswojo podczas lektury, tak jakbyśmy razem z główną bohaterką utknęli w posiadłości w Penzance. Poza tym ta książka jest niesamowicie stylowa i elegancka, a nieustająca atmosfera grozy i osaczenia przywodzi na myśl powieści gotyckie. Teraz w pełni rozumiem zachwyty nad Ruth Ware , ponieważ jeśli "Pod kluczem" jest tak samo dobre, to chyba znalazłam kolejną autorkę, której książki będę brała w ciemno.

"Śmierć pani Westaway" Ruth Ware

Hal, młoda tarocistka, ledwo wiąże koniec z końcem. Nieuregulowane rachunki piętrzą się na stoliku mieszając się z listami zawierającymi pogróżki wierzycieli. Zdesperowana dziewczyna nie wie co dalej robić, gdyż coraz częściej nachodzi ją lichwiarz, u którego się zapożyczyła. Nie ma pieniędzy. Jest spłukana. Wszystko odmienia się kiedy dostaje informację o tajemniczym spadku odziedziczonym po babci, ale babcia Hal od dawna nie żyła. Tarocistka postanawia udać się na miejsce, do domu rodziny Westaway. Co z tego wyniknie?

"Śmierć pani Westaway" to historia, w której kryminału znajdziemy niewiele, więcej literatury pięknej. Jednak już na początku powieść przypomina nam kryminały Agathy Christie zarówno swoim klimatem i wyjątkowo śliską, duszną, a jednocześnie przytulną atmosferą.

W "Śmierci pani Westaway" nic nie jest tym, czym wydaje się być. Jest to książka pełna sekretów, tajemnic rodzinnych wychodzących na jaw dopiero po wielu, wielu latach. To powieść przesycona niedopowiedzeniami, a wszystko w niej ma swoje drugie dno.

Choć z pozoru wygląda na to, że zakończenie jest oczywiste, łatwe do odgadnięcia, to nic bardziej mylnego! Tym zakończeniem Ware zbija czytelnika z tropu i rozkochuje w powieści bezgranicznie.

"Śmierć pani Westaway" to nie tylko zwykły kryminał, lecz także historia o poszukiwaniu siebie wśród życiowych zakrętów, dzielnym pokonywaniu przeciwności losu, miłości, tęsknocie i ukrytych pragnieniach. Książka traktuje też o usilnej próbie odkrycia tej jednej, jedynej prawdy ukrywanej przez wszystkich.

Ruth Ware skomponowała wszystko tak, że zagłębiając się w tę wspaniałą opowieść chcemy coraz więcej. Z niecierpliwością oczekujemy na kolejny, niespodziewany skok fabularny, który wbije nas w fotel i wywoła zdziwienie rozwijającą się ze strony na stronę akcją. Autorka udowodniła w tej powieści, że jest mistrzynią budowania napięcia, tworzenia historii bardzo zawiłej, a zarazem lekkiej i przyjemnej, do przeczytania na jeden wieczór.

Podsumowując książkę bardzo, bardzo polecam i zachęcam do czytania. Gwarantuję, że Ruth Ware zachwyci niejednego.

⭐8,5/10

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona ❤

Hal, jest sama, żyje ubogo, a sterty rachunków rosną. Nagle los się do niej uśmiecha. Otrzymuje list informujący o śmierci rzekomej babci i spadku, który jej pozostawiła. Problem tkwi jednak w tym, że Hal jest przekonana, że jej babcia nazywała się inaczej i już od dawna nie żyje.

.

Jest to bardzo klimatyczny thriller z wątkiem kryminalnym. Większość akcji rozgrywa się w gotyckiej, posępnej posiadłości. Wnętrza są duszne i zakurzone. Mroczny klimat potęguje zimowa aura i chłód jaki roztacza się wokół.

Książka jest tak wciągająca, że mimo prawie pięciuset stron czyta się bardzo szybko. Początkowo akcja rozwija się powoli, ale sukcesywnie do przodu. Napięcie jest budowane stopniowo, ale cały czas trzyma w swoich kleszczach. Aura tajemnicy roztacza swój woal. Całość przepleciona jest układaniem kart tarota i wizjami jakie one roztaczają.

Bohaterowie są różnorodni, bardzo specyficzni. Skrywają swoje rodzinne tajemnice. Główna bohaterka - Hal toczy wewnętrzną walkę. Życie jej nie rozpieszczało, a u podnóża dorosłości zaczęło się dodatkowo komplikować. Dowiaduje się wielu nowych rzeczy o swojej matce oraz ojcu, którego do tej pory nie znała. Wszystko to ją przytłacza i wywołuje zagubienie. Musi podjąć trudną, również pod względem moralnym, decyzję, która znacząco może wpłynąć na jej dalsze życie.

.

Przyznam, że połowę zagadki odkryłam dość szybko, choć Autorka dobrze myliła tropy. Byłam nawet bliska zmiany mojego typu. Jednak, jak to się mówi, pierwszy wybór jest najlepszy :). Jeśli chodzi o drugą część to się nawet nie spodziewałam takiego obrotu sprawy.

.

Jest to bardzo tajemnicza i intrygująca powieść. Nie wywołała we mnie tego dreszczyku, który ogarnął mnie podczas lektury "Pod kluczem". Mimo to jestem nią zachwycona i zdecydowanie polecam wszystkim miłośnikom gatunku.

Bardzo czekałam na nowy tytuł od autorki, bo pierwsza książka wbiła mnie w fotel i była świetna. Czy w tym przypadku było tak samo?

'Hal przywykła do czytania między wierszami, potrafiła zauważyć, że równie ważne jak to, co ludzie mówią, jest to, czego nie mówią.'

Hal otrzymuje list z informacją, że ma się stawić na odczytaniu testamentu swojej babci w pewnej posiadłości. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt, że jej babcia od dawna już nie żyje. Kim jest kobieta, która zostawiła swój spadek? Jakie tajemnice się za tym kryją?

Już na samym początku autorka daje nam zalążek sekretu, który z czasem ma zostać odkryty. Hal bije się z myślami co zrobić, ale jest pod ścianą - nie ma pieniędzy, a długi rosną. Decyzja wydaje się więc oczywista i właśnie taką podejmuje. Jakie będą jej efekty?

Historia rozwija się bardzo powoli, jest jednocześnie mroczna i rozwlekła. Nie ma momentów zaskoczenia, nie ma napięcia. Czyta się ją bardzo jednostajnie, niczym nie zaskakuje. Zakończenie nie jest oczywiste, jednak nie wbija w fotel. Otrzymujemy je na przestrzeni kilku stron i następnie mamy przeskok w czasie. Nic mnie nie poruszyło, nic nie sprawiło, że na chwilę się zatrzymałam.

'(...) znaki są tworzone przez ludzi, którzy szukają schematów i odpowiedzi - w sobie oraz na swój temat - a tak naprawdę nic nie znaczą.'

W porównaniu do poprzedniego tytułu, ta historia prezentuje się słabo. Być może gdybym czytała je w odwrotnej kolejności byłoby inaczej, a tak wymagania przerosły rzeczywistość. Nie jest to zła książka i absolutnie jej nie odradzam, bo warto przeczytać. Niesmak jednak pozostał.

'Powróciła do niej myśl o starej kobiecie, która wie, że zbliża się jej koniec, więc zaciera ręce i spisuje testament, który sprawi, że jej najbliżsi rzucą się sobie do gardeł. Czy to naprawdę było tak wyrachowanie podłe?'

Jesteśmy prawie na półmetku 2021 roku. I jeśli miałbym tworzyć topkę Najlepszych Interesujących Książek, to „Śmierć pani Westaway” znalazłaby się w ścisłej czołówce. Myślę, że druga połowa roku nie będzie zagrażała Ruth Ware w utrzymaniu się w tej klasyfikacji.

Najnowsza książka autorki to kryminał przez duże K, to thriller przez duże T. „Śmierć pani Westaway” to książka, w której czuć powiew brytyjskiego stylu tego gatunku. Jest ON charakterystyczny, posiada majestatyczny klimat, sprawiając, że kryminał ten jest godny polecenia. Autorka stworzyła doskonałą, przemyślaną w każdym calu historię, która zasługuje na uznanie. Kryminalna, mroczna intryga skrojona jest mistrzowską miarą.

Na kartach tej książki poznajemy historię Hal, młodej tarocistki. Kobieta boryka się z traumą po śmierci matki. Ma również problemy finansowe. Pewnego dnia otrzymuje tajemniczy list, z którego dowiaduje się, że zmarła jej babcia Hester Mary Westaway. Problem w tym, że Hal przekonana była, że jej dziadkowie nie żyją już od dwudziestu lat. Kobieta postanawia przyjechać na pogrzeb oraz uczestniczyć w odczytaniu testamentu. Ma nadzieję, że będzie mogła odziedziczyć ogromną posiadłość w Kornwalii, co mogłoby być lekarstwem na jej finansowe kłopoty. Dzięki temu już nigdy nie odbierałaby korespondencji opatrzonej tekstem „OSTATECZNE WEZWANIE DO ZAPŁATY”.

„Śmierć pani Westaway” to powieść z klimatem i choć zbrodnia nie rozlewa się tu na każdej karcie, to każda z nich elektryzuje nasze emocje ciekawie zawiązaną intrygą. Ruth Ware prowadzi akcję nieśpiesznie, lecz jej zagadkowość sprawia, że nasze emocje buzują. Ta książka to kryminał nieszablonowy, to kryminał inny niż inne. Podczas jego czytania odnosimy wrażenie, jakbyśmy układali puzzle, z których wyłania się mroczny obraz ukrywający rodzinne tajemnice. A te nie były obce w rodzinie Westaway. Jak choćby to, dlaczego Hal była przeświadczona o tym, że jej babcia zmarła dwadzieścia lat temu?

Wiele zagadek i znaków zapytania tworzy się w naszym umyśle podczas poznawania historii tej rodziny. A kolejne odkrywanie kart przyprawia o szybsze bicie serca. „Śmierć pani Westaway” to pierwsza książka Ruth Ware, którą przeczytałem. Teraz już wiem, że nie ostatnia, ponieważ moje czytelnicze serce podpowiada mi, że warto sięgnąć do twórczości brytyjskiej pisarki.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona Kryminału.

[Adres usunięty]