Północna zmiana

Początek lat 80. Inga właśnie rozpoczyna dorosłe życie podejmując pracę oraz starając się uporać z samobójstwem przyjaciela. Sprawy nie polepsza fakt, że młoda kobieta nie może liczyć na wsparcie ze strony bliskich – matka wciąż jest z niej niezadowolona i traktuje ją niemal jak służącą, siostra stale jej dokucza, a ojciec w ogólnie nieb reaguje. Mimo wszystko dziewczyna wierzy w lepsze jutro i stara się wkroczyć w dorosłość z podniesioną głową.

W tym samym czasie do Polski przyjeżdża Kanadyjczyk, szuka kontaktu z rodziną w nadziei na odnalezienie legendarnej rodzinnej mapy skarbów. Inga spotka się z Brinkiem w czasie delegacji, ale nie przykłada zbyt dużej wagi do tego spotkania i szybko o nim zapomina.

Mężczyzna zostaje znaleziony zamordowany, a okoliczności jego śmierci są niejasne. Inga nawiązuje kontakt z rodziną ze strony ojca i odkrywa sekrety rodzinne, jakich nigdy by się nie spodziewała. W tym czasie ktoś próbuje wyłudzić od niej dokumenty, jednak sama nie wie dokładnie, jakie dokumenty sprawca ma na myśli. Jej życie jest zagrożone, a najgorsze jest to, że sprawca i motyw wciąż nie są znane. Czy uda się rozwiązać wszystkie zagadki?

***

Książka jest bardzo interesująca. Już same intrygi, jakie zostały w niej zawarte przez autorkę, pobudzają wyobraźnię czytelnika. Dodatkowo umiejscowienie opisywanych wydarzeń w trudnych latach 80. oraz konspiracja, w którą zamieszana jest główna bohaterka, jedynie wzmagają niepokój i zaciekawienie.

Mnie ta książka bardzo przypadła do gustu. Nie ma możliwości, żeby nie polubić Ingi i nie stanąć za nią w tych trudnych dla niej życiowych sytuacjach. Być może sympatia, którą ta dziewczyna wzbudza w czytelniku, wzmaga chęć odnalezienia sprawcy okrutnych napaści na nią. Ciekawe także jest bliższe poznanie realiów wkraczania w dorosłość w latach 80.

Autorka w genialny sposób dozuje napięcie, niemal nawet na chwilę nie pozwalając czytelnikowi odetchnąć od zagadek. W chwili, kiedy wydaje się, że niemal odkryliśmy prawdę, pojawia się kolejna poszlaka, lub całkiem nowy zagadkowy wątek. Do samego końca nie byłam w stanie jednoznacznie wskazać winnego i za to duży plus dla autorki. Uwielbiam takie zagadki. Oby więcej takich książek.

Historia Ingi wciągnęła mnie od samego początku. To powieść przepełniona tajemnicami, które czekają na odkrycie. Sprawa samobójstwa jej przyjaciela pozostaje niewyjaśniona mimo upływu czasu, a dziewczyna nie może się z tym pogodzić, w dorosłe życie wkracza z wieloma doświadczeniami, niekoniecznie dobrymi. Co przyniesie jej los? Co stanie się z mężczyzną, którego wkrótce pozna?

Autorka w rewelacyjny sposób wykreowała bohaterów, choć nie można momentami stwierdzić, czy ktoś jest tym dobrym, czy złym. Niektórzy od początku wzbudzają nasze zainteresowanie, inni bohaterowie odrobinę nas irytują. Nie ma tu jednak jasnej sytuacji, nie możemy być niczego w stu procentach pewni. Nie możemy również się oderwać od czytania i chcemy jak najprędzej dowiedzieć się więcej, to było wspaniałe. Podobało mi się też osadzenie akcji w latach osiemdziesiątych i elementy, które przypominały o czasie, w którym dzieje się akcja. To bardzo wciągające połączenie kryminału i powieści obyczajowej.

„Północna zmiana” to trzynasta powieść Hanny Greń. Mimo iż określana jest jako kryminał, to intryga kryminalna jest tu na dalszym planie – głównie skupiamy się na codziennym życiu bohaterki Ingi, jej tajemnicach rodzinnych, które powoli odkrywa, i zwyczajnych codziennych problemach, których pod dostatkiem było w życiu w czasach PRLu. Wszystko jednak przedstawione jest tu z wyczuciem – mnie często w tego typu kryminałach retro denerwują mocne wątki polityczne, tu sytuacja przedstawiona jest jednak całkiem inaczej – gdzieś tam prawdziwa historia toczy się w tle, tak że wiemy, że ma wpływ na życie bohaterki, jednak mówi się o niej przy okazji, nie jest denerwująco podkreślana i wysuwana na plan pierwszy. Poza świetnym wyczuciem w kwestiach społeczno-historycznych autorka świetnie opisuje też relacje rodzinne Ingi, która nie ma w życiu łatwo – przez całe życie była gnębiona przez własną matkę. Dlaczego i jak długo będzie to znosić? Watek kryminalny podkreślony jest tak naprawdę na końcu powieści, ładnie spaja wszystkie tematy w całość. Muszę też podkreślić ładny styl autorki – w porównaniu do jej wcześniejszych książek ta jest bardzo dopracowana pod względem językowym, słownictwo jest dobrane z rozmysłem, przez co przez powieść wręcz się płynie. Mam tylko jedną małą uwagę dotyczącą wątku przyjaciela Ingi – nie pasował mi do reszty, kompletnie nie zgrał się z całością. Poza tym jednak bawiłam się przy książce rewelacyjnie i jestem zachwycona tym innym obliczem autorki! Szczerze polecam!

„Północna zmiana” była moim pierwszym spotkaniem z twórczością Hanny Greń. Książka określana jest mianem kryminału. Dla mnie był to bardziej obyczajówka z wątkiem kryminalnym.

Główną bohaterką jest Inga, młoda kobieta mieszkająca w Bielsku-białej, która wkracza w dorosłe życie. A to życie do najłatwiejszych nie należy, ponieważ cała akcja dzieje się na początku lat 80., a jak dobrze wszyscy wiemy, kolorowo wtedy nie było. Trzeba przyznać autorce, że świetnie ukazała realia panujące w tych nietypowych czasach: kartki na produkty, kwestie polityczne, praca, relacje rodzinne. Czytając tę książkę czuć było ciężką i niewesołą atmosferę lat 80. Inga pracuje w dużej firmie jako księgowa i autorka przeznaczyła sporo stron na opis jej pracy i wszystkiego z nią związanego. Dość dużo jest tu też wątków politycznych, które mnie nie za bardzo interesowały, ale z pewnością miały istotną rolę w tamtych czasach.

Jeśli ktoś oczekuje od tej powieści nagłych zwrotów akcji i trupów wychodzących z szafy, to może poczuć się bardzo rozczarowany. Jest tu jedynie jeden śmiertelny przypadek, a i na niego musimy sporo czekać. Ogólnie całość powoli się rozkręca, jak dla mnie niestety zbyt wolno. Dlatego momentami zwyczajnie nudziłam się. Kiedy akcja zaczęła robić się bardziej interesująca, to koniec książki był już niedaleko. Według mnie, gdyby autorka bardziej skupiła się na wątku kryminalnym, który tak naprawdę nie był zbyt zawiły, całość byłaby bardziej wciągająca. Wątek miłosny Ingi i Norberta również mógłby być rozwinięty dużo wcześniej, co z pewnością dodałoby smaku. Dwie trzecie powieści były dla mnie zbyt rozwleczone, a w samej końcówce autorka chciała zmieścić najciekawsze kwestie, które zostały nieco przyspieszone i skrócone, co raczej nie wyszło na plus. Podsumowując powieść okazała się być nieco nudną historią, z potencjałem na porządny kryminał, który chyba nie do końca został wykorzystany.

Jak każda książka tej Autorki, tak i ta jest pełnoprawnym kryminałem, ale z wątkiem obyczajowym w tle. To znak rozpoznawczy tej pisarki i myślę, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. Tym razem lata osiemdziesiąte i choć nie byłam przekonana do tej historii, to stwierdziłam, ze musze sprawdzić, bo może to będzie ten moment, kiedy zacznę po nie sięgać. I co? I nie zawiodłam się, Pani Hanna kolejny raz sprezentowała czytelnikom fenomenalną powieść, którą z przyjemnością będę polecać!

Śmiało mogę powiedzieć że otrzymałam to czego oczekiwałam. Wartka akcja, niewyjaśnione zniknięcie, główna bohaterka uwikłana w sprawę zaginięcia. Wspaniałe było przenieść się do czasów mojego dzieciństwa, czasów Solidarności gdzie strajki, przydziały na kartki, puste półki to była codzienność. Co najbardziej zaskoczyło mnie w lekturze Anny Greń? To główna bohaterka Inga. Na naszych oczach rozwinęła się z poczwarki w motyla, z osoby zmanipulowanej przez rodzinę w osobę pewną siebie i zdeterminowaną. Polecam książka jest godna uwagi.

Uwielbiam pióro Hanny Greń, ale dopiero dziś uświadomiłam sobie, że przeczytałam nie tylko wszystkie powieści, ale i opowiadania autorki. Mam oczywiście swoją ulubioną serię „W trójkącie beskidzkim”, ale po lekturze książki „Północna zmiana” przez chwilę wahałam się, czy jej nie zdetronizować. Ostatecznie sentyment do Petry i Konrada zwyciężył, ale najnowsza książka autorki ma wszystko to, czym jej twórczość mnie zachwyca.

Przede wszystkim ponownie otrzymałam tak charakterystyczne połączenie wątku obyczajowego i kryminalnego oraz świetnie wykreowanych bohaterów. Tym razem urzekł mnie również czas akcji. Przeniosłam się bowiem w klimatyczne i niespokojne lata 80., do których zawsze wracam z nostalgią.

Historia dziewiętnastoletniej Ingi wchodzącej w dorosłość, podejmującej walkę o swoją godność i stawiającej czoła wykorzystującej ją rodzinie, intryguje od pierwszych stron. Tym bardziej, że w tle przewijają się zapowiedzi tajemnic czekających na odkrycie. Podejrzana samobójcza śmierć przyjaciela Ingi, legendarna mapa prowadząca do ukrytego przed laty złota, czy stopniowo ujawniane tajemnice rodzinne, to jedynie niektóre z nici, z których utkana jest fabuła.

Wątek kryminalny, tym razem nieco zepchnięty na bocznicę, zarówno przez perturbacje osobiste bohaterki, jak i wydarzenia polityczne w kraju, wiąże się jednak z nimi nierozerwalnie tworząc spójną całość.

Autorka po raz kolejny pokazuje, że nic nie jest czarno-białe, a życie mieni się wieloma odcieniami szarości. Choć niektórzy bohaterowie budzą w nas naturalną sympatię, inni niechęć, nie ma prostego podziału na złych i dobrych. Zupełnie jak w życiu. I jak w życiu, rodzina nie zawsze stanowi wsparcie, a czasem wręcz lepiej odciąć się od toksycznych relacji, które ciągną nas w dół.

Nie liczcie tu na galopującą akcję i mrożące krew w żyłach zbrodnie, ale na klimatyczną opowieść o pokręconych ludzkich ścieżkach napisaną przyjemnym, lekkim językiem.

Wśród wielu nowych, literackich odkryć, jakie ostatnio miałam przyjemność czytać, znalazła się również nieznana mi wcześniej Hanna Greń ze swoją "Północną zmianą". Nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać, ale i tak było tu sporo zaskoczeń - ostatecznie jednak był to bardzo dobrze spędzony na lekturze czas :)

Fabuła toczy się w czasach komunistycznej Polski, gdzie poznajemy młodą Ingę Piątkowską - księgową ze sporym potencjałem, borykającą się z niezrozumiałą niechęcią ze strony rodziny, bolesnymi wspomnieniami samobójczej śmierci przyjaciela i rozterkami dotyczącymi swojej przyszłości. Nieoczekiwany wyjazd służbowy staje się dla kobiety początkiem odkrywania sekretów swojej rodziny oraz budowania własnej tożsamości.

Bardzo podobało mi się budowanie przez autorkę stopniowego napięcia, które kumulowało się, im bliżej końca. Początkowa wielość tropów i motywów spójnie się łączy. Końcowe rozwiązanie sprawy było satysfakcjonujące, a wątki zamknięte, więc czuć po lekturze czytelnicze "nasycenie" :)

Tło historyczne, którego umiejscowienie w takich czasach początkowo nieco mnie zniechęcało (wiele książek w tych realiach zdążyło mnie przekonać, ze nie jest to do końca motyw dla mnie), okazało się być bardzo ciekawie i wciągająco zarysowane, co jest ogromnym plusem, bo nie każdy autor tak wspaniale wprowadza czytelnika w to, co dzieje się na kolejnych planach budowanej historii.

Polubiłam również główną bohaterkę, zwłaszcza, że Greń doskonale zarysowała rozwój swojej postaci i zmiany, jakie w niej zachodzą z upływem lat. Początkowo "szara myszka", strachliwa i pokorna, zmienia się stopniowo w odważną lwicę o ciętym języku i celnej ripoście na każdą okazję. Uwielbiam taką wyrazistość bohaterów, a przekomarzanie się wzajemnie między nimi dodało przyjemnego, humorystycznego smaczku.

Jedyne, co nieco mi przeszkadzało, to spore nagromadzenie zbiegów okoliczności, które czasami wydały mi się nieco już naciągane - myślę, że aż tak często bohaterowie w życiu nie wpadaliby na siebie idealnie w momencie, gdy to najbardziej potrzebne, ale nie było to aż tak rażące, żeby zepsuć element zaskoczenia w fabule. Jest to godna uwagi i polecenia książka, zwłaszcza jak lubi się kryminalno-sensacyjne historie osadzone w niedalekiej przeszłości :)

Lata 80-te ubiegłego wieku. Dla niektórych będzie to powrót do wspomnień za czasów PRL-U, a dla innych ciekawe doświadczenie, w którym będziemy mogli poczuć klimat tamtych lat. Myślę, że niezależnie, w której grupie się znajdujemy, to będziemy tą historią pozytywnie zaskoczeni.

Inga jest spokojną, cichą, bardzo dojrzałą i zrównoważoną dziewiętnastolatką, która żyje w cieniu swojej siostry. Zawsze ta gorsza, zawsze na drugim miejscu. Jej matka nigdy nie umiała okazywać jej uczuć oraz darzyła ją jawną niechęcią. Wszystkie marzenia dziewczyny schodziły na dalszy plan. Musiała ona zrezygnować z dalszej nauki i pójść do pracy, ponieważ jej rodziców nie było stać na utrzymanie obydwu córek na studiach, więc wybór padł oczywiście na nią. Ojciec żył we własnym świecie i nie wtrącał się do życia rodzinnego. Jakby jej trosk było mało, od roku musi mierzyć się z oskarżeniami rodziny swojego wieloletniego przyjaciela. Według nich, to właśnie przez nią chłopak odebrał sobie życie. Nikt nie wie, że tylko ona wie, co się wtedy wydarzyło, ale obiecała, że nigdy nie zdradzi nikomu tej tajemnicy...

Pewnego dnia dziewczyna ma dość i postanawia zmienić swoje życie. Dostaje propozycję wyjazdu oraz podjęcia dalszej nauki. Sama nie może uwierzyć w swoje szczęście oraz w to, że jeszcze wszystko może być dobrze, a jej los może wkrótce się odmienić...

Uwielbiam czytać takie książki, w których mogę poczuć klimat dawnych lat. Dla mnie było to bardzo ciekawe doświadczenie, ponieważ urodziłam się dekadę później i nie doświadczałam tych wydarzeń, z którymi mierzyli się moi rodzice oraz dziadkowie... Żyjąc w teraźniejszych latach nie jestem w stanie wyobrazić sobie jak byśmy żyli idąc do sklepu i mając cztery produkty przed oczami i to jeszcze w wyznaczonych ilościach. Dla młodych ludzi jest to niepojęte i pomimo tego, że nie są to jakoś bardzo odległe czasy, to dzieli je niesamowita przepaść...

Czytając tą książkę, autorka pięknie ukazała nam historię tamtych lat. Pokazała nam złe oraz dobre strony tamtych czasów. Stan wojenny, strajki, Solidarność - autorka bardzo obrazowo oraz z niezwykłą starannością wplotła te wydarzenia w niezwykłą historię głównej bohaterki. Uwierzcie, że są ludzie, którzy do tej pory żyją tamtą codziennością i mówią o nich z sentymentem np. moja babcia która przy prawie każdej rozmowie mówi "My za czasów PRL-U...".

Ta książka jest osnuta miłością, która ma różne oblicza, tajemnicami, oraz wątkiem kryminalnym, który nie wiedzie jednak prymu. Niektóre dialogi rozbawiły mnie do łez... Myślę, że jest to bardziej historia obyczajowa z wątkiem kryminalnym w tle. Mi to nie przeszkadzało i dałam się ponieść tej historii, więc mam nadzieję, że Wy również się nie zawiedziecie.

Powieść zaczyna się jak obyczajówka. Poznajemy młodą księgową Ingę Piotrowską, jej rodzinę, koleżanki z pracy i byłego chłopaka. W jej rodzinie panują skomplikowane relacje. Toksyczna matka faworyzuje starszą córkę, a Ingę wykorzystuje. Ojciec siedzi pod pantoflem władczej żony. Atmosfera jest ciężka. Czuć chłód w relacjach. Na delegacji Inga przechodzi przemianę. Dorasta, nabiera pewności siebie i po powrocie stawia warunki rodzinie, angażuje się w Solidarność.

Z czasem wychodzą na jaw tajemnice rodzinne, choć nie tylko u Piątkowskich. Ciekawiła mnie historia tej rodziny, jej związek z Kanadą. Autorka stworzyła ciekawe drzewo genealogiczne, a jego bohaterów ubrała w intrygujące wydarzenia na miarę czasów i miejsc. Dodała ważną pamiątkę i niezwykłą opowieść.

Długo czeka się na trupa. Potem fabuła nie koncentruje się tylko na śledztwie, ale na życiu z silnym akcentem na politykę. Dochodzenie idzie niemrawo. Wir dramatycznych wydarzeń wciągnął Ingę. Każda zdobyta wskazówka jest ważna. Atmosfera jest mroczna, potem gęstnieje.

Ważnym bohaterem jest historia. To ona narzuca pewne zachowania, czynności, wyzwala emocje. Lata 80. XX wieku były burzliwe. Strajki, Solidarność, ulotki, stan wojenny, MO, ZOMO, SB. Do tego wyzysk, kombinatorstwo, przekręty, kolejki, kartki na żywność. Pojawiają się postacie i miejsca znane z historii. Warstwa historyczna buduje klimat powieści i poniekąd wyznacza ścieżki, którymi podążają bohaterowie. Greń wiarygodnie oddała ducha tamtych czasów, realnie opisała PRL-owską rzeczywistość z dbałością o detale, oddała nastroje panujące w społeczeństwie. Od razu przeniosłam się w czasie i żyłam życiem Ingi, czułam targające nią emocje. Podobał mi się jej cięty język. Autorka pamiętała o powiedzonkach z tamtych czasów i wplotła je w wypowiedzi bohaterów.

„Północna zmiana” to w moim odczuciu powieść społeczno-obyczajowa z wieloma szokującymi tajemnicami rodzinnymi, z niezwykłą historią rodziny Piątkowskich, z paletą emocji, miłością okazywaną na różne sposoby, z PRL-owską rzeczywistością, rozbudowanym tłem historycznym i wątkiem kryminalnym. Łatwo zanurzyć się w przeszłość i obserwować poczynania bohaterów oraz historię lat 80. XX wieku. Powieść to mała podróż sentymentalna dla starszych czytelników, a dla młodszych wycinek z historii Polski, jak naprawdę wyglądało życie w latach 80. Choć niektóre wątki zostały niedokończone, a rozwiązanie zagadki kryminalnej można się domyślić, to książkę chłonie się całym sobą. Dobrze się czyta i chce się jeszcze.

Mamy rok 1980.

Inga Piątkowska to młoda dziewczyna,która rok wcześniej straciła przyjaciela.Jego rodzina obwinia ją o jego śmierć,ale prawda jest taka,że ona sama nie może się z nią pogodzić i milczy,bo dostała na przechowanie pewien dziennik,który wyjawia przyczynę zgonu chłopaka.Inga zobowiązała się jednak,że nikomu go nie pokaże.

Podczas wyjazdu służbowego poznaje Brinka Speedmana-Kanadyjczyka,który przyjechał do Polski odnaleźć swoją rodzinę i cenną pamiątkę po pradziadku.Kiedy ten patrzy na dziewczynę, jej twarz wydaje się być mu dziwnie znajoma...

Pewnego dnia chłopak znika,a Inga zostaje uwikłana w sprawę jego zaginięcia.

Jak zakończy się ta historia?

Kim dla Ingi okaże się być Brink?

Tego dowiecie się z książki,która przeniesie Was w lata strajków,Solidarności i..żywności na kartki.

Książka dla mnie była obyczajem z wątkiem kryminalnym,który przemknął przez kartki w sumie niezauważony.

Wcale tego nie żałuję,ponieważ cała reszta historii była dużo ciekawsza,a zwłaszcza to,co działo się w rodzinie bohaterki i jak zmienia się ona z cichej i usłużnej siostry i córki,w pewną swego,młodą kobietę.

Bardzo tę postać polubiłam i mocno kibicowałam tej całej przemianie.

Kto by też pomyślał,że zwykły przełożony z pracy swoim docenieniem doda dziewczynie skrzydeł i sprawi,że przeciwstawi się demonicznej i wykorzystującej ją matce.

Choć z początku wydaje się,że pojawiające się tutaj wątki nie mają ze sobą nic wspólnego,to jednak na koniec zazębiają się,układając jedną,przerażającą historię.

O tym,jak chciwość z wygodnictwem potrafi zatańczyć walca i przy okazji staranować zupełnie niewinną osobę.

Książka bardzo mi się podobała,dlatego zachęcam Was do czytania.

Chociaż trup nie ściele się gęsto,to ja dobrze się bawiłam,a na koniec miałam mnóstwo refleksji.

Nie ukrywam, że spotkanie z autorką było dla mnie wspaniałe nie, dlatego że pierwsze, ale dlatego że ta książka ma w sobie to, co chyba większość rodzin na świecie, czyli tajemnice! No sami powiedzcie, jaka rodzina nie ma przed sobą sekretów? Ile razy umierając zabieramy tajemnice do grobu albo dopiero po śmierci prawda wyjdzie na jaw?! Oj częściej niż myślisz. Jestem rocznik 82 wiec akcja dzieje się w momencie moich urodzin i tylko moi rodzice opowiadali, jakie to były czasy kartek, kombinowania, uciekania, chowania się. Ile to ludzie zawdzięczali bądź nie partiom itp. Nie chce tutaj pisać o tych w/w partiach, bo nie znam się, ale nie było różowo (z opowiadań rodziny)

Inga główna bohaterka odkrywa tajemnice, której nawet Ona sama nie potrafiłaby wymyślić, ale jednak ma miejsce. Jaka to tajemnica? To już dowiecie się czytając książkę. Z małej, cichej dziewczyny przeistacza się w dorosła kobietę wiedzącą, czego chce i dążąca do tego. Tracąc przyjaciela musi zmagać się przez lata z bezpodstawnym oskarżeniem, że niby to wszystko przez nią. Inga na szczęście ma koło siebie osoby, które widzą w niej kogoś więcej niż zwykłego pracownika i postanawiają postawić na wykształcenie i tu dochodzi do sytuacji, które później mają wiele wspólnego ze sobą. Mam dwie młodsze siostry i nigdy bym nie pozwoliła mamie, komukolwiek na to, że moje lepsze niż ich! A tak właśnie ma Nasza Inga. Jak myślicie, kto traci? Ona czy jej rodzina? Macie racje! Do tego dochodzi ojciec, który życie przeżywa wygodnie, a nie odpowiedzialnie (tutaj tez dowiecie się, dlaczego i w czym rzecz) Świetnie opisana akcja, zawiłość oraz czasy Jaruzelskiego w Polsce. To, z czym borykał się zwykły obywatel oraz przeświadczenie, że Ciocia z Ameryki to luksus, na który stać nielicznych, lecz jak to mówią/piszą nie wszystko złoto, co się świeci. W książce znajdziemy sytuacje, które opisują nienawiść za błędy, które miały miejsce w przeszłości. Najgorsze, że obrywa się najmłodszym właśnie tym, którzy nie pchali się na świat i chcą odrobinę ciepła, zrozumienia. Mówią, że z rodziną najlepiej wygląda się na zdjęciu i właśnie tutaj mamy tego potwierdzenie. Wiele razy zastanawiałabym się nad tym, co bym zrobiła gdyby okazało się ze moja rodzina to tak naprawdę w połowie nie moja?! Ale na to pytanie nie znam odpowiedzi nawet ja. Gratuluje autorce książki oraz pomysłu na nią, bo przebrnęłam przez nią błyskawicznie. Na pewno wrócę do autorki, ale tez mam nadzieję, że będzie ciąg dalszy tej historii i losów Lońki.

Autorkę poznałam dzięki serii kryminalnej o Dionizie Remańskiej i bez zastanowienia postanowiłam sięgnąć po najnowszą, zupełnie odrębną historię. Czy okazała się równie dobra jak seria, którą lubię?

'Dziewczyna uśmiechnęła się jeszcze szerzej na myśl, że niektórym wystarczy czyjś dobry humor, by uznali tę osobę za wariata. Tymczasem ona dopiero teraz poczuła się wolna.'

Inga Piątkowska próbuje ułożyć sobie życie po samobójstwie przyjaciela. Wkracza w dorosłe życie i stara się zrobić to świadomie, oddzielając od siebie przeszłość. Podczas wyjazdu służbowego poznaje Brinka Speedmana, mężczyznę, który próbuje odnaleźć swoją rodzinę w Polsce. Czy ich losy się połączą? Czy uda im się rozwiązać zagadkę, którą jest cenna pamiątka po pradziadku?

Książka moim zdaniem opowiada bardziej historię obyczajową, niż kryminalną. Sam trup pojawia się stosunkowo późno i jest odsunięty w zasadzie na dalszy plan. Mamy za to wiele opowieści życia Ingi, jej wybory i rozterki. W tle czasy Solidarności i żywności na kartki. Cały klimat jest świetny, bardzo dobrze przedstawiona historia w czasach, które wcale nie są tak bardzo odległe.

'Nienawiść potrafi być równie nieubłagana jak śmierć, i równie niezmienna. Czas nie ma na nią wpływu.'

Kryminał? Z pewnością nie do końca, więc jeśli siadacie do tej książki z nastawieniem i oczekiwaniem wciągającej i mrożącej krew w żyłach zagadki to pudło. Jeśli jednak zabierzecie się do historii obyczajowej z wątkiem kryminalny w tle to będzie to strzał w dziesiątkę. Ja nastawiłam się na pierwsze, jednak ostatecznie nie zawiodłam się. Przekonajcie się sami!

'Burza odświeża i oczyszcza, niszczy to, co słabe, robiąc w ten sposób miejsce na nowe. Na lepsze.'

Mówi się, że rodzina to siła, że to prawdziwe szczęście rodzinę posiadać, niestety nie zawsze tak jest. Zbyt wiele jest bowiem przypadków rodzin dysfunkcyjnych, które przesiąknięte są złem, w których członkom dzieje się krzywda. Zwykle dotyka ona bezpośrednio dzieci, i wcale nie musi oznaczać od razu przemocy fizycznej. Ta psychiczna jest o wiele gorsza – często bowiem stanowi specyficzną mieszankę obojętności, manipulacji i wymagań.

W takim właśnie domu wychowała się Inga Piątkowska, pracownica działu księgowości Zakładów Instalacyjno-Budowlanych. Świeżo upieczona maturzystka marzyła o studiach na polonistyce, niestety palmę pierwszeństwa dzierżyła w jej domu starsza siostra i to jej przysługiwały studia. Jak zresztą wszystko, bo Inga nawet imię ma po Kindze, jakby wybrakowane. Tak też czuje się całe życie, wykorzystywana, popychana, lekceważona. To Inga jest do pracy, to do jej pokoju można wchodzić bez pozwolenia, grzebać w jej rzeczach czy też kraść pieniądze, które są potrzebne na tak priorytetowe rzeczy, jak … płaszcz siostry. Inga długo znosiła te upokorzenia w milczeniu, wiedział o jej sytuacji tylko przyjaciel, Maciek. Jego odejście było dla Ingi szokiem tak wielkim, że nawet nie zwróciła uwagi na to, że cała jego rodzina – w tym brat Norbert - widzi w niej winną osobę.

Sytuacja dziewczyny zmienia się dopiero wówczas, kiedy kierownik obdarza ją zaufaniem, wysyłając nad morze w zastępstwie za kierowniczkę ośrodka wczasowego. Co więcej, proponuje jej studia ekonomiczne, a choć dziewczyna początkowo się waha przekonana, że do matematyki nie ma zupełnie talentu, to jednak ostatecznie decyduje się podjąć to wyzwanie. Te wydarzenia sprawiają, że nareszcie zaczyna wierzyć we własne siły, zmieniając podejście do swojego życia i do ludzi z otoczenia.

Nad morzem Inga również pozwala sobie na pewien luz, świadoma nadchodzących w jej życiu zmian. Jednak nawet nie przypuszcza, że spotkanie z pewnym Kanadyjczykiem, Brinkiem, determinować będzie w pewnym stopniu jej przyszłość. Co jednak może mieć wspólnego z tym przystojnym i dobrze sytuowanym mężczyzną, który przyjechał do Polski odwiedzić krewnych, z którymi dotąd nie utrzymywał żadnego kontaktu? Czyje ciało zostało znalezione na tyłach dworca kolejowego? Co to za tajemnicza mapa, której Brink poszukiwał i komu mogło zależeć, by nie wpadła w jego ręce?

Na te wszystkie pytania odpowiedzi poszukiwać będziemy w znakomitej powieści pt. „Północna zmiana”, autorstwa Hanny Greń. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Czwarta Strona książka, która zaczyna się jako emocjonująca powieść obyczajowa, stopniowo przechodząc w równie pasjonujący kryminał zwraca uwagę, zapadając w pamięć. Kompilacja wydarzeń mających miejsce na przełomie 1980 i 1981 roku, mniej lub bardziej ponura rzeczywistość okresu PRL-u, ale i blaski tego okresu przyciągną do powieści nie tylko tych, którzy te czasy pamiętając, ale też tych, którzy znają je tylko z opowieści rodziców lub dziadków.

Mistrzowska konstrukcja książki, doskonale zarysowani bohaterowie, kryminalny, a nawet przygodowo-kryminalny wątek sprawiają, że od książki trudno jest się oderwać. Niezwykle plastyczne opisy pozwalają przenieść się w przeszłość, stanąć w kolejce za butami, złożyć wniosek racjonalizatorski, czy nawet zastrajkować. Choć sporo tu odniesień do ówczesnej władzy, wszystkie służą nakreśleniu tła wydarzeń, a także lepszemu zrozumieniu zachowań bohaterów. Ten czytelnik, który lubi klimat stworzony przez kartki na cukier, sztruksy i przodowników pracy, odnajdzie to doskonałą przestrzeń dla siebie. Ten zaś, który woli wątek przygodowy, zabawi się w … poszukiwacza złota.

Nie znałam wcześniej tej autorki. Myślałam, że to jest debiut. Teraz koniecznie muszę przyjrzeć się reszcie jej twórczości, bo "Północna zmiana" jest naprawdę dobra.

Akcja książki toczy się w Polsce na początku lat 80. Nie pamiętam tych czasów, bo byłam wtedy małym dzieckiem, ale mam wrażenie, że Hanna Greń dobrze oddaje klimat tamtych lat. "Północna zmiana" to książka obyczajowa z nutą kryminału. Główna Bohaterka, Inga, dopiero weszła w dorosłość. Nie może dogadać się z rodzicami, szczególnie z matką. Ciągle nie pozbierała się po samobójczej śmierci przyjaciela. Odnajduje jednak w sobie siłę, by coś zmienić. Wtedy w jej życiu zaczynają się dziać dziwne rzeczy.

"Północna zmiana" to przede wszystkim książka o przemianie Ingi na tle wydarzeń politycznych. Wątek kryminalny jest niewielki i moim zdaniem niezbyt realny. Z kolei temat dziewczynki z końca książki jest dla mnie zupełnie zbędny. Jednak mimo pewnych niedociągnięć, bardzo dobrze czytało mi się tę historię.

Główną bohaterką jest Inga, której życie jak później się okazuje jest bardzo skomplikowane. Zarówno w domu, w pracy jak i w życiu prywatnym ciągle się coś dzieje. Czytając książkę dowiadujemy się o niej ciągle nowych rzeczy i bardziej ją poznajemy. Odkrywany jej spory bagaż doświadczeń, jak na osobę w tak młodym wieku. Jej silny charakter i nieprzeciętna inteligencja pozwalają jej przetrwać w tych trudnych czasach i rozwiązać wiele tajemnic i niejasności.

Samobójstwo przyjaciela, nieznana dotąd rodzina, zmasakrowane zwłoki, w tle stan wojenny strajki, przydziały kartkowe i wiele innych wydarzeń. Wszystko dzieje się w latach 80-tych, jakże inny to był czas. Tylko czy na pewno tak odległy jak może się nam wydawać.

To moja pierwsza przeczytana książka Hanny Greń i musze przyznać, że mi się podobała. Bardzo mnie wciągnęła, nie mogłam się od niej oderwać.

„Północna zmiana” Hanny Greń to bardzo dobra książka osnuta wieloma sekretami zarówno rodzinnymi jak i tymi, które bywają między przyjaciółmi. Autorka w bardzo przyjemny sposób opisuje główną bohaterkę i jej losy właśnie uwikłane w różne sytuacje związane z sekretami. W krótki, ale bardzo charakterystyczny sposób opisuje też wydarzenia stanu wojennego, kartki na różne towary, kolejki za wszystkimi produktami, szarość tamtejszych lat, znajomości, bez których nic nie można było załatwić. To były czasy, które niektórzy wspominają z nostalgią. Nie jest to kryminał taki, w którym już od pierwszej strony pojawiają się trupy, tu trzeba na niego troszkę poczekać, ale warto. Gdyby nie morderstwo i późniejsze jego konsekwencje może nie byłoby tak ciekawie, ale „Piątka” niby taka szara myszka, przez nikogo niezauważana jest bardzo inteligentna i dzięki niej ta książka jest warta czytania. W życiu na wszystko trzeba poczekać, nie ma nic od razu i tutaj nasza bohaterka właśnie pokazuje nam poprzez swoje postępowanie, że małymi kroczkami, ale do przodu można zdziałać wszystko. Początkowo wydawało mi się, że książka będzie mało interesująca, ale jak już wciągnęła, to trudno było się od niej oderwać. Tytuł niewiele mówiący, okładka tym bardziej, ale treść dobra. Warto przeczytać.