Oszukana

"Od kilku miesięcy żyję w zawieszeniu, przeczekuję, a teraz doszło do tego wyczekiwanie, że coś się za chwilę wydarzy. Coś złego, coś, co znów będzie kazało mi uciekać"

"Oszukana" to czwarta książka Magdy Stachuli, a moja pierwsza tej autorki. Od dawna planowałam zapoznać się z jej twórczością jednak zawsze w kolejkę wchodziło coś innego. Dlatego też, gdy dostałam propozycję zrecenzowania tej książki, nie zastanawiałam się długo i stwierdziłam, że nie ma na co czekać! Muszę przyznać, że była to bardzo dobra decyzja i wiem, że w najbliższym czasie przeczytam pozostałe trzy powieści Pani Stachuli.

Lena to młoda, dwudziestotrzyletnia kobieta mieszkająca w pięknym domu nad jeziorem. Interesuje się fotografią, a czas spędza w towarzystwie chłopaka, Nikodema i psa Biszkopta. Sielanka, prawda? Cóż, nie do końca. Dziewczyna ucieka przed tragicznymi wydarzeniami, które miały miejsce kilka miesięcy wcześniej. Ukrywa się przed światem, a jej codziennością jest strach. Boi się, że prześladujący ją ludzie odnajdą miejsce jej pobytu.

Co takiego spotkało Lenę? Dlaczego musi ukrywać swoją tożsamość?

Żeby znaleźć odpowiedzi na te pytania musicie przeczytać książkę, a wierzcie mi, warto.

"Byłam jak otwarta rana, każde wspomnienie wywoływało ogromny ból, ale z czasem nauczyłam się nie wracać myślami do tego, co się stało"

"Oszukana" to bardzo ciekawa i warta uwagi powieść. Zawiła i zaskakująca fabuła sprawia, że ciężko odłożyć książkę. Pełno tu strachu, bezradności i kłamstw. Podczas lektury czujemy na własnej skórze paranoję Leny. Akcja toczy się powoli, a czytelnik cały czas zastanawia się co takiego się jej przydarzyło i przed kim się ukrywa. Z rozdziału na rozdział robi się coraz bardziej intrygująco.

Bardzo polubiłam styl autorki i to jak kreuje ona postaci w swojej książce. Chociaż przyznaję, że Lena na początku bardzo mnie irytowała. Jednak mam wrażenie, że właśnie na przykładzie jej naiwności możemy się przekonać, jak łatwo jesteśmy w stanie zaufać spotykanym na naszej drodze ludziom.

Dużym atutem jest narracja w pierwszej osobie. Dzięki temu mamy okazję obserwować akcję z perspektywy trzech głównych bohaterów książki.

Autorka bardzo sprawnie przeplata i łączy wątki powieści, które w końcowych rozdziałach łączą się w spójną całość.

Co tu dużo gadać, domestic noir to zdecydowanie działka Pani Magdy. Ja książkę gorąco polecam!

Lena ukrywa się w domu nad jeziorem. Unika ludzi i próbuje przekonywać samą siebie, że od przeszłości można uciec. Tylko czy na pewno? Co skłoniło ją do szukania schronienia?

Magda Stachula dała mi się poznać, jako autorka o niebanalnych pomysłach. W jej książkach możemy dostrzec rozwiązania nie tylko intrygujące, ale przede wszystkim takie, które rzeczywiście dotyczą nas samych i otaczającego nas świata. W najnowszej powieści również zdecydowała się sięgnąć po tematy ważne i aktualne. Zrobiła to odważnie, pomysłowo i ciekawie.

Fabuła powieści nie zaskakuje rozmachem od początku. Jeśli mam być szczera, to pierwsza część książki trochę mi się dłużyła i zaczęłam wątpić, czy tym razem Stachuli uda się utrzymać wysoki poziom, do jakiego mnie przyzwyczaiła. Czytałam trochę bez przekonania, wciąż czekając, aż coś zaiskrzy, a akcja powieści mnie zaskoczy. I rzeczywiście, tak się w końcu stało. Autorka odwróciła akcję, zmieniła obrany tor i oddała głos innym bohaterom.

„Oszukana” to historia opowiedziana przy pomocy narracji pierwszoosobowej. Uwielbiam taki zabieg i uważam, że najlepiej sprawdza się ON w przypadku mrocznych opowieści. Taki sposób prowadzenia historii pozwala lepiej wczuć się w sytuację bohaterów, przykuwa uwagę czytelnika, wzmacnia jego zainteresowanie i zachęca do zaangażowania. Duże znaczenie ma w tym przypadku również fakt, że Stachula oddała głos kilku bohaterom swej powieści. Dzięki temu akcja okazuje się bardziej interesująca i lepiej układa się w całość.

Autorka ma bardzo przyjemny i dopracowany styl, dzięki czemu książkę po prostu przyjemnie się czyta. Krótkie rozdziały, wspomnienia, odwracanie akcji, mieszanie bieżących i przeszłych wydarzeń- te elementy sprawiają, że kolejne strony czytają się właściwie same. I mimo, że w powieści opis przeważa nad dialogiem, nie sprawia to wcale, że akcję poznaje się trudniej, czy że wydaje się ona cięższa. Stachula po prostu potrafi pisać. I niezależnie od tego, czy jej historie są dla nas bardziej czy mniej interesujące, tej umiejętności zwyczajnie nie można jej odmówić.

Historia opowiedziana przez autorkę mnie zaskoczyła. Z jednej strony dlatego, że nie tak często spotykam się z podobnym tematem w literaturze. Z drugiej zaś po prostu nie spodziewałam się takiego rozwinięcia akcji. Kiedy kolejne elementy zaczęły dopełniać całości, a układanka zgrabnie ukazała intrygę, poczułam się usatysfakcjonowana tym, co od autorki otrzymałam.

Pozytywnie oceniłam pomysł, jego realizację i zakończenie.

Mały problem miałam natomiast z klimatem książki. Choć podczas lektury czułam duże zainteresowanie i czytało mi się naprawdę dobrze, to jednak zabrakło mi napięcia. Odniosłam wrażenie, że całość jest trochę przegadana, że tych opisów jest jednak nieco zbyt wiele, a odnoszenie się do emocji głównej bohaterki za częste.

„Oszukana” to zgrabnie napisana i angażująca powieść. Myślę jednak, że moje odczucia wobec niej byłyby cieplejsze, gdyby nie fakt, że to pierwsza powieść Stachuli najbardziej mnie ujęła, a kolejnym odrobinę do niej zabrakło.

Fani thrillerów psychologicznych będą z całą pewnością zadowoleni kolejną intrygującą książką polskiej autorki. Emocjonujący, owiany tajemnicą thriller psychologiczny, to tylko krótki opis tej książki.

"Oszukana” to kolejna książka autorki Magdy Stachuli, w której to poznajemy losy dwudziestotrzyletniej Leny. Kobieta mieszka wraz z Nikodemem w domku nad jeziorem. Mężczyzna jest dobrze ustawionym finansowo właścicielem tej posiadłości. Z pozoru są idealnym związkiem, a nawet pokuszę się o stwierdzenie, że tworzą rodzinę. Jednak kiedy o wszystkim dowiaduje się matka Nikodema, wkracza w obronę swojego syna. Uważa, że Lena go wykorzystuje, jest z nim dla pieniędzy, i żadna z niej kandydatka na żonę. Lena natomiast ma za sobą tajemniczą przeszłość. Każdy dzień to dla niej walka ze strachem, zdemaskowaniem i wyjawieniem niesłychanej prawdy. Jej ciągła ucieczka została powstrzymana we wspomnianym już domku nad jeziorem. Idealna kryjówka dla kogoś takiego jak ona. Akcja nabiera tempa kiedy przeszłość dopada ją ze zdwojoną siłą. Magda Stachula dba o czytelnika i nie pozwala mu na zrelaksowanie się w trakcie lektury, wręcz przeciwnie, ciągłe napięcie i uczucie niepokoju to nieodłączny składnik w tej powieści. To moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki i muszę przyznać, że to całkiem niezły thriller psychologiczny. Serwuje nam fabułę, która wciąga od samego początku, a promocyjna akcja wydawnictwa dodatkowo podkręciła atmosferę pełną tajemnic i niedomówień. W tej historii musimy pamiętać, że nikomu nie możemy ufać, a wielowątkowa akcja skutecznie nam to udowadnia. Autorka zwraca naszą uwagę na rolę samotności, życia w ciągłej ucieczce. Nie pozwala nam za bardzo poznać głównej bohaterki. Mam wrażenie, że bardziej możemy przeniknąć do psychiki innych postaci, a niżeli wgłębić się w umysł Leny. Zakończenie doskonale nam to udowadnia. Magda Stachula w mojej opinii trzyma się zasady, że życie nie jest tylko czarne albo białe. Nic bardziej mylnego, jest bogate w tysiące odcieni szarości, które czasem są bardziej skryte i mroczne, a niedomówienia i niedopowiedzenia mogą mieć katastrofalne skutki. Fascynujący świat wciągnie Was w wir wydarzeń i nie wypuści do ostatniej strony. Dajcie szansę tej powieści, a gwarantuję, że będzie to niezłe przeżycie, pełne strachu, niepokoju i brudnych sekretów, które w niedługim czasie wybiją się na powierzchnię.

Jeśli jeszcze nie znacie twórczości tej autorki, to myślę, że będzie to dobry tytuł na rozpoczęcie przygody z jej książkami. A bynajmniej nie będziecie żałować.

Takie thrillery jak ten, psychologiczne, chcę czytać. Od samego początku wsysa nas jego treść. Tajemnice, zagadki i niedopowiedzenia spowodowały, że ta książka dla mnie była nieodkładana.

Dodatkowo cała ta mroczność zbudowana wokół akcji promocyjnej, trailer, załączona mapka do książki, dodała jeszcze smaczku.

Dzieliłam się już z wam myślami, w trakcie czytania, co napisać o tej książce, by zdradzić jak najmniej szczegółów, mam nadzieję, że mi się to udało i zasiałam jeszcze większą niepewność co do jej treści.

..może powinnam od razu.. powiedzieć im wszystko od początku do końca.. Ale teraz już jest za późno, co się stało, to się nie odstanie.

Dwudziestotrzyletnia atrakcyjna Lena mieszka w pięknym domu nad jeziorem z Nikodemem. Opanowany, zrównoważony i przystojny, niewymagający mężczyzna nieba by jej przychylił. Jak mówi o nim ona sama, to dar niebios.

W ciągu dnia ma czas, by zajmować się swoim hobby. Uwielbia wszystko, co związane jest z fotografią, a wszechobecna cisza i spokój, zapewniają jej do tego warunki. Albumy fotograficzne i sam aparat, pozwalają jej się wciąż rozwijać i doszkalać w tym kierunku.

Prawie w ogóle nie opuszcza domu, nie ma takiej potrzeby, a jeśli już to najchętniej na spacery z ukochanym psem. Od czasu do czasu kontaktuje się z mamą, poznaje również najbliższą rodzinę swojego starszego chłopaka, jednak stara się unikać wszelkich kontaktów z ludźmi.

Niestety Lena już nie jest tą samą osobą i dla niej już nic nie będzie takie samo jak kiedyś. Żyje wciąż w kłamstwie, a w ramionach Nikodema szuka schronienia. Jej przeszłość jest pełna sekretów i tylko ona o nich wie. Nie może się zdradzić, musi perfekcyjnie odgrywać swoją rolę każdego dnia.

Przed kim lub czym ta piękna kobieta ucieka?

Już zawsze będziesz częścią drużyny, nawet jeśli zagrałeś z nią tylko jeden mecz.

Fabuła opowiadana jest osobno przez naszych głównych bohaterów, co wpływa jeszcze bardziej na naszą ciekawość, ale jest jeszcze ktoś.. trzeci.

Mimo że, czytelnik zaczyna domyślać się, co mogło się wydarzyć i z każdą kolejną stroną utwierdza się w tym przekonaniu, to lekkie napięcie i ciągła niewystarczająca wiedza, powoduje wzmożoną ciekawość. Dodatkowo krótkie rozdziały, zmienność postaci oraz przemieszczanie się w czasie nadawały akcji tempa.

Do tej pory czytałam tylko jedną książkę autorki „W pułapce”, ta historia mi się tak spodobała, że otrzymując propozycję od Wydawnictwa zrecenzowania tej powieści, nie zawahałam się ani przez chwilę.

Otrzymałam bardzo dobry thriller psychologiczny, gdzie mogłam wcielić się na kilka godzin w myśli i emocje bohaterów. Przeżywałam je razem z nimi i kłamałam razem z Leną.

A ty, czytelniku, co byś zrobił na jej miejscu, gdybyś został oszukany? Które miejsce na mapie Polski byłoby dla ciebie bezpieczne?

Ps. Przyznam szczerze, gdybym nie natknęła się wpierw na artykuł z VIV-y, nie wiedziałam, że książki autorstwa Magdy Stachuli zaliczane są do gatunku Domestic Noir. Moja wiedza została uzupełniona :)