Ludowa historia Polski

"Ludowa historia Polski" to książka, której poszukiwałem już od dawna. Jest to lektura, która całkowicie wywróciła moje myślenie, pokazała mi taki prawdziwy portret nas - Polaków i dała odpowiedź na wiele nurtujących mnie od lat pytań. Zakres wiedzy, jaki jest w niej poruszany, jest naprawdę szeroki, choć pewne kwestie były dla mnie potraktowane nie dość dokładnie, dlatego czułem lekki niedosyt. Książka napisana jest językiem zrozumiałym, dlatego nikt nie powinien mieć większych trudności ze zrozumieniem treści. Jeśli chcecie zrozumieć Polskę i Polaków, to koniecznie sięgnijcie po książkę Adama Leszczyńskiego.

Bardzo ciekawy kawał publicystyki o charakterze historyczno-refleksyjnym. Autor skupia się na "ludowych" aspektach historii Polski, czyli ruchach ludowych w stylu PSL-u, ale też wszystkich tych, którzy należeli do niewykształconej elity - chłopów, robotników itp. Z książki dowiedziałam się wielu ciekawych faktów historycznych, a przemyślenia autora są dość ciekawe, choć często ucieka ON w niepotrzebne, prowadzące donikąd dygresje. Mimo to polecam "Ludową historię Polski", bo to ważne, że wreszcie pisze się trochę na temat tych mniej znanych aspektów historii, o których za wiele nie uczą w szkole.

Ludowa historia Polski trafiła do mnie przez całkowity przypadek. Książkę dostałem w prezencie na Święta, jednak dopiero po jakimś czasie zabrałem się za czytanie. Na wstępie muszę zaznaczyć, że urodziłem się już w latach 90, a więc nie mam żadnych sentymentów czy wspomnień związanych z PRL-em. Ta pozycja w dużej mierze przybliżyła mi realia w jakich żyli moi rodzice czy dziadkowie. Z samych lekcji w szkole nie pamiętam zbyt wiele... Książka jest bardzo ciekawa, dobrze napisana. Przypadnie do gustu nawet osobom, które na co dzień niezbyt mocno interesują się historią najnowszą czy historią w ogóle.

"Ludowa historia Polski" to naprawdę bardzo ciekawa i wciągająca lektura. Myślę, że jeśli chce się zrozumieć współczesną Polskę, to koniecznie trzeba sięgnąć po tę książkę. Dużo ona wyjaśnia, pozwala zrozumieć pewne mechanizmy, jakie zachodzą w naszej codzienności, a które miały swój początek bardzo dawno temu. Książka napisana jest w prosty sposób, jest zrozumiała dla każdego, a jednocześnie daje czytelnikowi dużo informacji, które na pewno wiele mogą zmienić w postrzeganiu naszego kraju. Jeśli jeszcze nie czytaliście tej pozycji, to naprawdę nie ma co zwlekać. Warto po nią sięgnąć i spojrzeć na Polskę trochę z innej perspektywy.

Podchodziłem do "Ludowej historii Polski" z pewną dozą sceptycyzmu - zawsze interesowałem się raczej historią polityczną i militarną naszego kraju, a losy ludzi z niższych warstw społecznych nigdy mnie nie fascynowały. Ta pozycja jednak sprawia, że zaczynamy patrzeć na dzieje naszego kraju z innej strony. Bo przecież Polska to nie tylko Józef Piłsudski czy Tadeusz Kościuszko. To nie tylko bohaterskie losy polskich powstańców, ale także - a może przede wszystkim - smutne, szare życie robotników i ubogich rolników. Daję ocenę 5/5. Na plus: dużo faktów i wciągająca narracja.

Chociaż z wieloma tezami i interpretacjami wysuniętymi przez autora nie mogę się zgodzić, razi mnie też jego aż nazbyt widoczna lewicowość, to muszę jednak przyznać, że żadna książka historyczna, od wydanej już prawie dekadę "Wielkie Trwogi" M. Zaremby, nie wywołała we mnie tak dużego zainteresowania, jak właśnie "Ludowa historia Polski" Adama Leszczyńskiego. Mimo wszystko to kawał interesującej lektury, prezentującej historię naszego kraju z innej niż dotychczas perspektywy. Napisany bardzo dobrze, bo czyta się to prawie jednym ciągiem. To z całą pewnością nowy punkt wyjścia dla rozmów oraz dyskusji o dziejach naszego narodu i ich interpretacji.

Lekturę tej książki uważam za bardzo pożyteczną. Jako historyk z wykształcenia i nauczyciel z zawodu, od wielu lat dostrzegam luki w naszym nauczaniu o przeszłości narodu Polskiego. Zbytnie przywiązanie do martyrologii, wielkich wydarzeń, bitew i postaci, które rzekomo same miały wygrywać wojny i zaprowadzać dobrobyt. To nadal znak, że tkwimy w historiografii rodem z XIX wieku. Chlubnym wyjątkiem okazuje się być książka Pana Leszczyńskiego, który na jej kartach podjął się odczarowania obecnej w naszym społeczeństwie wizji historii kraju i ludzi go zamieszkujących. Z niecierpliwością czekam na kolejne tego typu publikację, a tę gorąco polecam każdemu, kto jest zainteresowany prawdziwym obrazem historii.

„Ludowa historia Polski” już w miesiąc po premierze doczekała się dodruku. To najlepiej pokazuje, z jakim fenomenem mamy do czynienia. Co sprawia, że książka Adama Leszczyńskiego jest tak dobra? Chyba najważniejszym atutem publikacji jest jej kompleksowość. „Ludowa historia Polski” to narracja o społecznych buntach i rewolucjach. Autor opisuje ludzi ubogich, często z marginesu. Oddaje więc głos tym, którzy za życia byli go pozbawienia. Ta książka przedstawia złość, nienawiści do mniejszości, dyskryminację. Nie każdy zdaje sobie sprawę, że pańszczyźniany chłop przez setki lat bywał bity, opluwany, gwałcony, grabiony i zabijany bez żadnych konsekwencji. A to tylko wierzchołek góry lodowej. Bardzo mądra i ważna pozycja.

Kilka dni temu w moje ręce trafiła książka pt. "Ludowa historia Polski", którą przeczytałam jednym tchem. Książka jest niezwykle ciekawa, porusza tematy, które nie są zbyt dokładnie opisywane w czasie nauki szkolnej, a które są niezwykle ciekawe i dają czytelnikowi spojrzenie na polskość, na Polaków oraz ich pochodzenie. Ogólnie książka zrobiła na mnie spore wrażenie merytoryczne. Dała mi dużo całkiem nowej wiedzy, którą z ciekawością chłonęłam. Jedyne, do czego można się przyczepić to redakcja książki, która nie do końca mi odpowiadała. Myślę, że jest to na tyle ważna lektura, że mimo pewnych błędów, warto po nią sięgnąć.

Otworzyła mi oczy. Najpierw była "Pańszczyzna. Prawdziwa historia polskiego niewolnictwa"

Kamila Janickiego. Potem "Ludowa historia Polski" a teraz walczę z pierwowzorem czyli "Ludowa historia Stanów Zjednoczonych. Od roku 1492 do dziś." Howarda Zinna.

Nieudana, bardzo niedopracowana książka, pisana z pozycji ideologicznych. Powrót do marksistowskiej wykładni historii, gdzie liczy się tylko walka klas - z tą tylko różnicą, że autor w ogóle pomija ucisk warstw niższych przez obce narody i mocarstwa i wszystkie nieszczęścia mas ludowych kładzie na karb ucisku szlachty. Zupełnie pomija ważne przecież dla mas ludowych procesy i wydarzenia, takie jak insurekcja kościuszkowska, masowy udział w wojnie polsko-bolszewickiej czy historię Batalionów Chłopskich. Słaba bibliografia świadczy o mizernej pracy nad źródłami. Nie jest też uczciwe pompatyczne nazywanie "historią Polski" pozycji, która omawia tylko dzieje Polaków na terenie zaboru rosyjskiej (i to właściwie tylko Kongresówki) i zachodniej Galicji, z zupełnym pominięciem zaboru pruskiego, Śląska czy Kresów. Na plus w tym względzie można oddać poświęcenie nieco uwagi Polakom na emigracji w krajach zachodnich, ale tu można z kolei wytoczyć po raz kolejny zarzut wybiórczości - autor opisuje tylko emigrację do krajów zachodnich, by pokazać, jak nędzne było życie w Polsce, a nie ma nic o nędzy Polaków na zesłaniu na Syberii, w Armii Andersa czy po okupacją sowiecką na Kresach po I wojnie światowej (ludobójstwo Polaków w 1937 r. na tzw. Marchlewszczyźnie) - a przecież te tragedie nie dytyczyły tylko elit, ale w dużej mierze właśnie polskiego ludu.

Ciekawie opisana historia naszego kraju z perspektywy zwykłego pospólstwa. Książka posiada ciekawe wątki, o których nie usłyszymy nigdy na lekcjach historii. Władza, którą ukazuje książka, nie jest tylko kolorową sielanką. Genialne ukazanie relacji zwykłych ludzi pracujących w fabrykach czy biurach w XIX wieku, których życie wbrew pozorom było bardzo ciekawe. Jest to idealna pozycja dla każdej osoby zakochanej w historii naszego kraju. Jedną z wad książki jest to, że bardzo dużo rzeczy jest skróconych i uproszczonych. Doskonale zdaję sobie sprawę, że jeśli by tak nie było to książka, miałaby parę tysięcy stron. Serdecznie polecam!

Książka mocno wyjątkowa, pokazuje historię naszego kraju z perspektywy zupełnie innej, niż ta którą poznajemy w szkole, czy większości publikacji historycznych. Sądzę, że powinniśmy o wiele szerzej poruszać kwestię sytuacji dziejowej szeroko rozumianego ludu, szczególnie że pokazuje to jak mało zmienia się w relacjach społecznych. Sam warsztat autorski jest solidny, raczej nie ma się do czego przyczepić, choć nie da się ukryć - momentami jest nieco trudno przebić się przez kolejne strony. Polecam każdemu zainteresowanemu innemu spojrzeniu na historię lub znużonym ciągłymi wielkimi postaciami i wydarzeniami.

Od dawna interesuje się historią i zawsze chętnie sięgam po książki, które o tym traktują. Kilka dni temu w moje ręce trafiła książka Adama Leszczyńskiego pt. "Ludowa historia Polski". Nie do końca wiedziałam, czego spodziewać się po lekturze noszącej taki tytuł, ale jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. Wcześniej nie znałam zbyt dobrze tematu, jaki ona porusza. Nie wiem, czy dlatego, że w szkole był ON pomijany, czy może niespecjalnie się do nauki przykładałam, ale dzisiaj uważam, że jest to bardzo ważny temat, który warto zgłębić, aby zrozumieć pewne nasze narodowe cechy charakteru. Warto przeczytać.

Od zawsze interesuję się historią, a jeszcze bardziej ciekawi mnie zawsze, skąd pochodzimy, co w przeszłości miało wpływ na to, jacy teraz jesteśmy, jakim jesteśmy narodem. Brakowało mi na rynku czytelniczym takiej książki, która by właśnie to wszystko usystematyzowała i zebrała w jedną całość. Na szczęście teraz już taka pozycja jest. Kilka dni temu czytałem "Ludową historię Polski", którą napisał profesor Adam Leszczyński. Dawno nie czytałem tak kompletnej książki historycznej, która opierałaby się na wielu tak różnych źródłach. Ta książka przedstawia historię Polski z całkiem innej perspektywy. Warto więc przeczytać, aby mieć też inne spojrzenie.