Nie ma

Informacje szczegółowe Pokaż wszystkie

Oprawa:	Twarda
Wydawnictwo:	Dowody
Rok wydania:	2018
Ilość stron:	366

Opis

“Nie ma” to wyjątkowe studium Mariusza Szczygła - laureata Europejskiej Nagrody Literackiej - nad nieobecnością. To kilka prawdziwych opowieści o tym, czego "nie ma".

Literacka Nagroda Nike 2019 i Nike Czytelników

Mariusz Szczygieł w swojej książce o prostym, ale wiele mówiącym tytule "Nie ma" prowadzi pogłębione studium na temat nieobecności i braku. W tym celu wykorzystuje rozmowy, historie opowiedziane mu przez wielu różnych ludzi, których... "nie ma".

Pojawia się więc niezbyt znana poetka - Viola Fischerova, polski rzeźbiarz - Tomasz Górecki, a także albański malarz, ukraiński żołnierz czy polska księgowa. W książce odnajdziemy także niezwykle naturalistyczny reportaż o chłopcu zabitym przez swoją własną macochę…

Mariusz Szczygieł jest polskim dziennikarzem i reportażystą. W 2009 roku został również laureatem Europejskiej Nagrody Książkowej. Urodził się 5 września 1966 roku w Złotoryi. W latach 1986-90 był reporterem tygodnika "Na Przełaj". W okresie między rokiem 1990-96 został reporterem "Gazety Wyborczej". Wśród jego książek można znaleźć tytuły, takie jak: "Niedziela, która zdarzyła się w środę", "Gottland", "Zrób sobie raj", a także "Projekt: prawda". Słynna, dwutomowa “Antologia polskiego reportażu” to hołd dla polskiej szkoły reportażu, który zebrał właśnie Mariusz Szczygieł. “Nie ma” to jak dotychczas ostatni reportaż jego autorstwa.

Jaka jest główna tematyka książki "Nie ma" Mariusza Szczygła?

Książka "Nie ma" to wielogłosowy zbiór reportaży skupiający się na kondycji ludzkiej w obliczu straty i szeroko pojętej nieobecności. Autor przygląda się różnym formom znikania, od śmierci bliskich osób po utratę przedmiotów, idei czy zapomnianych faktów historycznych. Teksty mają charakter wybitnie literacki i skłaniają czytelnika do głębokiej refleksji nad tym, co realnie pozostaje po tym, co bezpowrotnie przeminęło. Każdy rozdział przedstawia inną historię, tworząc spójną i poruszającą mozaikę różnorodnych ludzkich losów.

Czy publikacja posiada tradycyjną, linearną strukturę reportażu?

Publikacja odchodzi od klasycznej formy reportażu informacyjnego na rzecz krótkich, esejowatych form oraz bardzo osobistych zapisków. Mariusz Szczygieł eksperymentuje z językiem i kompozycją, łącząc twarde fakty z subiektywnym, niemal poetyckim spojrzeniem na otaczającą go rzeczywistość. Czytelnik odnajdzie tu zarówno opowieści o konkretnych postaciach, jak i filozoficzne rozważania o naturze braku. Taka konstrukcja pozwala na lekturę nielinearną i wielokrotne powracanie do wybranych fragmentów w dowolnym momencie.

Dla kogo książka "Nie ma" może okazać się zbyt trudna lub nieodpowiednia?

Książka ta nie jest odpowiednim wyborem dla osób poszukujących lekkiej lektury rozrywkowej lub sensacyjnych historii dziennikarskich. Ze względu na ciężar gatunkowy i skupienie na temacie przemijania, może być ona przytłaczająca dla czytelników przechodzących obecnie przez trudny proces żałoby. Teksty wymagają od odbiorcy dużego skupienia oraz emocjonalnej gotowości na konfrontację z wymagającymi tematami egzystencjalnymi. Osoby preferujące szybkie tempo akcji i proste rozwiązania fabularne mogą poczuć się znużone bardzo refleksyjnym charakterem prozy Szczygła.

Jakie emocje dominują podczas lektury tego zbioru reportaży?

Podczas lektury dominuje poczucie melancholii połączone z autentycznym zachwytem nad drobnymi detalami codziennego życia. Autor w mistrzowski sposób balansuje między smutkiem a nadzieją, pokazując, że nieobecność jest naturalnym elementem ludzkiej egzystencji. Lektura wywołuje silną empatię i prowokuje do analizy własnych wspomnień oraz relacji z najbliższymi osobami. Jest to doświadczenie niezwykle intymne, które pozostawia czytelnika z wieloma pytaniami o sens gromadzenia życiowych doświadczeń.

Czy autor skupia się wyłącznie na historiach z Polski?

Autor wykracza poza polski kontekst, opisując historie ludzi z różnych zakątków świata i odmiennych kręgów kulturowych. Uniwersalność tematu straty sprawia, że opisywane losy są w pełni zrozumiałe dla każdego odbiorcy, niezależnie od jego pochodzenia. Mariusz Szczygieł odnajduje wspólny mianownik dla ludzkich doświadczeń, łącząc w swoich tekstach między innymi Pragę z Paryżem czy Warszawą. Dzięki temu zbiór zyskuje wymiar kosmopolityczny, pozostając jednocześnie głęboko zakorzenionym w najlepszych tradycjach polskiej szkoły reportażu.

Szczegóły

Autor: Mariusz Szczygieł
Wydawnictwo Dowody
Oprawa: Twarda
Rok wydania: 2018
Ilość stron: 366
Stan: nowy, pełnowartościowy produkt
Model: 9788365970312
Język: polski
Nr wydania: 1
ISBN: 9788365970312
EAN: 9788365970312
Wymiary: 1350x2100
Dane producenta: TEATR STUDIO im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Pl. Defilad 1, 00-901 Warszawa, Polska, rafal.szczechura@instytutr.pl, tel. 608617399

Powiązane tematy: Kapuściński Nominacje, Dzień Matki, Nagroda Literacka Nike, Książka na jesień, Literatura faktu dla mężczyzn, Nagrody Literackie, Reportaże i książki historyczne na prezent, Promocje

Recenzje książki Nie ma (5)

Recenzenckie Mistrzostwo Świata

Ocena:

5/5
Opinia użytkownika sklepu
Autor opinii z tym oznaczeniem jest zarejestrowanym użytkownikiem sklepu. Nie możemy potwierdzić, że produkt został kupiony w naszym sklepie.
Dodana przez Anna G. w dniu 2019-06-25
Recenzja dotyczy produktu typu: książka
33 z 46 osób uznało recenzję za przydatną
“Nie ma” to mój zachwyt. “Nie ma” mnie drażni. “Nie ma” mnie okrutnie znieważyło. “Nie ma” to cudo. Czytałam kilka książek pana Mariusza Szczygła i czasami mnie reportaże i eseje rozśmieszało, czasami mnie bolało a jego najnowsza pozycja “Nie ma” to piękno i okrucieństwo jednocześnie. Książka mnie po prostu uwiodła i mam romans. Romans z tą lekturą. Ale nic to. Ale cicho sza. Ale nie ma …Absolutnie polecam.
Czy ta recenzja była przydatna? tak | nie
Napisz pierwszy komentarz
Recenzenckie Mistrzostwo Świata

Ocena:

5/5
Opinia użytkownika sklepu
Autor opinii z tym oznaczeniem jest zarejestrowanym użytkownikiem sklepu. Nie możemy potwierdzić, że produkt został kupiony w naszym sklepie.
Dodana przez Zofia O. w dniu 2020-02-19
Recenzja dotyczy produktu typu: książka
14 z 17 osób uznało recenzję za przydatną
Nie jestem miłośniczką literatury faktu. Dla Mariusza Szczygła i jego książek jednak zawsze robię wyjątek. Po książkę "Nie ma" sięgnęłam z wielkimi nadziejami i nie zawiodłam się. Nie jest to na pewno książka, którą czyta się szybko, dlatego warto zarezerwować sobie trochę więcej wolnego czasu na ucztę, jaką jest czytanie literatury tego autora. Mimo tego, iż książka jest dość trudna, to jest to wartościowa pozycja. Co więcej, jest naprawdę bardzo ładnie wydana. Okładka przyciąga i zachęca do sięgnięcia po reportaż. Bo niewątpliwie jest to reportaż, ale nie do końca w typowym dla autora stylu. Choć nie brakuje tutaj oczywiście czeskich akcentów, które dla Szczygła są charakterystyczne.

W książce znajdziemy kilka niezwykłych historii, które mają jeden mianownik. Tym wspólnym mianownikiem jest w tym przypadku coś, czego już nie ma. Są to reportaże o braku czegoś, o nieobecności. Wiem, że brzmi to dość enigmatycznie, ale nie chcę zdradzać dalszych szczegółów dotyczących fabuły. Niech każdy wyrobi sobie swoje własne zdanie w kwestii tej książki. Naprawdę warto.

Moim zdaniem jest to jedna z lepszych książek Mariusza Szczygła. Napisana prostym językiem, zrozumiałym dla każdego, ale porusza najczulsze struny ludzkiej duszy. Reportaż przedstawia uniwersalne i ważne tematy. Jest to książka, której nie da się zapomnieć, a po przeczytaniu jeszcze długo czytelnik ma potrzebę analizowania treści. Bardzo interesujące jest podejście autora do człowieka. Jest ono pełne miłości. Czego chcieć więcej? Polecam tę książkę każdemu.
Czy ta recenzja była przydatna? tak | nie
Napisz pierwszy komentarz
Początkujący Recenzent

Ocena:

5/5
Opinia użytkownika sklepu
Autor opinii z tym oznaczeniem jest zarejestrowanym użytkownikiem sklepu. Nie możemy potwierdzić, że produkt został kupiony w naszym sklepie.
Dodana przez Alicja K. w dniu 2021-01-18
Recenzja dotyczy produktu typu: książka
9 z 13 osób uznało recenzję za przydatną
„ Nie ma ‘' śmiało zaliczałabym do książek traktujących o samorozwoju człowieka. Na przeszłość nie mamy żadnego wpływu. Ważne to, co zrobiliśmy z bagażem doświadczeń, jak przerobiliśmy lekcje życia. Przyszłość jest jedną wielką niewiadomą , czyli w ogólnym rozrachunku liczy się tu i teraz.

Puzzle życiowej układanki układają się zgodnie z przewidywaniami właściciela, a brakujące człony zawsze można uzupełnić.

„ Nie ma ‘' należy czytać „ pomiędzy wierszami ‘', a efekty tej lektury zaskoczą nas samych. „ Nie ma ‘' jest traktatem o nadziei. To katharsis, wyjście z mroku. Nadzieja na inne „ Ma ‘'.I w tym tkwi niezaprzeczalny sukces tej książki.
Czy ta recenzja była przydatna? tak | nie
Napisz pierwszy komentarz
Recenzenckie Mistrzostwo Świata

Ocena:

4/5
Opinia użytkownika sklepu
Autor opinii z tym oznaczeniem jest zarejestrowanym użytkownikiem sklepu. Nie możemy potwierdzić, że produkt został kupiony w naszym sklepie.
Dodana przez Olga P. w dniu 2020-09-08
Recenzja dotyczy produktu typu: książka
7 z 9 osób uznało recenzję za przydatną
Przez większość życia szłam pełna refleksji, głębokich rozmyśleń i otwarta na najróżniejsze rozważania. Byłam przekonana, że wszyscy ludzie też spędzają niesamowicie wiele czasu na takich refleksjach i tak samo jak ja z pasją zapisują swoje najważniejsze myśli, przyozdabiają ściany w karteczki z cytatami wielki ludzi i próbują kierować się nimi w życiu. Czym byłam starsza, tym częściej zauważałam, jak bardzo różnorodne jest postrzeganie świata przez ludzi. Zdałam sobie sprawę, że niektórzy w ogóle nie poświęcają czasu na myślenie o uczuciach i sensie życia, a jeszcze inni spędzają całe dnie na filozofowaniu. Było to wtedy dla mnie odkrywcze i pasjonujące zjawisko. Jednak dzisiaj chciałabym wrócić do momentu, gdy myślałam o życiu i otworzyć Wam oczy na tytułowe "nie ma".

Mariusz Szczygieł już od lat zajmuje się reportażem i zbiera coraz to pozytywniejsze opinie od swoich czytelników. Lecz ja dowiedziałam się o istnieniu tego reportażysty dzięki książce "Nie ma". Pewnie większość z Was doskonale ją kojarzy, ponieważ uzyskała miano wspaniałego zbioru esejów i może pochwalić się cenionymi nagrodami literackimi. Między innymi właśnie ona rozpoczęła moją przygodę z reportażami i dlatego bardzo chciałabym się z Wami podzielić moimi odczuciami.

Początkowo zszokował mnie styl autora, gdyż jest wyjątkowo chaotyczny i czasami nie do końca wiedziałam, o czym jest mowa. Pisarz czasami robił transkrypty z rozmowy z różnymi osobami. Ma to wiele zalet, ale również i wad, które bardzo mnie zniechęcały do całości. Nie byłam w stanie zaakceptować tego chaosu myśli, niespójnych wypowiedzi pokierowanych przez emocje i rozważania. Obawiałam się, że nie wyniosę nic z całości. Oczywiście z czasem przyzwyczaiłam się do tego i teraz jestem w stanie zrozumieć, czemu Mariusz Szczygieł zdecydował się na takie rozwiązanie. Ten chaos opisów i rozmów z ludźmi skłaniał czytelnika do wykazania się dużymi pokładami empatii, czego konsekwencją jest otworzenie swojego umysłu na istnienie problemów nieoczywistych i problemów zapomnianych. Warto też wspomnieć, że w "Nie ma" pojawiają się liczne nawiązania do literatury, co osobiście niezwykle cenię. Zawsze czułam się najbezpieczniej wśród książek i wielokrotnie również one okazywały się moimi przyjaciółmi, więc czułam się pewniej wśród przedstawionego tekstu.

"Nie ma" to zbiór esejów opowiadających o ludzkich historiach, gdzie jak sam tytuł mówi, czegoś brakuje, czegoś nie ma. Myślę, że wszyscy się doskonale domyślacie, że to mroczne historie – najczęściej nasączone cierpieniem, rozpaczą i samotnością. Różnorodność opowieści jest niesamowita i godna podziwu. Słowa "nie ma" niosą za sobą wszystkie ważne uczucia, ludzi, rzeczy i pragnienia. Wszystko, co można sobie tylko wyobrazić i jeszcze więcej. Cierpienie może być psychiczne, fizyczne, subiektywne, obiektywne – nie ma żadnych ograniczeń i to właśnie pisarz ukazuje za pomocą szoku i pozytywnego sentymentalizmu. Podoba mi się taka wielowymiarowość perspektyw różnych ludzi i gama emocjonalnych barw. Niektóre opowieści dogłębnie mną wstrząsnęły i zmusiły do najcięższych przemyśleń. Inne po prostu były...

Po przeczytaniu tego zbioru esejów mam bardzo mieszane odczucia. Bez wątpienia jako ludzie potrzebujemy takich historii, więc cieszę się, że ta książka powstała. Jednak czasami miałam wrażenie, że wbrew pozorom Mariusz Szczygieł nie dopracował niektórych opowieści, a to w moim mniemaniu karygodny błąd. Każdy zasługuje na uwagę – nawet jeśli jego historia w obiektywnym ujęciu jest mniej ważna niż inne. W tym przypadku liczą się subiektywne odczucia. Niemniej "Nie ma" to inspirujący reportaż.
Czy ta recenzja była przydatna? tak | nie
Napisz pierwszy komentarz
Początkujący Recenzent

Ocena:

2/5
Opinia użytkownika sklepu
Autor opinii z tym oznaczeniem jest zarejestrowanym użytkownikiem sklepu. Nie możemy potwierdzić, że produkt został kupiony w naszym sklepie.
Dodana przez Anna M. w dniu 2024-03-12
Recenzja dotyczy produktu typu: książka
1 z 2 osób uznało recenzję za przydatną
Zawiodłam się. Nie sięgnę do następnych książek p. Szczygła, lektura o niczym, autor przechwala się swoją erudycją, narzuca polityczne swoje lewackie przekonania. Książka nie spójna, naciągana treść, nie podzielam zdania, że reporter ma prawo wchodzić w czyjeś życie ( mowa o nauczycielce) i być po raz drugi sędzią. Chyba miał wyrzuty sumienia, że się z tego tłumaczył. Poza tym tłumaczył wszelkie poczynione zło przez przynależność do PiS. Takie prostackie tłumaczenie występuje częściej, na przykład uwielbiana przez autora laicyzacja społeczeństwa czeskiego, nie zagłębia się nad przyczyną. Książki nie polecam
Czy ta recenzja była przydatna? tak | nie
Napisz pierwszy komentarz

Dodaj recenzję

Sprawdź zasady dodawania i publikowania recenzji >

Podobne książki do Nie ma

"Nie ma" Mariusza Szczygła to rozpoznawanie pustki i ciszy, opowiedziane przez ludzi, których losy nagle się rozpływają. Dla czytelników poruszonych tematami pamięci, przemilczeń i ukrywanych historii tu znajdą się tytuły, które tę samą wrażliwość rozwijają w różnych kontekstach.

1. 27 śmierci Toby'ego Obeda, Joanna Gierak-Onoszko
Reportaż Joanny Gierak-Onoszko dotyka tematów przemilczanej historii i traum przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Opowieści o dzieciach odbieranych rodzicom i znikających tożsamościach rezonują z motywem "braku" i zatartej pamięci, który przewija się w "Nie ma". Książka otwiera perspektywę na to, jak państwowe instytucje mogą wymazywać ludzkie życie i historie. Czytanie jej poszerza rozumienie, jak wygląda odzyskiwanie prawdy w imię sprawiedliwości.
2. Co łaska. Ile politycy płacą za poparcie księży?, Dawid Serafin
Dziennikarski śledztwo Dawida Serafina pokazuje, jak polityka i religia potrafią współgrać kosztem lokalnych społeczności. Temat ukrytych przepływów wpływów i milczenia w obliczu korzyści publicznych dobrze koresponduje z tropami Szczygła o nieobecności i przemilczeniach. To lektura, która ujawnia mechanizmy, dzięki którym pewne prawdy pozostają niewypowiedziane. Pomaga zrozumieć, że brak informacji często jest skutkiem działań interesów, nie tylko ludzkiego zapomnienia.
3. Życie 3.0. Człowiek w erze sztucznej inteligencji, Max Tegmark
Max Tegmark stawia pytania o przyszłość, w której to, co ludzkie, może zostać przesunięte na margines przez technologię. Rozważania o tym, co zniknie z naszej codzienności i jak zmienią się role społeczne, rezonują z tematem "Nie ma" - brakiem, przemianą i utratą pewności. Książka dostarcza szerokiego kontekstu do refleksji nad tym, co warto zachować i o co warto walczyć w erze AI. Przemyślenia autora pomagają spojrzeć na nieobecność nie tylko jako stratę, ale i jako wyzwanie do definiowania na nowo człowieczeństwa.
4. Białe. Zimna wyspa Spitsbergen, Ilona Wiśniewska
Ilona Wiśniewska zabiera czytelnika na skraj zamieszkania - do miejsca, gdzie pustka i surowość krajobrazu mówią własnym głosem. Opisy życia na Spitsbergenie to studium obecności w obliczu natury, ale też historii i pamięci migrantów, którzy tworzą tam społeczność. Zestawienie tej lektury z "Nie ma" pozwala zobaczyć nieobecność z perspektywy geograficznej i kulturowej. To książka o przetrwaniu, adaptacji i o tym, co pozostaje, gdy odpadną wszystkie zbędne warstwy.
5. Stracona. Mroczne tajemnice arabskich klanów, Latife Arab
Latife Arab opowiada o świecie, w którym życie kobiety jest marginalizowane i często wymazane z oficjalnej narracji. Historia przetrwania w patriarchalnych strukturach powiązana jest z mechanizmem niewidzialności, o którym pisze Szczygło. Ten reportaż daje głos tym, których obecność jest systemowo ignorowana, odsłaniając brutalne konsekwencje milczenia. Czytanie tej książki pogłębia wrażliwość na różne oblicza braku sprawiedliwości.
6. Życie po duńsku. Rok w najszczęśliwszym kraju na świecie, Helen Russell
Helen Russell opisuje rok życia w Danii jako poszukiwanie codziennych składników szczęścia, często ukrytych w drobnych praktykach. W kontekście "Nie ma" jej obserwacje pomogą dostrzec, jak nieobecność pewnych napięć może wpływać na jakość życia. To subtelny portret społeczny, który pokazuje, że brak czegoś (stresu, nadmiaru) bywa równie wymowny jak jego obecność. Książka zachęca do refleksji nad tym, co naprawdę buduje poczucie pełni.
7. Według innego klucza. Opowieść o autyzmie, Caren Zucker
Caren Zucker śledzi historię autyzmu, pokazując, jak zmieniało się rozumienie inności i jakie luki pozostawiała nauka i społeczeństwo. Motyw niewidzialności osób autystycznych wobec dominujących narracji łączy się z ideą braku pamięci i uwagi w "Nie ma". Książka dostarcza perspektywę empatii i wiedzy, która pomaga wypełniać braki w rozumieniu ludzkich doświadczeń. To lektura dla tych, którzy chcą lepiej rozpoznać głosy, które były ignorowane.
8. LSD moje trudne dziecko. Historia odkrycia cudownego narkotyku, Albert Hofmann
Albert Hofmann opowiada o narodzinach LSD i o tym, jak odkrycie zmieniało postrzeganie świadomości, ale też bywało wymazywane przez stygmatyzację. Historia leku, który zarówno otwierał drzwi, jak i był demonizowany, rezonuje z tematem tego, co pozostaje poza oficjalnymi opowieściami. Książka pokazuje napięcie między fascynacją a zakazywaniem - między obecnością doświadczenia a jego społecznym wykluczeniem. To pozycja, która skłania do myślenia o granicach wiedzy i pamięci kulturowej.
9. Cel za horyzontem. Opowieść snajpera Gromu
Wspomnienia snajpera z elitarnej jednostki ujawniają kulisy misji, które często są ukryte za propagandowym obrazem bohaterstwa. Ta relacja odsłania rozbieżność między oficjalnym mitem a osobistymi doświadczeniami uczestników działań, co dobrze uzupełnia tematykę Szczygła o tym, co znika z opowieści publicznej. Książka daje wgląd w realia służby i w konsekwencje, jakie niosą za sobą milczenie i przemilczenia. To lektura dla tych, którzy chcą poznać nieopowiedziane oblicze historii wojskowości.
10. Rozmowy w Awinionie. Adam Michnik - Bernard Kouchner, Jolanta Kurska
Rozmowa między Bernardem Kouchnerem a Adamem Michnikiem to spotkanie dwóch pokoleń myślicieli i świadków przemian w Europie. Ich dialog odsłania rozliczne braki i niedopowiedzenia w opowieści o budowaniu nowego porządku po wojnie. Dla czytelników "Nie ma" takie intelektualne spotkanie może być drogą do zrozumienia, jak powstają i znikają narracje o demokracji i wartościach. Tekst sprzyja refleksji nad tym, co jest trwale zapamiętane, a co przemilczane.
11. Poznań kolonialny. Rodzinna historia z Tanzanią w tle, Kasper Bajon
Kasper Bajon poprzez rodzinne albumy odkrywa nieznane wątki polskiej obecności w kolonialnej historii Tanzanii. To przykład, jak prywatne pamiątki potrafią ujawnić duże, zapomniane wątki dziejowe - dokładnie to, co interesuje czytelników "Nie ma". Książka pokazuje, że brak świadomości historycznej może mieć dalekosiężne skutki dla tożsamości i pamięci zbiorowej. Czytanie jej to ćwiczenie w składaniu rozproszonych elementów przeszłości.
12. Imperium grzechu. Kronika zbrodni Kościoła, Arkadiusz Stempin
Arkadiusz Stempin opisuje brutalne przestępstwa związane z instytucjami, które miały chronić, a chroniły sprawców. Jego kronika to konfrontacja z milczeniem władzy i mechanizmami tuszowania - temat bliski Szczygłowi w perspektywie braku prawdy. Książka daje surowe, bezceremonialne spojrzenie na to, jak łatwo ofiary zostają pozbawione głosu. Dla czytelnika zainteresowanego ujawnianiem przemilczeń to ważny głos w debacie o odpowiedzialności.
13. Podwójne zęby szalonego Carla. Szkice z frontu, Dariusz Sośnicki
Zbiór szkiców Dariusza Sośnickiego skupia się na doświadczeniu literackiej wspólnoty i rozmowie z twórcami, których głosy bywają niedoceniane. To lektura, która pokazuje, jak obecność jednych potrafi wypełnić nieobecność innych poprzez literaturę i spotkanie. Szkice mają lekkość, ale też trafność spostrzeżeń, które rezonują z reporterskim uchem Szczygła. Dla osób, które cenią portrety autorów i literackie obserwacje, to przyjemne uzupełnienie.
14. Umysł nazisty. 12 ostrzeżeń z historii, Laurence Rees
Laurence Rees analizuje psychologię ludzi, którzy dopuścili się zbrodni na masową skalę, starając się odpowiedzieć na pytanie "dlaczego" zamiast tylko "kto". Ta perspektywa dogłębnej analizy motywów ludzkich zbiega się z pytaniami o brak empatii i pamięć moralną poruszanymi w "Nie ma". Książka pozwala zrozumieć mechanizmy dehumanizacji i milczenia, które prowadzą do tragedii. To pozycja wymagająca, ale cenna dla poszukujących głębszych wyjaśnień zła.
15. Władcy wszechświata. Wyścig o geopolityczny podbój kosmosu, Emilio Cozzi
Emilio Cozzi zabiera czytelnika w świat geopolitycznych ambicji ponad atmosferą Ziemi, pokazując, że i tu pojawiają się nowe pola rywalizacji i wymazywania reguł. Temat ten koreluje z "Nie ma" w sensie ukrytych procesów decyzyjnych i tego, co pozostaje poza publicznym zainteresowaniem. Książka odsłania, jak brak przejrzystości w nowych sferach wpływa na przyszłość ludzkości. To wartościowa lektura dla tych, którzy chcą zobaczyć, co znika z pola widzenia opinii publicznej.
16. Watykan. Mroczna historia światowej potęgi, Mai Klaus-Rüdiger
Mai Klaus-Rüdiger ukazuje Watykan jako przestrzeń pełną intryg i decyzji, które przez wieki były skrywane przed oczami wiernych. Temat ukrywanej władzy dobrze współgra z motywem przemilczeń i nieobecności prawdy poruszanym w "Nie ma". Książka dostarcza historycznych przykładów, jak instytucje tworzą własne narracje i zacierają ślady. Dla czytelnika zainteresowanego mechanizmami władzy to pasjonujące i niepokojące studium.
17. Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego, Wojciech Sumliński
Wojciech Sumliński przedstawia kontrowersyjne powiązania i teorie, które rzucają cień na znane postaci życia publicznego. Jakkolwiek budzi emocje, jego książka wpisuje się w szerszy nurt odsłaniania tego, co w sferze publicznej pozostaje niejawne. W konfrontacji z "Nie ma" może skłaniać do refleksji nad granicą między dokumentem a narracją sensacyjną. Dla czytelników dociekliwych to bodziec do weryfikowania faktów i poszukiwania pełniejszego obrazu.
18. Jak powstaje morderca. Zagadki psychopatycznych umysłów, Mark Olshaker
Mark Olshaker zagłębia się w psychopatię i mechanizmy tworzenia się sprawców brutalnych zbrodni, stawiając pytanie o motywy stojące za przestępstwami. Ten psychologiczny punkt widzenia dopełnia reporterskie portrety z "Nie ma", gdzie zniknięcia często mają ludzkie źródło. Książka pomaga spojrzeć na brak empatii jako konkretny, badalny fenomen, a nie tylko moralny defekt. To pozycja dla tych, którzy chcą zrozumieć zło od strony umysłu sprawcy.
19. Nie czekam na szklankę wody. O świadomej niedzietności, Katarzyna Tubylewicz
Katarzyna Tubylewicz porusza temat świadomej decyzji o bezdzietności, badając, co oznacza nieposiadanie potomstwa w kulturze pełnej oczekiwań. To inna odsłona braku - nie jako strata, lecz jako wybór i sposób bycia w społeczeństwie. Zestawienie tej książki z "Nie ma" otwiera pole do rozmowy o tym, jak język i normy kształtują nasze pojmowanie obecności i nieobecności. Lektura rozwiewa stereotypy i poszerza spektrum doświadczeń uznawanych za normę.
20. Gehenna. Kościelna okupacja Polski, Stanisław Obirek
Stanisław Obirek analizuje wpływ Kościoła na przestrzeń publiczną Polski, pokazując, gdzie dokonywało się przejmowanie instytucji i przemilczanie alternatywnych głosów. Tematyka ta dobrze rezonuje z "Nie ma", ponieważ dotyczy zacierania granic między władzą a odpowiedzialnością za prawdę. Książka oferuje historyczno-społeczne narzędzia do zrozumienia, jak dochodzi do utraty głosu części społeczeństwa. Dla czytelników zainteresowanych mechanizmami wpływu to ważny głos w dyskusji o pamięci i sprawiedliwości.

Każda z tych książek odsłania jakieś "nieobecne" wymiary rzeczywistości - od historii jednostek po mechanizmy władzy czy kultury. Sięgnij dalej, by poskładać te fragmenty w pełniejszy obraz świata.

Zobacz, dlaczego warto nam zaufać

Doskonała komunikacja, perfekcyjne podejście do klienta, realizacja szybka i całkowicie zgodna z zamówieniem, do tego dobra cena, czyli całość na piątkę.
Anyszka