Promyk nadziei. Siostry Jutrzenki. Tom 5

„To jest już koniec. Nie ma już nic. Jesteśmy wolni, możemy iść”. Ale my nie chcemy końca, nie chcemy być wolni, nie chcemy iść. A wszystko to w odniesieniu do piątego i ostatniego tomu fantastycznej serii „Siostry Jutrzenki”. Na szczęście pozostaje nadzieja, że chociaż część bohaterów jeszcze spotkamy przy okazji innych tytułów Pani Renaty Kosin.

Pomimo upływu lat Przytulisko nadal pozostaje ważne dla rodziny Śmiałowskich. Gdziekolwiek nie rzuciłby ich los, wciąż chcą powracać do korzeni, do najbliższych sobie osób. Historia zatacza koło zarówno na kartach powieści jak i w życiu. Najmłodsze pokolenie mniej lub bardziej świadomie kroczy śladami przodków. Konstancja zostaje projektantką tak jak Stanisław Śmiałowski, Rozalia bierze przykład z Kasi Lipki, Zoe wraca do kraju aby zostać zielarką. Zupełnie jak jej przodkinie. Jest też Daniel Bave, który sprawuje pieczę nad stadniną, tak samo jak hrabia Brzostowicki.

Niniejsza powieść nie odbiega od swoich poprzedniczek ani trochę. Całość jest fenomenalna. Dla mnie osobiście to hit. Zdecydowanie jedna z najlepszych sag rodzinno- historycznych jakie czytałam w ogóle. Jestem pod ogromnym wrażeniem talentu Pani Renaty Kosin. Mogę sobie tylko próbować wyobrazić ile pracy kosztowała ją ta seria. Ile skupienia, aby w żadnym momencie nie popełnić błędu. Nie pomylić losów bohaterów co, uważam, przy takiej liczbie postaci mogłoby się wydarzyć. Tutaj wszystko miało swoje miejsce, tylko na błędy go zabrakło.

Każda kolejna część była przeze mnie witana z uśmiechem i pewną dozą niepewności czy będzie równie dobra jak poprzednia. Nie zawiodłam się ani raz.

Teraz, kiedy całość jest już łatwo dostępna, zapraszam do lektury tych, którzy na ten moment czekali. Z mojej strony chciałabym jeszcze raz powiedzieć, że nie czytuję jednego tomu za drugim tej samej serii. To znaczy nie czytywałam. Do momentu cyklu „Siostry Jutrzenki”, kiedy to ciekawość chyba po drugiej części była tak wielka, że musiałam wziąć kolejną. Myślę, że to też zdecydowanie świadczy niezwykle pozytywnie o serii.

Jeśli wyszło mi z recenzji trochę masło maślane, wybaczcie. Pisząc na nowo dotykam tych emocji, które były ze mną podczas lektury. To one nie pozwalają na spokój w odniesieniu do serii twórczości Renaty Kosin.

[Adres usunięty]

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Filia.

Sięgając po piątą część serii „Siostry Jutrzenki” miałem nadzieję, że czeka mnie prawdziwa czytelnicza uczta. Teraz po poznaniu historii stworzonej przez Renatę Kosin mogę przyznać, że nadzieja ta nie była płonna, lecz najnowsza powieść autorki rozpaliła moje czytelnicze emocje.

„Promyk nadziei” ogrzał je pociągająca fabułą, w której poznawałem dalsze losy rodu Śmiałowskich. Odkładając tę książkę ogarnął mnie smutek, że to już koniec tej niezwykłej historii. Z drugiej zaś strony przepełniała mnie radość oraz wdzięczność wobec Pani Renaty, że stworzyła tak ciekawą i cudowną wręcz historię.

Dom w Przytulisku ponownie oczarował mnie swoją magią, a jej mieszkańcy na zawsze pozostaną w mej pamięci. Stary dom w Przytulisku niezmiennie porywa swoim urokiem. To właśnie w nim z pokolenia na pokolenie, przechowywane są wspomnienia. To, co przodkowie po sobie pozostawili odciska widoczne piętno na losach przyszłych pokoleń. I choć bohaterowie piątej części podążają swoimi życiowymi ścieżkami, nie można oprzeć się wrażeniu, że owe ścieżki nakreślone są historią ich przodków. Wielu z nich podejmuje podobne decyzje, zajmując się podobnymi sprawami.

Daniel Bave tak samo jak niegdyś hrabia Brzostowicki zajmuje się stadniną, przywracając jej dawną świetność. Natomiast Rozalia Śmiałowska wzorem doktor Kasi Lipki swoją życiową drogę kieruje ku pracy w szpitalu, podejmując staż w warszawskim oddziale położniczym. Z kolei Kostka Wijek realizuje się prowadząc bloga modowego. Jej potomkini Valentina Pommiera również posiadała talent do projektowania strojów.

Historia ta pokazuje, że rodzinne „tradycje” oraz zamiłowania nie umierają, lecz są kontynuowane. To pozwala nam zadać sobie pytanie, ile naszych pasji, zamiłowań czy też talentów dziedziczymy w genach? Jak bardzo nasi przodkowie wpływają na podejmowanie przez nas decyzje dotyczące własnej życiowej drogi.

Moją sympatię zdobyła również zamieszkująca na skraju Boguduchów zielarka, o której mieszkańcy mówili „Zła” tłumacząc obcym, „że kobieta wcale nie jest zła. Wprost przeciwnie, jest w niej sama dobroć”.

To, co zasługuje na uznanie, to nie tylko fabuła, lecz również styl Renaty Kosin, którym autorka ubarwiła historię rodu Śmiałowskich. Myślę, że każdy miłośnik powieści ukazujących pokoleniowe historie sięgając po książki z serii „Siostry Jutrzenki” odnajdzie w nich wyjątkową magię. Dlatego z całego serca polecam Wam lekturę książek, w których odkrywamy historię rodu Śmiałowskich.

„Nić Arachny”, „Słowiański amulet”, „Szpulki losów”, „Kobierce tkane z pajęczyny”, „Promyk nadziei” to książki, które warto zaprosić do swej domowej biblioteki. To powieści, które skrywają historie warte poznania.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia [Adres usunięty]

[Adres usunięty]