Prawda na temat zabójstw popełnianych przez izraelskie służby wywiadowcze jest tajna. Wie o tym Ronen Bergman. A z treści wynika, że wie więcej, niż powinien. Dziennikarzowi udało się przeprowadzić mnóstwo wywiadów - od przywódców politycznych po tajnych agentów. Bergman rozpoczyna swoją pracę od przedstawienia brutalnych faktów, a jej dalsza część to wyjątkowe dzieło. Niesamowicie łączy historię i dziennikarstwo śledcze. Ta książka jest pełna szokujących momentów, zaskakujących zakłóceń w narracji, pełna zwrotów akcji i nieprzewidzianych konsekwencji.
New York Times
„Jeżeli ktoś przychodzi, żeby cię zabić, powstań i zabij go pierwszy” – do cytatu z Talmudu nawiązuje tytuł tej wstrząsającej opowieści o jądrze ciemności izraelskich tajnych służb, czyli realizowanym przez nie programie skrytobójczych akcji prowadzonych za przyzwoleniem czy wręcz na żądanie polityków – akcji wymierzonych we wrogów Izraela.
Autor wykonał tytaniczną pracę reporterską, dotarł m.in. do objętych klauzulą poufności dokumentów (wiele z nich ujrzało światło dzienne dopiero w momencie publikacji książki), przeprowadził około tysiąca rozmów, m.in. z agentami służb oraz prominentnymi politykami, w tym z nieżyjącymi już Szimonem Peresem i Arielem Szaronem.
Mossad chciał uniemożliwić powstanie tej książki, na szczęście bezskutecznie. Otrzymaliśmy bowiem znakomicie napisany, panoramiczny reportaż, który pozwala lepiej zrozumieć historię i złożoność izraelsko-arabskiego konfliktu.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura faktu
Jaką tematykę porusza książka "Powstań i zabij pierwszy" autorstwa Ronena Bergmana?
Książka stanowi kompleksową kronikę tajnych operacji eliminacji prowadzonych przez izraelskie służby specjalne od momentu powstania państwa. Autor analizuje kulisy działań Mossadu, Szin Bet oraz jednostek wojskowych, skupiając się na celowych zabójstwach. Publikacja ukazuje zarówno sukcesy taktyczne, jak i moralne dylematy oraz polityczne konsekwencje tych misji. To rzetelne źródło wiedzy o ewolucji współczesnego wywiadu i metodach zwalczania terroryzmu.
Na jakich źródłach opiera się autor, opisując tajne operacje izraelskich służb specjalnych?
Ronen Bergman oparł swoją pracę na tysiącach dokumentów oraz setkach wywiadów z agentami i politykami. Autor dotarł do niepublikowanych wcześniej raportów i relacji bezpośrednich uczestników najbardziej kontrowersyjnych operacji. Dzięki temu czytelnik otrzymuje wgląd w mechanizmy decyzyjne zapadające na najwyższych szczeblach władzy w Izraelu. Wiarygodność treści podnoszą liczne przypisy i precyzyjne odniesienia do konkretnych faktów historycznych.
Czy publikacja ma charakter naukowego opracowania, czy reportażu o wartkiej akcji?
Publikacja łączy rzetelność historyczną z dynamicznym stylem narracji typowym dla najlepszych thrillerów politycznych. Mimo ogromnej liczby faktów i dat, tekst pozostaje przystępny i trzyma w napięciu podczas opisów konkretnych akcji w terenie. Autor unika suchego, akademickiego języka, stawiając na obrazowe przedstawienie przebiegu operacji specjalnych. Taka konstrukcja sprawia, że pozycja ta angażuje zarówno historyków, jak i miłośników literatury sensacyjnej.
Jakie konkretne formacje i jednostki wywiadowcze są szczegółowo analizowane w tej pozycji?
W tekście znajdziesz szczegółowe opisy działań Mossadu, służby bezpieczeństwa wewnętrznego Szin Bet oraz wywiadu wojskowego Aman. Bergman analizuje strukturę i metodykę pracy jednostek takich jak Cezarea, odpowiedzialna za operacje głęboko na terytorium wroga. Czytelnik poznaje specyfikę szkolenia agentów, techniki inwigilacji oraz proces planowania najbardziej złożonych zamachów. Książka precyzyjnie rozróżnia kompetencje poszczególnych formacji w izraelskim systemie bezpieczeństwa narodowego.
Dla jakiego typu czytelników ta szczegółowa historia izraelskich eliminacji może być zbyt obciążająca?
Ze względu na drastyczne opisy metod eliminacji i brutalnych realiów konfliktów, książka nie jest polecana osobom wrażliwym. Szczegółowe relacje z miejsc zamachów oraz analizy skutków użycia materiałów wybuchowych mogą być dla niektórych odbiorców zbyt przytłaczające. Pozycja ta wymaga od czytelnika dużego skupienia ze względu na wielowątkowość i ogromną liczbę nazwisk oraz terminów obcojęzycznych. Nie jest to lekka lektura rozrywkowa, lecz wymagające opracowanie historyczno-polityczne.
