Czerwień jarzębin. Leśna trylogia. Tom 2

Kontynuacja, której niecierpliwie wyczekiwałam. Z pełną wrażeń akcją i miłością – niejedną. Książka mająca swoje małe mankamenty, jednak ostatecznie absorbująca i ciekawa. Nie zawiodła autorka swoich wiernych fanów. Pozostało mi zatem wypatrywać zwieńczenia trylogii.

Trylogia rządzi się swoimi prawami.

Część pierwsza powinna wprowadzić czytelnika w historię, przedstawić głównych bohaterów, nie zdradzając jednak wszystkich szczegółów dotyczących ich przeszłości po to, aby czytelnik z przyjemnością chciał sięgnąć po tom II.

Środkowa część moim zdaniem jest najtrudniejszym zadaniem dla autora.

Musi ON zdradzić już trochę więcej informacji o postaciach, dobrze by było, gdyby dodał jakiś pikantny szczegół z ich przeszłości, rozwinąć akcję, wymyślić nowe wątki, których zakończenie w trzeciej części wciśnie odbiorców w fotel.

Czy Katarzynie Michalak udała się ta trudna sztuka stworzenia wyjątkowego II tomu, po którym z niecierpliwością czekam na Błękitne sny, zakończenie Leśnej trylogii?

Zapraszam Was na moją opinię o Czerwieni jarzębin.



W kontynuacji Leśnej Polany poznajemy dalsze losy dobrze już nam znanych trzech przyjaciółek: Gabrysia, Majki i Julii oraz trzech braci Prado: Wiktora, Patryka i Marcina.

Leśna Polana zakończyła się w bardzo dramatycznym momencie dla bliskich Gabrieli. Dlatego też nie będę zdradzać tu, jaki finał miała ta sytuacja, żeby nie odbierać przyjemności czytania tym, dla których Leśna Polana jest jeszcze tajemnicą. Ale zdradzić Wam mogę, że taki pomysł autorki bardzo mnie zaskoczył. Z jednej strony poczułam ulgę, z drugiej zaś ... lekkie rozczarowanie.

Za pewne w tym momencie osoby, które czytały rozpoczęcie tej historii są tym faktem zaskoczone. Jak to rozczarowana? Wszystko się wyjaśniło, więc o co może jej chodzić? Już szybko wyjaśniam. Gdyby to było prawdziwe życie, byłabym bardzo szczęśliwa, że losy Gabrysi potoczyły się tak, a nie inaczej. Jednak po dramaturgii towarzyszącej bohaterom w pierwszej części liczyłam na coś więcej. Cieszyłam się, że mam chwilę czasu, żeby ochłonąć po lekturze Leśnej Polany. Bałam się po prostu, że moje oczy mogłyby nie wytrzymać kolejnej dawki takich emocji. Tymczasem emocji, jak dla mnie, w drugiej części było może nie za mało, ale zdecydowanie mniej.

Nie zmienia to oczywiście faktu, że książka sama w sobie była dobra. Postaci są bardzo intrygujące i troszkę nadal tajemnicze. Akcja toczy się bardzo szybko, niczym w filmie gangsterskim - nie ma najmniejszej chwili na nudę. Czytało się ją więc bardzo szybko. Wątki były ciekawie rozwinięte chociaż momentami denerwowały mnie wszechobecne zbiegi okoliczności, których było po prostu za dużo. Mam tu na myśli chociażby podróż jednej z bohaterek i tragiczne wydarzenia jakie miały miejsce na trasie jej podróży.



Zawsze mocno trzymam kciuki za głównych bohaterów. Życzę im, aby ich stwórca (czyt. autor) koniec końców obszedł się z nimi łagodnie i napisał dla nich piękny happy end. Ale uwierzcie mi, że jeżeli Pani Katarzyna w tomie III uratuje pewną piękną kobietę, będę totalnie rozczarowana. Jedno cudowne ocalenie można zaakceptować. Ba! Trzeba się z niego cieszyć. Dwa zrozumieć, ale trzy to już by była przesada. Pożyjemy, zobaczymy jak zakończy się ta historia.



W ogólnym rozrachunku powieść zajmuje wysokie miejsce, chociaż jak dla mnie była słabsza od swojej starszej siostry. Mimo kilku detali, które nie przypadły mi do gustu, z niecierpliwością czekam na zakończenie tej historii.

Pani Katarzyna zasiała w moim umyśle kilka ziaren niepewności. Jestem ciekawa i zaintrygowana, co też z nich wykiełkuje

Jestem w trakcie czytania i podobnie jak pierwsza część bardzo wciąga. W moim odczuciu jednak autorka trochę "popłynęła" wymyślając kolejne sploty wydarzeń. Poza tym dużo zbiegów okoliczności w tej książce. Pierwsza część czytała się lepiej. Niemniej ta również godna polecania.

Książki Pani Michalak to super lektury czyta się jednym tchem Przeczytałam obie części trylogii akcja wartka trzyma w napięciu do samego końca książki.Czerwona jarzębina jest super książką czekam na dalsze losy bohaterów.Gratuluje pani Katarzyno. nie zawiodłam się kupując pani książki a mam ich kilka.SUPER KSIĄŻKA

Stanowczo za dużo jest w tej serii dramatyzmu: wybuchy, ucieczki, gwałty, próby samobójcze, choroby, pobicie, więzienie, znęcanie... Brakuje tylko seryjnego mordercy i FBI. Tak jakby całe zło świata spłynęło na jedną grupę ludzi, Ja rozumiem, że musi się coś dziać oraz że trzeba zaciekawić czytelnika, ale bez przesady. Pomiędzy tą całą scenicznością rozlane zostały hektolitry czułości, zdrobnień, troski, deklaracji, miłości. Stanowczo zrezygnuję z dzisiejszego deseru.

Zabrakło mi napięcia, zwroty akcji są, ale co z tego, gdy autorka przesadziła właściwie ze wszystkim. Nieszczęście goni nieszczęście. Cała książka jest jednym wielkim dialogiem, zmieniają się tylko miejsca akcji. Nie ma żadnego wprowadzenia, tylko bum! Jest wybuch. Bum! Jest gwałt. Bum! Jest aresztowanie. Do tego ma się wrażenie, że w kółko się czyta to samo. Kiedy jednak wprowadziła w pewnym momencie motyw fantastyczny, było to bezgraniczne przegięcie.

„Czerwień jarzębin” nie jest ani lekką literaturą kobiecą, ani kryminałem, nie jest nawet niczym pomiędzy. To nierealna historia przypominająca niskobudżetowy film sensacyjny. Mam nadzieję, że trzecia część kończąca trylogię wyjdzie lepiej.

Z twórczością Katarzyny Michalak jest trochę tak, że budzi skrajne emocje i albo się za nią przepada, albo wręcz odwrotnie. Ja od czasu, do czasu, lubię sięgnąć po jej twórczość. Trochę z ciekawości, w którą stronę kieruje się autorka, trochę na zasadzie, by ustalić co piszczy w książkowej blogosferze, jeszcze kiedy indziej z powodu poszukiwania wytchnienia w dość lekkiej opowieści.

"Czerwień Jarzębin" do słodkich lektur jednak nie należy. Historia jest kontynuacją "Leśnej polany" i opowiada o losach trzech przyjaciółek i trzech braci. Cała grupa naznaczona jest piętnami przeszłości, które teraz rzucają na młodych swój długi i okrutny cień. Szóstka znajomych ma za sobą trudne i koszmarne wydarzenia, które ich połączyły i które rzutują na skomplikowane relacje między nimi.. No cóż los ich nie oszczędzał i nie zanosi się też na to podczas czytania tej powieści. Jak to bywa w książkach, najczęściej opisują burze przed szczęśliwym zakończeniem. Czy takie mamy na ostatnich stronach "Czerwieni jarzębin"? Dowiecie się oczywiście sięgając po tę książkę. :). Tak czy inaczej, koniec tej historii bezwarunkowo skłoni Was do sięgnięcia po ostatnią część trylogii. To chyba jeden z sekretów pisarki.

Co najbardziej zaskakuje w tej książce? Piękna, nostalgiczna i sielska okładka a środku brutalne wydarzenia i zło w najbardziej okrutnej postaci. No cóż, ale tak właśnie jest w życiu, na zewnątrz niczym fotki na instagramie, przefiltrowane i podkoloryzowane, a w środku czasem nieopisane brzydactwa. Czytając "Czerwień jarzębin", miałam niekiedy wrażenie takiego odrealnienia, ale może to lepiej. Łatwiej było mi przetrawić trudniejsze momenty.

Z twórczością Katarzyny Michalak mam tak, jak w przypadku opisywanej poprzednio przeze mnie książki. Mianowicie "co za dużo, to nie zdrowo" Czyli z ciekawością, raz na jakiś czas sięgnę po najnowszą książkę, tej jednej z najbardziej rozpisanych i lubianych polskich autorek literatury głównie kobiecej (choć nie tylko). W zbyt dużej ilości jednak powoduję u mnie lekkie przesłodzenie. Nie wiem skąd się to bierze, bo tak naprawdę te książki, wcale słodkie z reguły nie są. A przynajmniej nie te z ostatniej serii "Leśna trylogia"

Książka, nie jest pozbawiona wad. Jednak mam świadomość, że Pani Kasia Michalak jest uwielbianą polską pisarką. Więc nie będę się na temat tych wad rozpisywać. Nie są istotne. Mam tez świadomość, że to co mi "zgrzytało" w niektórych momentach, dla fanów autorki, jest właśnie jej niepowtarzalnym stylem, który uwielbiają. Pozwolę Wam to więc ocenić, każdy na swój sposób. :)

Tak czy inaczej polecam.

[Adres usunięty]

Pierwsze 100 stron czyta się jednym tchem. Później mamy troszku dziwaczenia z fantastyką, erotyką, historią Polaków, kryminałem... Co działa na niekorzyść książki. Denerwowały mnie opisy z efektem motyla... wydają się zbyteczne. Ogólnie pojawia się takie komentowanie tego co się dzieje w książce przez autorkę. Co nie bardzo mi pasuje. Po dziwaczeniu powiało nudą. Ale końcówka się rozkręciła i zachęca do przeczytania ostatniej części książki. Akcja toczy się dosyć szybko, więc ciężko się oderwać od książki zwłaszcza na początku i pod koniec. Bo jak już wspomniałam środek był nie za bardzo. Rozczarowała mnie brakiem takiego głównego punktu kulminacyjnego z ojczymem braci. No ale ogólnie książka nie jest taka zła. Jak podobała wam się pierwsza część ta pewnie też przypadnie wam do gustu. Zachęcam także do przeczytania recenzji książki na blogu [Adres usunięty]

"Czerwień Jarzębin" Katarzyny Michalak to druga część "Leśnej Polany" z cyklu Leśna Trylogia.

"Czerwień Jarzębin" listonosz przyniósł mi w Dniu Dziecka :). Niesamowite uczucie, kiedy człowiek dostaje kredyt zaufania od autorki oraz wydawnictwa i dostaje książkę do recenzji. Dlatego pragnę serdecznie podziękować pani Kasi Michalak, za książkę oraz cały pakiet niespodzianek dołączonych do paczki :) a także Wydawnictwu Znak Literanova za przesłanie tego wszystkiego. Mam nadzieję, że to początek pięknej współpracy, owocującej tak obficie jak Jarzębina.

W paczce znalazłam prócz długo wyczekiwanej i wymarzonej "Czerwieni Jarzębin", piękny wisiorek z czterolistną koniczyną wysadzaną kryształkami, zdjęcie pani Kasi z autografem oraz aromatyczną herbatkę o kuszącej nazwie 'Spacer kochanków". Wierzcie lub nie, ale to był mój jeden z najpiękniejszych Dni Dziecka.

Na tę książkę czekałam od zeszłego roku pełna niezaspokojonych domysłów...Pani Kasia zostawiła mnie oraz każdego kto przeczytał "Leśną Polanę", na emocjonalnym głodzie.

Dziś mogę stwierdzić, że po przeczytaniu "Czerwieni Jarzębin" czuję się nieco zaspokojona, ale nadal jestem na głodzie...chyba nawet większym niż za poprzednim razem.

W drugiej części Leśnej Trylogii spotykamy ponownie Gabrielę, Julię i Majkę a także przystojnych i diabelnie bogatych braci Prado. Dużo się dzieje, dużo się klaruje...Jest czerwono od emocji, tak skrajnych, że czasem od słonych łez wzruszenia przechodzi się momentalnie w wielką złość na to co się dzieje w życiu bohaterów. I tak właśnie popijając herbatkę płakałam i klęłam na sploty losu, które nie dają normalnym ludziom ani chwili wytchnienia. Nie mogłam się oderwać, a kiedy skończyłam...poczułam, że wciąż jest mi mało i powiem szczerze, że bardzo trudno mi będzie czekać kolejny rok na trzecią część "Błękitne Sny".

Trzy przyjaciółki, trzech braci i zło, które nie odpuszcza…

Leśną Polanę spowił mrok. Kiedy już wszystko wskazywało na to, że szczęście odnalazło do niej drogę, Gabriela nagle znika. Zło, które krzywdziło, wciąż nie jest syte bólu.

Czy przyjaciele Gabrieli – i ten, który nie przestał jej kochać – zapobiegną nieszczęściu?

Majka i Julia są gotowe na wszystko, by ocalić przyjaciółkę. Jednak los sprzysiągł się przeciwko nim. Niespodziewane wydarzenia zmuszają do trudnych wyborów i jeszcze trudniejszych decyzji. A kiedy w grę wejdą uczucia – oraz przystojni bliźniacy Marcin i Patryk – można spodziewać się wszystkiego…

*

Czerwień jarzębin – kolejny tom bestsellerowej Leśnej Trylogii – opowiada o sile prawdziwej przyjaźni i miłości, która czasem przychodzi w najmniej spodziewanym momencie. To także ostrzeżenie przed złem, któremu tylko najodważniejsi potrafią się przeciwstawić…

Przeszłość nie daje o sobie zapomnieć nawet jeśli my patrzymy przed siebie i chcemy żyć pełną piersią. Złe bestie zawsze będą knuły, będą rozpościerały swoje ramiona, by nas pochwycić w swoje łapska, brudne od nienawiści i przemocy. Mimo to, my musimy nadal iść przed siebie, nie oglądać się i skupiać na tym, co chcemy od życia. Robić wszystko, by spełnić swoje marzenia i być szczęśliwym. to mądre przesłanie aż wyziera spomiędzy liter tej książki.

Pani Kasia zawarła w "Czerwieni Jarzębin" bardzo istotną myśl, ukrytą głęboko pod wartkimi zdarzeniami i emocjami bohaterów, mianowicie, nie dajmy się! Mimo, że źli ludzie stają na naszej drodze - najlepszą metodą ich pokonania jest miłość. Jeśli damy Złu sygnał, że jesteśmy pełni nienawiści i chęci zemsty, to Zło się tym będzie karmiło, rosło i prowokowało nadal. Ignorujmy je, żyjmy, idźmy do przodu...wtedy jesteśmy zawsze o krok przed złem.

Jestem bardzo ciekawa co będzie dalej? Co się stanie z Majką? Czy to o czym myślę mogło się stać? Czy Gabrysia i Wiktor w końcu zdecydują się na wspólne życie w Leśnej Polanie wraz z Pieszczoszkiem, Kingiem i Dropsem? Czyje dziecko pod sercem nosi Julka? To tylko pierwsze moje pytania, które zaraz po zamknięciu książki zagnieździły się w mojej głowie.

Muszę tylko jeszcze dodać, że pani Kasia - bardzo sprawiedliwie wymierzyła karę. Nie spodziewałam się takiego zabiegu. Sądziłam, że TO stanie się w inny sposób. Ale osobiście wierzę dokładnie w to samo, co pani Kasia - to co dajemy innym od siebie, kiedyś zwielokrotnione do nas powróci. Dlatego moi drodzy - żyjmy dobrze! Bądźmy dobrymi ludźmi, dla siebie, dla innych, dla ludzi i dla zwierząt. Tak mało jest teraz na świecie tego widocznego dobra.

Ja mam dokładnie tak jak Gabrysia :) o swojego anioła też bym się chyba prędzej potknęła niż go zauważyła. Ale zdarza mi się niespodziewanie, w różnych sytuacjach spotykać takie anioły. Dziękuję za to :)

Serdecznie Wam polecam przeczytanie kolejnego bestselleru Katarzyny Michalak "Czerwieni Jarzębin", nie zapominając wpierw o pierwszej części pt. "Leśna Polana".

Konieczne jest zachowanie kolejności cyklu.

Nie zapomnijcie o chusteczkach - będą Wam potrzebne!

Recenzja na: [Adres usunięty]

Pod koniec ubiegłego roku miałam okazję przeczytać "Leśną Polanę" Katarzyny Michalak, która wywołała we mnie masę sprzecznych uczuć. Niemniej zakończyła się w sposób sprawiający, iż nie mogłam przejść obojętnie obok kontynuacji. Liczyłam, że będzie ona utrzymana na przynajmniej podobnym poziomie co pierwszy tom - czy autorce udało się go utrzymać?

Wydawałoby się, że Gabriela i Wiktor w końcu odnajdą szczęście, a ich bliscy również zaznają spokoju. Jednak jak wiadomo, licho nie śpi, a jeśli komuś bardzo zależy na czyimś nieszczęściu, to będzie dążył do realizacji swoich niecnych celów za wszelką cenę. Gabriela, Majka, Julia, Wiktor, Marcin oraz Patryk staną przed wieloma ciężkimi wyborami i jeszcze trudniejszymi decyzjami - czy którakolwiek pozwoli im na zaznanie tego, czego pragnie każdy człowiek?

Z pełnym przekonaniem mogę napisać, iż w moim odczuciu pierwszy tom był dużo lepszy, bo coś przynajmniej się w nim działo. W drugim tak naprawdę brakuje akcji, wszystkie wątki są rozwleczone do bólu - tak naprawdę owa historia spokojnie zmieściłaby się w jednej nieco grubszej powieści, ewentualnie dwóch cieńszych, a rozkładanie jej na trylogię mija się z celem.

Tutaj także pojawiły się błędy wytykane przeze mnie już przy pierwszym tomie - sztuczne i przekombinowane dialogi, nieustanne powtórzenia i przypominanie dobrze znanych wydarzeń, a także literówki. Gdyby tego było mało, w "Leśnej Polanie" polubiłam bohaterów, którzy w tym momencie zaczęli mi mocno działać na nerwy - mam wrażenie, że wszystkim odbiło, a dokonywane przez nich wybory nierzadko wołały o pomstę do nieba. Przez całą książkę bohaterowie albo płaczą, albo mają łzy w oczach. Wiadomo, że jesteśmy tylko ludźmi i nie powinniśmy kryć swoich uczuć, ale błagam - płaczący bohaterowie wyzierający z każdej strony, to dla mnie za dużo... Ponadto, kompletnie nie przemówił do mnie wątek pojawienia się już nieżyjącego człowieka, który pewną osobę skłonił do samobójstwa - niemal jak w science fiction...

Tak jak "Leśna Polana" wywołała we mnie jeszcze jakieś emocje, tak przez "Czerwień Jarzębin" przebrnęłam bez większego entuzjazmu - jedynie ostatnie strony nieco mną poruszyły, bo jak zwykle powieść zakończyła się w kulminacyjnym momencie i to, rzecz jasna, tragicznym wydarzeniem. Owe zabiegi autorki sprawiają, że nawet jeśli człowiek rzuca mięsem podczas czytania, to nie może zapomnieć o końcówce i wyczekuje kolejnego tomu, zamiast porzucić myślenie o kontynuacji. Dlatego czekam na "Błękitne Sny", trzymając kciuki, aby było lepiej niż teraz...

[Adres usunięty]

Książka przepięknie napisana.

Czyta się ją z zapartym tchem, ze łzami wzruszenia.

I to zakończenie!

Szczerze nie spodziewałam się, wszyscy tylko nie Majka! Dlaczego ona?

Ze ściśniętym gardłem czekam na trzecią część.

Życzę Wam wiele emocji podczas czytania, bo mnie dużo kosztowała łez i wzruszeń.

Leśna Polana podbiła moje serce, a jak jest z Wami?

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

"Czerwień jarzębin" to historia, która opowiada o braciach naznaczonych mroczną przeszłością. Ich losy łączą przyjaciółki kiedyś przebywające w szpitalu psychiatrycznym. Gdy wydaje się nam, że bieg zdarzeń rozkwita sielanką wszystko się zmienia, a przeszłość jeszcze nie raz da o sobie znać. Książka charakteryzuje się mieszanką wszelakich uczuć i brutalnych zdarzeń. Miłość pląta się z gniewem, a ON z krwią i dramatycznymi wspomnieniami.

Na początku powiedzieć trzeba, że wygląd książki jest bardzo subtelny, delikatny, a przede wszystkim kobiecy. Gdybym nie przeczyta jej powiedzieć by można, że jest ona o pięknej miłości oraz przyjaźni przezwyciężającej wszelkie zło. Niestety oprócz całej tej anielskiej sielanki obok stoi strach, ból i walka o to, co właściwe. Mimo, że często wydarzenia są naprawdę mało prawdopodobne to ich opis oraz konstrukcja wpływają na przyjemny odbiór. Pani Kasia zabiera nas w świat różnorodny, emocjonalny, gdzie razem z bohaterami możemy przeżywać każde drobnostki i wielkie fale. Z całą pewnością książka przepadnie do gusty kobietą na pozór twardym, które w swoim sercu skrywają kruchość.

Pani Katarzyna Michalak piszę w swój własny, odrębny styl, co nadaje jej odmienności od pozostałych autorów. Posiada lekkie pióro i szeroki zakres wyobraźni mimo, że czasem czytelnikowi wydaje się, że nie ma pojęcia, co tak naprawdę autorka miała na myśli. Chociaż Pani Kasia ma wiele wrogów to dla mnie spotkanie z jej twórczością było miłe i chętnie poznam inne dzieła.

Głównym bohaterom życzę powodzenia w dalszej części i mam nadzieję, że będzie mi dane poznać i końcowe losy. Książkę polecam każdemu myślę, że warto dać szanse naszym polskim autorom, którzy z biegiem czasu piszą coraz piękniejsze historie.

Autor: Katarzyna Michalak

Tytuł: "Czerwień jarzębin"

Wydawnictwo: Znak

Kategoria: Literatura obyczajowa, romans

Liczba stron: 304

Moja ocena: 8/10

,,Czerwień Jarzębin" to drugi tom trylogii Katarzyny Michalak. Szczerze przyznam, że byłam go bardzo ciekawa.

Po bardzo wstrząsającym i zagadkowym zakończeniu ,,Leśnej Polany", nie mogłam doczekać się jej kontynuacji. Na szczęście ten tom wiele wyjaśnia. Rodzina Prado i ich najbliżsi znów są w niebezpieczeństwie. Czy czarne chmury krążące nad bohaterami w końcu odejdą w cień?

Mam wrażenie, że wszystkie książki tej autorki należą do kategorii bestsellery. Nie jest to jednak pierwsza pozycja, w której Katarzyna Michalak wyprzedza fakty, co niezmiennie irytuje. Wolałabym na bieżąco dowiadywać się, co się właśnie wydarzy.

Ta książka nie jest aż tak okrutna pod względem treści jak ,,Leśna Polana". W ,,Czerwieni Jarzębin" pojawia się za to jeszcze więcej zaskakujących i gwałtownych zwrotów akcji, trzymania czytelnika w napięciu. Czasem miałam wrażenie, że nieszczęść spadających na rodzinę Prado jest za dużo. W końcu nie wszystkie tragedie muszą spotkać właśnie ich...

Nie mogę powiedzieć, by była to jakaś wybitna lektura, jednak całkiem przyjemnie spędziłam z nią czas. Jest to idealna powieść na kilka godzin, od której ciężko się oderwać. Drugi tom znów ma wstrząsające zakończenie. Coś czuję jednak, że wszystko i tak dobrze się skończy, a ostatnie zdania mają spowodować, że czytelnicy będą wyczekiwać zwieńczenia serii.

,,Czerwień Jarzębin" to wciągająca kontynuacja ,Leśnej Polany", którą należy czytać właśnie w tej kolejności. Zapoznajcie się z nią, jeśli jesteście ciekawi jak potoczą się dalsze losy braci Prado i trzech przyjaciółek.

„Czerwień jarzębin” to drugi tom Leśnej Trylogii, na który z utęsknieniem czekało mnóstwo fanów twórczości Katarzyny Michalak. Jako, że autorka ta bardzo umiejętnie, tak buduje fabułę, że zakończenie pozostawia czytelników z mnóstwem pytań i dywagacji a co najważniejsze emocji, dlatego też czekanie na ten tytuł, niejednemu ogromnie dłużyło się. Co dzieje się z Gabrysią, czy poszukiwania prowadzone przez przyjaciółki przyniosą zamierzony efekt? Czy ten, który jest zawsze o krok do przodu nie spocznie w swych niecnych i mrocznych zamiarach ? Jest to ogromnie emocjonalna powieść, w której dobro zdecydowanie przykrywa brutalność i elektryzujące zło a miłość napotyka na swej drodze moc przeszkód. Polecam

[Adres usunięty]

`Czerwień Jarzębin` autorstwa Kataryny Michalak to drugi tom Leśnej Trylogii i co za tym idzie kontynuacja losów wszystkich bohaterów z `Leśnej Polany`. Jeżeli nie czytaliście pierwszego tomu, a chcecie poznać losy trzech przyjaciółek i trzech braci, to koniecznie musicie zacząć od pierwszego tomu, aby wszystko było jasne i klarowne. Nie będę się rozwodzić za bardzo nad fabułą, nie chce również za dużo spojlerować. Postaram się tylko zobrazować w skrócie pewne informacje, aby zaciekawić tych, którzy długo oczekiwali drugiego tomu. Jeżeli czytaliście pierwszy tom, albo moją recenzję to wiecie, iż Leśna Polana skończyła się w kulminacyjnym momencie, jednocześnie pozostawiając czytelnika w niewiedzy. W drugim tomie jest oczywiście podobnie... I znowu trzeba czekać. Warto podkreślić, iż w `Czerwień Jarzębin` Autorka ponownie nie oszczędza swoich wykreowanych bohaterów. Pojawiają się kolejne wzloty i upadki (zdecydowanie więcej upadków niż wzlotów). Tajemnicze zniknięcie Gabrieli powoduje ogrom nieszczęść i problemów... Problemów nie tylko w stosunku do samej siebie, lecz również w stosunku do innych bohaterów. Ojciec kobiety - Antoni trafia do szpitala. Wiktor natomiast fiksuje z przerażenie o kobietę, którą kocha po dziś dzień i ciągle o niej myśli, a to co dzieje się z nim później... No nie spodziewałam się. Zarówno wśród braci, jak i przyjaciółek dochodzi do różnego rodzaju zamieszań i jednego wielkiego chaosu... Między Majką, która nigdy nie potrafi odmówić sobie luksusu, a nieśmiałym i niedoświadczonym Patrykiem dochodzi do zbliżenia. Nikt jednak nie bierze pod uwagę tego, co spowoduje ich zachowanie i do czego w rezultacie doprowadzi…

***

Historia należy do tych napisanych prostym i nieskomplikowanym językiem, co powoduje, iż całość czyta się dość szybko i bez większych zakłóceń. Akcja płynie raczej równomiernie, mimo iż przyjaciółki i braci spotyka wiele upadków. Natomiast jeżeli chodzi o samych bohaterów to, zostali oni wiarygodnie nakreśleni i zachowują ludzkie cechy oraz emocje.

***

`Czerwień jarzębin` podobnie jak `Leśna Polana` udowadnia i jednocześnie uświadamia czytelnikowi, jaka przyjaźń jest ważna w życiu człowieka. Zarówno `Leśna Polana`, jak i `Czerwień Jarzębin`, skupia się na trzech przyjaciółkach, które są w stanie zrobić dla siebie wszystko i na trzech braciach, których łączy silna braterska więź. Ale czy w końcu pojawi się w ich życiu słońce? Czy będą mogli cieszyć się życiem i spać spokojnie, bez zmartwień, trosk i ciągłego strachu? Mam nadzieję, że tego dowiemy się w trzecim tomie Leśnej Trylogii – `Błękitne Sny`, która będzie zwieńczeniem losów przyjaciółek i braci. Mam nadzieję również, iż bohaterowie w rezultacie otrzymają to o czym marzą od samego początku - spokoju, dużo spokoju, i że w końcu odetchną z ulgą. Polecam wszystkim zainteresowanym, fanom książek Autorki oraz tym, którzy czytali `Leśną Polanę`.