Pragnienie. Harry Hole tom 11

Ile to już razy pisałem o tym jak wiele zaskoczeń kryje się w tym cyklu? Miałem nadzieję że tym razem przechytrzę autora i jeszcze na kilkadziesiąt stron przed końcem byłem pewny sukcesu. Niestety poległem po raz kolejny, a Jo Nesbo znowu udowodnił że cykl o Harrym to prawdopodobnie najlepsza seria kryminalna ostatnich lat.

Kiedy po raz pierwszy pojawiła się informacja o tym że nasz ulubiony detektyw-alkoholik powróci już z jedenastym tomem nie byłem do końca pewny czy to coś czego wyczekuje. Pachniało to trochę skokiem na łatwą kasę, aczkolwiek im bliżej było do premiery tym moje obawy cichły a rosła ekscytacja spowodowana kolejną częścią przygód Harry'ego.

I muszę przyznać że jestem zachwycony. Miałem nadzieję na zamknięcie cyklu przy okazji dziesiątej części, i po trochu się to spełniło, bo Hole w tym tomie to inny człowiek. Minęło kilka lat od ostatnich wydarzeń, przez ten czas nasz bohater miał okazję doprowadzić swojej życie do względnego porządku. W związku z czym możemy zaobserwować trochę zmian w jego zachowaniu, jak i również w tym jak odbierają go inni. Nadaje to często historii dosyć świeżej w przypadku tego cyklu dynamiki.

Jak zawsze u Nesbo zagadka jest wielopoziomowa z (nie)oczekiwanym zaskoczeniem na końcu. Jestem wielkim fanem tego w jak prosty sposób autor znajduje sposoby by podejść czytelnika i odwrócić jego uwagę od tego co naprawdę ma znacznie. Mamy tutaj do czynienia ze zgrabną żonglerką wątkami i postaciami, pomimo tego jednak cały czas trzymamy się głównej osi narracji która obraca się w okół tajemniczego wampira.

Akcja toczy się dosyć sprawnie. Mamy kilka odskoczni do postaci drugoplanowych które są raczej podbudową dla całego cyklu, ale nawet one w jakiś luźny sposób nawiązują do głównego wątku. Podobało mi się to w jaki sposób Nesbo często blefował przy różnych opisach tak by wykorzystać to do stopniowania napięcia. Sposób w jaki wykorzystuje nieokreślonego narratora jest naprawdę genialny w swojej prostocie.

I na koniec otwarte drzwi które zostawiają miejsce na kolejny tom. Ech, chyba po tak dobrej książce nie mogę mieć wątpliwości i pozostaje tylko czekać na dwunastą część cyklu.

Na taki kryminał czekałam już od dłuższego czasu.

"Pragnienie" to krwawa, mroczna i bardzo wyrazista książka, z niezwykle wyrafinowanym morderstwem i jeszcze bardziej niezwykłym zakończeniem. Język powieści, jest składny, literacki i bez zgrzytów, co na pewno również jest wielką zasługą tłumaczki tej publikacji - Iwonie Zimnickiej. Czytanie tej powieści, mimo drastycznej tematyki, to była niezwykła przyjemność.

Po internetowej randce, w swoim mieszkaniu zostaje brutalnie zamordowana młoda kobieta. Rany na ciele kobiety, są tak samo przerażające, jak niecodzienne. Presja mediów i niespotykany sposób z jakim działa morderca, skłaniają policję do zwrócenia się do najsłynniejszego norweskiego śledczego, który jednocześnie jest najbardziej niepokornym i niekonwencjonalnym człowiekiem w policji. Harry Hole podejmuje się poprowadzenia śledztwa, ponieważ sądzi, że za morderstwami stoi ścigany przez niego morderca, związany z niewyjaśniona sprawa z przeszłości. Czy najlepszemu z detektywów uda się złapać brutalnego sprawcę? Jak wiele ofiar pochłonie to śledztwo? Dowiecie się o tym, oczywiście czytając tę książkę. Że nie będzie miał łatwo, mogę Wam zagwarantować.

Jeśli ktoś, nie czytał poprzednich części, albo tak jak ja, ma lukę w środku, naprawdę nie stwarza to problemu ze zrozumieniem fabuły. Autor przywołuje pewne wydarzenia z poprzednich części, jednak nie wpływa to na zrozumienie akcji w znaczny sposób. Tak, czy inaczej na pewno zachęca do nadrobienia zaległości.

"Pragnienie" to jedna z najbardziej wyczekiwanych premier tego roku. Zdecydowanie się na niej nie zawiodłam, wręcz przeciwnie, mam wrażenie, że dostałam nawet więcej niż się spodziewałam. Jo Nesbo, jak zwykle okazał się w najwyższej formie i udowadnia że jedenaście tomów, to nie jest za dużo. Mam nadzieję, że będzie tych tomów jeszcze więcej. Harry Hole, jest trochę jak wino, czym starszy, tym lepszy. :) [Adres usunięty]

„Pragnienie” to moje drugie spotkanie z Jo Nesbø. Tym razem towarzyszyłam Harremu Hole w zatrważającej walce z demonicznym mordercą.

Harry Hole w demonicznej grze perwersyjnego mordercy!

Młoda kobieta zostaje zamordowana we własnym mieszkaniu tuż po internetowej randce. Ślady na jej ciele wskazują, że sprawca jest wyjątkowo bezwzględny. Presja mediów, by znaleźć winnego, sprawia, że policja zwraca się do Harry'ego Hole. Były śledczy niechętnie myśli o powrocie do pracy, przez którą wiele w życiu stracił. Rozpoczyna dochodzenie dopiero, gdy zaczyna podejrzewać, że zbrodnia łączy się z nierozwiązaną sprawą z przeszłości. Podejmuje trop i daje się wciągnąć w nierówną grę z wyrachowanym psychopatą.

Tak jak podczas mojego pierwszego spotkania z piórem Jo Nesbø, czytaniu towarzyszyły mi niezliczone emocje i strach, przed tym co jeszcze jest w stanie wymyślić chory umysł mordercy.

Niewątpliwie autor posiada bardzo mocny talent do tworzenia niezwykle skomplikowanych i zawiłych zagadek i treści. Powieść utrzymana jest w mrocznym klimacie, po mieście grasuje psychopata – wampir. I to nie byle jaki. Do zaspokajania swoich obrzydliwych pragnień używa szczęki z metalu. Pławi się w strachu i w krwi swoich ofiar.

A złapanie go graniczy niemalże z cudem.

Harry Hole – główny bohater powieści, jest w tym momencie życia dojrzałym i ustatkowanym wykładowcą na uczelni wydziale kryminalnym. Oddalił się od czynnej służby. Jednak schwytanie mordercy nie jest łatwe, dlatego na chwilę powraca ON do dawnych koszmarów.

W tej części serii – podobał mi się bardziej niż w poprzedniej (tom 7), teraz jest stateczny, spokojny i bardzo zrównoważony.

„Pragnienie” to kryminał, który dowodzi, że Jo Nesbø jest mistrzem manipulacji, potrafi tak pokierować poszlakami, śladami i faktami, że nie pozostawił mi żadnych szans na odgadnięcie kto jest mordercą. Postaci i ewentualnych potencjalnych kandydatów na psychopatów, było bardzo wielu.

Początkowo oczywiście próbowałam, ale już połowie porzuciłam ten plan.

Tym razem zagadka była tak zawiła, a fakty przeczyły same sobie, że praktycznie doszukiwałam się morderczych czynów w co drugim bohaterze.

Powieść trzyma w napięciu praktycznie do samego końca. Chociaż po ujawnieniu sprawcy, jak dla mnie, trochę końcówka powieści, była niepotrzebnie przeciągnięta.

Mimo, to myślę, że jeśli natknę się w przyszłości na jakąkolwiek książkę autorstwa Jo Nesbø to sięgnę po nią bez obaw, wiedząc że dostarczy mi ona sporej dawki emocji.

Recenzja na: [Adres usunięty]

W ścisłym gronie moich ulubionych pisarzy od dawna przejawia się nazwisko Nesbo - za jego talent, pomysł i fabuły od których nie sposób się oderwać. "Pragnienie" wciąż pozostawało w zasięgu mojego wzroku, ale niewiele było czasu by móc w końcu sięgnąć po lekturę. Jednak gdy nareszcie znalazłam chwilę by się zdecydować nic nie było w stanie oderwać mnie od lektury.

Harry Hole powrócił po trzyletniej przerwie w najnowszej książce autora. Jo Nesbo długo kazał czekać swoim fanom na jedenasty tom serii, ale myślę, że się opłaciło, bo historia ani na moment nie zeszła z drogi wyznaczonej przez autora. Rozpoczęło się jak zawsze - z przytupem, gdy młoda kobieta po powrocie z randki internetowej pada ofiarą brutalnego morderstwa. Liczne ślady na jej ciele wskazują, że morderca doskonale bawił się podczas całego aktu co przypadło do gustu mediom - rozgłosiły sprawę na cały świat i przedstawiły tragedię według własnej interpretacji. By zapobiec kryzysowi i odnaleźć mordercę policja decyduje się na ostateczny krok: przywołać do służby ustatkowanego już Harry'ego, który nie ma ochoty na powrót. Jednak dawne nawyki dają o sobie znać. Czy zatem najlepszy z najlepszych odkryje zagadkę, która powiązana jest ze sprawą sprzed lat?

Zastanawiacie się na pewno, czy serię można czytać z podziałem na poszczególne tomy. Można. Sama rozpoczęłam przygodę z twórczością Nesbo bez zachowania chronologii wydania i nie narzekam. Jednak musicie mieć świadomość, że obecna fabuła "Pragnienia"w dość intensywny sposób nawiązuje do wydarzeń z "Policji" i chociaż bez znajomości poprzedniego tomu można również delektować się fabułą - w tym przypadku fanów odsyłam najpierw do wcześniejszej historii. Harry balansując na granicy walki o własną przyszłość oraz zamiłowania do gonitwy za mordercą decyduje się wrócić do sprawy. Czy słusznie? Zdecydowanie. Nikt inny nie odnalazłby się w tej roli tak dobrze i gdyby autor w jakimś nieoczekiwanym zabiegu literackim zdecydował się pociągnąć serię z innym bohaterem pierwszoplanowym - zdecydowanie nie byłoby to już to samo.

Chociaż od poprzedniej części minęło kilka lat Nesbo nie wyszedł z wprawy. Napisał powieść zaskakującą i niezwykle wciągającą. Oslo ponownie przyćmiło blaskiem tajemnicy i morderczych demonów przeszłości. Klimat norweskiego kryminału z precyzją działań kryminalnych ponownie powalił mnie na kolana - autor z dbałością o szczegóły nakreślił dogłębne portrety psychologiczne głównych bohaterów oraz podzielił akcję na poszczególne etapy, by pozwolić czytelnikowi zagłębić się w fabułę i w najmniej oczekiwanym momencie wstrzymać oddech z zaskoczenia. Nesbo po raz kolejny udowodnił, że kryminalna intryga nie ma dla niego tajemnic i operując znaczącym językiem oraz wielką wyobraźnią stworzył historię mordercy bez żadnych granic.

"Pragnienie" to idealny przykład norweskiej powieści na najwyższym poziomie. Najnowszej książce autora absolutnie niczego nie brakuje - dynamiczna akcja, nieoczekiwane zwroty akcji i przede wszystkim Harry Hole. Przenika do krwi i wciąga na wiele długich godzin. Oto Jo Nesbo jakiego znam i kocham.

RECENZJA PREMIEROWA

[Adres usunięty]

„Bo teraz kolej na ciebie, aby rozstrzygnąć, czy ktoś ma przeżyć, czy umrzeć, a tobie sprawia to przyjemność. Czerpiesz przyjemność z bycia Bogiem. Marzyłeś o tym, żeby być mną. Czekałeś na swoją kolej, żeby być wampirem. Czujesz to pragnienie, Harry, przyznaj. Któregoś dnia ty też je zaspokoisz.” – fragment książki.

Odwieczna walka serca z rozumem.

Starcie na linii emocje kontra racjonalizm.

Zderzenie popędów z normami społecznymi.

Konfrontacja dobra ze złem.

Tak.

O tym jest najnowsza, jedenasta już część bestsellerowej kryminalnej serii z Harrym Hole – norweskim guru Wydziału Zabójstw o nieprzeciętnym umyśle i nieszablonowych, balansujących na granicy prawa, poczynaniach.

Jo Nesbo powrócił w wielkim stylu „Pragnieniem”, dając nomen omen spragnionym jego twórczości czytelnikom prawdziwy kryminalny majstersztyk. Co ciekawe, Harry nie od razu wkracza w tej powieści do akcji, każe wręcz na siebie chwilę poczekać, bo przecież rozstał się z funkcją komisarza, ustatkował u boku ukochanej kobiety i związał z akademickim stylem życia, przekazując adeptom szkoły policyjnej najcenniejszą, bo zdobytą na polu walki, wiedzę praktyczną. Wytropienie seryjnego mordercy, opętanego żądzą krwi i to w dosłownym tego słowa znaczeniu, wymaga jednak uruchomienia nadzwyczajnych mechanizmów działania, tym bardziej że psychopata mordujący kobiety z niezwykłą brutalnością zdaje się wysyłać komunikaty, które tylko Harry jest w stanie rozkodować.

Kiedy mordercza wyliczanka trwa, Harry nie może pozostać z dala od centrum wydarzeń – odzywa się w nim instynkt myśliwego, który jak najwyższy imperatyw popycha go do włączenia się w śledztwo. Ma pewne obiekcje natury prywatnej, czy takie postępowanie, zwłaszcza w obliczu choroby żony, ma sens, jednak wyrzuty sumienia zagłusza poczuciem misji i koniecznością ujęcia sadysty zadającego śmierć przy użyciu niespotykanego narzędzia - żelaznych szczęk, przypominających zęby wampira. W pewnym momencie wydaje się, że polowanie zakończyło się powodzeniem, ale czy na pewno sprawę można uznać za definitywnie zakończoną? Czy Harry może wrócić w domowe pielesze w blasku chwały i uznanych zasług, na dobre rozstając się z pracą w policji?

„Pragnienie” to mocny, mroczny, dopracowany w każdym calu kryminał, który poraża niekiedy opisem detali, ale i fascynuje biegłością języka oraz wycyzelowaniem fabuły. Wątek kryminalny stanowi oczywiście oś książki, przy czym czytelnik z dużym zainteresowaniem może śledzić kwestie poboczne z prywatnego życia policjantów powołanych do grupy operacyjnej, odpowiedzialnej za namierzenie sprawcy pięciu morderstw w przeciągu jednego tygodnia. Tło obyczajowe wkomponowane jest bardzo sprawnie w całość akcji i sprawia, że powieść jawi się jako historia bardzo prawdopodobna, powodując ciarki niepokoju, czy nawet przerażenia. Znamy przecież autentyczne sprawy seryjnych morderców, których motywy działania tak bliskie są wytworom literackiej fantazji… Kryminał ten powinien być również rozpatrywany z perspektywy psychologicznej, ponieważ jest z jednej strony studium wypaczonego umysłu seryjnego zabójcy, a z drugiej – analizą pobudek kierujących Hole’em w procesie rozwiązywania kolejnej sprawy, dla której można rzucić wszystko i znowu poczuć uderzenie adrenaliny, połączone z pracą intelektualną na najwyższych obrotach. Bo wprawdzie praca śledczego, tropiącego dewiantów może być przekleństwem, skoro ofiary nawiedzają Harrego w snach, jednak stanowi też wyraz tego, w czym nasz bohater czuje się najlepiej i dzięki czemu ma świadomość, że jest pożyteczny dla społeczeństwa. A z takim przeznaczeniem trudno jest walczyć.

Biorąc pod uwagę mistrzowskie zakończenie książki oraz niedokończone w niej wątki, pozostaje mi żyć nadzieją, że na kolejną powieść Jo Nesbo nie przyjdzie nam zbyt długo czekać. Polecam serdecznie lekturę nie tylko fanom skandynawskiego pisarza, ale i fanom powieści kryminalnych w ogóle, ponieważ nawet pominąwszy wcześniejsze tomy z Harrym Hole w roli głównej, oddający się lekturze „Pragnienia” czytelnik może docenić zastawione na niego przez autora pułapki oraz towarzyszące temu emocje i niespodziewane zwroty akcji. Bo odpowiedź na pytanie „kto zabił” bywa czasem bardziej skomplikowana, niż mogłoby to się na początku wydawać…

Dziękuję Grupie Wydawniczej Publicat S.A. za możliwość przedpremierowej lektury.