Do skutku. Trylogia oporu. Tom 3

"Do skutku" to książka ciekawa, trzymająca w napięciu do samego końca. Nie jest to najlepsza książka, jaką czytałem w całym moim życiu, ale na pewno była interesująca. Szczerze mówiąc, początkowo spodziewałem się trochę więcej akcji, ale ostatecznie byłem zadowolony z fabuły i ilości nieoczekiwanych wydarzeń. Książka na pewno jest godna uwagi. Dostarcza dużo rozrywki i czyta się ją bardzo dobrze w zimowe, długie wieczory. Polecam wszystkim osobom, które szukają ciekawych książek, ale niezbyt wymagających i trudnych w odbiorze. Myślę, że wypada trochę gorzej w porównaniu z drugim tomem tej trylogii, niemniej jednak warto dać jej szansę.

Nie wiem jak często się zdarza, żebym czytała serię od końca. Trylogia „Oporu” miała spore wzięcie i w sumie oczarowała mnie okładka, która okazała być się tomem trzecim wspomnianej historii. Czy był to dobry wybór? Myślę, że tak chodź ewidentnie brakowało mi informacji co zadziało się wcześniej, co prawda nie w jakimś wielkim stopniu, ale jednak.

Dziewczyna ma za sobą kawał przeszłości, która (jak wiadomo z wcześniejszych tomów, ja jedynie doczytywałam recenzje) odzywa się do niej ze zdwojona siłą. Teoretycznie kobiecie powodzi się w karierze i kiedy Sara zaczyna wierzyć, że to droga ku lepszemu, wszystko zaczyna się komplikować. Bohaterka zaczyna być prześladowana, chociaż nie wiemy czy to prawda czy tylko jej własny wymysł... Chociaż różne zdarzenia wskazują na to, że Sara wcale nie potrzebuje pomocy psychiatrycznej!

Owa powieść zrobiła na mnie dobre wrażenie, mimo że sama czułam braki spowodowane nieznajomością wcześniejszych części. Nie zmieniło to jednak mojego zapału i pozwoliłam sobie popłynąć z fabułą, która wcale nie należała do nudnych ani mdłych. Mamy tutaj gamę emocji, które pozwalają czytelnikowi na wpadnięcie do wiru zdarzeń, które chwilami wbiją nas w fotel. W końcu całość opiera się na rozwiązaniu zagadki z niewyjaśnionymi zniknięciami. Akcja dzieje się w Szwecji, a ja uwielbiam kraje Skandynawskie, więc odpowiadała mi wycieczka właśnie tam! Autorka pokazuję jednak jedno z moim ulubionych miejsc jako skorumpowana zbieraninę. I myślę, że to było mocno zaskakujące, bo jednak tamte kraje wydawały mi się zawsze miodem płynące.

Moim problemem było to, że kilka razy się zgubiłam, ale jak zachciało mi się czytania od końca zamiast od początku to właściwie mam za swoje. Język Autorki jest specyficzny i musiałam czytać w skupieniu. Na pewno atutem tej historii są autentyczne użyte artykuły. W sumie to było bombowe zagranie. Wydarzenia wbrew pozorom nie lecą na łeb i szyję, a mimo to, nie straci się czasu na czytanie, bo jednak wybudowane napięcie skutecznie nas trzyma w ryzach. I ta chęć poznania rozwiązania, nie pozwala odłożyć nam książki na bok.

Przyznaje się sama, że nie myślałam, iż "Trylogia oporu" mnie tak wciągnie. Jest to pierwsza seria o takiej tematyce, którą jestem w stanie Wam dzisiaj polecić. Przygody Sary nie są łatwe. Kobieta ma wiele problemów, których chyba nikt jej nie zazdrości. Czy sobie z nimi będzie w stanie poradzić? Tego dowiemy się właśnie z tomu trzeciego. Jest to finał całej serii, którego wręcz nie mogłam się doczekać. Jaki ON jest? Genialny! Jeżeli ktoś szuka książki od której się ciężko oderwać, to ta książka ma jak dla mnie palmę pierwszeństwa. Cieszę się, że mogłam przeczytać całą serię i tak doskonale się przy tym bawić.