Jedna kropla deszczu

Często wspominacie swoje dzieciństwo? Jakie było? Beztroskie czy może pracowite? Mieliście czas na zabawę z rówieśnikami czy może musieliście pomagać rodzicom w domowych obowiązkach? Dlaczego o to pytam? Ponieważ taka refleksja nasunęła mi się po przeczytaniu książki Pani Joanny Szarańskiej "Jedna kropla deszczu".

"Śmierć najbliższych jest jak huragan, w ułamku sekundy unicestwia świat, który znamy. Łamie nawet najtwardsze drzewa".

Jan i Berenika od 50 lat tworzyli zgrane i kochające się małżeństwo. Planowali wspólną podróż śladami ich przeszłości. Niestety Jan nagle umarł. Berenika załamana nagłym odejściem męża wsparcie znalazła we wnuczce Ewie. Ewa była bardzo zżyta z dziadkiem. Laura córka Bereniki nigdy nie miała z matką dobrych relacji. Nie potrafiła okazywać uczuć ani matce, ani córce. Po śmierci ojca postanowiła sprzedać rodzinny dom, cudowne miejsce pełne magicznych, rodzinnych wspomnień. Chcąc wyrwać babcię z marazmu, Ewa postanawia zabrać ją w podróż i spełnić jej marzenie o powrocie do przeszłości. Dla Ewy będzie to odskocznia od codziennych problemów, a dla Bereniki podróż wspomnień. Niektóre z nich kobieta postanawia przekazać wnuczce. Razem odwiedzają miejsca bliskie sercu Bereniki i jej nieżyjącego męża. Ta podróż to swoiste katharsis dla Bereniki. Budzą się wspomnienia nie tylko te dobre. Babcia opowiada Ewie o swoim trudnym dzieciństwie, później o udanym małżeństwie. Ta wędrówka w czasie okazuje się dla Ewy ciekawym doświadczeniem, dowiaduje się o swoich dziadkach do tej pory nieznanych faktów. Ta podróż otwiera jej oczy na wiele kwestii. Z opowiadań babci dowiaduje się, kim byli jej przodkowie. Historia jej rodziny okazuje się bardzo ciekawa i burzliwa. Szkatułka wspomnień wreszcie po latach została otwarta.

"W chwili spotkania człowiek jest dla nas pustą kartką. Początkowo nic o nim nie wiemy, ale z czasem zapisuje się na niej coraz więcej szczegółów".

Ten wyjazd to dla Bereniki silne wzruszenia, które przypominają jej zapach deszczu. Mają różne smaki i odcienie, ale niosą orzeźwienie.

Ta książka to sentymentalno-nostalgiczna wędrówka w przeszłość i w głąb siebie. To wspomnienia, które do tej pory były głęboko ukryte. Bo przecież w życiu nigdy nie jest tylko kolorowo. W każdym związku są dni lepsze i gorsze. Pojawiają się chwile zwątpienia. Ciągle przed czymś uciekamy, lub za czymś gonimy. Nie potrafimy się cieszyć tym, co tu i teraz. Pewnych spraw nie powinniśmy odkładać na później, bo ich czas może nigdy nie nadejść.

"Miłość nie polega na tym, aby wzajemnie sobie się przyglądać, lecz aby patrzeć razem w tym samym kierunku." -Antoine de Saint-Exupery "Mały Książę"

Usiądźcie wygodnie, zaparzcie sobie herbatkę, opatulcie się ciepłym kocem i zanurzcie się w tę urzekającą historię.

Polecam!

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona.

„-Chcę, żebyś się spakowała i przygotowała do drogi. Pojedziesz w sentymentalną podróż, tak jak chciałaś. A ja cię w nią zabiorę!” 📖

„Jednak kropla deszczu” to opowieść o babci Berenice, która zabiera swoją wnuczkę Ewę w podróż, gdzie na nowo chce odwiedzić ważne dla niej i zmarłego męża Janka miejsca. Przy okazji opowiada wnuczce o swojej przeszłości. Pozwól się przenieść do urokliwego Maciejowa, zachwyć się widokiem tatrzańskiej dolinki, wybierz się na przechadzkę wśród sosen. Zobacz, jak teraźniejszość przenika się z przeszłością. I przekonaj się, że los bywa zmienny i nieprzewidywalny.

•• Wyrusz w podróż pełną miłości! ••

Mieliście kiedyś tak, że po przeczytaniu pierwszej strony książki wiedzieliście, że będzie ona całkowicie wyjątkowa. Mnie się to właśnie przytrafiło przy powieści Joanny Szarańskiej „Jedna kropla deszczu”, która była niezwykłe melancholijną, a zarazem niezwykłą opowieścią o miłości, o rodzinie.

Nie jest to lektura z tych, które przeczyta się w mgnieniu oka, aby równie szybko o niej zapomnieć. Nie jest to lektura, której wydarzenia niczym dym rozwiewają się w pamięci, pozostawiając po sobie jedynie pustkę. „Jedna kropla deszczu” to książka bardzo mocna, bardzo wyrazista, poruszająca najczulsze struny wrażliwości, która pozostaje z czytelnikiem na naprawdę długo. Czytanie jej co prawda dostarczyło mi dużo przyjemności, ponieważ całkowicie zatraciłam się w opisanej przez autorkę historii o życiu.

Prawda jest taka, że spędziłam z tą książką naprawdę świetne chwile. Akcja toczy się dosyć szybko i dynamicznie, nie spotkałam się z ani jednym nużącym momentem, w zasadzie przez całą powieść historia utrzymana jest na tym samym poziomie, co bardzo mnie cieszy.

Podsumowując: historia zawarta w książce Joanny Szarańskiej „Jedna kropla deszczu” uświadamia nas, jak bardzo musimy docenić to co mamy i że nie należy czekać na lepsze jutro, bo to jutro może nigdy nie nadejść, tylko należy czerpać z życia wszystko co tylko nam oferuje, a co najważniejsze nie bać się po to sięgnąć, bo to często strach powoduje, że odkładamy wszystko na potem, przesypiając nasze najlepsze chwile, które już mogą się nie powtórzyć. Także czytajcie tę niezwykłą powieść i odnajdźcie w niej sens. Jest wzruszająca i piękna. Musicie ją poznać. ❤️

.

W cudowne barwy otulona okładka książki Joanny Szarańskiej "Jedna kropla deszczu" zachęca by sięgnąć po nią bez zastanowienia. Tak było w moim przypadku i nie żałuję.

Berenika jest kobietą w podeszłym wieku, która od jakiegoś czasu razem ukochanym mężem planowała podróż życia, do miejsc które zachowały się w ich pamięci .

Niestety los chciał inaczej. Janek odszedł na zawsze zostawiając żonę z niezrealizowanymi marzeniami. Przygnębioną babcię potrafi pocieszyć tylko wnuczka Ewa, która chcą ulżyć babci w bólu po stracie męża, organizuje dla niej wymarzoną podróż jednocześnie wyruszając z Bereniką w sentymentalną podróż do ważnych dla dziadków miejsc.

Wycieczka okazuje się ważna dla obu kobiet. Dla Berenika to czas zmierzenia się z przeszłością, powrotu do ważnych życiowych chwil i przeżyć. Dla Ewy to podróż również wgłąb siebie, moment na zrozumienie pewnych spraw a przede wszystkim to czas na wspólne bycie z babcią i na to by zbliżyć się do siebie i poznać się jeszcze bliżej.

"Jedna kropla deszczu" to opowieść o sile miłości , o tym jak wiele potrafi znieść, jak jest cierpliwa i wyrozumiała ...

Głeboka, wzruszająca i budująca historia w której przeszłość w zadziwiający sposób łączy się z teraźniejszością splatając siatkę na której utkane jest życie wielu ludzi.

Berenika wraz z ukochanym mężem Janem planują sentymentalną podróż. Niestety przez śmierć mężczyzny ta nie dochodzi do skutku. Pogrążona w żałobie kobieta wierzy, że jej plany nigdy nie zostaną zrealizowane.

Ewa, wnuczka Bereniki nie chce pozwolić by ukochana babcia pogrążyła się w rozpaczy. W tym celu postanawia zabrać babcię w podróż, którą miała odbyć z dziadkiem. Żadna z nich nie spodziewa się, że ta podróż odmieni życie obu kobiet.

Po Jedną kroplę deszczy sięgnęłam dokładnie pierwszego marca. Dla mnie to data wyjątkowa, bo tego dnia wypadała kolejna rocznica urodzin mojej babuni, Heleny. I chociaż nie ma jej już z nami kilka lat to wciąż są w mojej pamięci rozmowy, które odbyłyśmy. A gawędziarką, gdy się rozkręciła była świetną! Uwielbiałam, gdy opowiadała o swojej młodości. Na słuchaniu i spisywaniu tego, co opowiadała spędziłam wiele godzi. Dlatego dobrze rozumiałam pragnienie Ewy by wraz z babcią wyruszyć w podróż śladami młodości Bereniki i Jana. Dobrze rozumiałam fascynację Ewy opowieściami babci. Wielokrotnie reagowałam podobnie. To sprawiło, że Jedna kropla deszczu stała się mi bliska. Potrafiłam się wczuć w emocje bohaterów. Przez to nie raz odczuwałam smutek i nostalgię. Książka poruszyła najdelikatniejsze struny w sercu.

Bohaterki zabrały nas w niesamowitą i sentymentalną podróż śladami przeszłości, która skłania do refleksji nad sensem życia i przemijania. Niniejsza lektura opowiada o niespodziankach losu oraz tajemnicach naszych przodków, które mogą nas nie raz zaskoczyć. Serdecznie zapraszam do wzięcia udziału wraz z Ewą i Bereniką w niesamowitej podróży.

Nigdy nie odkładaj marzeń na jutro ponieważ to może nigdy nie nadejść.

Berenika przeżyła ze swym ukochanym Jankiem pół wieku.

Z okazji tego doniosłego jubileuszu para planowała wyruszyć w podróż ścieżką wspomnień.

Małżonkowie pragnęli odwiedzić wszystkie miejsca związane z ich wspólną życiową drogą i miłością, która łączyła ich tak samo na początku związku jak i po wielu wspólnie spędzonych latach.

Niestety, nagłe odejście mężczyzny kładzie się cieniem na życiu zarówno Bereniki jak i jej najbliższych.

Sytuacji nie poprawia fakt ,że najstarsza z córek kobiety-Laura otwarcie oznajmia matce że zamierza sprzedać rodzinny, położony na wsi dom gdyż nie ma zamiaru rezygnować z komfortowego życia jakie prowadzi w mieście.

Wtedy z pomocą seniorce przychodzi wnuczka Ewa. Młoda , energiczna pracująca na co dzień w dużym biurze dziewczyna z glową pełną marzeń o wielkiej miłości od zawsze miała ze swoimi dziadkami silną więź.

Jak potoczy się podróż i jakie niespodzianki postawi na drodze obu kobiet?

Jakie tajemnice skrywa seniorka rodu Michałowskich? Czy Ewie uda się odnaleźć własną drogę? Przekonajcie się sami.

Muszę szczerze przyznać, że choć nazwisko Pani Joanny kojarzyłam bardzo dobrze , głównie za sprawą jej świątecznych opowieści po raz pierwszy sięgnęłam po książkę jej autorstwa i nie żałuję.

Książkę czyta się bardzo szybko i lekko. Jest pełna uczuć , magii i życiowej mądrości.

Z ciekawością poznawałam historię dwojga niezwykłych ludzi opowiedzianą przez Berenikę i kibicowałam Ewie.

Autorka dosłownie porywa czytelnika.

Podczas lektury przeżyłam mnóstwo emocji , zarówno radości jak i ogromnego wzruszenia.

Uwielbiam takie książki i zdecydowanie mogę Wam polecić "Jedną kroplę deszczu" której okładka jest równie piękna jak treść. 💛💜