Korona z kości. Castles in Their Bones. Tom 1

Waszym zdaniem jaka powinna być idealna postać kobieca w książce? Delikatna, czuła i troskliwa, czy raczej silna, przebiegła, a może nawet trochę wątpliwa moralnie?

Kilka dni temu skończyłam czytać „Koronę z Kości” autorstwa Laury Sebastian, w której to właśnie kobiety pełnią bardzo ważną rolę.

Dzięki książce odwiedzamy magiczny świat czterech krain. W jednym z nich księżniczkami są trojaczki – piękne i delikatne dziewczyny, które w dniu swoich 16 urodzin wyruszają do pozostałych królestw, by poślubić tamtejszych następców tronów. Okazuje się jednak, że od urodzenia szkolone są nie na urocze panny, ale przebiegłych szpiegów i wichrzycielki. Ich matka bowiem chce je wykorzystać do rozpętania wojny i w jej wyniku przejęcia władzy nad całością kontynentu.

Książka zabiera nas w świat pełen intryg, walk i brutalności. Tutaj spisek goni intrygę, a manipulacja zdradę. Na dodatek jest przedstawiony bardzo plastycznie i barwnie. Wręcz ma się wrażenie, że wędruje się po zamkowych korytarzach, czy alejkach ogrodów pałacowych. Świetnym zabiegiem było przedstawianie wydarzeń z punku widzenia każdej z sióstr. Dzięki temu mamy szerszy pogląd na wszystkie wydarzenia. Bliżej też poznajemy nasze bohaterki, które zostały znakomicie wykreowane. Są to wprawdzie trojaczki, bardzo ze sobą związane, ale jednocześnie każda z nich jest inna, każda ma swoje marzenia i cele. Polubiłam każdą z nim, szczerze im kibicowałam do ostatnich stron. Dobrze napisani są też bohaterowie dalszego planu, a z racji tego, że obracamy się w środowisku dworskim, jest ich całkiem sporo. W mnogości imion można się pogubić. Na szczęście na początku książki mamy rozpiskę rodów królewskich, co bardzo pomaga. Bardzo zaciekawił mnie system magiczny, oparty na gwiezdnym pyle.

Książkę mimo jej objętości ( ponad 500 str.) czyta się szybko i przyjemnie. Nie można się przy niej nudzić. Do tego zakończenie aż wbija w fotel i już nie mogę się doczekać kolejnego tomu.

Jeśli szukacie książki ze świetnie wykreowanym światem, pełnym intryg i zdrad, z silnymi kobietami i fabułą pełną akcji, to ta pozycja jest właśnie dla Was!

Cesarzowa Margaraux miała plany względem swoich córek już od chwili ich narodzin. Księżniczki miały zostać królowymi. Dlatego w wieku szesnastu lat każda z nich miała opuścić rodzinny dom i by poślubić książąt, którym zostały obiecane. Księżniczki Sophronia, Daphne oraz Beatriz wydają się idealnymi kandydatkami na małżonki. Nikt nie zdaje sobie sprawy, że zostały wyszkolone by wszelkimi dostępnymi środkami obalić monarchie, w których przyszło im żyć. Wszystko to było częścią planu ich matki, która chciałaby rządzić całym kontynentem. Żadna z nich nie spodziewa się, że idealnie dopracowany plan przejęcia władzy przez cesarzową zacznie się nieoczekiwanie zmieniać.

Rzadko sięgam po fantastykę, ale nie mogę powiedzieć bym gardziła tym gatunkiem. Wiem, że można znaleźć w nim prawdziwe perełki, do których można wielokrotnie wracać. I może Korona z kości nie jest taką perełką, to jednak cenię ją sobie dość wysoko. Przyjemnie spędziłam czas z niniejszą książką i nie miałam, co do niej najmniejszych zastrzeżeń. Autorka w mistrzowski sposób zadzierzgnęła intrygę, która stała się głównym clue fabuły. Nie sposób było nie zachwycić się skrupulatnie wykreowanym światem, w którym przyszło żyć głównym bohaterkom. Nie sposób było nie polubić księżniczek, które na naszych oczach odkrywały siebie i coraz częściej zaczęły podejmować decyzje niejednokrotnie sprzeczne z wolą ich egoistycznej i autorytarnej matki. Szczerze powiedziawszy nie mogę doczekać się by poznać dalsze losy sióstr, które miały dać swojej matce panowanie nad całym kontynentem. Autorka zostawiła je dość ważnym życiowym momencie. Obyśmy spotkali się z nimi jak najprędzej.

Jestem takim czytelnikiem, który sięga po raczej wszystkie gatunki literackie choćby z czystej ciekawości. Po obyczajówkach lubię poczytać thrillery, a by od nich odpocząć, coraz częściej sięgam po fantastykę. A jeśli do tego książka w tym gatunku dodatkowo przyciągnie okładką, to jestem już kupiona.

Poznajemy świat czterech baśniowych królestw. Księżniczki Beatriz, Daphne i Sophronia żyją w Bessemii. Mają lat 16, gdy zostają wysłane przez matkę zimną i wyrachowaną Cesarzową Margaraux do obcych królestw, by tam poślubiły przyszłych następców tronu. Matka dziewczyn jest pełną okrucieństwa i tajemnic kobietą, która o intrygach, oszustwach, manipulacji i o ściąganiu gwiazd z nieba wie chyba wszystko. Młode kobiety nie mają przyjaciół, nie mają powierników. Zdane są na siebie i Cesarzową matkę, której marzenia o władzy są silniejsze od macierzyńskich uczuć. Księżniczki od najmłodszych lat były przygotowywane do intryg, szyfrowania wiadomości, wychwytywania kłamstw padających z ust otoczenia. Uczyły się języków, sztuki uwodzenia, kontrolowania każdej sytuacji, a więc szybkości reakcji i podejmowania decyzji pod presją. Nie były im też obce sztuki walki, meandry polityki. Musiały posiąść również obszerną wiedzę z ekonomii i zarządzania. Wszystko po to, by jako mężatki następców tronu sprawiły, by między królestwami Friv, Temarin i Cellarii powstało tyle niesnasek i plotek, aby krainy wypowiedziały sobie wojnę. Wtedy na scenę miała wkroczyć Cesarzowa i wraz z armią Bessemii zawładnąć i zdominować krainy tym samym stając się władczynią całego kontynentu.

Czy wszystko pójdzie zgodnie z jej podstępnym i wyrachowanym planem?

Czy córki będą sprawnie wykonywać swoje zadania?

A może gwiazdy mają inne plany wobec wszystkich bohaterów?

Więcej takich książek bym poprosiła. To była niezwykła czytelnicza uczta. Mimo objętości książkę czytało się świetnie i szybko, bo trudno było ją odłożyć. Wykreowany świat pochłonął mnie bez reszty. Był bardzo barwnie i plastycznie przedstawiony. Miałam wrażenie, że ja sama, a nie tylko moja wyobraźnia, spaceruję po zamkowych korytarzach, ogrodach, biorę udział w rozmowach, ucztach i spiskach. Książka podzielona jest na rozdziały, w których opisywane są losy poszczególnych sióstr i ich sposób radzenia sobie z zadaniem wyznaczonym przez matkę. Nagłe zwroty akcji burzyły spokój nie tylko głównych bohaterek, ale również mój, ponieważ znów nie wiedziałam, komu można ufać i czułam niepokój dotyczący dalszych losów bohaterek. Nie wiem, która z sióstr najbardziej przypadła mi do serca. Każda z nich miała swoje wady i zalety, każda była uzdolniona w innym kierunku jednak chyba najbardziej kibicowałam Sophronii i Beatriz.

Korona z kości to powieść pełna spekulacji, manipulacji, spisków, zdrad, sekretów, intryg, zagrywek poniżej pasa nie tylko za pomocą magii. Bardzo podobała mi się duszna atmosfera pełna dworskiej fałszywej życzliwości. Każdy grał we własną grę, a stawka w niej zawsze była identyczna i wysoka: życie lub śmierć. Zakończenie mnie zaskoczyło i wbiło w fotel. Byłam tak rozgoryczona i zła, że gdybym mogła, to od razu chwyciłabym za kolejny tom. Jeśli ktoś poszukuje książki na długie jesienne wieczory, to połączenie przygody z sensacją i magią proponowane przez Laurę Sebastian będzie idealnym wyborem.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty] oraz dzięki uprzejmości Wydawnictwa Zysk i S-ka.

„Korona z kości” to książka, która mnie zachwyciła. Jest to historia trzech sióstr, które urodziły się po to by rządzić, uwodzić i podbijać. Po części jest to również historia ich matki, która przygotowała swoje córki do roli księżniczek, które po rozkochaniu w sobie przyszłych mężów, przejma władzę w swoich królestwach, w których się znajdują. Jest to nie główny cel Daphne, Sophroni i Beatriz, ale głównie ich matki, Cesarzowej Margaraux. Kobieta pragnie panować całym kontynentem. Czy jednak wystraczająco wyszkoliła swoje córki? Czy o wszystkim im powiedziała? Czy będzie tutaj miejsce na miłść? Przekonacie się sami.

Laura Sebastian stworzyła wspaniały świat. Bardzo polubiłam główne bohaterki, które nie jeden raz mnie rozbawiły. W końcu w historii było już wiele księżniczek, różnych narodowości, ale żadna z nich nie wpadła na to, by mieć kaca w noc poślubną i w ten sposób uniknąć zbliżenia z mężem.

W książce znajdziemy nie tylko wiele emocji, ale również szeroki wachlarz charakterów. Jest tutaj wiele intryg i zawirowań. Czytając zastanawiałam się dlaczego w ogóle Cesarzowa przy użyciu córek chce pokonać inne księstwa. Odpowiedzi nie to pytanie nie dostawałam szybko.

To co lubię ostatnio w książkach to przedstawienie fabuły z punktu widzenia każdej z bohaterek. Każda z nich jest inna, każda z nich musi odnaleźć się w innych warunkach. Każda z nich ma swoje tajemnice i nie zawsze zgadza się ze słowami matki, które co jakiś czas są wplatane w przemyślenia księżniczek.

Książka została pięknie wydana. Zarówno okładka jak i środek przyciągają wzrok. Osobiście lubię grubszą fantastykę i tutaj również moje oczekiwania zostały spełnione.

Jeśli szukacie dość oryginalnej książki z gatunku fantastyki to bardzo polecam „Koronę z kości”.

Dobre fantasy, które pochłania od pierwszych stron to nie lada gratka. A jeśli w nim występują wszystkie najcenniejsze elementy, czyli dopracowane uniwersum, intrygi i nieco politycznych zawirowań, to już mogę rzecz polecać z czystym sumieniem.

Świat wykreowany przez Laurę jest dość ciekawy. Ma wytyczone granice, połączony jest elementami, które spajają go w jedną całość, jednak ten świat pełen jest tajemnic. Autorka bardzo powoli i ostrożnie częstuje czytelników wiedzą na temat wierzeń i praw tam panujących. Czasem trzeba się domyślać dlaczego pewne zachowania czy sytuacje mają miejsce. Wiele wyjaśnia się z biegiem fabuły, a też mocno tu skrywano pieczołowicie inne tajemnice, po to, by błyskawicznie odkryć karty na sam koniec.

Można się doszukiwać tutaj podobieństw do trylogii Griszy czy też pewnych elementów znanych z "Gry o tron". Ja bym bardziej skręciła w stronę cyklu o "Szklanym tronie", bo książka ma bardzo podobny rytm i szalenie przypomina mi go identyczny podział na rozdziały dotyczące innych bohaterów, ale... to nie jest w żadnym wypadku zarzut. To swego rodzaju próba uniknięcia chaosu, który często pojawia się w pierwszych tomach, kiedy czytelnik usiłuje zaznajomić się z dziesiątkami bohaterów i wgryźć się w treść.

Bohaterowie są fajni, nieprzejaskrawieni i nieidealni. Każdy niesie swój plecak doświadczeń, popełnia błędy i dąży do celu. Postaci bardzo ludzkie i jak to w życiu bywa, czasem nieco irytujące.

Polecam tę niezwykła historię fanom fantasy, osobom lubiącym magię oraz tym, którzy robią dobry pożytek z wyobraźni.

Recenzja

[współpraca barterowa @zysk_wydawnictwo ]

“Ale nie ona to zrobiła. Co oznacza, że uczynił to ktoś inny”

Księżniczka Sophronia, Daphne i Beatriz opuszczają ojczyznę i każda z nich wyrusza do swojego nowego kraju i narzeczonego. Dziewczyny są piękne, inteligentne i dobrze wychowane, idealne kandydatki. Natomiast tak naprawdę są szpiegami i własnej matki, która przygotowała je do tej misji. Wszystkie trzy były przygotowane do obalenia monarchii państwa swoich przyszłych mężów i potem zapanowanie nad całym kontynentem Vesterii. Czy coś może pójść nie po ich myśli? Czy wszystko pójdzie zgodnie z planem? Mieszanka tak intensywna, doprawiona genialnymi dialogami. Powieść Korona z kości Laury Sebastian otwierającą ciekawie zapowiadający się cykl Castles in Their Bones. ,,Korona z Kości" Laury Sebastian to istny majstersztyk. Autorkę znam już z jej poprzedniej trylogii, ale tutaj mnie ona zaskoczyła. Ilość intryg, wątków i to jak wszystko się przeplata no cudo! A dodatkowo sam fakt, że każda z trojaczek ma inny charakter i potrafi pokazać pazur, jest aż zniewalające. Od razu polubiłam nasze trojaczki, i wspierałam je aż do ostatniej strony. Nasze trzy księżniczki to świetnie wykreowane bohaterki, które napędzają akcję, dzięki temu się w ogóle nie nudziłam, bo przy nich się nie dało. Cała trójka zdobyła moje serce, ale nie mogę zapomnieć o ich narzeczonych, którzy również zajęli miejsce w moim sercu. Daphne, Sophie i Triz oprócz tego, że są królewnami, to przede wszystkim są nastolatkami, które mają uczucia, ale na początku bardzo są oddane swojej matce, która pokłada w nich nadzieje, żeby jej plan się powiódł. Albowiem z czasem siostry zdają sobie sprawę, że może każda z nich pragnie, czegoś takiego, przede wszystkim, czego sama, chce, a nie ich matka. Jeśli chodzi o naszą cesarzową, to nie była kochająca i wspierającą rodzicielką dla swoich córek. Korona Z Kości to świetna młodzieżówka fantasy, od której nie mogłam się oderwać. Autorka pokazała, że dziewczyny nie są słabą płcią, a silnymi bohaterkami. Chcę więcej takich książek. Laura Sebastian ukazała obraz monarchii i dworu królewskiego w fantastycznym świecie, który świetnie rozpisała. Tu nic nie jest czarne ani białe, intrygi spiski bardzo tu czuć i dobrze, bo właśnie tego oczekiwałam. Pismo jest bardzo przyjemne i lekkie, bardzo szybko czyta się treść i totalnie jesteśmy wciągnięci w tą historię przez co nie chcemy odkładać jej na później. Przepadłam dla tej historii, dla tych bohaterów i dla tej fabuły, która gołym okiem widać, że została dopracowana i dopięta na ostatni guzik. Laura Sebastian nie bawi się w półśrodki składając na nasze dłonie lekturą pełną ukrytych znaczeń, której echo nie przemija na długo po zamknięciu ostatniej strony.

“Jest trucizną, warzoną, destylowaną i fermentowaną przez szesnaście lat, stworzoną przez matkę, by sprowadzić ziszczenie na każdego, kogo dotknie. W końcu trucizna to kobieca broń, a o to i ona, broń w rękach kobiety”

Ciekawe młodzieżowe fantasy. Podobała mi się dynamiczna fabuła, intrygujące postaci oraz wszechobecne intrygi.

Być może autorka nie zagłębia się w opisywany świat. Nie prezentuje szczegółowo elementów wykreowanej rzeczywistości, ale mnie to w niczym nie przeszkadzało.

Przyjemna lektura.

Laura Sebastian powraca z pierwszym tomem swojej nowej serii i po raz kolejny zaskakuje czytelników spojrzeniem na temat. Jej historie są niebanalne, wychodzące poza granice schematów i pokazujące, że z banalnej treści można stworzyć coś naprawdę treściwego.

Fabuła utrzymana w stylu fantasty zabiera nas do nowego świata wykreowanego od podszewki. Liczne detale, szczegóły oraz uwiarygadniające wszystko fakty prowadzą nas przez krainę, w której panują surowo wyznaczone cele. To tutaj żyją główne bohaterki, którym przyjdzie walczyć o swoje prawa oraz zasłużone miejsce w świecie, ale o tym później. Skupmy się najpierw na samym stylu autorki, na jej wprawnej ręce do kreowania postaci, wiarygodnym uchwyceniu motywów, które przecież stoją na pograniczu magii czy przekazaniu nam ponadczasowych wartości nad którymi możemy podebatować.

Cesarzowa Margaraux urodziła trzy córki: księżniczki Sophronia, Daphne i Beatriz. Miała dla nich z góry wyznaczony plan, ponieważ wiedziała, że w przyszłości zostaną królowymi. Jednak zanim do tego dojdzie, wszystkie trzy dziewczyny będą musiały przejść drogę po brzegi wypełnioną wyzwaniami. Wszystkie piękne, inteligentne i skromne mają misję, której nikt nie zrozumie. Nikt także nie przewidzi, że pod płaszczykiem pozorów kryją się lata nauki podstępu, uwodzenia i wykorzystywania przemocy. Ich matka ma cel a one wypełnią jej rozkazy. Tylko czy obalenie monarchii od środka okaże się bezpieczne dla nich wszystkich?

Pomysł - rewelacja! Wykonanie - najwyższa klasa! Oto historia, która daje kobietom głos, pokazuje jak silna jest płeć piękna i zaskakuje kreacją bohaterek, ponieważ każda z nich jest niezwykle charyzmatyczna, odważna i świadoma dążenia do celu. Tylko czytelnik, który sam odważy się zmierzyć się z lekturą doszuka się jednak dodatkowych znaczeń, zrozumie sens przesłania autorki oraz poczuje na własnej skórze smak intrygi, która oplotła fabułę, bowiem plany Margaraux sięgają dalej niż rozumieją jej córki a one same kryją w swoich dłoniach umiejętności, które zagrożą nam wszystkim.

To obowiązkowa lektura dla każdego! Wydaje się niepozorna a nawet taka jak wszystkie inne, ale nie oceniajcie jej poprzez opis na okładce a nawet nie przez wzgląd na wcześniejszą serię autorki. Laura Sebastian przeszła samą siebie! "Korona z kości" zrywa ze schematem słabej płci i nadaje bohaterkom wyjątkowy szlif. Nieprzeciętna inteligencja konfrontuje się z wielką przygodą, by kusić czytelnika, zwodzić intrygami i angażować jego serce w miłosne wyzwania. Laura Sebastian nie bawi się w półśrodki składając na nasze dłonie lekturą pełną ukrytych znaczeń, której echo nie przemija na długo po zamknięciu ostatniej strony.