Pięć i pół śmierci

Spacerująca z psem kobieta zupełnie niespodziewanie natrafia na ciało młodego chłopaka. Wszystko wskazuje na samobójstwo ale czy napewno? Wkrótce policja odkrywa kolejne zwłoki młodego mężczyzny zamordowanego w domku na ogródkach działkowych. Czy te dwie zbrodnie może coś łączyć? Tymczasem młoda dziewczyna, Zyta Zakrzycka przypadkiem wpada na swoją siostrę bliźniaczkę Julittę z którą w dzieciństwie została rozdzielona. Dziewczyna składa jej nieoczekiwaną propozycję która mocno zaskakuje Zytę ale ta mimo początkowych wątpliwości w końcu się zgadza. Nie wie jednak jakie Julitta ma wobec niej plany…

„Pięć i pół śmierci” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Hanny Greń ale jakże było to wyborne! Świetnie napisana, interesująca fabuła, intrygi, seks, zdrady, pożądanie, chęć zemsty… No po prostu wow! Tu jest wszystko czego szukam w kryminałach, prawdziwe realia pracy w policji, zawiła intryga i trzymająca w napięciu historia kryminalna.

Pani Hanna ma tak lekki, przyjazny dla oka styl że przewracanie kolejnych kartek było dla mnie czystą przyjemnością. Uwierzcie mi na słowo że „Pięć i pół śmierci” to pewniak, nie ma szans żeby się przy nim nudzić. Autorka daje nam na tacy cały przekrój społeczeństwa od uczciwych i rzetelnych policjantów po wredne i wyniosłe nauczycielki. Cała historia choć oparta na niezwykle zaborczej miłości nie daje nam oczywistych i gotowych odpowiedzi. Autorka genialnie miesza w fabule, tak że czytelnik gubi tropy chociaż wydawałoby się że wszystko się już wie i ma się pewność. Tymczasem pojawia się kolejny wątek i kolejna podejrzana postać… no uwielbiam tak błądzić! Nie łatwo jest mnie wywieźć w pole ale tutaj autorce ta sztuka udała się perfekcyjnie!

Bardzo dobrze bawiłam się szukając sprawcy oraz jego motywu, nie spodziewałam się takich obrotów spraw! Książka wzbudziła we mnie całą gamę emocji od złości przez niedowierzanie aż po współczucie niektórym bohaterom!

Cieszę się że sięgnęłam po „Pięć i pół śmierci” chociaż podchodziłam do niej z lekką dozą niepewności ale teraz wiem że zupełnie niepotrzebnie!

Sięgajcie! Na moją odpowiedzialność!

@gryfnie_o_ksiazkach

Samobójstwo młodego chłopaka, morderstwo młodego chłopaka dwa oddzielne śledztwa. W dodatku dwie siostry, które zostały rozdzielone w wyniku śmierci rodziców. Śledczy mają trudne zadanie, żeby znaleźć mordercę, bo śladów bardzo mało. Czy uda się znaleźć sprawców? A może jest jeden? Co z siostrami? Po odpowiedzi zapraszam do lektury książki.

Jak poznać dobrą książkę? Jak zaczynasz czytać i nie możesz jej odłożyć dopóki nie skończysz i tak było w tym przypadku. Przeczytana w jedno popołudnie, jednym ciągiem. Autorka jak zawsze mnie nie zawiodła i wciągnęłam się w tą historię już od samego początku. Najpierw dwa różne śledztwa dotyczące morderstw oraz poznajemy siostry Julittę oraz Zytę, które nigdy się nie spotkały ani nie znały. Jednak im dalej tym bardziej wątki się łączą i tworzą spójną całość. Bohaterowie jak zawsze nietuzinkowi, z silną osobowością i nie da się ich nie lubić. Ciesze się, że większa uwaga jest poświęcona kobietą, komisarz Izabela Reglińska skradła moje serce swoją determinacją, dążeniem do celu. W dodatku jak zawsze autorka poza morderstwami sprytnie wplata w historię trudne tematy społeczne jak problemy nastolatków czy przemoc psychiczna, kontrola wobec najbliższej osoby. Do tego świetny pomysł na tytuł jak również samo jego wyjaśnienie.

Zakończenie świetnie łączy całą książkę i daje również nadzieje, że powstanie nowy cykl ze świetną ekipą śledczą.

#współpracareklamowa Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz recenzencki.

Miłośnikom mrocznych klimatów, rasowych kryminałów, które zamiast epatować krwią, skupiają się na świetnej fabule i misternie utkanej zagadce, nie trzeba specjalnie Hanny Greń przestawiać. Zna ją każdy czytelnik. Od dawna jestem fanką książek autorki i promuję je z podobną pasją, co pochłaniam. Nic w tym trudnego, ponieważ, jak wspomniałam twórczość pisarki to klasa sama w sobie.

Hanna Greń prywatnie ogromnie pasjonuje się kryminalistyką, a jej pierwszym czytelnikiem jest mąż, były policjant. Kiedy nad książką czuwa taki duet, wiadomym jest, że okaże się ona wyjątkowej jakości.

Tak właśnie ma się sytuacja z „Pięć i pół śmierci”, historią tak wciągającą czytelnika swoim zagmatwaniem (w najlepszym znaczeniu tego słowa), intrygą, skrupulatnie zaplanowanymi, z pozoru zupełnie niepowiązanymi, a w rezultacie tworzącym misternie skonstruowaną całość, wątkami! Jak już wspomniałam, w powieściach autorki nie znajdziecie chorej brutalności, krwi wylewającej się z każdej strony. Znajdziecie natomiast rzetelnie wykreowaną machinację, zbrodnię doskonałą i śledztwo rodem z polskiego policyjnego piekiełka. Wszystko akurat, skrupulatnie dopracowane, a następnie oddane w ręce wiernych czytelników.

R e w e l a c y j n y kryminał, czytający się w zasadzie sam. Idealna lektura na jesienny, spokojny weekend, bo uwierzcie mi, podaruje Wam ona wystarczająco silnych emocji.

Jak zwykle, polecam z całą mocą!

Jestem pod ogromnym wrażeniem twórczości Hanny Greń. Jej najnowsza powieść "Pięć i pół śmierci" dosłownie wbiła mnie w fotel. Autorka tak sprytnie myliła tropy, że dałam się jej podpuścić. Podobały mi się niesamowite zwroty akcji. O pewną postać bałam się, aż do samego końca. Jestem zachwycona prowadzonymi śledztwami. Znalazłam tutaj również, to co w dobrych kryminałach uwielbiam ciekawie przedstawione zbrodnie. Czy sprawę samobójstwa nastolatka i morderstwa innego młodego człowieka coś ze sobą łączy? Na to pytanie odpowiedzi szukajcie w najnowszej powieści mojej imienniczki Hanny Greń "Pięć i pół śmierci".

Muszę wam wspomnieć o kilku postaciach, które odkryłam w tej książce. Na pierwszy rzut biorę sobie Zytę Zakrzycką. Jest to jedna z moich ulubionych bohaterek. Hanna Greń bardzo dobrze ją wykreowała. Zyta nie lubi mieć kontaktów z obcymi. Czy poradzi sobie z zadaniem, które jej wyznaczyła autorka?

Kolejną postacią wartą uwagi jest komisarz Izabela Reglińska. Podobało mi się w niej, to jak prowadziła kryminalne sprawy. Ta bohaterka jest godna swojego stanowiska.

Bardzo irytujące osoby, które dosłownie działały mi na nerwy, to Krzysztof Satala i młody aspirant Jarek Halski. To idealni przedstawiciele buców.

Na plus zasługuje również język, jakim posługują się postacie występujące w tej książce. Dzięki niemu czułam się, jakbym czytała powieść na faktach.

Czytając "Pięć i pół śmierci" dosłownie przepadłam na długie godziny. Za wszelką cenę chciałam poznać prawdę. Czy zakończenie mnie zaskoczyło? Przyznam szczerze, że tak. Nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy.

Dziękuję autorce za emocje, które udzieliły mi się podczas czytania.

Na uwagę zasługuje również tajemnicza okładka, która rozbudza wyobraźnię.

Zachęcam was do przeczytania najnowszej książki Hanny Greń pod tytułem "Pięć i pół śmierci".

Jeżeli lubicie bardzo dobre kryminały, to nie możecie przegapić tego tytułu.

Ta powieść zasługuje na miejsce na mojej liście top 5 miesiąca.

Podczas spaceru z psem pewna kobieta odnajduje zwłoki wisielca. Trochę później na ogródkach działkowych mężczyzna napotyka sie na zwłoki młodego mężczyzny w altanie. Do spraw zostają przydzieleni komisarz Izabela Reglińska i podkomisarz Wiktor Duranowicz. Sprawy okazują się nie łatwe, w dodatku ktoś nieustannie przeszkadza w dochodzeniu podważając ich kompetencje. Tym czasem odnajdują się też rozdzielone latami siostry. Jednak starsza z nich nie ma dobrych zamiarów, postanawia wykorzystać młodszą introwertyczną Zytę do swoich planów.

Co łączy obie sprawy? Do czego Julita chce wykorzystać siostrę? Czy komisarzom uda się rozwikłać te zagadki?

Z pozoru łatwe do rozwiązania sprawy okazują się skomplikowane, połączone ze sobą, lecz nie w oczywisty sposób. Nic tu nie jest do końca takie jak się wydaje na pierwszy rzut oka. Już od pierwszych chwil wydawało mi się że wiem kto zabił, jednak historia została tak poprowadzona, iż na końcu czekało mnie nie małe zaskoczenie. Po za głównym wątkiem zbrodni, mamy też wątek obyczajowy, rodzinna, przyjaciele, poznajemy również pokręcone motywy zbrodni bohaterów i ich tok rozumowania.

To moje pierwsze spotkanie z piórem pani Hanny Greń i jestem zachwycona, czytając dałam się bez reszty pochłonąć, już wiem że będę nadrabiać zaległości i czytać pozostałe książki

Rzadko coś dzieje się bez przyczyny, często nie jest ona dostrzegana i nie ma zbyt wielkiego znaczenia dla większości. Jednak czasem wzajemne powiązania trzeba odszukać, a i motyw wcale nie jest tak nieistotny. Razem te dwa elementy pozwalają odpowiedzieć na pytanie kto i dlaczego zrobił to, co okazało się dla nas bardziej interesujące od innych spraw.

Szczegóły są ważne, zwłaszcza w śledztwie kryminalnym. Komisarz Izabela Reglińska doskonale wie o tym, a najnowsza sprawa właśnie jest ich pełna. One mogą zdecydować czy zakończy się ujęciem sprawcy. Równie trudną morderczą zagadkę ma do rozwiązania podkomisarz Wiktor Duranowicz. Od dobrych kilku lat mogą pochwalić się niejednym sukcesem na zawodowym polu, tym razem mają równie trudne dochodzenia. Dwóch młodych mężczyzn zostało zamordowanych. To wspólny mianownik, cała reszta różni się zupełnie, poza jednym bardzo dużym stopniem trudności. Łatwo w takim momencie kwestionować umiejętności, a obrona jedynie jeszcze potęguje stres. Ale śledczy wyjadacze nie poddają się, szukają, przyglądają się zgromadzonym tropom i nie poddają się. Intuicja plus doświadczenie podsuwają nowe hipotezy i punkty widzenia. Do czego to doprowadzi? Czyżby zbrodnie doskonałe? Podobno takie istnieją, ale wcześniej czy później zostaje popełniony błąd, dla kogoś takiego jak Reglińska i Duranowicz to wystarczy!

Dwie śmierci młodych ludzi, bez jakiekolwiek związku, prowadzą je policjanci od lat ze sobą współpracujący. Nic nie jest w tych sprawach oczywiste, chociaż na pierwszy rzut oka można by wysnuć inne wnioski, zwłaszcza jeśli komuś zależy na szybkim zakończeniu dochodzenia i to z sukcesem. A co z prawdą? No cóż ona często przegrywa z jednostkowym interesem. Jednak to kolejne uproszczenie, a w kryminałach Hanny Greń z pewnością nie ma na to miejsca. W dopracowanej w najdrobniejszych szczegółach fabule nie znajdzie czytelnik jakiekolwiek pójścia na skróty, nie ma żadnego niedopasowanego elementu, nawet najmniejszy detal jest ważny i odgrywa rolę. Rozpoczynając lekturę „Pięć i pół śmierci” najlepiej od razu zarezerwować sobie czas na nią, przerwać w jakimkolwiek momencie będzie trudno, do samego końca trzyma w niepewności co jeszcze będzie zdarzy się, a dzieje się dużo. Każdy wątek jest intrygujący i nie powielający się, wspólnym mianownikiem jest śmierć, pełna tajemnic. Śledztwo przypomina układankę, w jakiej już zdaje się nam, iż mamy odpowiedni fragment doskonale pasujący do tego, co już ułożyliśmy sobie, lecz to jedynie wrażenie. Pisarka po mistrzowsku podrzuca ślady, rzuca nowe światło na dowody i … rozgrywa nas czytelników, by za moment dokonać zwrotu w fabule, nieoczekiwanego oraz kierującego naszą uwagę w innym kierunku, czy właściwym? Łatwo zasugerować się, pominąć jakiś niuans, nie dostrzec tego, co najistotniejsze, a licznik zbrodni tyka …

Zastanawiałeś się kiedyś, jak wygląda praca policjanta? Z zapałem oglądasz kryminały oraz seriale detektywistyczne i wstrzymujesz oddech, kiedy śledczy w ciągu jednego odcinka są w stanie rozwiązać najbardziej skomplikowaną zagadkę? Chciałbyś choć raz wziąć udział w policyjnym śledztwie, a kto wie, może nawet natrafić na jakiś trop prowadzący do sprawcy? Niestety, prawda o policyjnych dochodzeniach jest taka, że nie wyglądają one tak, jak na filmach, a zabójca nie siedzi za kratkami po jednym dniu. Tak naprawdę to długi i mozolny proces, który wcale nie musi być zwieńczony sukcesem, szczególnie jeśli za śledztwo zabierają się niekompetentni funkcjonariusze lub tacy, którzy oczekując szybkiego sukcesu, oskarżają bezpodstawnie wszystkich dookoła.

O takich właśnie śledztwach, które nie kończą się jednego dnia, o fałszywych tropach, niekompetencji policji, ludzkiej głupocie i motywach ludzkiego postępowania traktuje najnowsza powieść autorstwa Hanny Greń pt. „Pięć i pół śmierci”. Opublikowana nakładem wydawnictwa Czwarta strona powieść to emocjonująca lektura, pełna pozornie tylko niezwiązanych ze sobą wątków, okraszona świetnymi ripostami z zaskakującym zakończeniem, które pozostawia nas w lekkiej konsternacji, bowiem zapewne inaczej układaliśmy sobie w głowie przebieg akcji. To właśnie sprawia, że po książkę sięgnąć mogą miłośnicy powieści detektywistycznych i kryminalnych historii, ale i ci, którzy cenią sobie wątki obyczajowe w książkach.

Greń zabiera nas na miejsce zbrodni, a właściwie dwóch zbrodni. Oba znajdują się na ogródkach działkowych i ofiarą obu są młodzi mężczyźni, a właściwie chłopcy. Jeden z nich został znaleziony z raną kłutą na plecach, prawdopodobnie zginął, kiedy zrelaksowany chciał odpocząć po seksie. Drugi to wisielec, którego znalazła emerytowana dentystka, a właściwie jej pies. To, co wyglądało na samobójstwo okazało się być całkiem zręcznym morderstwem. Tyle tylko, że nie ma praktycznie żadnych śladów, które mogłyby wskazywać na sprawcę, zaś niekompetencja organów ścigania zniszczyła te, które ewentualnie mogły by pomóc.

Te dwie zagadkowe sprawy kryminalne łączy wątek obyczajowy, choć trudno przewidzieć, co ma on wspólnego z zabójstwami nastolatków. Poznajemy bowiem Zytę Zakrzycką, która dawno już porzuciła poszukiwanie swojej biologicznej siostry. Teraz, kiedy po śmierci matki stoi przed koniecznością podjęcia wielu decyzji dotyczących pracy czy mieszkania, przez przypadek na ulicy wpada na swoją wierną kopię. Po dwudziestu siedmiu latach spotkanie sióstr przebiega jednak zupełnie inaczej, niż by się wydawało. Anna Żuraw, a właściwie Julitta Żurawińska nie ma zamiaru zacieśniać rodzinnych więzów, czy nawet okazywać radości ze spotkania. Przynajmniej do czasu, kiedy nie wpada na pomysł, by wykorzystać podobieństwo siostry. Oferuje zatem Zycie wycieczkę do Szczyrku i opłacony pobyt w pensjonacie…

Komisarz Izabela Reglińska i podkomisarz Wiktor Duranowicz będą mieli twardy orzech do zgryzienia, bowiem w prowadzonych śledztwach nic pozornie nie pasuje. Dodatkowo, zmagać się będą z problemami wewnątrz komendy i niekompetencją w szeregach policji. Jak poradzą sobie w tej sytuacji? Dzięki lekturze powieści mamy szansę przekonać się o tym, przy okazji śledząc różne zachowania bohaterów, doceniając bogactwo postaci stworzonych przez autorkę i plastyczne opisy, przenoszące nas na miejsce zdarzeń. To wszystko sprawia, że od powieści trudno się oderwać, trudno też bez emocji przejść koło ludzkiej perfidii. Po zakończeniu lektury z niecierpliwością możemy wyglądać kolejnej powieści autorki wiedząc już, że możemy po nią sięgnąć bez zastanowienia.