Chwasty

Miałem już okazję czytać kiedyś jedną z książek autora, która wtedy mocno przypadła mi do gustu. Jednak po lekturze jego najnowszej powieści jestem po prostu zachwycony. Ta książka to prawdziwy majstersztyk. Dawno już żadna pozycja książkowa tak mocno mnie nie wciągnęła, że nie mogłem oderwać się od niej nawet na moment. Fabuła była tutaj świetnie wymyślona, ale także ciekawie napisana. Bohaterowie zostali wykreowani dokładnie, z dbałością o każdy szczegół. Akcja na początku toczyła się dość powoli, ale z czasem zaczęła nabierać tempa, co pozytywnie wpłynęło na odbiór całości. Zachęcam serdecznie do czytania, bo naprawdę warto.

Moi mili nie jest to łatwa książka do oceny, pierwsza połowa sprawiła mi ból fizyczny. Czytanie było tak żmudne i tak męczące, że chciałem nabrać kamieni do kieszeni i rozkoszować się dnem Wisły. Druga połowa jednak nieco zmieniła mój odbiór powieści i było już nieco lepiej, cytując klasyka „niewiele lepiej, ale lepiej”.

Zdecydowanie pozytywne wrażenie sprawiają opisy morderstw i zwłok, jest obrazowo, brutalnie i dość nieszablonowo.

Sama koncepcja powieści do mnie nie przemawia, zbyt wiele postaci i te ciągłe mylenie tropów sprawiło, że ta historia stawała się powtarzalna, w pewnym momencie to zaczęło mnie zwyczajnie męczyć. Zdecydowanie balans jest tym, czego tutaj brakowało.

Ta historia jest mroczna i tajemnicza jednak zbyt wolna, zabrakło mi tutaj nieco akcji, zbyt to wszystko było monotonne i wolne. Spory wkład w tym opisów, których nie brakuje.

Nie mam zasadniczo nic przeciwko opasłym tomiszczom, ale tutaj ilość nie poszła w jakość, te opisy zwyczajnie przeciągnęły i rozładowały emocje, to coś na zasadzie smażenia steka niby ładnie sobie skierwczy na patelni a tu nagle jeb 2 sekundy za długo i dostaje podeszwę z glana, a zęby same proszą o wizytę u ortodonty, no tak to moi najmilsi nie powinno się odbywać.

Dobrze moi mili teraz podsumowanie, nie będę się tu czaił jak mały Kubuś na dyskotece w podstawówcem który zamiast rwać najlepszą sztukę i pokazać reszcie kto rządzi stoi jak pierdoła i zastanawia się, czy stan konta taty zmierzy kątomierzem… Dla mnie książka trochę zmarnowała potencjał tej historii, liczyłem na mocną powieść, a trochę się to przez narracje i opisy porozchodziło na boki no i wyszło jak wyszło moi mili…

[Adres usunięty]

Ówczesną Warszawą wstrząsa fala okrutnych, z wyjątkową starannością, zaplanowanych morderstw. Ofiarami stają się osoby, które „miały wiele za uszami” – [Adres usunięty]. alkoholik, który znęca się nad własną rodziną, a żona co rusz wycofuje zeznania o pobiciu; narkomanka, która doprowadza do ruiny swoich rodziców, a przy tym prawie wpędza ich do grobu; kierowca autobusu, który prowadzi jak szalony i jest wyjątkowo gburowaty, bo najprawdopodobniej prowadzi po dopalaczach.

Mordercy nie znamy. Motywacji nie znamy. Ale znamy misję – morderca eliminuje „chwasty” – ludzi, którzy wyrządzili innym ludziom wiele krzywd i nie wyciągnięto w stosunku do nich żadnych konsekwencji.

Sam sposób odbierania życia nieszczęśnikom jest naprawdę wyrafinowany. Nie zdradzę Wam nic więcej, ale serio Autor zadbał o różnorodność. Jedno mogę powiedzieć – jest naprawdę ostro!

W książce pojawia się kilku bohaterów, których historie się ze sobą splatają i to z tych bohaterów typowałam mordercę. Autor co rusz sprytnie zrzucał podejrzenia na różne osoby, ja trochę mu wierzyłam, a trochę nie. Ostatecznie na mordercę wytypowałam zupełnie inną osobę, choć płeć się zgadza. 😊 I trochę byłam zaskoczona, że to właśnie ta postać.

Fajnie się czytało o śledztwie, o relacji tworzącej się między panią prokurator i panem komisarzem. Naprawdę zainteresowałam mnie ta książka i jeśli Autor planuje kontynuację to już teraz deklaruję, że chętnie ją przeczytam. Zaskoczyła mnie mnogość bohaterów, na początku potrzebowałam to sobie rozpisać na kartce, by później przy analizowaniu i typowaniu seryjnego mordercy nie musieć wracać do pierwszych stron książki. Później, jak już się wkręciłam to nie miałam żadnego problemu.

Autor ma bardzo lekkie pióro. Książka liczy sobie ponad 500 stron, ale czytanie jej nie zajęło mi dużo czasu. Miło spędziłam czas na tej lekturze.

Bardzo lubię czytać zarówno kryminały jak i thrillery. Uwielbiam czekać w napięciu i emocjach na wyjaśnienie każdego z pojawiających się z biegiem akcji pytań. Ale czasem brakuje mi mocnego kryminału, który zmiecie mnie z nóg i przedstawi okrutne opisy zbrodni. A "Chwasty" to jest właśnie ta książka, która mi to dała!

Lubisz kryminały? Zagadkowe historie? Bohaterów takich, że nigdy nie wiesz któremu można zaufać?

Lubisz krwawe zbrodnie, brutalne opisy i pokręconych psychopatów?

Jeśli odpowiedź brzmi tak: to idealna książka dla Ciebie!

Od samego początku historia dostarcza czytelnikowi emocji i ogromnego napięcia. Chociaż prawdą jest, że aby wkroczyć potężnie w brutalność potrzebowała czasu by się rozkręcić i mnie wciągnąć. Ale gdy już to zrobiła - przepadłam! To jest właśnie typ książki, po jaki ja bardzo lubię sięgać.

Poznajemy tu wielu bohaterów, przez co czasem idzie się pogubić, niestety. Fajnie byłoby, jakby przed każdym rozdziałem pojawiało się nazwisko osoby, która obecnie prowadzi nas przez historię. Ale plusem jest to, że każda z tych postaci kryje swoją tajemnicę. Wszystko jest przemyślane, autor tak prowadzi historię, że w pewnym momencie zdajemy sobie sprawę, że podejrzewamy wszystkich i każda z tych osób może być mordercą.

Styl autora bardzo mi się podoba, bo czuć jak książka do nas przemawia, a wyobraźnia pracuje na najwyższych obrotach. W głowie pojawia się milion pytań, a droga do poznania odpowiedzi jest kręta i wyboista. Pan Jóźwik potrafi wykreować historię, która chwyta i ciężko wyrzucić ją z głowy. Brutalne i krwawe sceny zbrodni są świetnie dopracowane, dokładnie takie o jakich chcę czytać w tego typu kryminałach.

Chcąc nie chcąc, muszę wspomnieć o minusie tej książki, który jednak nie jest z winy autora. A mianowicie wszelkie błędy składniowe, interpunkcyjne, literówki i powtórzenia. Na kolanach błagam o korektę, bo to boli w oczy. A jest prawie idealnie!

Kolejna książka Krzysztofa Jóźwika, która przyprawia czytelnika o bezsenne noce! Tak jak w poprzednich książkach Klatka, Zamachowcy czy Loteria jest zachowany podobny styl, czyli bardzo dobre tempo akcji, utrzymywanie czytelnika na wysokim poziomie ciekawości co nastąpi za chwilę...

Nie ukrywam, że na samym początku minimalnie się zagubiłam, ponieważ jest kilkoro bohaterów i szybko rozwijająca się fabuła, ale już po chwili wszystko zaczyna się układać w jedną całość. Na dodatek przy każdym kolejnym rozdziale dzieją się rzeczy mocno rozbudzające wyobraźnię czytelnika. Do samego końca nie byłam w stanie wybrać, kto z całego towarzystwa eliminuje te kolejne chwasty, i wkrętka jest niezła;)

Jednym słowem autot zafundował mam chwile podniecenia, przerażenia i oczekiwania na zmianę!

W mojej ocenie zdecydowanie warta przeczytania!

Oreo level hard.

Ktoś tu tak mocno orał że aż zaorał.

Kiedy w ruch idą tasaki z obi i Castoramy to wiedz że coś się dzieje. Kiedy w co którymś rozdziale flaki wylewają się z wnętrza ciała to wiedz że coś się dzieje.

Kiedy o morderstwa podejrzewasz co drugiego bohatera to wiedz że coś jest na rzeczy.

Autor dał mocno w palnik. Żaden z czytelników z pewnością nie będzie się tu nudził. Mnóstwo postaci, ogrom zła i brutalna dawka emocji sprawia, że nerwy kręcą się tu na najwyższych obrotach. Na początku miałam wrażenie, że przeskoki w rozdziałach są nieco chaotyczne ale później już nie zwracałam na to uwagi. Krew, flaki i pomysłowy dobromir odchwaszczający teren wynagrodzili mi początkowy dezorient.

Dobra, mocna lektura dla czytelników lubujących ostre wręcz sadystyczne historie w których główną rolę grają chwasty. Chwasty, które należy usunąć.

Jednym słowem - hardkor.

"Chwasty" swoją premierę miały dokładnie tydzień temu i choć przeczytałam tę książkę jeszcze przed premierą dzięki uprzejmości Wydawnictwa Filia, to musiałam ją nieco przetrawić. Bo Krzysztofa Jóźwika książki to ja znam, ale ta jest jakaś taka inna. Już opowiadam dlaczego.

Zacznę od tego, o czym ta książka w ogóle opowiada. Jak na dobry kryminał przystało mamy zabójstwa i to seryjne. Morderca zostawia na zwłokach tytułowe chwasty. Zasuszone, brzydkie rośliny jako podpis? Nie takie cuda widziała policja. A śledztwo do najłatwiejszych nie należy, co odczuwa prokuratura i policja. Kim jest człowiek, który zabija? Czy to możliwe, że osoba z wyższych sfer, a może właśnie wręcz przeciwnie, to ktoś, kogo przepełnia frustracja nad własnym życiem?

W tej książce autor postawił na bohaterów. Takie ja odnoszę wrażenie jako czytelnik. Owszem, znajdziecie w środku całe mnóstwo opisów morderstw i to tak obrazowych, że odradzałabym jednak jedzenie podczas lektury jeśli macie wrażliwe żołądki, ale to jednak tym razem chodzi o ludzi i ich rządze, a także skrywaną złość, traumę i poczucie niesprawiedliwości.

Tych bohaterów jest cały ogrom. Ale spokojnie, każdy stworzony i opisany tak, że nie da się pogubić, a ni ich pomylić, a wprowadzają w głowie czytelnika mętlik. Wielu z nich wydaje się podejrzanych, a każdy kolejny, który zachowuje się dziwnie, niemal natychmiast otrzymuje miano mordercy w oczach czytelnika.

W tym wszystkim to prokuratura i policja mają równie duże zamieszanie do ogarnięcia, a czas płynie, morderca wciąż na wolności to żadna chluba, a powód do niepokoju. Z tej strony poznajemy młodą panią prokurator, dla której ta sprawa może być przepustką do kariery tylko, że przyszło jej pracować z komisarzem, z którym relacja staje się coraz głębsza w zasadzie z każdym kolejnym znalezionym chwastem na trupie.

Podobało mi się to, że postacie są ciekawie skonstruowane, ale są nieoczywiste i ta dziwna relacja między prokuratorką i komisarzem, po której jednak spodziewałam się nieco więcej. Śmiało można było wejść w ich życie prywatne dosłownie z butami i prześwietlić ich od początku do końca, ale także to, co między nimi się zaczęło dziać. W końcu różnica wieku także może być fascynującym wątkiem w historii. Tutaj troszkę było tego, jak dla mnie, za mało. Ale w końcu to kryminał, a nie powieść obyczajowa, prawda?

Zdecydowanie Jóźwik potrafi okręcić sobie czytelnika wokół palca i zaskoczyć zwrotem akcji. To kolejny kryminał, brutalny, krwawy, pozwalający wyobraźni popłynąć morzem czerwonej krwi. Polecam!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Filia.

Gdy tylko w swych rękach złapałem „Chwasty” od razu wyrwałem się do czytania. Krzysztof Jóźwik już od pierwszych stron zasiał we mnie ciekawość, kim jest psychopatyczny morderca? A pewne jest to, że jego bestialstwo przechodzi wszelkie granice.

Zatem jeśli jesteście zwolennikami mocniejszych wrażeń, to „Chwasty” oderwą Was od codziennych obowiązków. Dodam więcej to dla miłośników gatunku lektura obowiązkowa.

Autor nie tylko skomponował historię zapierającą dech w piersiach, lecz zarysował ją iście realistycznym językiem. Styl Krzysztofa Jóźwika sprawia, że nasza wyobraźnia pracuje na pełnych obrotach. I tak samo jak było to w przypadku „Klatki” podczas czytania „Chwastów” chłoniemy tę historię niczym gąbka wodę.

Seryjny morderca dokonuje zbrodni, by ukarać ludzi, za ich błędy. Eliminuje niepożądanych ludzi ze społeczeństwa. Pytanie tylko, co legitymuje go do takich czynów?

Psychopata jest zmorą warszawskich policjantów i prokuratury. Na ciele swych ofiar pozostawia zasuszoną roślinę, która jest jego znakiem rozpoznawczym. Niestety morderca nie poprzestaje na jednej zbrodni, a organy ścigania nie tylko walczą z czasem, lecz mają związane ręce.

Krzysztof Jóźwik zawiązał mocną fabułę, która zawiązuje w naszym umyśle pętlę pytań, na których odpowiedzi poszukiwać będziemy na przeszło pięciuset stronach tej książki. Książki, która na zawsze pozostaje w pamięci. Bez wątpienia autor udowodnił, że posiada umiejętność kreowania historii zatrważającej, historii, która mocno wbija się w naszą psychikę.

„Chwasty” zaspokoją oczekiwania najbardziej wybrednych miłośników powieści grozy. Mocna historia, brutalne opisy zbrodni oraz umiejętne połączenie bohaterów są mocnymi punktami najnowszej książki Krzysztofa Jóźwika. Ich kreacje oraz tempo prowadzonej akcji nie pozwolą Wam się nudzić. Rozwiązywanie kryminalnej zagadki to doskonała frajda dla czytelników, którzy w książkach poszukują analizy.

Poznawanie tej historii porównać możemy do układania puzzli, gdzie każdy element tworzy jedną, spójną całość. A ich połączenie daje nam obraz, który wręcz elektryzuje. Książkę czyta się szybko, lecz historia w niej zawarta już tak szybko nie uleci z Waszej pamięci. Ona pozostanie już na zawsze. I to właśnie stanowi o sile tej książki. Książki, dzięki której Krzysztof Jóźwik umocnił swoją pozycję wśród polskich pisarzy tworzących mocne i soczyste historie. Cóż więcej chcieć? Więcej takich powieści!

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu Filia, Filia Mroczna Strona [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Szokująco mocny kryminał! Autor napisał, że testował własne granice tworząc tak brutalną, ociekającą krwią powieść. Czytając, będziecie musieli przetestować i Wasze, bo opisy mordów są tak obrazowe, tak realistyczne, że wierzcie mi, usłyszycie wrzaski ofiar i chrzęst piłowanych kości.

Miałam okazję czytać wcześniejsze powieści autora „Zamachowcy” i „Loteria” traktujące o cyberprzestępczości, jednak wydają mi się bajkami dla grzecznych dzieci w porównaniu z „Chwastami”.

Ale nie tylko w tej kwestii autor postanowił wystawić naszą wytrzymałość na próbę. Od samego początku mąci czytelnikowi w głowie podsuwając wielu podejrzanych, ale jednocześnie wręcz drastycznie skąpiąc jakichkolwiek informacji pozwalających na wytypowanie sprawcy. Czy to zabieg celowy? Jeśli tak, to w moim przypadku przyniósł zamierzony efekt, bo narastająca ciekawość i frustracja wręcz, pchała mnie do końca z zawrotną prędkością.

Autor podsuwa kilkoro bohaterów, z których każdy zachowuje się podejrzanie, jakby skrywał jakiś mroczny sekret. Czy każdy z nich jest materiałem na kolejną ofiarę, czy katem mordującym z okrutną brutalnością ludzi niezasługujących jego zdaniem, by żyć?

Równie duży mętlik w głowie mają z pewnością organy ścigania. Młoda, ostra i wymagająca prokuratorka Klaudia Nowicka, nie ułatwia życia prowadzącemu śledztwo podkomisarzowi Kalinowskiemu, ale może jej nieustępliwość przyniesie efekty? Wraz z odkrywaniem zwłok kolejnych ofiar zacieśnia się obręcz wokół każdego z podejrzanych, ale i relacja pomiędzy młodą prokuratorką i sporo od niej starszym policjantem.

To powieść, która wyciąga na wierzch mroczne sekrety, skrywane żądze i niezaleczone traumy. Obnaża drugą twarz każdego z pozoru zwykłego człowieka. I rzeczywiście testuje ludzkie granice, ujawniając emocje tych, którzy zdecydowali się je przekroczyć. Jesteście gotowi? Gotowi na więcej, niż się spodziewacie? Zmierzcie się z „Chwastami”.

Miejscowa policja i prokuratura ma nie lada zagwozdkę. W mieście grasuje psychopata, który swoje ofiary morduje ze szczególnym okrucieństwem, a jako swój podpis zostawia zasuszony kwiat.

Kim jest?

Tego nie wie nikt, bo morderca skutecznie zaciera za sobą ślady

Do pewnego momentu...

Kiedy jedna z ofiar zostaje przy życiu wskazuje winnego.

Tylko..czy aby na pewno?

W toku śledztwa pojawiają się pytania, a podejrzanych nagle zaczyna przybywać.

Kto z nich tak naprawdę zabija?

Zaręczam, że odpowiedź niezmiernie Was zaskoczy!

Jedyne co mogę powiedzieć o tej książce to ,,WOW" i bić gorące brawa autorowi.

To, co tutaj się wydarzyło było DOSKONAŁE!

Mroczne i cholernie brutalne!

Tak brutalne, że momentami zamykałam oczy, bo nie dałam rady tego czytać, a opisy są napisane w tak rzeczywisty sposób, że nie jest trudno sobie to wszystko wyobrazić.

Z drugiej strony historia tak wciąga i fascynuje, że nie można się od niej oderwać.

Pomimo wielu stron, wielu bohaterów i wielu tropów, książkę czyta się na jednym oddechu.

Wszystko jest tutaj tak przemyślane, aby nasz umysł pracował na najwyższych obrotach, abyśmy też mieli frajdę z typowania sprawcy.

Co rusz poruszamy się w różnych kierunkach i niczym w kasynie obstawiamy właściwe pole, by potem ktoś inny zgarnął główną wygraną.

Aż do samego końca nie ma możliwości, abyśmy poprawnie obstawili!

Sam autor się o to dokładnie postarał.

Książka ma też bardzo interesujący wątek obyczajowy, równie mroczny i tajemniczy co kryminalny, ale nie dominuje on, a jedynie uzupełnia to, na czym powinniśmy najbardziej się skupić, czyli na zbrodniach i szukaniu sprawcy.

To wszystko pięknie ze sobą współgra tworząc koszmar z naszych najgorszych snów.

Dla mnie to była wybitna lektura i ogromnie ją Wam polecam.

Zwłaszcza jeśli lubicie krew i świeże flaki.

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

Policja i prokuratura w Warszawie zmagają się z ciężkim śledztwem. Brutalne morderstwa nie dają o sobie zapomnieć, a zostawiany przez zabójcę chwast na ofiarach daje wiele do myślenia. Kim jest morderca i dlaczego zostawia rośliny na swoich ofiarach?

😱

Podziwiam pisarza @krzysztof_jozwik_autor za to, że wplótł w tę całą fabułę tyle postaci i się w tym nie pogubił 🙊 No naprawdę to jest coś niesamowitego! 😁 Wszystko miało ręce i nogi, wszystko było scalone i niczego nie było za dużo, ani za mało. Stonowanie, rosnące napięcie i ta niewiadoma! To jest coś, co uwielbiam! 😁 A do tego brutalne i krwawe opisy scen poruszają wyobraźnię do granic możliwości 🙈 Czasem wydawało mi się, że stoję obok mordercy i widzę jak wszystko dokładnie robi i słyszę te krzyki 🙉 Możecie mi nie wierzyć, ale gdy się zabierzecie za tę powieść, to mogą być takie momenty, że będziecie ją odkładać z powodu swojej brutalności i tak realnych opisów, że papka z mózgu gwarantowana! 🤯 A wiem, że są tutaj niektórzy, którzy uwielbiają mieć papkę z mózgu tak, jak i ja, więc bierzcie się za tę lekturę! 😁 Mimo, że jest to dość obszerny kryminał, strona ucieka za stroną, a język i styl pisarza @krzysztof_jozwik_autor nie przytłacza ani na chwilę. Bohaterowie są świetnie wykreowani, czuć ich emocje oraz to, z czym się zmagają. Każda postać wnosi coś do ów historii, każda postać jest tak naprawdę po coś. Na początku nic nie łączy się w całość, ale pod koniec wszystkie puzzle układają się i tworzą świetny obraz, obraz krwawej powieści. Wartka akcja i jej zwroty też dają wiele! Więc nie pozostaje mi nic innego, jak polecić Wam tę lekturę, jak i poprzednią pisarza - "Klatka", którą miałam przyjemność czytać, jak i recenzować! 😃

A może jest tutaj ktoś, kto czytał jedną i drugą lekturę autora i chciałby się podzielić ze mną swoimi odczuciami co do nich? Piszcie! 😁 Miłego wtorku moi Mili! 😘

😱

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwofilia @filiamrocznastrona 🖤

😱

Brutalny i krwawy kryminał, który zaserwował nam Pan Krzysztof Jóźwik, zdecydowanie spodoba się fanom takich mocnych historii. Opisy są tak rzeczywiste, dosadne i przerażające, że sami poczujecie się jakbyście byli na miejscu zbrodni i brali w niej udział! Uwierzcie mi - nie raz podczas czytania tej książki będziecie chcieli zamknąć oczy, odłożyć ją i zapomnieć o tych opisach - nie da się! Ta historia jest tak dobra i tak wciąga, że jak najszybciej będziecie chcieli rozwiązać tę zagadkę i przekonać się jaki pomysł na swoich bohaterów miał autor.

O samej fabule nie chcę Wam dużo zdradzać. Mamy tutaj serię morderstw, które dotykają Warszawę. Policja za wszelką cenę chce ująć sprawcę, który na ciałach swoich ofiar zostawia tytułowe zasuszone chwasty. Czas goni, na jaw wychodzą kolejne fakty, a morderca nawet przez moment nie zwalnia. Początek może Was przytłoczyć ilością bohaterów. Nie zrażajcie się! Ta historia to ponad 500 stron, a każdy z puzzli w końcu wskoczy na swoje miejsce. I to na takie, którego na pewno nie będziecie się spodziewali! Ja jestem pod wrażeniem tej powieści, chociaż momentami było naprawdę BARDZO brutalnie i mocno!