Głosząca kres. Wojna Lotosowa. Tom 3

Właśnie nastał ten dzień gdy miałam okazje złapać się za trzecią i OSTATNIĄ część "Wojny Lotosowe", czyli za Głoszącą Kres. Nie mogłam się doczekać aż ją przeczytam a gdy skończyłam to... Powiem Wam w mojej opinii.

Po pierwsze jestem totalnie zakochana w tej części jak i w całym świecie stworzonym przez Jay'a Kristoffa. Autor wyjaśnił każdy wątek w sposób satysfakcjunujący moją osobe. Do tego działo się tyle tam akcji, że nie wiedziałam czasem co o tym wszystkim myśleć. Książkę czytało mi się szybko (z jednej strony za szybko, ale za to z drugiej strony czasem podczas czytania tej części miałam wrażenie, że za dużo było tych stron) ALE! teraz, po kilku dniach ciągłego myślenia i kaca po tej książce, że ta część ma idealną ilość stron a nawet chciałabym aby miała drugie tyle, abym nie musiała żegnać sie z tym światem. Oczywiście Jay Kristoff dalej trzyma poziom. Jego styl jest lekki i niepowtarzalny, czytało mi się to bardzo dobrze. Przez większość czasu nie mogłam oderwać się od książki, cały czas tłumacząc sobie "jeszcze jeden rozdział". Do tego duże ukłony dla Autora ponieważ rzadko płacze na książkach z tego gatunku. A tutaj się spłakałam i to aż dwa razy!

Co do bohaterów to jestem pod wielkim wrażeniem przemiany Yukiko, którą poznaliśmy w sumie jako krnąbrną nastolatkie. Teraz w tej części bardzo wydoroślała i muszę powiedzieć, że to jest najlepsza przemiana głównego bohatera w książce jaką miałam okazję czytać.

Więcej Wam nie powiem. Składam śluby milczenia. Za to Wy musicie przeczytać te część jak i poprzednie!

Woooow. Cóż to było za wspaniałe zakończenie serii Wojny Lotosowej. Podtrzymuję moją decyzję odnośnie poprzednich tomów. Książka jest niesamowita, nie sposób się od niej oderwać. Świat przedstawiony przez autora to Mistrzostwo. Mnogość szczegółów, które kompletnie nie przytłaczają tylko pozwalają jeszcze mocniej odbierać ten niesamowity klimat. Emocji jest po końcówki włosów. Pan Kristoff nie oszczędza czytelnika i funduje mu pełną gamę doznań - na pełnym szlochu płaczu kończąc. Śmiało mogę stwierdzić, że jest to najlepsza część całej serii.

Jay Kristoff

"Wojna lotosowa - Głosząca kres"

* " - Lawina zaczyna się od od jednego kamyka. Las od jednego nasienia. I wystarczy jedno słowo, by cały świat się zatrzymał i posłuchał. Trzeba mieć tylko to właściwe."

Oto nadszedł kres świata, który znali. Konflikty między buntownikami. Gildia, która chce cały kraj Shimy dla siebie, Hiro jako marionetka. Wszystkie oczy zwrócone są na Yukiko. Tylko ona może ocalić Shime przed zagłada, ona i jej Buruu.

Fabuła jest niczym pióro i burza, jedno niesie drugie, aby nigdy nie upadło, burza nie przestaję być, aby pióro mogło trwać, a ten tom jest jak wiatr, który niesie i budzę i pióro jednocześnie, aby mogły splatać się razem i tworzyć historie niesamowitą, piękna i bolesną. To tutaj wszystko się rozstrzygnie coś spadnie, coś będzie trwało nadal, a coś zwolni tempo. Tu serce moje zostało.

Akcja, która jest w tym tomie nieokiełznana, ma swój jeden nieprzerwalny rytm, którym idzie. Nic nie powstrzyma nikogo i niczego, chociaż bardzo chciałam, to nie mogłam. Za to patrzyłam co się dzieje.

Bohaterowie, których pokochałam jeszcze bardziej. Polubiłam tych, których nie lubiłam, ale ci znienawidzeni stali się bliżsi, nie każdy, bo są tacy, których nie polubiłam i to się nie zmieniło do końca.

Kreacja bohaterów jest na najwyższym poziomie i dopiero tu, teraz w tomie trzecim widać ile autor włożył w to pracy i miłości to stworzenia tak złożonych postaci, tak zmiennych, prawdziwych, żywych takich z problemami, przeszłości takich naturalnych.

Ich przemyślenia, własne wewnętrzne rozterki. Życie, które żadnego nie oszczędzało, to jak zmienili się przez dwa tomy, to co się w nich zmieniło. Niesamowite i takie naturalne. Jakby to oni nadawali sens historii, a nie autor, których ich wykreował. Warstwa psychologiczna jest po prostu perfekcyjna.

Opisy, o których mogę pisać bez końca, to jak autor potrafi malować obrazy, urzeczywistnić je jeszcze bardziej. To jak można poczuć, przeżyć i doświadczyć. Wszystko w tym tomie ma swoje miejsce i czas. To wszystko wie kiedy i gdzie. Przepiękna historia napisana obrazami, których nie sposób zapomnieć.

Emocje ah jakie ja miałam tutaj sprzeczne. Lecz były jeszcze bardziej mocniejsze niż w poprzednich tomach, bo wiedziałam, że to już koniec. Lecz to jak będę przeżywać, nie miałam pojęcia. Złość, ból, smutek, rozpacz, nienawiść, bezradność. To jak na samym końcu coś we mnie pękło. Serce złamało się na pół, a łzy nie mogły przestać lecieć. Przeżywałam bardziej i mocniej.

Oczywiście nie zabraknie tutaj drugiego dna, które jest bolesne i jednocześnie piękne.

Podsumowując tom trzeci to idealne zakończenie całej trylogii, to wszystko co być powinno, każdy wątek, nawet najmniej oczywisty został zakończony. A mimo to moje serce i tak chciało by więcej. To zakończenie z tych, które się kocha i nienawidzi jednocześnie.

Polecam ❤️‍🩹💔

Czytajcie, bo warto.

Przeżyjcie, bo to jest piękna historia.

"Wojna Lotosowa: Głosząca Kres" Jay'a Kristoffa to spektakularne zakończenie niezwykłej sagi, której epickość i głębia emocji pozostawiają czytelnika z wrażeniem, które utrzymuje się długo po zamknięciu ostatniej strony.

Kristoff nie zawodzi w kontynuacji, dostarczając czytelnikowi finał pełen napięcia, zwrotów akcji i głębokich refleksji.główna bohaterka, wchodzi na ostatnią fazę swojej mrocznej podróży, stając się jeszcze bardziej złożoną i intrygującą postacią. Jej walka z własnymi demonami, połączona z zewnętrznymi zagrożeniami, tworzy niezwykle porywającą historię.

To, co wyróżnia "Głoszącą Kres", to umiejętność Kristoffa ukazania skomplikowanych relacji między postaciami. Związki między bohaterami są pełne napięcia, lojalności i czasem zdrady. To, jak autor prowadzi te wątki, nadaje opowieści dodatkową głębię i realizm.

Świat Lotosowej Krainy, już wcześniej bogaty i fascynujący, w tej części staje się jeszcze bardziej rozbudowany. Kristoff odsłania nowe tajemnice, ukazując czytelnikowi złożoność historii tego świata fantasy. Elementy magii, polityki i walki są perfekcyjnie skomponowane, co sprawia, że czytelnik pochłania każdą stronę z zapartym tchem.

Styl Kristoffa, poetycki, czasem brutalny, wprowadza czytelnika do głębokich zakamarków emocji. Opisy walk i decyzji bohaterów są intensywne, angażując czytelnika na każdym etapie.

"Wojna Lotosowa: Głosząca Kres" to nie tylko zakończenie serii, to pełnoprawne wydarzenie literackie, które pozostawi czytelnika z zacierającymi się granicami między fikcją a rzeczywistością. To opowieść o zemście, miłości, utracie i odrodzeniu, która zadziwia, wzrusza i zostawia niezapomniane wrażenia.

Nie znoszę pożegnań, a przyszło mi się pożegnać z bohaterami, do których bardzo się przywiązałam.

Ostatni tom serii pozamiatał. Naprawdę trudno mi sobie wyobrazić lepsze zakończenie. W tym tomie wszystko jest większe, szybsze i jeszcze bardziej epickie niż w poprzednich. Były momenty, że wstrzymywałam oddech. Były takie, kiedy klęłam pod nosem wciekła jak osa. Były łotdefaki, bo autor wybitnie potrafi mnie nabrać i wyprowadzić w pole. Były łzy. No kurka blaszka, nie dało się przeczytać tego suchym okiem. A na koniec to już całkiem kaplica - płacz i chęć rzucenia wszystkiego i czytania całej trylogii od nowa.

Ostrzegam tylko, że to nie jest książka dla cyników, bo jest w niej trochę patosu. Dla mnie idealnie wyważonego, ale niektórym może zawadzać.

A co ja Wam tu będę. Nie traćcie czasu na czytanie opinii, lepiej wykorzystajcie go na czytanie Wojny Lotosowej.