Kraina marzeń

„Nie zawsze sami wybieramy ścieżki życiowe, czasami to one wybierają nas.”

Pierwsze spotkanie z twórczością Nicholasa Sparksa, trochę za sprawą przypadku, trochę za namową córki, sprawiło zaskakująco miłą niespodziankę. Sympatyczna przygoda czytelnicza, ku pokrzepieniu serc, na poprawę nastroju, wyciszenie po ciężkim dniu w ciepłych barwach uczuć, albo na odciągnięcie uwagi od kłopotów codzienności i przyciągnięcie do miłosnych perturbacji bohaterów. Nie był to czysty romans, jak się spodziewałam, a coś więcej. Przyjemny materiał do rozważań o miłości, samookreśleniu się, poszukiwaniach tożsamości, a przede wszystkim wsłuchiwaniu się w głos marzeń, często zaniedbywanych w ramach zwykłej codzienności, poczucia obowiązku, spełnienie czyiś oczekiwań. 

Nicholas Sparks doskonale wyczuwał potrzeby młodych czytelników, aspekty związane z dojrzewaniem, poszukiwaniem swojego miejsca na ziemi, świadomości własnych uczuć i potrzeb. Gorzkie i słodkie smaki życia intensywnie oddziaływały na postaci, wystawiały na próbę, rzucały w wir zmienności losu. Podobała mi się narracja, przyjemna, spokojna, zrównoważona. Intrygująco było wnikać w dwa równoległe tory opowieści, zupełnie jakby czytało się dwie książki, dopiero w miarę zbliżania się do finału wszystko zaczęło się zgrabnie i logicznie uzupełniać, nabierać ostrości i znaczenia. Małe prowincjonalne miasteczko skontrastowano z tętniącą życiem metropolią i wakacyjnym florydzkim klimatem. Gdziekolwiek zawędrował scenariusz zdarzeń, tam silnie dawały o sobie znać marzenia i pragnienia, czasem głęboko zapisane w podświadomości, kiedy indziej śmiało głośno wyrażone. Zakończenie szalenie słodkie, ale takiego właśnie wyczekują docelowi odbiorcy powieści. Płynęły przesłania o chwytaniu szans pojawiających się w życiu, odważnym podejściu do realizacji tego, co najbardziej w duszy gra, otwarcia na uczucia drugiego człowieka, zrozumienia, że każdy dzień jest cenny i warto go w pełni wykorzystać. Bookendorfina

„Kraina marzeń” Nicholasa Sparksa to moje ostatnia książka, którą przeczytałam jeszcze w 2022 roku. Byłam przekonana w stu procentach, że będzie to niezapomniana lektura, a jej czytanie nie będzie nudne, monotonne, niepotrzebne. Od kogoś pokroju Sparksa można już wymagać bardzo wiele- przecież jest to jeden z najsłynniejszych amerykańskich pisarzy, nie bez powodu nazywa się go mistrzem romantycznych historii. Nawet osoby, które nie za bardzo lubią czytać, mogły przecież obejrzeć film oparty na którejś z jego fikcyjnych opowieści. Tym razem jestem zaskoczona, ale w odwrotnym, smutnym tego słowa znaczeniu. Autor napisał bowiem coś, co szalenie się dłużyło, było mdłe, momentami nudne oraz przewidywalne. Często zastanawiałam się, czy ktoś nie pomylił okładek- tak słabego tekstu NIE mógł przecież napisać sławny Nicholas Sparks! Szkoda, że to wszystko jest jednak prawdą… Zgodzę się też z kilkoma innymi czytelnikami. Napisali oni, że najnowsza propozycja pisarza jest ciekawa tylko wtedy, gdy dotrze się do ostatnich pięćdziesięciu stron. Tak, to prawda i tylko dlatego książka ta nie zostanie przeze mnie oceniona jako beznadziejna.

„Kraina marzeń” ma nieco ponad 400 stron, podzielona jest na osiem części, zawiera także dość ważny epilog. Fabuła kręci się właściwie wokół dwóch postaci. Pierwsza z osób to niejaki Colby- farmer mieszkający z siostrą, a także muzyk z zamiłowania. Gitara, tworzenie piosenek i śpiewanie w lokalach to sens jego życia. Kocha ona sprawiać ludziom radość, daje mu to wiele satysfakcji. Drugą ważną postacią jest Beverly- kobieta, która nigdy nie miała łatwego życia. Nie warto jednak zbytnio streszczać jej poczynań- kim ona jest i czego doświadcza to zagadki do odkrycia przez każdego czytelnika.

Cóż, gdy czytałam tę książkę, miałam wrażenie, że przypadłaby ona do gustu Dorocie Szelągowskiej, naczelnej kreatorki ładnych domów czy mieszkań. Autor za dużo informacji poświęcił farbom, kolorom ścian czy ich gruntowaniu. Nie jest to ciekawe, a odbiorca może zadać sobie pytanie: o co tu chodzi? Wersy mówiące o ciągłym pieczeniu kurczaka czy moczeniu fasoli też nikogo nie przyciągną. Przyznam, że o wiele ciekawiej prezentuje się Colby, który wprowadza odbiorcę w świat muzyki, a także miłości. Kogo pozna bohater? Czy można wierzyć w miłość od pierwszego wejrzenia? Czy uczucie na odległość ma rację bytu? Na te wszystkie pytania można odszukać odpowiedzi w „Krainie marzeń”. Zresztą, sam tytuł także jest znaczący, nie powstał z byle powodu.

Bardzo mi przykro, ale książkę tę mogę uznać za jedno ze słabszych dokonań Nicholasa Sparksa. Przeczytałam do tej pory wszystko, co napisał i chyba jeszcze nigdy nie czułam się tak znudzona i zdegustowana. Owszem, autor porusza w swej powieści pewne ważne kwestie społeczne, o których nie chcę pisać, jednak zrobił to nieco nieudolnie, bardzo przewidywalnie. Powtórzę się, ale za interesujące uznaję ostatnie 50 stron książki. Z całą pewnością mogę polecić inne propozycje gwiazdy amerykańskiej literatury, na przykład „Wybór”, „We dwoje” czy „Anioła stróża”. Szkoda, że nie mogę tak postąpić z „Krainą marzeń”- byłoby to nieuczciwe, choć oczywiście o gustach się nie dyskutuje. Jeśli o mnie chodzi- w sposób nieudany lekturowo kończę ten rok, ale na pewno jeszcze sprawdzę inne powieści Nicholasa Sparksa, jeśli jakieś nam zaserwuje. Błędy zdarzają się nawet najlepszym.

"Kraina marzeń" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Nicholasa Sparksa. Rozumiem już mniej więcej, skąd wzięła się popularność tego autora, ale mam też wrażenie, że ta powieść nie należy do najlepszych z jego dzieł.

W książce przeplatają się ze sobą dwa totalnie różne od siebie wątki. W jednym młody samotny farmer wyjeżdża na urlop, poznaje utalentowaną dziewczynę, z którą tworzy idealnie zgrany duet. Para spędza ze sobą coraz więcej czasu, obserwujemy ich rodzącą się miłość i latające dookoła przysłowiowe motylki. W pozostałych rozdziałach jest bardziej złowieszczo i sensacyjnie - maltretowana przez męża kobieta ucieka z domu razem z małym synkiem. Każdy swój krok wcześniej dokładnie planuje, ze strachu zmienia tożsamość, wpada w coraz większą paranoję. Inni bohaterowie, inna atmosfera, o co tu, kurka, chodzi?!

Może gdyby wątki połączyły się wcześniej, to całość wypadłaby lepiej, a tak musimy czekać dosłownie do ostatnich kilkudziesięciu stron, żeby coś z tego wszystkiego zrozumieć. Jeżeli ktoś czuje się znużony wolno prowadzoną akcją, to może po prostu przeskoczyć do ostatniego rozdziału. Zakończenie było dla mnie naprawdę mało satysfakcjonujące, więc książkę odłożyłam z poczuciem rozczarowania.

Nie zmienia to faktu, że w stylu autora jest coś hipnotyzującego. Bohaterowie mogą wykonywać najprostsze czynności (wyjście na zakupy, gotowanie obiadu itp.), a i tak czyta się to z dużym zainteresowaniem. Przynajmniej ja tak się poczułam, dlatego wytrwałam od początku do końca bez przewijania. Postacie były wypełnione emocjami, miałam wrażenie, że podglądam autentycznych ludzi w ich prawdziwym świecie.

Za dobre wrażenie, które wywarł na mnie Sparks, daję jedną gwiazdkę więcej, ale chętnie poznałabym jakąś inną jego książkę. Wierzę, że są tytuły, w których daje z siebie więcej. Polecam fanom powieści obyczajowych, romantycznych i wzruszających historii.

"Kraina marzeń" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Nicholasa Sparksa. Rozumiem już mniej więcej, skąd wzięła się popularność tego autora, ale mam też wrażenie, że ta powieść nie należy do najlepszych z jego dzieł.

W książce przeplatają się ze sobą dwa totalnie różne od siebie wątki. W jednym młody samotny farmer wyjeżdża na urlop, poznaje utalentowaną dziewczynę, z którą tworzy idealnie zgrany duet. Para spędza ze sobą coraz więcej czasu, obserwujemy ich rodzącą się miłość i latające dookoła przysłowiowe motylki. W pozostałych rozdziałach jest bardziej złowieszczo i sensacyjnie - maltretowana przez męża kobieta ucieka z domu razem z małym synkiem. Każdy swój krok wcześniej dokładnie planuje, ze strachu zmienia tożsamość, wpada w coraz większą paranoję. Inni bohaterowie, inna atmosfera, o co tu, kurka, chodzi?!

Może gdyby wątki połączyły się wcześniej, to całość wypadłaby lepiej, a tak musimy czekać dosłownie do ostatnich kilkudziesięciu stron, żeby coś z tego wszystkiego zrozumieć. Jeżeli ktoś czuje się znużony wolno prowadzoną akcją, to może po prostu przeskoczyć do ostatniego rozdziału. Zakończenie było dla mnie naprawdę mało satysfakcjonujące, więc książkę odłożyłam z poczuciem rozczarowania.

Nie zmienia to faktu, że w stylu autora jest coś hipnotyzującego. Bohaterowie mogą wykonywać najprostsze czynności (wyjście na zakupy, gotowanie obiadu itp.), a i tak czyta się to z dużym zainteresowaniem. Przynajmniej ja tak się poczułam, dlatego wytrwałam od początku do końca bez przewijania. Postacie były wypełnione emocjami, miałam wrażenie, że podglądam autentycznych ludzi w ich prawdziwym świecie.

Za dobre wrażenie, które wywarł na mnie Sparks, daję jedną gwiazdkę więcej, ale chętnie poznałabym jakąś inną jego książkę. Wierzę, że są tytuły, w których daje z siebie więcej. Polecam fanom powieści obyczajowych, romantycznych i wzruszających historii.

Książki Nicholasa Sparksa już od dawna należą do moich ulubionych. "Kraina marzeń" również przypadła mi do gustu i z pewnością na długo pozostanie w mojej pamięci. Ta książka to wzruszająca opowieść o miłości oraz o spełnianiu własnych marzeń nawet wówczas, gdy nie jest to łatwe. Początek książki nie porywa, ale z każdą kolejną stroną akcja się rozkręca, więc warto dać tej książce szansę, nawet jeśli początek nie przypadnie nam do gustu. Im dłużej czytamy tym jest lepiej - nieoczekiwane zwroty akcji sprawiają i ciekawe zakończenie sprawiają, że książka zasługuje na wysoką ocenę.

„Kraina marzeń” to dwie historie, które na pozór się ze sobą nie łączą. Pierwsza z nich opowiada o Colby’m, który jest farmerem, który potrzebuje odetchnąć od tego, czym zajmuje się na co dzień. W tym celu wyjeżdża na Florydę, by wypocząć, oglądać zachody słońca oraz grać i śpiewać w miejscowym klubie. Finansowo wychodzi na zero, gdyż musi opłacić sobie zakwaterowanie i wyżywienie, ale nie przeszkadza mu to, ponieważ chciał on jedynie na moment odetchnąć od wykonywanej pracy. Na miejscu poznaje Morgan, ambitną córkę lekarzy, która planuje rozpocząć karierę muzyczną, ale zanim do tego dojdzie, chce spędzić urlop z przyjaciółkami. Między bohaterami iskrzy niemal od początku, czy wakacyjna przygoda ma szansę przetrwać dłużej?

Daleko od nich jest kobieta, która ucieka wraz z synem od męża tyrana. Nie ma zbyt wiele pieniędzy i wie, że nie będzie łatwo im ułożyć sobie życia na nowo. Tommy musi pójść do nowej szkoły, ona musi znaleźć pracę, by mogła zapewnić im godne życie w nowym miejscu. Ponadto Beverly cały czas towarzyszy lęk, że zostaną odnalezieni. Co łączy jej historię z Colby’m i Morgan?

Na okładce książki można znaleźć informację, iż Nicolas Sparks jest mistrzem romantycznych historii, nie zgodzę się z tym. Uważam, że jest mistrzem, ale dramatów. Kiedyś bardzo lubiłam jego powieści, lecz czytane zbyt często i pod rząd, mogą wywołać przygnębienie. Autor zawsze w swoich pozycjach wtrąca elementy dramatycznie. Nigdy nie jest lekko i łatwo, zawsze dzieje się coś, co przewraca życie bohaterów o sto osiemdziesiąt stopni. Tak było również tym razem.

Przyznam się, że końcówka mnie zaskoczyła. Zupełnie nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Czułam się tym bardziej zaskoczona, gdyż wątek tam wprowadzony w pewnej mierze dotyczy mnie, a nie tyle mnie, co mojej rodziny. Napisałabym więcej na ten temat, ale niestety nie mogę, ponieważ to znacznie by zdradziło fabułę, a przecież nie chciałabym Wam zepsuć przyjemności z lektury.

Co jak co, ale trzeba przyznać, że Nicolas Sparks umie poruszać czytelników. To historia, w której wielką wagę odgrywa podążanie za swoimi marzeniami, czasami warto posłuchać serca, a nie kierować się wyłącznie rozumem. To też historia o rodzinie. Każdy ma za sobą bagaż doświadczeń, lepsze lub gorsze stosunki z krewnymi i trzyma coś w przysłowiowej szafie. Czasami wstydzimy się swojego pochodzenia, nadopiekuńczych rodziców, choroby, ale prawda jest taka, że rodziny się nie wybiera.

Myślę, że ta pozycja będzie idealna dla fanów twórczości Sparksa oraz dla miłośników gatunku, choć muszę przyznać, że podczas lektury, miałam uczucie, jakoby ta historia była nieco inna od pozostałych, jakby zmienił się styl autora, ale to tylko moje subiektywne odczucia.

Trudno mi uwierzyć, że kiedyś nie lubiłam powieści autora. Przeczytałam dwie, które faktycznie nie bardzo przypadły mi do gustu i na pewien czas odpuściłam a później trafiłam na "Najdłuższą podróż" i całkowicie zmieniłam swoje nastawienie. Każda kolejna, nowa historia Sparksa chwytała mnie już za serce i nie pozostawiała obojętną na losy bohaterów, więc wcale nie zdziwił mnie fakt, że "Kraina marzeń" porwała mnie na wiele wyjątkowych, niezapomnianych godzin.

Autor w piękny sposób pisze o prozie życia. Jego powieści są szczere, ponieważ oparte na płynącej z każdej strony prawdzie a fabułę bez problemu potrafimy przełożyć na nasze realne otoczenie. Sparks sięga po problemy z którymi mierzymy się na co dzień, nie boi się pisać o śmierci, smutku, stracie i drugich szansach a dzięki temu czytelnik jeszcze mocniej angażuje się we wszystko co dotyczy bohaterów, ponieważ łączymy się z nimi w pokonywaniu wszelkich przeciwności. W nowej książce autora również nie zabrakło dramatu, który był machiną napędową akcji, ale to od czego wszystko się zaczęło było jedynie wstępem do zachodzących zmian.

Colby Mills marzył o zawodowej karierze muzyka. Niestety los miał dla niego inne plany. Po nagłej śmierci wujka Colby uciekł na Florydę, gdzie poznał intrygującą kobietę całkowicie odmieniającą jego życie. Morgan Lee chce wyjechać do Nashville i tam zrobić karierę piosenkarki. Beverly z kilkuletnim synkiem u boku ucieka od męża tyrana i nie oczekuje od życia niczego poza poczuciem bezpieczeństwa. Trójka bohaterów spotka się w przełomowym dla siebie punkcie i chociaż ich losy bardzo będą się od siebie różniły to połączy ich determinacja, marzenia oraz udzielane sobie wsprcie.

Przyznaję, że najbardziej intrygowały mnie losy Beverly, ale tak naprawdę cała trójka bohaterów zasługuje na uwagę. Ich historia naznaczona była trudami do pokonania, prywatnymi tragediami oraz przełamywaniem własnych słabości, więc wielu czytelników znajdzie tutaj możliwość do utożsamienia się z wybraną trójką a sama ich opowieść pełna wiary w lepsze jutro, pojawiającej się w tle miłości czy niezachwianego rodzicielstwa po prostu chwyta za serce. Nie jest to klasyczne wydanie Sparksa, który wyjątkowo podąża drogą bardziej obyczajową aniżeli romantyczną, nigdzie się nie spieszy i skupia na tu i teraz, ale melancholia, nostalgia oraz różnorodne emocje dodawały kolorytu, pozwalając z przyjemnością przerzucać kolejne strony.

"Kraina marzeń" to przepiękna, spokojna lektura o tym, by w życiu zawsze podążać za marzeniami. Pozostawiając za sobą wszelkie zmartwienia, ucząc się na błędach i wyciągając odpowiednie wnioski trójka bohaterów wyruszyła ku przygodzie, która całkowicie ich odmieniła. Z przyjemnością zaangażowałam się w losy postaci i po raz kolejny doceniłam prozę autora. Nicholas Sparks pokazał, że warto walczyć, chwytając za serce i pozostawiając obraz bohaterów w mojej pamięci na długi, długi czas.

Colby Mills wybrał się na Florydę, aby odpocząć od co dziennych obowiązków na farmie i grać wieczorami w miejscowym klubie. Na wakacjach poznaje Morgan, która planuje rozpocząć karierę muzyczną.

Beverly zabiera syna i razem z nim ucieka od męża tyrana.

Uwielbiam pióro Nicholasa Sparksa przez które się wręcz płynie! Autor tym razem stworzył dwie zupełnie różne historie, które każda z nich wywołuje całkiem inne emocje. Dzięki opowieści Colby'ego dowiadujemy się jak wygląda życie na farmie. Mężczyzna uwielbia tworzyć muzykę, pisać własne teksty i właśnie wspólna pasja połączyła go z Morgan. Jest to całkowicie lekka i zarazem piękna wakacyjna historia. Z łatwością poczułam ten letni klimat i przeniosłam się na wspaniałą Florydę i razem z bohaterami zwiedzałam jej zakątki, a to wszystko w otoczeniu muzyki. Colby oraz Morgan byli bardzo sympatyczni, szybko się z nimi polubiłam i trzymałam za nich kciuki ciekawa jak rozwinie się ich relacja i co będzie z nimi dalej po tym jak każde wróci w swoją stronę.

Natomiast poznając historię Beverly czułam napięcie, wielokrotnie przechodziły mnie ciarki oraz strach, bałam się o dobro jej i jej syna. Kobieta była godna podziwu i jest to kolejna postać, która pokazuje, że matka kocha najbardziej i jest w stanie poświęcić wszystko dla bezpieczeństwa oraz szczęścia swojego dziecka.

Podczas czytania całej książki zastanawiałam się, co łączy ze sobą te dwie opowieści, bo coś w końcu musi, a pomysłu nie miałam żadnego. Nic się nie domyślałam i dlatego zakończenie ogromnie mnie zaskoczyło, ale również poruszyło, autor rozegrał to po mistrzowsku. Polecam!

Nicholas Sparks to z całą pewnością mój ulubiony autor jeżeli chodzi o wyciskacze łez. Każda z jego książek to taka perełka i nie mogło być inaczej z „Kainą marzeń”.

Jest to historia pełna wzruszeń, miłości, ale i oczywiście ciężkich tematów. Jednak spokojnie, bo natłok wydarzeń nie przygniata czytelnika. Tutaj wszystko pięknie ze sobą współgra jak cudowna melodia płynąca prosto z serca.

Akcja książki toczy się dwutorowo. Z jednej strony poznajmy młodego chłopaka, który chce spełniać swoje marzenia i wyjeżdża na Florydę i poznaje utalentowaną Megan. Natomiast z drugiej wraz z Beverly i jej synkiem uciekamy z domu zabierając wyłącznie kilka najpotrzebniejszych rzeczy. Nie będę ukrywać, że to właśnie ta druga historia bardziej mi się spodobała. Ogromnie martwiłam się o kobietę i jej synka. Czytając ich historię czułam ogromny niepokój i dreszczyk emocji. Oczywiście oba wątki się ze sobą łączą tworząc przepiękną całość, która porusza w czytelniku ogrom emocji. Poznając zakończenie czuć początkowo szok, ale zaraz później przychodzi całe morze łez. Wszystko dlatego, że ta historia ma bardzo głębokie drugie dno, które zmusza nas do zatrzymania i spojrzenia, że życie pisze dla nas przeróżne scenariusze i nie warto robić wyłącznie tego czego oczekują od nas inni. Oczywiście nie myślcie, że są tu wyłącznie łzawe historyjki. Na powieści tej można się także dobrze pośmiać i ubawić, bo całość ma smak słodko-gorzki, gdzie dobro miesza się ze złem, miłość z tragedią, a szczęście z nieszczęściem.

„Moje logicznie myślące „ja” wie, że to, czego pragniemy, nie ma nic wspólnego z tym, co zwykle przypada nam w udziale.”

„Kraina marzeń” to powieść, która kupiła mnie swoją cukierkową okładką i piękną zawartością. Jak wskazuje sam tytuł mówi o krainie marzeń i odwadze do ich realizacji. Jest to książka romantyczna, życiowa i przede wszystkim chwytająca za serce. Czyli ma wszystko co kocham w takich pozycjach. Cudowne jest to jak autor sprawia, że czytelnik skłania się do przemyśleń nad swoim życiem i tego, czy robimy coś bo sami tego chcemy czy dlatego, że oczekują tego od nas inni. Cudowna książka!

No takiego Nicholasa Sparksa to ja się nie spodziewałam! “Kraina marzeń” to dwie historie, które już bardziej nie mogłyby się od siebie różnić. Czy mają jakiś punkt wspólny? Oczywiście! Ale by dowiedzieć się, co nim jest, musicie przeczytać tę niesamowitą książkę. Opowieść Colby’ego jest lekka i letnia. I choć za oknem ponuro, jej klimat był tak wyczuwalny, że z łatwością przeniosłam się na piaszczystą plażę, by poczuć cieplutki powiew wiatru. Totalnym przeciwieństwem okazało się życie Beverly. Czytając rozdziały z jej perspektywy, czułam niepokój i strach. A jeśli o rozdziałach mowa to bardzo mi się podobało, że były krótkie. Nie przepadam za takimi, które ciągną się w nieskończoność, nie lubię przerywać ich w połowie (a przecież bobas nie poczeka, aż mama skończy czytać). Fabuła przypadła mi do gustu, jednak nie była mocno zaskakująca. Myślę, że historie romantyczne takie po prostu są, że szybko domyślamy się, w jakim kierunku zmierzają. Trochę inaczej było z mroczniejszą stroną “Krainy marzeń”, choć jako fanka thrillerów psychologicznych, w którymś momencie zorientowałam się, jak wszystko się ze sobą łączy. Fajnie to sobie autor wykombinował, nie ma co! Książkę czyta się szybko, jest bardzo emocjonalna, trzyma w napięciu i jednocześnie otula. Zakończenie jest urocze i na tyle wzruszające, że w oku zakręciła mi się łezka! Nie ma niedopowiedzeń, wszystkie elementy układanki wskakują na swoje miejsce. Uśmiechałam się z rozczuleniem, gdy dotarłam do końca lektury. To chyba wystarczający znak, że warto po nią sięgnąć, prawda?

Czy wrócił stary, dobry Sparks? Romatyczny, życiowy i chwytający za serce? Tak! Najnowsza powieść autora to historia bliższa tym powieściom, które pamiętamy do tej pory.

Jest to historia, która zawiera w sobie dużo mądrości, chociaż nie obejdzie się bez błędów młodości. Tym razem to trójka bohaterów stanie przed życiowymi wyborami, bo każde z nich chce od życia czegoś więcej. Akcja toczy się dwutorowo, przez co mamy idealne rozeznanie się w fabule tej powieści. A ta wciąga jak najlepszy thriller, mimo że jest to opowieść która mogła zdarzyć się tuż obok nas. Życiowa, wzruszająca i piękna w swej prostocie. Stawia przed nami moralny dylemat i zmusza do zastanowienia.

To powieść idealna dla fanów autora, uczuciowych dusz i wielbicieli angażujących książek. Wielki powrót mistrza romantycznych historii.

𝒏𝒊𝒆 𝒛𝒂𝒘𝒔𝒛𝒆 𝒔𝒂𝒎𝒊 𝒘𝒚𝒃𝒊𝒆𝒓𝒂𝒎𝒚 𝒔𝒄𝒊𝒆𝒛𝒌𝒊 𝒛𝒚𝒄𝒊𝒐𝒘𝒆; 𝒄𝒛𝒂𝒔𝒂𝒎𝒊 𝒕𝒐 𝒐𝒏𝒆 𝒘𝒚𝒃𝒊𝒆𝒓𝒂𝒋𝒂 𝒏𝒂𝒔

Dmuchawce lekko unoszą się na wietrze lecąc w strony, w które niesie je wiatr niczym marzenia, które snuje człowiek. Mowią "marzenia są po to, aby je spełniać", jednak mimo wszelkich prob nie zawsze wszystko idzie po naszej myśli. Czasem życie tak kieruje ścieżkami, że to czego pragniemy oddała się niczym pobudka z pięknego snu i pomimo wszelkich starań, czy chęci trzeba po prostu odpuścić, odłożyć marzenia i skupić się na tym, co jest tu i teraz.

Nicholas Sparks dla mnie jest mistrzem jeśli chodzi o książki, które otulają człowieka, przenikają, wywołują emocje czy skłaniają do głębszych refleksji, ale jest też mistrzem jeśli chodzi o tworzenie nieszablonowych relacji ludzkich, ukazując tak różne oblicza miłości. Miłości, która czasem jest cicha, a spełniona - a czasem wielka, szalona, pełna uniesień i niestety, ale obdarta przez życie, zostawiająca złamane serce. W przypadku "Krainy marzeń" autor serwuje nam, aż trójkę różniących się od siebie bohaterów, którzy znajdują się na zupełnie innych etapach życia, a jednocześnie ich ścieżki biegną tak, że w pewnym momencie te drogi się przecinają.

Colby robiąc sobie przerwę od pracy na farmie wyjeżdża na "wakacje" na Florydę, gdzie ma okazję realizować swoją pasję i jednocześnie porzucone marzenie o śpiewaniu. Ten krótki czas oddaje muzyce, by choć odrobinę poczuć namiastkę tego, co porzucił. To tutaj też poznaje Morgan, która przyjechała na Florydę z koleżankami, aby odpocząć po intensywnym okresie, a jednocześnie przed wkroczeniem na ścieżkę, która ma ją zaprowadzić do spełnienia marzeń, związanych z karierą piosenkarki. On porzucił swoje marzenia, ona dąży do realizacji własnych pragnień. Jest też trzecia bohaterka Baverly, która zmuszona jest uciekać z synem od męża tyrana. Pozbawiona pieniędzy walczy, o lepsze życia dla siebie i swojego dziecka, jednak czy decyzja przez nią podjęta zapewni im szczęście oraz spokój? A może strach już zawsze bedzie kładł się cieniem na ich życiu?

Muszę przyznać, że bylam zaintrygowana fabułą, pomysłem autora jak i odkryciem, co łączy trójkę tych bohaterów. Czułam się zagubiona, bo kompletnie nie wiedziałam, w jaka stronę idzie ta historia, a jednocześnie autor wzbudził moją ciekawość. Nicholas Sparks wie, jak "pociągać za pióro", aby grać na uczuciach czytelnika i wychodzi mu to świetnie! Nie spodziewałam się takiej historii, takiego rozwiązania tej relacji bohaterów. Jestem pod wrażeniem kreacji postaci, fabuły, ale i tego jak umiejętnie autor połączył z jednej strony lekką historię młodych ludzi pełnych marzeń, pojawiających się uczuć, a z drugiej jak dodał do tego opowieść pełną strachu, emocji, wzruszenia, walki. Po prostu wow! To trochę jakby wybrać się na rollercoaster, gdzie krętymi ścieżkami zaliczamy te chwile oddechu, aby za chwilę z przerażenia krzyczeć z całych sił.

"Kraina marzeń" to niezwykła, poruszająca opowieść slodko- gorzka, gdzie miłość przeplata się ze strachem, gdzie radość miesza się z troską i smutkiem, gdzie z jednej strony są drzwi za którymi zamykane są marzenia, a z drugiej ktoś otwiera je, aby zawalczyć o ich spełnienie. To cudowna opowieść, w której poruszane są trudne tematy w sposób nieoczywisty, zaskakujący. Nicholas Sparks ukazuje, że "kraina marzeń" istnieje, ale to od nas zależy czy odważymy się, aby do niej wejść. Zdecydowanie jest to książka po ktorą warto sięgnąć.

Jeśli obserwujecie mój profil to zapewne wiecie, że jestem oddaną wielbicielką twórczości pana Sparksa. Jest to chyba jedyny autor, którego sumiennie czytam każdą kolejną książkę, bo najzwyczajniej w świecie każda jego książka mi się podoba. Owszem są może dwa czy trzy tytuły, które podobają mi się mniej. Mam też oczywiście kilka, które wprost ubóstwiam i Kraina Marzeń chyba dołączy do tej listy.

Ostatnio dużo ciężej znaleźć mi czas na czytanie, ale i siły (to pewnie przez to niewysypianie się przy małym dziecku - kto by pomyślał 🙈). Jednak Krainę pochłonęłam w zaledwie 3 dni co naprawdę już bardzo dawno nie zdarzyło mi się z żadną książką. Nie mogłam się oderwać. Wyrywałam każdą chwilę by czytać dalej i poznawać dalsze losy bohaterów.

Tym razem mamy do czynienia z dwiema różnymi historiami. Książka podzielona jest na części, na zmianę poznajemy historię Colby’ego - 25 letniego muzyka/farmera i Beverly - kobiety uciekającej z dzieckiem przed znęcającym się nad nią mężem. Obydwie historie są mocno wciągające, chociaż zdecydowanie różnią się od siebie zwłaszcza na poziomie emocjonalnym. Historię Beverly dużo mocniej przeżywałam, bałam się o nią i małego Tommiego, trzymałam kciuki, by ich oprawcy nie udało się ich odnależć. Natomiast przy historii Colby’ego i Morgan można sobie odetchnąć, pomarzyć, poczuć wakacyjne flow, zwłaszcza, ze akcja dzieje się na Florydzie. Oczywiście nie jest tak do końca sielankowo. Na dwójkę młodych, zakochanych ludzi czeka za rogiem dość wyboista ścieżka. Zaskakujące jest to, że losy tych bohaterów na koniec splatają się ze sobą w dość nieoczekiwany sposób.

Książka godna polecenia na coraz to chłodniejsze wieczory.

O tym, że Nicholas Sparks swoimi powieściami zawładnął milionami kobiecych serc na całym świecie wiemy już od dawna. A ja mimo, iż obejrzałam wszystkie zekranizowane jego powieści, z piórem autora spotkałam się dopiero po raz drugi. A jak to jest u Was? Znacie książki autora, czy tak jak ja widzieliście tylko ich ekranizację?

„Kraina marzeń” to powieść, w której przecinają się losy dwójki zupełnie od siebie różnych osób. Ich przeżycia dostarczają nam odmiennych wrażeń. Czytając zastanawiamy się co tak naprawdę te historie mają ze sobą wspólnego, co właściwie je ze sobą łączy? Okazuje się, że wiele, ale o tym musicie przekonać się sami.

Sentymentalny czytelnik odnajdzie w tej historii emocje, które z trudem będzie mógł opanować. Ich ogrom i różnorodność sprawi, że odbiorca zaangażuje się w tę powieść całkowicie, że czytając ją będzie miał naprzemiennie łzy wzruszenia i uśmiech na twarzy.

Książka niewątpliwie wzruszy i przeniesie czytelnika w świat miłości, gdzie dokonywane wybory nie zawsze są zgodne z tym, co dyktuje serce. Miłośnicy autora i opowieści o miłości będą usatysfakcjonowani. Piękna, wzruszająca opowieść, którą z czystym sercem polecam każdemu czytelnikowi bez względu na wiek. Przeczytajcie i przekonajcie się jakie emocje tym razem zafundował nam czytelnikom Nicholas Sparks. Ja tymczasem czekam na ekranizację tej historii.

Colby Mills od zawsze marzył o karierze muzycznej. Los postawił przed nim jednak nieco inne zadania. Po śmierci wuja, to właśnie na niego spadł obowiązek opieki nad ciotką, siostrą i farmą. Jeden wyjazd na Florydę i przypadkowo spotkana dziewczyna zmieni nastawienie mężczyzny co do dalszego życia.

Morgan Lee, to córka cenionych lekarzy. Chociaż rodzice już dawno zaplanowali jej przyszłość, ona ma jednak inne plany i marzenia. Po wakacjach na które wybrała się z przyjaciółkami, chce rozpocząć karierę piosenkarki.

Beverly, to przede wszystkim kochająca matka. Życie nie było dla niej łaskawe. Okrucieństwo męża się nasila, a ona podejmuje decyzję o ucieczce. W tej podróży towarzyszy jej synek, który jak ona, już nie raz poznał złość ojca.

Choć tę trójkę dzieli wszystko, łączy ich niezachwiana wiara w marzenia i lepsze jutro. Los niespodziewanie krzyżuje ich drogi, prowadząc ku nowej rzeczywistości.

„Kraina marzeń” to piękna historia o prawdziwej miłości, poświęceniu i oddaniu drugiemu człowiekowi. Przez książki Nicholasa Sparksa się płynie. Czasami ta podróż jest bardzo przyjemna, relaksująca i otulająca serca czytelnika. Innym razem zostajemy sami, w małej łodzi na środku oceanu w czasie największego sztormu. Ta zmienność emocji może wydawać się męcząca, jednak to właśnie ona nadaje książce prawdziwej autentyczności.

Chociaż nie jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, czuję się zaskoczona poruszaną tematyką. Oprócz historii miłosnej, mamy walkę o marzenia, o lepsze jutro, o drugiego człowieka i w końcu o siebie samego.

Jeżeli jeszcze nie znacie najnowszej książki autora, bardzo zachęcam Was do lektury tej pięknej i wartościowej historii.

Czasami mamy wrażenie, że nasze życie jest ciągłym pasmem nieszczęść, że za plecami rozlega się złośliwy chichot losu. I faktycznie, są ludzie, którzy wydają się być szczególnie doświadczeni przez los, którzy dostają niezłe cięgi od niego, mimo iż nikomu nie wyrządzili żadnej krzywdy. A mimo tego spadają na nich różne problemy, kataklizmy i wszystko, co pojawia się na ich drodze, generuje problemy.

Colby Mills jest właśnie takim człowiekiem, który całe życie musi mierzyć się z wyzwaniami, który na swoich barkach niesie wielki ciężar, związany zarówno ze swoją przeszłością, jak i z oczekiwaniami wobec niego. Wraz z siostrą Paige przeżyli wstrząs po samobójczej śmierci matki, zmuszeni byli też całkowicie zmienić swoje życie przenosząc się na farmę prowadzoną przez ich wujostwo. Mimo iż niemal zupełnie obcy ludzie, bezdzietne małżeństwo, zechcieli otoczyć ich opieką, to tak naprawdę do końca nie zdawali sobie sprawy, co to znaczy wychowywać dwie sieroty, w tym zbuntowaną nastolatkę. Mieli też farmę, która wymagała pełnego oddania i tak naprawdę nie pozostawało im już zbyt wiele czasu na doglądanie nowych mieszkańców. Dlatego tak naprawdę, mimo iż wujostwo zawsze było im przychylne, to Paige wychowywała Colby`ego. Ten z każdym rokiem coraz bardziej wsiąkał w farmę, pracował na niej z poświęceniem, choć jego prawdziwym marzeniem zawsze była muzyka.

Po śmierci wujka, kiedy zmuszony był przejąć zarządzanie majątkiem, na pasję nie pozostawało już wiele czasu. Szczególnie, że interes chylił się ku upadkowi i trzeba było niemal całkowitej zmiany profilu działalności, by uchronić się przed sprzedażą farmy. Chociaż Colby to właśnie początkowo ciotce proponował, jednak dla niej ziemia była całym życiem i nie wyobrażała sobie, by mogła zostawić to wszystko, na co z mężem tak ciężko pracowali. Teraz, po kilku latach ciężkiej pracy, Colby nareszcie mógł sobie pozwolić na małe wakacje na zachodnim wybrzeżu Florydy. Wakacje tym wspanialsze, że miały być związane również z występami, a pisanie piosenek i aplauz widowni uświadomiły mężczyźnie, że życie nie kończy się na farmie, zaś muzyka jest tym, co naprawdę kocha.

Nie tylko Colby daje się porwać muzyce. Z nią swoją przyszłość pragnie związać również Morgan Lee, absolwentka wokalistyki, córka zamożnych lekarzy. Wychowana w sielskich warunkach nieustannie czuje na sobie presję związaną z oczekiwaniami rodziców, ale i troską o nią. W dzieciństwie bowiem była bardzo chora, a jednocześnie przytłoczona parasolem ochronnym, jaki matka i ojciec nad nią roztoczyli. Jednak to właśnie dzięki chorobie poznała taniec, a następnie śpiew i to, co stało się jej pasją, wkrótce przerodziło się w plan na życie. Wyjazd na Florydę z przyjaciółkami, a zarazem towarzyszkami z zespołu tanecznego, miał być nagrodą za przedterminowo ukończone studia. Nie sądziła nawet, że nie tylko stanie się trampoliną do sukcesu, ale również …., że spotka tam miłość.

Mimo iż historie Colby`ego i Morgan są odmienne, że wychowali się w różnych środowiskach, że ich status materialny jest zupełnie różny, podobnie jak – mimo zbliżonego wieku – etap życia, to jednak połączyła ich miłość. Również ta do muzyki, bowiem zaczęli wspólnie tworzyć, nadając utworom nową jakość. Jednak plany Morgan, czyli wyjazd do Nashville, gdzie planowała zacząć utrzymywać się z muzyki, nijak miały się do życia prowadzonego przez mężczyznę. On był odpowiedzialny za farmę i jej pracowników, za ciotkę i nie mógł tak po prostu wszystkiego rzucić. Nawet dla miłości. A choć początkowo rozważał wyjazd wraz z Morgan, to choroba ciotki boleśnie uświadomiła mu, że jego miejsce jest na farmie. Poza tym, musi spłacić dług wobec kogoś jeszcze …

Co wspólnego z historią tej pary młodych, zakochanych ludzi, stojących przed trudnym wyborem, ma opowieść o Beverly, zalęknionej matce i żyjącej dotąd w toksycznym, przemocowym związku kobiecie? Czy uda jej się wraz z synem uciec przez agresją męża? I w jaki sposób jej losy wpłyną na Morgan i Colby`ego? Przekonamy się o tym w pięknej i jak zwykle zaskakującej powieści pt. „Kraina Marzeń”. Nicholas Sparks jak zwykle udowodnił swój talent do tworzenia skomplikowanych historii miłosnych z drugim dnem, ukazujących ciemną stronę życia i problemy, z którymi niektórzy z nas muszą się mierzyć. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros książka to prawdziwa gratka nie tylko dla miłośników gatunku, ale i dla wszystkich, którzy cenią sobie dobrze opowiedziane historie. To bowiem nie tylko książka o miłości, ale i o chorobie, zaczynaniu wszystkiego od nowa, a także o marzeniach, które – jak się okazuje– mogą spełnić się w najmniej spodziewanym momencie.

„Kraina marzeń” to jedna z tych historii, w których natłok wydarzeń nie przygniata czytelnika, a liczbę głównych bohaterów można policzyć zaledwie na palcach jednej dłoni. W dodatku słucha się rewelacyjnie. Dlatego też jeśli nie mieliście jeszcze okazji polubić się z audiobookami, to ta historia będzie na początek jak znalazł.

Miłość, nadzieja, pasja, choroba to główne tematy, o których traktuje Nicholas Sparks w swojej najnowszej książce. Akcja „Krainy marzeń” toczy się dwutorowo. Z jednej strony poznajemy młodego mężczyznę, który celem oderwania się od codziennych trosk wyjeżdża na Florydę, gdzie poznaje piękną i utalentowaną Morgan, która marzy o karierze muzycznej. Z drugiej, towarzyszymy tajemniczej kobiecie, która wraz z synem ucieka z domu, zabierając ze sobą zaledwie kilka najbardziej potrzebnych rzeczy. Tutaj czuć nutkę niepokoju i dreszczyku emocji. Nie byłabym sobą gdybym nie napisała, że to właśnie ta druga opowieść bardziej przypadła do gustu mojej kryminalnej duszy. Choć w pewnym momencie domyśliłam się w jaki sposób łączą się te dwa wątki, zresztą odnoszę wrażenie, że taki był też zamysł autora, to finalnie dałam się zupełnie zaskoczyć. Okazuje się bowiem, że ta historia ma drugie, głębsze dno, które skłania nas by chwilę przystanąć i uświadomić sobie, że czasami życie pisze dla nas różne scenariusze. Na pocieszenie dodam, że zakończenie finalnie maluje także uśmiech na twarzy czytelnika.

Łap marzenia! Goń je niczym wielobarwne motyle, które choć tak delikatne i ulotne, zachwycają i dopóki istnieją, wciąż jest nadzieja, że uda się je schwytać. Kiedy jesteśmy młodzi marzenia wydają się nam bardziej realne. Mamy poczucie, że cały świat stoi przed nami otworem, że wystarczy tylko się odważyć, aby osiągnąć to, czego tak bardzo pragniemy. Wielu z nas się to udaje. Jednak są i tacy, którzy swoje marzenia muszą schować do przysłowiowej kieszeni, bowiem obowiązki i poczucie odpowiedzialności za osoby im najbliższe stawiają na pierwszym miejscu…

„Kraina marzeń” to powieść, której akcja rozwija się niespiesznie. I dobrze! Zwłaszcza w części dotyczącej Colbye’go i Morgan potrzebowałam takiego fabularnego slow motion. Polubiłam tych bohaterów od pierwszych stron, a ich losy na myśl przywodziły mi własną młodość. Pierwsze zauroczenie, beztroska, otwartość na ludzi i świat, który ma wszak tak wiele do zaoferowania. I tą młodzieńczą ufność w lepsze jutro i przyszłość, która ułoży się tak, jak tego oczekujemy, udało się oddać autorowi w nowej powieści. Mimowolnie uśmiechałam się, zupełnie tak, jakbym dzieliła z tym dwojgiem ludzi emocje. Jakbym czuła ich ekscytację i wypełniającą ich po brzegi radość z tego, co robią. Z pasji, która ich uskrzydla i przybliża do… krainy marzeń. Jednak cieniem na tej beztrosce kładła się cały czas historia Beverly, która ucieka z małym synkiem od męża tyrana. Żyjąca w permanentnym strachu kobieta wzbudza w nas współczucie. Kobieta, która cały czas czuła oddech przeszłości na plecach, nie mogąc pozbyć się wrażenia, że nie jest bezpieczna. Były momenty, w których aż chciałam ją przytulić, wyciągnąć do niej pomocną dłoń, której tak bardzo potrzebowała… I cały czas w trakcie lektury zastanawiałam się, co tych troje ludzi ma ze sobą wspólnego? Zupełnie inne światy, całkowicie inna przeszłość i życiowe doświadczenia, a jednak podskórnie czułam, że ich ścieżki się przetną w zupełnie nieoczekiwanym momencie. I tak właśnie się stało…

Nowa powieść Sparksa jest emocjonalną sinusoidą. Z jednej strony przeżywamy dzięki niej drugą młodość, przypominają nam się nasze własne marzenia z tamtego okresu, w które tak bardzo wierzyliśmy, po które chcieliśmy sięgnąć i byliśmy przekonani, że wszystko jest możliwe. Z drugiej strony, czujemy na gardle zaciskającą się dłoń wzruszenia, kiedy pochylamy się nad losem kobiety, którą strach prowadził w niebezpieczne obszary, którą przepełniała chęć ucieczki od rzeczywistości. Ta opowieść jest jak jazda samochodem. Najpierw udajemy się na spokojną przejażdżkę, wiatr rozwiewa nasze włosy, a my beztrosko spoglądamy przed siebie. Nagle na niebo nadciągają ciemne chmury, przeszywa je błyskawica i toniemy w strugach deszczu. A mimo to jedziemy dalej, bo jesteśmy tak bardzo ciekawi, dokąd prowadzi nas ta droga. I muszę przyznać, że na rozwidleniu czeka nas rozwiązanie, którego poniekąd się spodziewaliśmy, na które czekaliśmy, a mimo to nas ciągnęło w tamtym kierunku. I kiedy już myślimy, że to koniec przejażdżki, że już wszystkie wątki zostały ze sobą splecione, autor serwuje nam… Ale tego już nie zdradzę, sami musicie się przekonać, czy droga, którą podążaliśmy podczas lektury, prowadzi do krainy marzeń.

Podsumowując:

Nowa powieść Nicholasa Sparksa to historia, która poruszyła mnie do głębi z różnych powodów. Przesiąknięta wiarą w marzenia, choć niepozbawiona gorzkiego racjonalizmu. To opowieść o miłości, która uskrzydla, która może stać się nieoczekiwanym zwrotem w naszym życiu, jeśli tylko zdecydujemy się na to, aby dać jej szansę rozkwitnąć. To także powieść o tym, by bez względu na to, z czym zmagamy się na co dzień, nie stracić wiary w to, że jeszcze będzie pięknie. Że nigdy nie jest za późno na to, by spełniać swoje pragnienia, by wykorzystać szansę zesłaną nam przez los. Nawet jeśli wszystko świadczy przeciwko naszym planom. Każdy z nas powinien z odwagą i wiarą podążać do własnej… krainy marzeń

Nicholasa Sparksa zna prawie każdy czytelnik. Każde jego dzieło to wyśmienita perełka. I tak samo jest z jego najnowszą powieścią.

"Kraina marzeń" to dosłownie spełnianie marzeń, bardzo przewrotna historia, miłość, zwroty akcji, ciężka choroba i oczywiście muzyka prosto z serca.

W tej powieści znalazłam trójkę różnorodnych bohaterów.

Pierwszym z nich jest młody chłopak Colby Mills. Marzy o karierze muzycznej. Tworzy własne utwory. Jego głównym zajęciem jest zajmowanie się farmą wujostwa. Nie chce zostawić farmy na głowie swojej siostry i ciotki. Nie chce spełniać swoich marzeń kosztem swojej rodziny. Czy dobrze robi?

Drugą bohaterką jest Morgan Lee. Dziewczyna jest córką znanych, cenionych i wpływowych lekarzy. Ta bohaterka realizuje swoje marzenia i nie patrzy na to, czego oczekują od niej rodzice. Chce być piosenkarką. Ma idealny głos. Czy spełni wszystkie swoje marzenia?

Trzecią bohaterką jest Beverly. Bardzo bałam się o nią i jej synka. Dziewczyna boi się swojego męża kata i tyrana. Zabrała ich wspólnego synka i z nim uciekła. Co chwile zmienia miejsce zamieszkania. Przebiera się, żeby nie zostać rozpoznana. Wie, że mąż ją ściga. Beverly popada w paranoje. Każdego człowieka podejrzewa, o to, że wie, co ona zrobiła. Czasami przerażało mnie jej zachowanie. Nie mogłam pojąć jej dziwnego zachowania. Obawiała się, że jak tylko mąż ją odnajdzie, to wsadzi ją do więzienia za uprowadzenie dziecka albo po prostu ją zabije. Poznając zakończenie tej historii, po pierwsze przeżyłam ogromny szok, po drugie wylałam morze łez. Nicholasie Sparksie, tak się nie robi swoim czytelnikom. Brawo za to zaskoczenie, tego się nie spodziewałam.

Zachęcam do przeczytania tej emocjonującej historii. Jestem zadowolona z tej powieści. Nicholas Sparks sprawił, że się pośmiałam, popłakałam i doznałam czytelniczego zawału. Jeżeli chcecie doznać podobnych wrażeń, to koniecznie przeczytajcie "Krainę marzeń". Od razu muszę się wam do czegoś przyznać. Po tę książkę będę często sięgała. Jest słodka i gorzka. Tutaj dobro miesza się ze złem, szczęście z nieszczęściem, a miłość z tragedią. Niektórzy bohaterowie idą za głosem serca, a inni robią to, co im podpowiada rozum.

Morał z tej historii taki, że warto w życiu być sobą i dążyć do spełniania swoich marzeń, a nie robić tylko to, czego oczekują od nas inni.

Poczytajcie "Krainę marzeń" i zastanówcie się, czy warto być jak Colby, uległym innym czy lepiej realizować swoje plany i marzenia tak jak Morgan.

Ups... Zapomniałam wam wspomnieć, ta dwójka przez przypadek wpadnie na siebie. Podobno w życiu nie ma przypadków. Nazwijmy to, że los tak chciał. Tylko należy pamiętać, że los raz daje, a raz zabiera.

Żyjcie zgodnie z waszym sumieniem, a nie z sumieniem innych.

Ps.

Popatrzcie na okładkę, jest taka cudowna, cukierkowa i sprawia, że nie można oderwać od niej wzroku. Zgadzacie się ze mną?

Idealna historia na długie wieczory.

Z czystym sercem polecam "Krainę marzeń", mommy_and_books.

Nicholas Sparks tworzy naprawdę życiowe historie. W ostatnim czasie postanowiłam skusić się na ,,Jedno życzenie" jego autorstwa.

Głównymi bohaterami tego wydania są Colby oraz Beverly. Mężczyzna zajmował się muzyką, farmą i siostrą. Na wyjeździe poznał kobietę, z którą miło spędzał czas. Beverly z kolei miała obawę związaną z tym, że odnajdzie ją mąż przed którym uciekała. W jaki sposób te dwie linie fabularne mogły się połączyć?

Mimo poruszenia trudnej tematyki, jaką jest prześladowanie głównej bohaterki powieść czyta się niezwykle lekko. Jest ona napisana lekkim językiem, większość fabuły skupia się na prowadzeniu narracji z męskiego i kobiecego punktu widzenia głównych bohaterów.

Nicholas Sparks pisze o kobietach, uczuciach przede wszystkim dla kobiet, choć pewnie mężczyźni także mogą z ciekawości sięgać po jego pozycje. Jest to jedna z tych książek, które przeczytałam błyskawicznie, bo była bardzo ciekawa jej zakończenia. Kolejne strony zmieniają się z prędkością światła, a akcja nie zwalnia ani na moment.

Malutkim minusikiem jest, przynajmniej w moim przypadku, zbyt wczesne domyślenie się ostatecznego zakończenia tej historii, jednak nie umniejszyło mi to radości płynącej z lektury tego wydania, które też serdecznie Wam polecam w wolny wieczór.

,,Kraina marzeń" Nicholasa Sparksa to świetna pozycja dla miłośników twórczości autora i lekkich książek, w których poruszane są też ważne i smutne tematy.