Morderstwo w zaułku. Herkules Poirot. Tom 18

Cztery opowiadania, w których detektyw Herkules Poirot gra główną rolę.

Jeżeli tak jak ja czytacie ten zbiór po raz pierwszy, a mieliście wcześniej styczność ze zbiorem stworzonym specjalnie do jubileuszowej kolekcji, czyli „Mord nocy letniej” to jedno z opowiadań umieszczonych tam pochodzi właśnie z „Morderstwa w zaułku”. Dokładnie jest to opowiadanie „Niewiarygodna kradzież”, która brzmiała mi bardzo znajomo, ale z początku myślałam, że może motyw jest podobny, ale po jednej scenie, którą dobrze pamiętam, zaczęłam prowadzić śledztwo, gdzie ja to wcześniej czytałam i znalazłam. Także jeżeli kolejność czytania książek Christie, a raczej jej brak 😆 jest u was taki sam jak u mnie to już wiecie gdzie dzwoni. 🔔

Ten zbiór był w porządku. Z resztą to nie jest zbiór stworzony przez wydawcę, a przez samą Christie, więc ona doskonale wiedziała jak je dobrać. 😉

Najbardziej do gustu przypadło mi tytułowe opowiadanie „Morderstwo w zaułku”, które skupia się na samobójstwie-morderstwie młodej kobiety. To opowiadanie może się pochwalić ciekawym rozwiązaniem względem rozpatrzenia winnego. Podobnie rzecz ma się w opowiadaniu „Lustro nieboszczyka”. Tak swoją stroną świetny tytuł ma to opowiadanie. 👻 Uwielbiam te drobne niuanse, które wyłapuje Poirot, które wydają się ważne i staram się je do czegoś dopasować, a i tak bez niego by mi się to nie udało. Na zakończenie przenosimy się do słonecznej Grecji, a konkretnie na Rados. Dochodzi tam do uczuciowego trójkąta, gdzie nikt nie słucha Poirota mimo jego ostrzeżeń. Chyba nie muszę pisać, że kończy się to nieszczęśliwie dla którejś z postaci. 🫣

Morderstwo w zaułku -Agatha Christie - 4,25/5✨

Jeśli jesteście tutaj ze mną już od jakiegoś czasu to pewnie wiecie o mojej ogromnej miłości do książek tej aktorki.

Mimo że są osoby, które zarzucają tej autorce schematyczność i, że łatwo przez to domyślić się rozwiązania to ja mimo, że dostrzegam niektóre wady to i tak się genialnie bawię.

Nie będę streszczać wam całej książki bo zajęłoby to wieki więc tylko powiem od czego wszystko się zaczęło. Tajemnicze morderstwo w bardzo dogodnym momencie. Nic nie jest pewne a nasz ulubiony detektyw będzie pojawiać się w każdym z opowiadań. Wszystkie są o czymś innym a ja nie byłam w stanie wybrać swojego ulubionego. Tropy, zmyłki, dużo zamieszania i śledztwa. Każdy bohater był inny i mimo, że mieli oni mniej rozbudowaną przeszłość przez to, że były to opowiadania a nie jedne historie, to wciąż bardzo łatwo było ich rozróżnić.

Niczego mi w tej książce nie brakowało, miała wszystko w dobrej ilości. Kocham pióro autorki właśnie za to jak ona potrafi mnie zaangażować. Za każdym razem siedzę jak na szpilkach aby móc się dowiedzieć kto jest winny. Każde dochodzenie ma coś takiego w sobie, że aż chce się czytać więcej i więcej.

Co wam mogę więcej powiedzieć. Kupujcie i czytajcie. Fakt, że mają wspaniałą zawartość to jedno ale piękne wydania to kolejny ich atut.

To jak wyglądają razem z pewnością zachwyci wielu kolekcjonerów.

Może nie była to najlepsza jej książka bo zdarzały się lepsze, ale ta była też bardzo dobra i przyjemna.

[ współpraca reklamowa ]

Podejrzane samobójstwo młodej kobiety w czasie obchodów Dnia Guya Fawkesa, okazała wiejska posiadłość i skradzione tajne dokumenty, tajemnicza śmierć ekscentrycznego arystokraty i roztrzaskane na kawałki lustro oraz niebezpieczny trójkąt miłosny podczas rajskich wakacji na Rodos.

Agatha Christie stworzyła cztery dobrze skonstruowane zagadki w klasycznym stylu z udziałem słynnego belgijskiego detektywa Herkulesa Poirota, właściwie zaskakująco zawiłe jak na krótką formę – i dla mnie to ogromna zaleta. Angażują i zmuszają do myślenia. Zresztą jak to już bywa w przypadku Christie, wbrew pozorom niełatwo przewidzieć rozwiązanie. Ostatecznie nic nie wygląda tak, jak mogło się z początku wydawać.

"Morderstwo w zaułku" to przyjemne w czytaniu intelektualne wyzwanie z charyzmatycznym Poirotem w akcji, kilkoma ciekawymi motywami i intrygującymi postaciami. Dla mnie Agatha Christie stanowi idealny kryminalny comfort read, zarówno w dłuższej jak i krótszej formie. Polecam!

Dziś przychodzę z recenzją najnowszego wznowienia powieści "Morderstwo w zaułku" 4☆ /5☆ autorstwa Agathy Christie. Jest to zbiór opowiadań prowadzonych na czele z detektywem Herkulesem Poirot. Ja osobiście jestem fanem Panny Marple  jednak Poirot również nie pogardzę. Książka była naprawdę świetnie napisana zwłaszcza tak jak reszta książek autorstwa Christie. Nie wiem czemu, ale nigdy praktycznie nie nudziłem się na książkach autorstwa Christie. Zawsze powodują ogromną zabawę i nieustanne główkowanie. Przy niektórych opowiadaniach czułem, że jeśli włączę, telewizor nieustannie będzie mówione o "Lustrze nieboszczyka "lub może o" trójkącie na Rados." Jest to kolejna fenomenalna powieść kryminalna wydana w pięknym stylu. Którą naprawdę opłaca się kupić. Zwłaszcza teraz na jesień książka zawiera 4 opowiadania. Jedno na jeden wieczór pod cieplutkim kocem i świeczce. Jeśli lubicie, kryminały to jest to wasz totalny must have!!! Jeśli chodzi o książki. Dla osób, które nie czytają, kryminałów A chcieliby zacząć. Zdecydowanie jest to idealna książka na początek.  Wszystkie opowiadania były, niesamowite jednak mi najbardziej przypadło do gustu "Lustro nieboszczyka" A jakie było wasze ulubione? 

W ostatnim czasie czytam dość sporo kryminałów Agathy Christie, gdyż, po pierwsze, chcę je przekazać kolejnej osobie, a, po drugie, jest to ciekawa i niewymagająca wielkiego wysiłku lektura.

Postanowiłam skusić się na ,,Morderstwo w zaułku", które sądziłam, że jest pojedynczą powieścią, ale znów okazało się, że to zbiór czterech opowiadań. Bardzo się tym nie zraziłam i przystąpiłam do lektury. Możemy poczytać o samobójstwie pewnej młodej damy, kradzieży ważnych dokumentów, kolejnym rzekomym samobójstwie, a na koniec o trójkącie miłosnym.

Jak to bywa, opowiadania są różnej długości, a także różnią się pod względem atrakcyjności fabuły. Najbardziej podobała mi się pierwsza i trzecia historia, druga i czwarta były dla mnie nieco nużące. Niemniej, całość przeczytałam dość szybko ze sporym zainteresowaniem.

Autorka ma na swoim koncie blisko 100 powieści. Nie ma się więc czemu dziwić, że przy bliższym zapoznawaniu się z jej dorobkiem można zauważyć pewien schemat w niektórych opowiadaniach. Wiadomo, że zanim przystąpimy do lektury nie wiemy, jak dana sprawa się rozwiąże. Nie mamy więc możliwości dobierania lektur tak, by różniły się znacznie pod względem fabularnym i rozwiązania zagadki.

Niemniej, ,,Morderstwo w zaułku" to warty poznania zbiór. Zdarzało mi się czytać ciekawsze pozycje w dorobku autorki, jednak ten nie należy do kategorii najgorszych, z którymi też miałam sposobność się zapoznać.