Druciarz

Czym skorupka za młodu…

Krzysztof Jóźwik oswoił mnie już z lekturą szokującą brutalnością, ociekającą krwią i zahaczającą o perwersję. Lecz do emocji, jakie targają przy czytaniu nie sposób się przyzwyczaić. Za każdym razem pojawia się cała gama uczuć od współczucia począwszy, poprzez przerażenie, wręcz po obrzydzenie.

Nie inaczej jest w przypadku „Druciarza”, w którym okrucieństwo popełnianych zbrodni wstrząsa równie mocno jak ich szczegółowe opisy. Przeraża wgląd w spaczoną za młodu psychikę trójki kolegów, którzy kiedyś posunęli się za daleko. Przekroczyli granicę, zza której nie było już powrotu i to zmieniło ich na zawsze. A może zło już tkwiło w ich głowach, a to czego się dopuścili było jedynie zapalnikiem?

Żadnemu z nich nie wystarcza relacja z kobietą uznawana przez społeczeństwo za normalną. Tylko który z nich okaże się Druciarzem bestialsko okaleczającym kobiety?

Autor daje wiele tropów, zbyt wiele, by odgadnąć, który z mężczyzn jest sprawcą. Podobny kłopot ma prowadząca śledztwo policja. Dlatego też mimo wielu hipotez kiełkujących w trakcie lektury zakończenie okazuje się ogromnym zaskoczeniem.

Jeśli szukacie fascynującej fabuły, powieści szokującej zbrodnią i głębią mroku ludzkiego umysłu, to sięgnijcie nie tylko po „Druciarza”, ale też „Skrawki” i „Chwasty”. Ostrzegam tylko, że nie są to lektury dla wrażliwców.

Puławami wstrząsa kolejna popełniona z najwyższym okrucieństwem zbrodnia. Na terenie zakładów azotowych policjanci znajdują bestialsko okaleczoną, martwą, nagą kobietę. Mimo oczywistego, seksualnego motywu zabójstwa oraz nietypowego miejsca kaźni, śledczy z komendy powiatowej policji nie mają łatwego zadania. Morderca jest na wolności i w każdej chwili może uderzyć drugi raz.

Czy Ewa Jędrycz wraz z Hubertem Zaniewskim rozgryzą w porę misterną zagadkę z przeszłości, która popycha mordercę do kolejnych zabójstw?

Jaką rolę gra tutaj miejsce zbrodni?

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, ale słyszałam wcześniej o jego książkach i postanowiłam w końcu sięgnąć po najnowszą powieść Pana Krzysztofa, czyli "Druciarza". Styl autorka od początku przypadł mi do gustu, co przyczyniło się do tego, że książkę pochłonęłam w jeden wieczór. Kryminały czytam raz na jakieś czas, a po przeczytaniu tej książki, wiem już, że te które do tej pory mam za sobą były naprawdę bardzo lekkie, bowiem "Druciarz" jest niezwykle mocną i drastyczną książką. Fabuła książki moim zdaniem została dobrze przemyślana i poprowadzona w taki sposób, że ciężko było się oderwać od tej historii, chociaż przyznaję, że momentami byłam wstrząśnięta i przerażona tym co czytam, bowiem opisy dotyczące samej zbrodni były przedstawione w bardzo realistyczny sposób, z pewnością pobudzają one wyobraźnię! Bohaterowie zostali wykreowani w bardzo intrygujący sposób, lubię historie w których występują "psychole", daje to bardzo ciekawy wgląd w portrety psychologiczne ludzi. Akcja powieści rozgrywa się w swoim tempie, co nie oznacza, że jest nudno.. wręcz przeciwnie, ciągle coś się dzieje dostarczając tym samym wielu skrajnych emocji. Autor bardzo umiejętnie wprowadza czytelnika w błąd i myli tropy, trzymając w napięciu do ostatnich stron, a tym samym zakończenie naprawdę mocno mnie zaskoczyło, nie tego się spodziewałam! Z chęcią sięgnę po kolejne książki autora! Zastrzegam jednak, że książka nie jest dla wrażliwców, raczej dla osób o mocniejszych nerwach i szukających mocnych wrażeń. Moja ocena 8/10.

BRUNETTE BOOKS

Lubicie czytać thrillery? To mam dla Was coś idealnego!

Na terenie puławskich Zakładów Azotowych znaleziono bestialsko zmasakrowane nagie ciało kobiety. Śledczy chcą dopaść mordercę zanim dokona kolejnej zbrodni.

Czy policja powstrzyma zwyrodnialca?

Przekonajcie się sami. Obiecuję, że nie pożałujecie.

"Druciarz" to niesamowicie mroczny i przerażający thriller. Autor wymyślił genialną fabułę. Od tej książki nie mogłam oderwać się ani przez chwilę. Świetnie wykreowani bohaterowie. Uwielbiam czytać takie historie o mordercach i psycholach. Autor postarał się, żeby taka fanka thrillerów jak ja nie nudziła się ani przez chwilę. Jeśli jesteście zbyt wrażliwi mogą przeszkadzać Wam brutalnego, okrutne i przerażające opisy zbrodni. Mi to wszystko pasowało, bo im więcej takich masakrycznych opisów to moja wyobraźnia pracuje na większych obrotach, a na dodatek wspaniale bawiłam się przy tej książce. Uwielbiam takie klimaty! Autor zapewnił mi rozrywkę i mnóstwo emocji oraz adrenaliny. Brawo dla autora za mylenie tropów. Stopniowo dowiadywałam się faktów z przeszłości dotyczących bohaterów. Czułam się jakbym brała udział w śledztwie. Coś niesamowitego!

Jestem zachwycona na maksa i poproszę autora o więcej takich historii. Jestem wierną fanką autora i jego książki biorę w ciemno!

Polecam z całego serca!

⭐RECENZJA PREMIEROWA⭐

Przerażająca.

Trzymająca w napięciu.

Brutalna.

Szokująca i zarazem fascynująca.

Tak! Taka właśnie jest premierowa, najnowsza powieść pisarza @krzysztof_jozwik_autor! 😁💪🏻 Tą książką autor wszedł na wyższy level. Zafundował mi rollercoster bez trzymanki. Już na samym początku zostałam wchłonięta w ów historię i ze strony na stronę chciałam wiedzieć więcej i więcej. Fabuła toczy się swoim torem, na początku akcji nie ma zbyt wiele, jednak po pewnym czasie są takie momenty, że cała historia ocieka szokiem, brutalnością, popapraniem, bólem i strachem. Czytając niektóre opisy, miałam ciarki na całym ciele, a serce waliło mi jak oszalałe. Opisy zbeszczeszczonych zwłok, opisy tego, jak mogły wyglądać tortury oraz okrucieństwo naszego zbrodniarza wobec ofiary - powodowało mi papkę z mózgu 🤯 Czasem nie wierzyłam w to, co tutaj zastałam 😳 W ogóle przerażał mnie fakt, że można czerpać przyjemność z czegoś tak obrzydliwego i zarazem okropnego. Podobała mi się w tej lekturze kreacja bohaterów. Czuć było bijące od nich emocje, to, z czym się mierzą na co dzień; to, jaki wpływ na ich teraźniejszość miała przeszłość. Wszystko tutaj było po coś, wszystko tutaj miało stworzyć aurę niepewności, żeby na końcu scalić się w całość i otworzyć nam oczy na prawdę. Prawdę, która mnie zaskoczyła i nie dowierzałam temu, co tutaj czytałam 🤭 Spodziewałam się totalnie innego zakończenia, a dostałam kompletnie coś innego. Oczywiście nie było to złe zakończenie! Wręcz przeciwnie, było fenomenalne, szokujące i trzymające w napięciu do samego końca! O języku i stylu pisarza @krzysztof_jozwik_autor chyba nie muszę wspominać? Jego kunszt pisarki z każdą kolejną książką rozwija się i staje się niepowtarzalny, oby tak dalej, Panie Autorze! 💪🏻😁 Polecam Wam, moi Mili, tę dzisiejszą premierę! Nie zawiedziecie się! A jak już sięgnięcie po tę powieść, to nie oderwiecie się od niej, więc albo przygotujecie sobie na zapas posiłki, albo zamawiajcie jedzenie do domu 😆🤭 Cudownej, zaczytanej i pięknej środy Wam życzę!

🤯

Współpraca z @wydawnictwofilia @filiamrocznastrona 💚

🤯

W Puławach dochodzi do drastycznego morderstwa. Na terenie zakładów azotowych zostaje znalezione ciało kobiety, bardzo brutalnie okaleczonej przed śmiercią. Motyw seksualny wychodzi na pierwszy plan.

I znowu drastyczna lektura. Niebywale popaprani bohaterowie, którzy przez środowisko w jakim byli wychowywani, mają spore problemy sami ze sobą. Autor pokazuje całą sytuację z kilku perspektyw. Mamy wgląd w przeszłość trojga bohaterów, obserwujemy toczące się śledztwo i aktualne spojrzenie na sprawę. A jednak nic was nie przygotuje na zakończenie, jakie zgotował tu czytelnikowi autor. Wszystkie wasze domysły na nic... przygotujcie na się na lekturę pełną bólu, okrucieństwa, pogardy, w której będą królować zemsta i strach a duchy przeszłości będą nieprzyjemnie o sobie przypominać.

Puławami wstrząsa popełnione z najwyższym okrucieństwem morderstwo.

Na terenie Zakładów Azotowych policjanci znajdują bestialsko okaleczoną, martwą, nagą kobietę. Motyw seksualny jest oczywisty, ale śledczy nie mogą znaleźć punktu zaczepienia, kto może być mordercą.

Czy Ewa Jędrycz z Hubertem Zaniewskim rozgryzą w porę misterną zagadkę z przeszłości, która popycha zabójcę do kolejnych morderstw?

Jaką rolę odgrywa tu miejsce zbrodni?

@krzysztof_jozwik_autor to nazwisko, po którego pozycje można sięgać w ciemno!

Po raz kolejny bowiem pokazał wybitny talent do tworzenia zagadki, która od początku przeraża i intryguje. Niczym wytrawny tkacz, wplata wątki z przeszłości, które potęgują naszą ciekawość przeplatając je rozważaniami mordercy. Jak igłami, zgrabnie tańczy nami po kartach opowieści, skacząc po nitkach życia różnych bohaterów, byśmy na koniec dojrzeli efekt jego misternej pracy. Obraz, jaki nam się wyłoni będzie tak nieprawdopodobny, że z całą pewnością nie takiego się spodziewacie!

Autor doskonale zagrał nam na nosie!

Bardzo podobał mi się również wątek paranormalny, bo nie od dziś wiadomo, że osoby obdarzone takim darem wielokrotnie pomagały policji w rozwikłaniu trudnych spraw.

Czy tak będzie tutaj?

Przekonacie się podczas czytania.

Ja jestem zachwycona!

Autor po raz kolejny mnie nie zawiódł i dostałam kryminał na najwyższym poziomie. Nie pozostaje mi nic innego, jak tylko Wam go gorąco polecić, a Panu Krzysztofowi mocno pogratulować!!!

Na terenie zakładów azotowych w Puławach dochodzi do kolejnej zbrodni z najwyższym okrucieństwem. Policjanci znajdują nagie ciało kobiety, które zostało bestialsko okaleczone. Mieszkańcy nie mogą spać spokojnie gdyż zabójca jest wciąż na wolności i w każdej chwili może uderzyć w kogoś innego.

Czy bohaterom uda się w porę rozwiązać zagadkę z przeszłości? Kto stoi za morderstwami? Czy miejsce zakładów jest przypadkowe?

⭐ Moja Ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐/5

Co to była za książka! To był świetny i mroczny kryminał. Czegoś takiego szukałam! Miałam sporo podejrzeń kto może stać za morderstwami, ale autor na końcu i tak mnie zaskoczył. Zagłębiając się w tę historię nie zauważyłam nic co wskazywałoby właśnie na tę osobę. Akcja i napięcie nie zwalniają. Wszystko dzieje się tak szybko. Czytając tę historię nie zmrużysz oka.

Szukasz mocnych wrażeń? ''Druciarz'' od @[Adres usunięty]k będzie dla Ciebie idealną książką. Emocje gwarantowane!

Krzysztof Jóźwik ponownie dowiódł, że ma tę moc! Autor posiada pisarski talent, który na kartach kolejnych książek roztacza historie mrożące krew w żyłach. Historie mocno wbijające się w naszą psychikę. „Druciarz” to kolejne uderzenie w mroczną naturę czytelnika szukającego wielu mocnych wrażeń. Podczas lektury tej książki nie zmrużycie oka, gdyż historia ta nie pozwoli Wam się nudzić.

Mieszkańcy Puław nie mogą spać spokojnie. Kolejna makabryczna zbrodnia dokonana na terenie Zakładów Azotowych wstrząsa lokalną społecznością. Morderca bestialsko potraktował ciało kobiety. Brutalność sprawcy nie miała granic. Motyw seksualny wskazuje na psychopatyczne skłonności mordercy.

Opisy dokonane przez Krzysztofa Jóźwika uświadamiają nam, że autor doskonale rysuje bohaterów mających psychopatyczne skłonności. „Druciarz” to solidny kawał mocnego kryminału, to kryminalna zagadka, której rozwiązywanie daje nam ekstremalne doznania. Zwłaszcza że psychopatyczny morderca nadal pozostaje na wolności, a my musimy zrobić wszystko, aby złapać, go zanim ponownie da on o sobie znać. A w poszukiwaniu psychopaty towarzyszyć będziemy Ewie Jędrycz i Hubertowi Zaniewskiemu.

To, co przykuwa uwagę podczas czytania, to bez wątpienia opisy brutalności psychopaty. To również prowadzone śledztwo oraz zagadka z przeszłości, która jest dla psychopaty motorem napędowym. Właśnie te wszystkie elementy napędzają nasze emocje do lektury. A proszę mi wierzyć, że „Druciarz” to książka, o której nie zapomnicie. To kolejne dzieło Krzysztofa Jóźwika, dzięki któremu autor utrzymuje się w ścisłej czołówce polskich pisarzy kryminałów. A już na pewno znajduje się na pudle twórców z elementami grozy.

Jeśli jeszcze nie znacie twórczości autora, to książkę tę możecie brać w ciemno. Myślę, że po jej lekturze, powrócicie do wcześniejszych książek autora, które również polecam Waszej uwadze. „Klatka”, „Chwasty”, „Skrawki” oraz „Druciarz” to tytuły, które powinny znaleźć się na liście każdego czytelnika, który szuka mocnych wrażeń, ostrej fabuły oraz wbijających się w pamięć opisów – po prostu książek idealnych.

Panie Krzysztofie z każdą książką zachwyca Pan swym talentem. I zawsze, gdy kończę, czytać Pana kryminały, mówię sobie - Krzysztof Jóźwik ma tę moc!

Książka „Druciarz” ukazała się nakładem Wydawnictwo Filia, Filia Mroczna Strona

Nie jestem szczególnie upierdliwa, jeśli chodzi o wydania książek. Jasne, lubię kiedy serie mają jednakową szatę graficzną, a powieści danego autora choć trochę spójne okładki. Nienawidzę jednak tego, gdy w opisie brakuje informacji o tym, że dana historia jest częścią cyklu, kontynuacją losów znanych już bohaterów. Na szczęście bookstagram działa niezawodnie i z opinii można się dowiedzieć tego, co wydawcy z jakiegoś powodu postanowili ukryć.

Dzięki ostrzeżeniom z wielu recenzji sięgnęłam po "Druciarza" dopiero po przeczytaniu "Klatki". Zdecydowanie była to słuszna decyzja, bo w treści pojawia się sporo spojlerów dotyczących sprawy, którą poprzednio prowadzili puławscy policjanci.

Druga wyprawa do Puław podobała mi się chyba bardziej niż pierwsza, z całą pewnością czytało mi się "Druciarza" lepiej. Widać, że autor rozwija się językowo, choć różnicowanie wypowiedzi bohaterów nadal kuleje. Do tego niestety korekta się nie popisała i puściła taki błąd ortograficzny, którego nie mogę zapomnieć, chociaż od lektury minęło już kilka dni. Z reguły nie czepiam się takich rzeczy, ale ciągle coś mi zgrzyta w stylu Krzysztofa Jóźwika.

Fabularnie za to wyszło fenomenalnie. Było brutalnie do granic możliwości, myślę, że żadna kobieta nie przebrnie przez niektóre sceny niewzruszona, bo nie zabrakło naprawdę drastycznych szczegółów. Poza tym cała intryga została nakreślona kapitalnie, każdy trop wydawał się być niejednoznaczny, przez co typowanie sprawcy stawało się wyjątkowo trudne. Jeden z podejrzanych wydawał się aż nazbyt oczywisty, inni częściowo nie pasowali, a finalnie autor i tak zrzucił prawdziwą bombę. I choć podobnie nieszablonowo skończyła się pierwsza część, to chyba tym razem byłam jeszcze bardziej zaskoczona.

"Druciarz" to świetna kontynuacja "Klatki". Tym razem autor skupił się wyłącznie na sprawie kryminalnej i trochę brakowało mi szczegółów z życia prywatnego policjantów. Mam nadzieję, że podczas kolejnego śledztwa w Puławach autor znowu poświęci im więcej miejsca.

Moje 7/10.

Okrutna zbrodnia wstrząsa niewielkim miastem. Cóż, jako tygrysek lubię takie historie najbardziej. Zwłaszcza w naszym swojskim, rodzimym wydaniu. W powieści "Druciarz" Krzysztof Jóźwik udowadnia niewątpliwie swój nieprzeciętny talent literacki. Fabuła nie pozostawia czytelnika obojętnym na losy bohaterów. Z drżeniem dłoni przerzucamy kolejne strony powieści. Chętnie zapoznam się z resztą dorobku literackiego pana Krzysztofa Jóźwika, ponieważ tą powieścią zostawił mi tylko smak na kolejne, równie udane dzieła.

"Śmierć zawsze zostawia po sobie ślad."

Na Puławach dochodzi do kolejnej okrutnej zbrodni. Ciało nagiej, okaleczonej kobiety zostaje znalezione na terenach zakładów azotowych. Policjanci mają szczątkowe informacje i w zasadzie żadnego punktu zaczepienia. Szukają trochę po omacku, przepytują kolejne osoby...

Czy uda się złapać mordercę?

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Oto kryminał, o którym ostatnio wspominałam, że niebawem pojawi się recenzja. Jest to moje pierwsze spotkanie z autorem, ale już mogę stwierdzić, że nie ostatnie. Ta książka to złoto. Jakkolwiek to źle zabrzmi, jestem fanką wszelkich historii o seryjnych mordercach i ogólnie psychopatach. W tej książce znalazłam wszystko, czego potrzebowałam.

Choć muszę Was ostrzec. Znajdziecie tutaj kilka mocnych, wręcz wstrząsających opisów, bardzo dokładnych wręcz. Zarówno zbrodni, jak i wyglądu ciała po jego odnalezieniu. Dla mnie to było momentami szokujące, a mało co jest w stanie mnie zadziwić. Uważam, że osoba dosyć wrażliwa może mieć ochotę przerzucić kartki dalej.

Sama fabuła mocno mnie wciągnęła. Wątek główny jak i te poboczne zdają się być bardzo dopracowane. Ciekawe było to, że bohaterowie wracali do swojej przeszłości. Zwykle nie lubię retrospekcji ale tutaj było to niezwykle istotne by zrozumieć całość.

Ta książka pokazuje, że nasze młodzieńcze lata mają ogromny wpływ na to, jakimi ludźmi się staniemy jako dorośli. Czasem zaledwie jedno wydarzenie z dzieciństwa może wpłynąć na to, kim będziemy...

Ja jestem naprawdę zachwycona. Nie spodziewałam się, że ta książka wywrze na mnie tak pozytywne wrażenie. Bardzo mi się podobała i będę ją polecała każdemu 😁

Mówisz, że nie jesteś w stanie zabić. Okaleczyć i zniweczyć człowieka, a jednak okazuje się, że Twoje myśli wybiegają w tej kwestii daleko.

Śledzisz każdy ruch, najmniejszy krok. Jesteś tuż obok, ale jednak daleko. Nie możesz się pohamować, choć tak mocno twój mózg krzyczy dość.

Czy jesteś psychopatą? Nie. Jesteś człowiekiem, a on posiada w sobie zło.

Autor po raz kolejny ukazuje nam, że natura popapranych bohaterów nie jest dla niego obcością. W swojej książce sięga do jednej z najstraszniejszych ludzkich fascynacji – chorej obsesji.

Akcja dzieje się w swoich przestrzeniach czasowych. Ukazani zostają nam bohaterowie jako nastolatkowie, którzy w szkole sieli postrach. Skrzywdzili kiedyś kobietę, a dziś wiodą spokojne życie. Czy oby na pewno ta sielanka będzie trwać nadal?

Z drugiej perspektywy obserwujemy pracę śledczych, poszukujących groźnego psychopaty, który w okrutny sposób spełnia swoje pragnienia. Podniecają go tortury, gwałt i śmierć. Cierpienie kobiet, które przez lata w sobie hodował, sprowadza do wybuchu skrywanych żądzy.

Wraz z grupą policjantów, staramy się rozwiązać zagadkę tych tragicznych zbrodni. Z każdą kolejną stroną uważamy, że już możemy wskazać sprawcę, jednak autor przyszykował dla nas małą niespodziankę. Zwolnienie blokady maszyny losującej – teraz zaczyna się zabawa.

Wątki zostały pomieszane, fakty utarte, a tropy błędne. Zostaliśmy wpuszczeni w maliny, gdyż wszystko, co do tej pory ustaliliśmy, nie pasuje do typowanego podejrzanego. Do samego końca pozostajemy w niepewności, kto tak naprawdę stoi za tym wszystkim.

Mroczna, brutalna i nieprzewidywalna. Tak właśnie mogę określić tę książkę. Fabuła jest dynamiczna i przemyślana, a napięcie wyczuwamy do ostatniej strony. To jest rasowy kryminał i najważniejsze, że wyszedł z polskiej ręki.

Ja jestem wielką fanką autora i dla mnie każda jego książka jest w punkt. Jednak ostrzegam, dla wrażliwych osób może być zbyt brutalna.

W tej książce mamy wszystko co powinien posiadać dobry kryminał. Makabryczne morderstwo, śledztwo i psychopatycznych zbrodniarzy. "Druciarz" Krzysztofa Jóźwika to kawał mocnych wrażeń. Autor dokładnie rysuje upodobania mordercy, który z jawną satysfakcją torturuje zwłoki. A więc osobom, które nie lubią tego typu szczegółów ta książka raczej nie przypadnie do gustu.

Na terenie Zakładów Azotowych w Puławach dochodzi do kolejnej makabrycznej zbrodni. Policjanci znajdują bestialsko okaleczoną, martwą i nagą kobietę. Tropów jest tak wiele, że śledczy nie mają łatwego zadania. Czy Ewie Jędrycz z Hubertem Zaniewskim uda się rozwikłać zagadkę?

Niesamowite śledztwo i ogromna zagadka z przeszłości, która popycha zbrodniarza do tych okrucieństw nadaje historii niesamowitego tempa. Poznajemy motywy jego chorej nienawiści do kobiet.

Z pewnością nie będziecie się nudzić, bo akcja rozkręca się z każdą kolejną stroną. Dałam się wywieść w pole @krzysztofjozwik - obstawiałam tyle osób jako winnego, a tu taka niespodzianka na koniec ☺️ Nie jestem fanką mocnych scen zbrodni, jednak tu wszystko tak miało swój sens i swoje miejsce, że z przyjemnością dałam się jej pochłonąć. Polecam!

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwofilia