Kobierce tkane z pajęczyny

To już przedostatnia część serii „Siostry Jutrzenki”. Serii, o której według mnie jest zdecydowanie za cicho. Serii, która jest fenomenalna, fantastyczna i ma świetnie wykreowanych bohaterów. Mogę tak bez końca. Uwielbiam ją całym sercem. Czuję się zaczarowana i mam nadzieję, że czytający podzielą to zdanie.

Teraźniejszość.

Michalina wciąż interesuje się losami swoich przodków. Puzzle, które układa z zasłyszanych bądź wyczytanych słów, tworzą coraz obszerniejszą układankę. Kolejnym przystankiem w drodze do pełnego rodzinnego obrazu stają się kobierce utkane przez Arachnę stanowiące nie lada zagadkę. Wydaje się jasne, że są trzy. Jeden dla Balbiny, jeden dla Klary, jeden dla Rozalii. Wychodzi jednak na to, iż swój otrzymała jeszcze jedna osoba. Co kobieta chciała zostawić córkom i nie tylko im? Oprócz tego Michalina nie jest już pewna swojego prywatnego życia, a praca nad książką nie idzie tak, jakby sobie tego życzyła. Więcej pytań niż odpowiedzi? Tak to bywa...

Przeszłość. Czasy powojenne.

Dzieci Klary, Balbiny i Rozalii odnajdują swoje miejsca w życiu niekoniecznie blisko rodzinnego domu. Ich wybory nie zawsze spotykają się z aprobatą ze strony bliskich. Katarzyna Lipka pozostaje wolna i niezależna, ale jej serce jest gotowe pokochać oraz otoczyć opieką pewną dziewczynkę. Na drodze do ich wspólnego życia jednak staje coś, co trudno jest przeskoczyć. Brat, po którym kobieta spodziewa się pomocy, nie udziela jej będąc przekonanym, że postępuje odpowiednio.

Powieść po raz kolejny przedstawia nam losy rodu Śmiałowskich. Rodzina ta jest liczna i barwna, przez co ich życie nie ma w sobie choćby cienia nudy i my ani przez chwilę nie mamy ochoty odłożyć książki na bok. Na oczach czytelnika kolejne osoby osiągają pełnoletność albo dojrzałość, wybierają swoją drogę i stawiają na niej pierwsze kroki, czas zabiera seniorów a daje zupełnie nowych ludzi, którzy przez kilkanaście pierwszych lat są wielką zagadką. Obserwujemy też zmieniającą się Polskę. I tylko to ostatnie zawsze będzie opisywane w taki sam sposób. Cała reszta fabuły jest zaskakująca niemal na każdym kroku. Świetna historia, która zapada w serce bardzo, bardzo głęboko.

Dziękuję Wydawnictwu Filia za książkę do recenzji.

Jestem przeogromnym fanem pani Renaty, więc książkę zacząłem już czytać w dniu premiery! Cieszę się, że wątek Marceliny został rozwinięty... Czytałem już większość popularnych sag rodzinnych, ale "Siostry Jutrzenki" są zdecydowanie jedną z najoryginalniejszych.

Podoba mi się zwłaszcza wątek magii, która wpływa na całe życie bohaterek cyklu. Podróż Michaliny do prawdy i jej upór jest niezwykły, zachęca wręcz do zgłębienia własnego drzewa genealogicznego. Mam nadzieję, że Renata Kosin niedługo obdaruje czytelników następną częścią tej wspaniałej sagi... Jeśli standardowe sagi rodzinne się już Wam znudziły, bardzo polecam tę serię i poznanie czarującej oraz pełnej magii historii rodziny Michaliny!

„Kobierce tkane z pajęczyny” to czwarta część cyklu „Siostry Jutrzenki”. Renata Kosin ponownie zaprasza nas do poznania historii rodu Śmiałkowskich.

Tę część sagi rozpoczynamy od wydarzeń z 1946 roku. Podczas poznawania tej historii również i nam udziela się Duch Arachny, który czuwa nad całą rodziną. Autorka poprzez wyjątkowość stylu oraz tajemniczy klimat wprawia czytelnika w zaciekawienie co do dalszych losów bohaterów, których poznaliśmy we wcześniejszych częściach tej sagi. Powieść ta, zresztą jak cała saga uświadamiają nam, jak ważne jest to, aby człowiek żył w poczuciu „posiadania” swojego miejsca na ziemi. I nie mam tu na myśli „posiadania” sensu stricto. Ważne jest to, aby znaleźć swój kawałek ziemi, w którym możemy w pełni cieszyć się z życia. A czytając „Kobierce tkane z pajęczyny” możemy cieszyć się z przyjemności odkrywania dalszej historii rodziny Śmiałkowskich.

Dzieci Klary, Rozalii i Balbiny osadzają się w różnych zakątkach świata. Jednak w tej części losy całego pokolenia scalają się. Autorka trzyma czytelnika w ciągłym napięciu, intryguje, a także wzrusza. Do głębi porusza nas również historia Michaliny, która poszukuje nie tylko miejsca na ziemi, lecz miłości swojego życia. Z ogromnym zainteresowaniem śledziłem usiłowania kobiety w odkrywaniu rodzinnych dziejów. Dzięki odzyskanym pamiątkom jest coraz bliżej ułożenia tej historii w jedną całość, co pozwoli poznać najbardziej skrywaną rodzinną tajemnicę.

Miłośnicy powieści obyczajowych z pokoleniową historią w tle w tej książce jak i w trzech pozostałych odnajdą to wszystko, za co pokochali ten gatunek literacki. Renata Kosin ciekawie splata rodzinne losy, ukazuje ludzkie dylematy oraz dążenia do szczęścia, do odnalezienia miłości i znalezienia swojego miejsca na świecie. Zatem jeśli szukacie poruszającej historii, to seria „Siostry Jutrzenki” jest tą, która spełni Wasze oczekiwania.

A ja z utęsknieniem wyczekuję piątej, niestety ostatniej już część, w której będę mógł ponownie spotkać się z rodziną Śmiałkowskich. Jeśli nie mieliście jeszcze tej przyjemności, to śmiało sięgnijcie po wcześniejsze książki. „Nić Arachny”, „Słowiański amulet”, „Szpulki losów” „Kobierce tkane z pajęczyny” to wyjątkowa saga, która skradnie Wasze czytelnicze serca. Zdecydowanie polecam!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Renata Kosin pisze niezwykłe historie, które zapadają w dusze czytelników na długo. Ja bardzo cenię jej twórczość i zdarza mi się wracać jej powieści.

Kobierce tkane z pajęczyny są już czwartą częścią cyklu Siostry Jutrzenki, a ja serdecznie polecam do pochylenia się nad całym cyklem ( Nić Arachny, Słowiański amulet, Szpulki losów) - naprawdę warto! Znajdziecie tutaj opowieść o sile miłości, mocnych więziach rodzinnych oraz o tym jak zawiłe bywają meandry ludzkiego losu.

Powracamy wiec do Przytuliska, gdzie znajdujemy rodzinę Śmiałowskich, która próbuje na nowo poukładać swe życie w powojennej rzeczywistości, niełatwej. Dzieci Rozalii, Klary i Balbiny rozjechały się po świecie, by tam szukać swego szczęścia i drogi życiowej, jednak ich ścieżki splatają się .... Michalina również stara się odnaleźć swoje miejsce w życiu i poznać oraz zrozumieć rodzinną historię. Składa wydarzenia i wspomnienia jak puzzle, stara się zrozumieć, co się przez te wszystkie lata wydarzyło w jej rodzinie i jak wielki wpływ e wydarzenia miały na nią samą , jej decyzje i ścieżkę, którą podąża. Michalina poprzez poznawanie przeszłości kreuje swoją teraźniejszość. jak się jej to udaje? Sami się przekonajcie :)

Kobierce tkane z pajęczyny to kolejna cześć cyklu Siostry Jutrzenki, która mocno trzema wysoki poziom, który Autorka sobie postawiła w poprzednich tomach. Całość idealnie się zazębia tworząc porywającą sagę rodzinną, pełną rodzinnych tajemnic, ale również codziennych radości i smutków. Pięknie napisana, przemawiająca do wyobraźni i idealnie łącząca poprzednie tomy w zwartą całość. Bardzo jestem ciekawa, co autorka nam zaserwuje w ostatnim, piątym tomie cyklu.

Polecam gorąco cykl Siostry Jutrzenki :)

[Adres usunięty]