Kontrahent. Tom 2

Lubię, kiedy książki które czytam mają kontynuację. Wraca się do nich jak do starych przyjaciół z ciekawością co słychać u bohaterów.

W pierwszej części Marion i Mick często sobie dokuczali, cięte riposty były na porządku dziennym a magnetyczne przyciąganie czuć było w powietrzu. Tym razem ma się poczucie, że bohaterowie są jakby dojrzalsi. Obecnie są w związku, ale nie mówią o tym nikomu. Widać w nich to uczucie, a z drugiej strony boją się o nim mówić. Oboje dumni i skoncentrowani na robieniu kariery. To właśnie kłopoty zawodowe Marion pchają ją do Europy, gdzie zaczyna zaprzyjaźniać się z największym wrogiem Micka. Czy ostrzeżenia jej chłopaka poskutkują? Czy intrygi wypalą. Czy tych dwoje przetrwa kolejne trudne momenty?

Miła kontynuacja, choć już bez tak dużych fajerwerków jak pierwsza część.

„Prowokuje go z takim wyrachowaniem, że przekracza to ludzkie pojęcie. Szkoda, wielka szkoda, że zakazany owoc smakuje najlepiej ze wszystkich istniejących na świecie owoców.”

To jedno spotkanie i ognista wymiana zdań całkowicie odmieniła ich życie. A Marion i Mick połączyło ogniste pożądanie i namiętność oraz uczucie, które zaczęło się rodzić między nimi, teraz zostanie wystawione na wielką próbę. Bo Marion nie chce mieszać życia prywatnego z zawodowym, ale to, że ona tego nie robi, nie znaczy, że inni nie zamierzają tego robić i wykorzystać ją, by odegrać się na Micku. Bo gdy on będzie rozprawiał się z przeszłością, to pojawi się znowu ktoś, kto jedną wiadomością może wystawić ich związek na ogromną próbę. Tych dwoje czeka wiele poświęceń, by muc być razem. Czy pogoń za marzeniami może okazać się zgubna? Czy należy każdemu ufać? Co wygra rozsądek i miłość, czy zawodowe ambicje?

„Marion Parnell jest całym moim światem i nie mogę pozwolić, aby zostawiła mnie samego pośrodku szalejących wokół sztormów.”

Bardzo czekałam na kontynuacje „Kontrahenta”, by poznać dalsze losy Marion i Micka. Więc gdy wpadła w moje ręce, nie mogłam się doczekać, aż się za nią zabiorę. I z jednej strony czuje się usatysfakcjonowana, a z drugiej czegoś mi brakowało. Na pewno brakowało mi ciętych ripost między bohaterami. Bo ognia, namiętności i chemii nie zabrakło. Tak jak gorących scen, które wywoływały rumieńce. W niektórych momentach zachowania Marion działało mi na nerwy. Rozumie chęć pokazania wszystkim, że jest się najlepszym, ale w niektórych momentach odnosiłam wrażenie, że się trochę pogubiła i nie wiedziała, co jest dla niej dobre. Łatwo dała się podejść i nie łączyła pewnych faktów, które dopiero później ułożyły się w zrozumiałą całość. Nie słuchała Micka, twierdząc, że przemawia przez niego zazdrość. Ale to on miał rację. Więc podsumowując początek książki i koniec dostarczyły mi najwięcej emocji oraz wypieków, a środek trochę denerwował, ale również wywoływał emocje. Mick w pierwszej części skradł moje serce, a w tej tylko to potwierdziło się to, dlaczego tak się stało. Magda zadbała o to, żeby nie można było się nudzić z bohaterami oraz o to, żeby nie można było się oderwać od jej czytania. Ta pozycja jest idealna na wakacje i spędzicie z nią naprawdę miło czas. Spotkanie się z bohaterami i czytanie jej było dla mnie przyjemne i wciągające, bo przeczytałam ją w ciągu kilku godzin. Polecam.

Długo czekałam na kontynuację książki Magdaleny Pasternak.

Pierwsza część skradła moje serce ciętymi ripostami, dużą dawką humoru i szybką akcją.

Mimo tak odległej premiery Kontrahenta dalej doskonale ją pamiętam.

Tym razem troszkę mi tego zabrakło, zwłaszcza pyskówek między naszymi bohaterami.

Teraz wydają się dojrzalsi, dogadują się ze sobą prawie dobrze.

Ta część aż tak mocno nie zapada w pamięć ale jest zdecydowanie warta przeczytania.

Drugi tom jest bardziej stonowany, skupiony na uczuciach i se*sualności, fizyczności.

Dużo spicy scen, prowokacji do nich ale także mamy do czynienia z procesem zakochiwania się naszego Micka i Marion.

Nie mniej akcja również jest dynamiczna i jest to doskonała lektura na obecną porę roku.

Szukając książki do czytania bez skupiania się na tym, "co autor miał na myśli" powinniście sięgnąć po tę dylofię.

Przyciąganie Micka i Marion jest tak silne, że wręcz namacalne.

Wióry lecą i robi się gorąco a do akcji zaczyna wkraczać taka emocja jak zazdrość...

Każde z nich walczy ze swoimi uczuciami, tłumacząc to jako pociąg s**sualny lecz prawda jest zgoła inna.

Pojawia się nowy gracz, który próbuje się wbić między wódkę a zakąskę a nasz młoda blondynka wydaje się być zbyt ufna w stosunku do nowego bohatera.

Co z tym zrobi Mick?

Czy uda mu się zapobiec katastrofie?

Przeżyłam chwile grozy gdy pojawiła się eks Micka, zrzucając bo*bę jakiej się nie spodziewałam ale cieszę się z rozwiązania tego "problemu".

Matka Micka dostała szkołę życia a on sam mógł w końcu zostawić przeszłość za sobą.

Nadal brakuje mu dziadka ale radzi z tym sobie całkiem dobrze, jest twardy a nowa miłość pozwala mu zapomnieć o smutku większość czasu.

Przyjemnie spędziłam czas z lekturą, czyta się ją błyskawicznie i bez znużenia.

Dialogi nie są denne jak to bywa w romansach, tutaj mamy wysoki poziom kultury.

Samo zakończenie jak dla mnie ciut za bardzo przyspieszone, można by było epilog troszkę rozwinąć ale plus jest ogromny za to, że autorka nie wcisnęła do brzucha bohaterki dziecka co też już jest oklepane w innych powieściach.

Podsumowując, zdecydowanie więcej jest plusów niż minusów.