Najdłuższa podróż

"Najdłuższa podróż" to przepiękna historia o miłości dwojga ludzi, miłości wystawionej na wiele prób i wyrzeczeń, miłości trudnej, ale jakże prawdziwej i szczerej. Los tych dwojga, niespodziewanie splata się z losem pewnego staruszka , którego umierającego spotykają na swojej drodze.. człowieka który równie mocno kochał i kocha nadal swoją nieżyjącą już żonę...

Co ich połączy? To już zostawiam Wam do przeczytania :) Bo naprawdę warto. Jedna z piękniejszych książek Nicholasa, które przeczytałam :)

Twórczość Sparksa zachwyca mnie od zawsze. To właśnie dzięki jego książkom pokochałam czytanie. Dlatego z wielką niecierpliwością oczekuję za każdym razem jego kolejnych książek.

Najdłuższa podróż to jedna z moich ulubionych (pomijając fakt, że mam ich wiele) książek tego autora. Historie, które zostały przedstawione w tej powieści poruszają najgłębsze struny mego serca. Ilekroć zamykam oczy, widzę wszystkie wydarzenia, które miały tam miejsce.

Ira Levinson jest u schyłku swego życia. Ulega wypadkowi, w wyniku którego zostaje uwięziony we własnym samochodzie. Wykorzystuje ten czas, aby powspominać całe życie i jego ukochaną nieżyjącą już żonę Ruth.

Sophia studiuje historię sztuki, pewnego dnia jej przyjaciółka wyciąga ją na rodeo i zabawę, podczas której poznaje Luka. Zaczynają się spotykać. Dzieli ich praktycznie wszystko, ale zaczyna łączyć uczucie.

Historie tych bohaterów zbiegną się w najmniej oczekiwanym momencie…

Ira to niezwykły człowiek, który nad życie kochał swoją żonę i był w stanie zrobić dla niej wszystko. Kiedy zostaje uwięziony w swoim samochodzie, to właśnie ona niejednokrotnie mu się objawia i wspiera w ciężkich momentach. Wspólnie z nią, Ira wspomina najpiękniejsze, ale również i najsmutniejsze chwile swojego życia. A muszę przyznać, że ich wspólne życie było niezwykle barwne. Przez całe wspólne życie zebrali całkiem sporą i niezwykle cenną kolekcję obrazów. Ale dla nich ich wartość była bezcenna, dla nich liczyło się ich uczucie i niezwykła siła miłości, której nie sposób było wycenić w jakiejkolwiek kwocie pieniężnej. Oni byli dla siebie po prostu wszystkim. Słuchanie opowiadanych historii niejednokrotnie chwytało za serce, czasem wyciskało nawet łzę z oka. To jak pięknie Ira wypowiadał się o Ruth i jak wiele ona dla niego znaczyła zasługuje na podziw.

„Oto dlaczego wieczorami spaceruję po naszym domu; dlaczego kolekcja pozostaje nietknięta. Oto dlaczego nie sprzedałem żadnego obrazu. Jakże bym mógł? W tych farbach olejnych i barwnikach są zaklęte moje wspomnienia o Ruth; każdy obraz to kolejny rozdział naszego wspólnego życia. Nie ma na świecie cenniejszej rzeczy. To wszystko, co pozostało mi po żonie, którą kochałem nad życie, i będę na nie patrzył i rozpamiętywał tak długo, jak długo starczy mi sił.”

Sophia to miła dziewczyna, która wie czego chce od życia. Kiedy w jej życiu pojawia się Luk, młody kowboj czuje, że to spotkanie zapoczątkuje coś niezwykłego. On znajduje się w trudnej sytuacji, gdyż jego mamie grozi utrata ich rancza, do czego ON nie chce dopuścić, gdyż czuje się za to odpowiedzialny. Ujeżdża więc niebezpieczne byki, które już raz doprowadziły go do tragedii. Sophia podziwia Luka, stara się być dla niego oparciem. Wspólnie spędzają chwile, jeżdżą konno, wzajemnie się wspierają. Ale Luke nie mówi jej wszystkiego. Co się stanie, kiedy Sophia się dowie o tym, co ON przed nią skrywa? Czy ich miłość będzie w stanie to przetrwać? I jak skrzyżują się ich losy z Irą Levinsonem?

Narracja powieści toczy się z perspektywy różnych bohaterów, dzięki czemu mamy okazję lepiej poznać ich punkt widzenia oraz emocje, które nimi kierują. Osobiście urzekły mnie losy zarówno Iry i Ruth jak i Sophie oraz Luka. Gdy tak sobie pomyślę, to zdecydowanie mogłabym zamieszkać z Lukem, gdyż farma, życie na rancho to coś co zawsze mnie kręciło. Kocham życie na wsi oraz obcowanie ze zwierzętami. Kowboje, muzyka country to zdecydowanie coś dla mnie. Po prostu moje klimaty.

Wykreowani bohaterowie są realni, niemalże namacalni. Mają swoje wady i zalety, nie są ludźmi idealnymi, popełniają błędy tak jak i my. Czuć bijące od nich emocje, które przelewają się również na czytelnika. Pokochałam ich wszystkich, bo każdy z nich ma w sobie to coś, co tak naprawdę ciężko opisać słowami.

"Najdłuższa podróż" to niezwykle sentymentalna powieść podczas której nie zabraknie emocji. Dwie różne, ale jakże niezwykłe historie, które połączy miłość do sztuki oraz do partnerów. Jestem zauroczona tą powieścią, wierzę że wy również będziecie. Polecam.

Czy już wspominałam, że uwielbiam Sparksa? To, co ten autor potrafi stworzyć w książce jest niesamowite. Każda jego historia jest wyjątkowa. Tym razem również się nie zawiodłam.

Historia Iry jest tak wzruszająca, iż nie raz miałam łzy w oczach. Sam fakt, że nie może spełnić największego marzenia swej żony sprawia, że czytelnik może się tylko domyślać jak ciężko musi mu z tym żyć. A mimo to starał się z całych sił sprawić przyjemność swojej ukochanej.

Druga historia dotyczy Sophii i Luke’a. On ujeżdżacz byków, który prowadzi ranczo wraz z mamą. Ona studentka historii sztuki. Poznają się podczas jednej z imprez, na którą Sophie namówiła współlokatorka. I tak z każdym spotkaniem odkrywaj ze, mimo iż pochodzą z dwóch różnych światów to coraz więcej ich łączy. A los sprawi, iż losy trójki bohaterów się połączą.

Przepiękna historia o miłości. Dwie różne historie a dotyczą tego samego. Książka pokazuje nam jak ważne jest wsparcie drugiej osoby, że wszystko da się wytrzymać pod warunkiem ze mamy obok silne ramie, na którym możemy się wesprzeć.

Powieść ukazuje nam też jak ciężko jest się pogodzić ze śmiercią najbliższej osoby. Jak nagle zdaje nam się, iż nasz świat legł w gruzach, jak ciężko nam odnaleźć chęć do życia bez ukochanej osoby.

Tę książkę czytałam po raz pierwszy jakieś 5 lat temu, teraz wróciłam do niej i choć wiedziałam jak ta historia się zakończy to mimo to nie mogłam się od niej oderwać. Styl pisania autora jest tak lekki i przyjemny, iż czyta się bardzo szybko. Ja po prostu uwielbiam takie historie, które wzbudzają w czytelniku kalejdoskop emocji.

W swojej książce, Nicholas Sparks, postanowił zestawić ze sobą dwie historie, które są bardzo ciekawe i są ze sobą wymieszane, co skłania czytelnika do refleksji. Na początku poznajemy Irę, staruszka po dziewięćdziesiątce, który dziewięć lat temu stracił swoją żonę Ruth. Byli oni idealnym małżeństwem. Kochali się niezmierzoną miłością i byli w stanie poświęcić dla siebie wszystko. Czytając ich historię, czytelnik ma wrażenie, że byli niezwykłym małżeństwem, miało ono w sobie to, czego zazwyczaj brakuje związkom w dzisiejszych czasach: wytrwałość i miłość od początku aż do śmierci. Fragmenty z życia Iry są wzruszające, dzięki nim możemy zastanowić się nad swoim życiem, a historia opowiadana przez małżeństwo wydaje się magiczna, praktycznie wszystko jest w niej idealne. Ira i Ruth zapadają na długo w pamięci czytelnika.

Kolejna historia, opowiadana przez Nicholasa Sparksa, w przeciwieństwie do pierwszej, odnosi się do młodości. Jest ona nam zdecydowanie bardziej znana niż wcześniejsza opowieść, choć w tej również nie brakuje miłości, romantyzmu i ciekawego klimatu. Tym razem poznajemy dwójkę młodych ludzi: Sophię i Luke'a. Są oni sobie całkowicie obcy. Światy, z których pochodzą nie mają ze sobą nic wspólnego. Sophia jest studentką historii sztuki, natomiast Luke jest kowbojem, który odnosi wysokie wyniki w ujeżdżaniu byków. Wydawałoby się, że zbyt wiele ich różni, aby mogli się w sobie zakochać, jednak miłość potrafi zdziałać cuda. Ich zwykła znajomość szybko przeradza się w głębsze uczucie, ale czy będą potrafili zawalczyć o wspólną przyszłość, i czy jedno z nich będzie w stanie zrezygnować z pasji swojego życia, aby uszczęśliwić drugą osobę?

Nicholas Sparks przedstawia nam dwie różne historie, jedna o starości, druga o młodości. Wydawałoby się, że niewiele mają ze sobą wspólnego, ale czy na pewno? Obie te historie łączy miłość, igranie ze śmiercią, zamiłowanie do sztuki, a także wzajemne oddanie.

Książka jest oprawiona w idealny klimat. Wspomnienia Iry wyświetlają się w naszej głowie, jak film w kinie i skłaniają do refleksji. Czytelnik czuje w jednym momencie radość, rozbawienie i melancholię, a na następnej stronie jest już poirytowany, zły i rozczarowany. Autor na każdym kroku nas zaskakuje. Podoba mi się z jaką łatwością buduje w książce napięcie i nieprzewidywalną akcję, a także to, jak świetnie udało mu się połączyć te dwa, z goła odmienne, wątki. Jednak najbardziej zaskoczył mnie sposób, w jaki przeciął ze sobą drogi tych bohaterów.

Najdłuższa podróż to kolejna książka sławnego pisarza Nicolasa Sparksa który napisał również inne wspaniałe książki np.,,Pamiętnik''

Najdłuższa podróż to najwspanialsza książka jaką kiedykolwiek czytałam.Opowiada o losach dwóch par które zbiegają się w najmniej oczekiwanym momencie.

Pewnego dnia Sophia studentka historii sztuki wybiera się na rodeo gdzie spotyka miłość swojego życia Luka,lecz na początku dla niej nie ma to sensu ponieważ za 2 miesiące ma się wyprowadzić do New York na staż do prestiżowej galerii sztuki.Gdy postanawia spotkać się z Lukiem po powrocie z randki zauważają na zboczy rozbity, płonący samochód a w nim człowieka.Razem ratują mu życie.Sophia odwiedza uratowanego staruszka Ire i za każdym razie czyta mu listy które uratowała z jego samochodu które kiedyś pisał do swojej ukochanej Ruth.Sophia zaprzyjaźnia się ze staruszkiem jego listy dają jej nadzieje na udany związek z Lukiem.Książka jest naprawdę niesamowita i nie każda strona kończy się szczęśliwie.Jest to głęboka opowieść o miłości,poświęceniu i pasji.

Polecam ją każdemu.