Druga powieść autorki Almonda, książki przetłumaczonej na dwadzieścia języków, która w samej Korei Południowej sprzedała się w nakładzie ponad dwóch milionów egzemplarzy.
Wyróżniona prestiżową południowokoreańską Literacką Nagrodą Jeju 4.3 (2017), nagrodą japońskich księgarzy Japan Bookstore Awards (2022, tłum. Akiko Yajima), polecana przez Bibliotekę Narodową Korei Południowej i koreańskie media (m.in. dzienniki „Dong-a Ilbo”, „The Hankyoreh”, „Kyunghyang Shinmun”). „The Economist” uznał ją za powieść inspirującą japońskie pisarki i czytelniczki.
Niezwykła historia o poczuciu straty i obawach nieobcych młodym Koreańczykom, którzy chcą stać się pełnoprawnymi dorosłymi.
Czy to jest dorosłość, o jakiej marzyliście?
Ji-hye urodziła się w 1988 roku. Ma pospolite imię, prozaiczne życie i nudną pracę jako stażystka w seulskiej korporacji. Ma też całkowitą świadomość, że niczym się nie wyróżnia w tłumie podobnych do niej ludzi. Tak jak inne Ji-hyes, urodzone w tym samym czasie, należy do „pokolenia 880 000 wonów”, które nawet po ukończeniu studiów musi pracować na czarno, żyjąc w lęku przed niepewną przyszłością.
Samotna, niesprawiedliwie traktowana i wykorzystywana. Ledwie wiąże koniec z końcem, a jej szefowa Yu to gwarancja nieotrzymania awansu. Ji-hye czuje się bezradna w rzeczywistości, w której dorosłością powinno być posiadanie pieniędzy i wyzbycie się marzeń, przy czym ona jest przede wszystkim pozbawiona złudzeń.
Z marazmu wyrywa ją pojawienie się w firmie nowego stażysty Gyu-oka, z którym zawiązuje firmową działalność konspiracyjną. Wspólnie dokonują drobnych, banalnych aktów oporu. Mają plan, jak anonimowo i prawie bezboleśnie podokuczać tym, którym zazwyczaj wszystko uchodzi na sucho. I chociaż ich żarty nie wpływają znacząco na społeczeństwo, to stanowią angażujący czas i energię manifest młodych trzydziestoletnich, dostrzegających absurdalność struktur społecznych i buntujących się przeciwko wyzyskowi i instytucjonalnej władzy.
Autorka bestsellera Almond po raz kolejny z ogromną wrażliwością przygląda się młodym ludziom. Dla Ji-hye, która czuje się jak pył we wszechświecie, kontratak to jedyna szansa na to, aby coś w jej życiu się zmieniło.
Opinia o książce
To przewrotna proza, bo pokazuje, że czasem trzeba przegrać, aby wygrać, a tytułowy „kontratak" wcale nie musi być spektakularną akcją w świetle fleszy. Przecież najtrudniejsze bitwy rozgrywamy w naszym wnętrzu. I choć akcja toczy się w odległej Korei, to nietrudno utożsamić się bohaterami, którzy mierzą się z małymi i wielkimi rozczarowaniami. Udany powrót autorki Almonda!
Natalia Szostak
O autorce
Won-pyung Sohn (ur. 1979) – pochodząca z Seulu południowokoreańska pisarka i reżyserka filmowa, studiowała filozofię i socjologię na Uniwersytecie Sogang oraz reżyserię w Koreańskiej Akademii Sztuk Filmowych. Autorka bestsellerowej książki „Almond” (2016), za którą otrzymała Nagrodę Changbi, oraz powieści „Kontratak. Gniewni trzydziestoletni” (2017), uhonorowanej m.in. prestiżową Literacką Nagrodą Jeju 4.3 (2017). Jako reżyserka i autorka produkcji krótkometrażowych została wyróżniona przez Science Fantasy Writers (2006) i Przegląd Filmowy 6. Cine21 (2001).
Jaka jest główna tematyka i klimat powieści "Kontratak"?
"Kontratak" to realistyczna opowieść o buncie młodych dorosłych przeciwko niesprawiedliwym strukturom korporacyjnym i społecznym w Korei Południowej. Książka utrzymana jest w tonie słodko-gorzkiej refleksji nad losem pokolenia zmuszonego do pracy ponad siły za niskie wynagrodzenie. Czytelnik śledzi losy Ji-hye, która poprzez drobne akty oporu próbuje odzyskać godność w świecie nastawionym na zysk. To lektura angażująca emocjonalnie, która skłania do przemyśleń nad sensem współczesnej dorosłości.
Czy styl autorki w tej książce różni się od znanego z bestsellera "Almond"?
Won-pyung Sohn zachowuje swoją charakterystyczną wrażliwość i oszczędny styl, ale tym razem skupia się na problemach socjologicznych zamiast psychologicznych. O ile poprzednia powieść była intymnym studium emocji, o tyle ta pozycja kładzie większy nacisk na relacje międzyludzkie wewnątrz sztywnych struktur zawodowych. Autorka ponownie wykazuje się dużą empatią wobec osób wykluczonych i niedopasowanych do otoczenia. Jest to doskonały wybór dla czytelników ceniących prozę skupioną na wewnętrznych przeżyciach bohaterów.
Czy dylematy bohaterów żyjących w Seulu będą zrozumiałe dla czytelnika w Polsce?
Mimo osadzenia akcji w Korei Południowej, dylematy związane z wyzyskiem w pracy i brakiem perspektyw są niezwykle uniwersalne. Poczucie bycia pyłem we wszechświecie oraz lęk przed niepewną przyszłością to doświadczenia bliskie wielu młodym ludziom na całym świecie. Autorka opisuje absurdalność biurokracji i hierarchii w sposób, który łatwo odnieść do rodzimych realiów rynkowych. Dzięki temu historia staje się bliska każdemu, kto kiedykolwiek czuł się niedoceniony przez system.
Dla kogo książka "Kontratak" może nie być odpowiednim wyborem podczas zakupów?
Powieść ta nie spodoba się osobom szukającym dynamicznej akcji, spektakularnych zwrotów wydarzeń czy klasycznego thrillera korporacyjnego. Jest to literatura piękna skupiona na wewnętrznej przemianie i subtelnym manifeście pokoleniowym, a nie na sensacyjnej fabule. Czytelnicy oczekujący optymistycznej i lekkiej lektury mogą poczuć się przytłoczeni opisami marazmu oraz trudnej codzienności stażystów. Jeśli preferujesz szybkie tempo narracji, ten tytuł może wydać Ci się zbyt statyczny.
Czego można się spodziewać po tytule sugerującym walkę i kontratak?
Tytułowy kontratak odnosi się do małych, niemal niezauważalnych gestów buntu, które mają pomóc bohaterom przetrwać w nieprzyjaznym środowisku. Nie należy oczekiwać otwartej wojny z systemem, lecz raczej psychologicznej gry i prób zachowania własnej tożsamości. Autorka pokazuje, że najważniejsze bitwy często toczone są w zaciszu biurowych boksów i we własnym sumieniu. To proza, która udowadnia, że nawet drobny sprzeciw ma ogromne znaczenie dla kondycji psychicznej jednostki.
