Wiele powodów, by wrócić

Gdy na rynku pojawiła się kolejna powieść Augusty Docher, która jest kontynuacją książki, którą miałam okazję czytać i bardzo dobrze wspominam, wiedziałam, że warto po nią sięgnąć. Historia Dominiki zrobiła na mnie wielkie wrażenie półtora roku temu i teraz również liczyłam na wiele emocji. Autorka i tym razem mnie nie zawiodła. Jej opowieść okazała się niewiarygodnie wzruszająca i pod tym względem absolutnie mnie usatysfakcjonowała. "Wiele powodów, by wrócić" ma jednak pewne wady, które bardzo utrudniły mi delektowanie się najnowszą powieścią jednej z moich ulubionych autorek.

W „Wiele powodów, by wrócić” mamy okazję lepiej poznać Marcela, który odegrał bardzo ważną rolę w życiu Dominiki. Cofamy się nie co do przeszłości i jesteśmy świadkami momentu, w którym Marcel poznaje Wiki, mamę Amelki. Tu podobnie jak w poprzedniej części fabuła również jest podzielona na teraz i wcześniej. Niestety, chłopak, który w pierwszym tomie okazał się niezwykle dojrzałym i cierpliwym facetem, tu jest kimś całkowicie innym, przynajmniej w pierwszej połowie powieści. Przy poważnej i twardo stąpającej po ziemi Dominice, Marcel wydaje się niezwykle dziecinny i rozkapryszony. Wszystko, co mi się w nim podobało wcześniej, poszło w zapomnienie, gdy poznałam go o dwa lata młodszego.

Uwielbiam styl pisania Augusty Docher. Jej umiejętność doprowadzanie mnie od śmiechu do łez jest zadziwiająca, a sięgając po jej książki, mam pewność, że mnie nie zawiedzie. Z wielkim smutkiem muszę przyznać, że w delektowaniu się tą piękną i wzruszającą historią przeszkadzał mi język, jakim posłużyła się autorka, głównie chodzi mi tu o wypowiedzi Marcela. Gdy pierwszy raz przeczytałam o kiepie, myślałam, że jest to po prostu błąd w druku, ale gdy to słowo notorycznie się powtarzało, musiałam przyznać sama przed sobą, że właśnie tak miało być. Nic mnie jednak nie doprowadzało to takiej białej gorączki jak powtarzające się „hłe, hłe, hłe". Być może jest to książka skierowana do dużo młodszego czytelnika i mój wiek nie pozwala w pełni jej docenić, jednak absolutnie nie kupiłam tego całego młodzieżowego slangu. Właśnie to jest największą wadą tej książki i gdyby nie ten język, to byłaby to powieść niemal idealna. Zastanawiające jest to, że w poprzednim tomie Marcel wypowiadał się całkiem normalnie, bez tego całego młodzieżowego slangu (specjalnie sprawdzałam) i myślę, że ta zmiana była bardzo niekorzystna.

„Wiele powodów, by wrócić” jest kontynuacją „Wiele powodów, by żyć" i, mimo że całkiem łatwo odnaleźć się w drugim tomie bez czytania pierwszego, to jednak polecam czytać od początku. W pierwszym tomie towarzyszymy Dominice w jej przeprawie i poznajemy Marcela z tej „lepszej” strony. Czytając tylko drugi tom, opowieść nie porusza już tak mocno, staje się płytka i nie wywołuje pożądanych emocji.

Wielkim zaskoczeniem było dla mnie to, że wystarczyły dwie strony, żeby fabuła pierwszego tomu wróciła do mnie jak za machnięciem magicznej różdżki. Niemal od samego początku czułam więź z Dominiką, którą polubiłam już podczas czytania „Wiele powodów, by żyć”, dlatego ta książka poruszyła mnie nawet bardziej niż poprzedniczka.

Augusta Docher ma niesamowity talent zmuszania mnie do płaczu, mimo że powinnam się już do tego przyzwyczaić, wciąż mnie zadziwia. Posłowie zrobiło na mnie niemal tak duże wrażenie, jak sama powieść. Zawsze mocniej odbieram książki, które były inspirowane prawdziwymi historiami i tak też było w tym przypadku.

„Wiele powodów, by wrócić” jest książką bardzo emocjonującą i pokrzepiającą. Podczas czytania dobrze zaopatrzyć się w paczkę chusteczek i nieco cierpliwości, żeby nie zniechęcić się nieco specyficznym językiem. Po trudnym początku autorka serwuje prawdziwą bombę emocjonalną dla czytelnika, a akcja, mimo że toczy się raczej nieśpiesznie to niezaprzeczalnie porywa.

„Czy pierwszą miłość można przeżyć drugi raz?

Marcel po wypadku nie odzyskuje przytomności.

Dominika jest zdruzgotana – zamiast układać sobie życie z ukochanym, spędza długie godziny w szpitalu, czuwając przy jego łóżku. Heroicznie walczy o każdy oddech Marcela i nie traci nadziei, że ten pewnego dnia do niej wróci. Chwila, w której chłopak budzi się ze śpiączki, jest jedną z najszczęśliwszych w jej życiu.

Radość błyskawicznie zamienia się w rozpacz, gdy Dominika odkrywa, że Marcel nie pamięta ostatnich dwóch lat.

Czy łączące ich niegdyś uczucie okaże się silniejsze od zapomnienia?

Czy ktoś, kto odszedł tak daleko, znajdzie powód, by wrócić?”

Augusta Docher to jedna z moich ulubionych autorek i naprawdę jej książki mogę brać w ciemno, jeszcze nigdy mnie nie zawiodła i myślę, że nigdy się to nie stanie. „Wiele powodów, by wrócić” to jej kolejna książka, która uwiodła mnie swoją fabułą i zostawiła w sercu ślad. Poza tym bardzo, ale to bardzo czekałam na kontynuację losów Marcela i Dominiki, bo niesamowicie polubiłam tę dwójkę bohaterów i znów chciałam zanurzyć się w ich miłosnym świecie. Jednak nie byłam przygotowana na to, co zgotowała im autorka. Augusta kolejny raz wywróciła ich świat do góry nogami, a przez to moje serce pękło na pół. Tym razem okrutny los uwziął się na Marcela, chłopak cudem przeżył samochodowy wypadek, spory czas przeleżał w śpiączce, a po wybudzeniu nie pamiętał ostatnich dwóch lat życia, w tym ukochanej Dominiki. Teraz to Dominika musiała być tą silną i radzić sobie z odrzuceniem i chamstwem Marcela, gdyż chłopak radząc sobie z amnezją, okazywał wszystkim wrogość. Czy dziewczyna będzie na tyle silna, by walczyć o chłopaka i o miłość, która ich połączyła? Tego musicie dowiedzieć się sami.

„Wiele powodów, by wrócić” to książka bardzo życiowa i prawdziwa. Autorka, by ją napisać, zrobiła naprawdę duży research i spędziła wiele godzin na rozmowach z osobą, która tak jak Marcel przeżyła wypadek i straciła pamięć.

Chyba każdy lubi książki, które wciągają już od pierwszej strony i taka właśnie jest najnowsza książka Beaty. Na początku jest sielanka i poznajemy dalsze życie zakochanych, do którego wkracza mała osóbka, czyli córka Marcela. Za sprawą tej małej dziewczynki uśmiech nie schodził mi z twarzy. Później jednak zostajemy rzuceni na głęboką wodę, a umysły wypełniają się emocjami. Na samym początku jest to niedowierzanie, które z każdą przeczytaną stroną zmienia się we współczucie, ale także nadzieję, że jednak wszystko może się zdarzyć, że może być lepiej, bo przecież miłość to tak silne uczucie, którego nie można całkowicie zapomnieć. Książka zawiera w sobie naprawdę ogromny ładunek emocjonalny, ale napisana jest lekko, więc dzięki temu czytelnik nie zostaje tym wszystkim przytłoczony i w skupieniu może przeżywać tę historię wraz z bohaterami.

Muszę napisać troszkę więcej o bohaterach, bo ich kreacja wyszła autorce po prostu perfekcyjnie. Dominika to twarda i dzielna dziewczyna, która w swoim życiu przeszła naprawdę wiele. To dzięki Marcelowi zrozumiała, że warto żyć i warto walczyć o każdy dzień. Chłopak pokazał jej, że można cieszyć się najmniejszymi rzeczami i że piękno tkwi wewnątrz każdego człowieka. Jeżeli chodzi o Marcela, to tym razem tylko i wyłącznie mu współczułam, nie potrafiłam sobie wyobrazić, jak to jest otrzeć się o śmierć i stracić w jakimś stopniu pamięć. Teraz znów mamy okazję widzieć tę gorszą twarz Marcela, który nie potrafi sobie poradzić z utratą pamięci. Czy miłość Dominiki wystarczy, by wrócił dawny Marcel? Czy chłopak przypomni sobie ukochaną? A może Dominika sprawi, że chłopak na nowo ją pozna i pokocha? Czy Marcel znajdzie choć jeden powód, by wrócić? W książce pojawia się oczywiście dużo więcej bohaterów, których mieliśmy okazję poznać w poprzedniej części i myślę, że każdy z nich odgrywa dużą rolę w tej historii. Każdy jest ważny i każdy ma coś do powiedzenia, bez nich ta historia nie byłaby taka sama. Myślę, że każdy z bohaterów został przedstawiony tak, by mimo tylko nielicznych epizodów z ich udziałem mógł zapaść w pamięci czytelnika na długi czas.

„Co, a przede wszystkim, jak będzie później? Nie wiem. Mam nadzieję, że dobrze, ale to zupełnie inna, nowa historia, której jeszcze nikt nie zna i którą napisze czas”.

Narracja poprowadzona jest naprzemiennie z perspektywy Dominiki oraz Marcela, czyli tak jak uwielbiam (Augusta wiedziała, jak mi zrobić dobrze ;)). Dzięki temu mamy wgląd w ich wszystkie myśli, a akurat w tej powieści jest to ogromnym plusem, bo dużo dzieje się w głowach obojga bohaterów, szczególnie w umyśle Marcela trwa burza i gonitwa myśli.

Do jednej rzeczy muszę się niestety doczepić. Autorka nie zamknęła jednego wątku, dotyczącego zbiórki pieniędzy na leczenie Marcela. Może ten wątek nie jest bardzo istotny, ale ja do samego końca czekałam na informację, co stało się ze zebranymi pieniędzmi.

„Najlepszy powód, by żyć” to ewidentnie powieść pełna wiary w lepsze jutro. Autorka uświadamia czytelnikowi, że radość i miłość jest siłą człowieka, że przy drugiej osobie łatwiej sobie radzić z problemami. Powieść skłania do rachunku sumienia, do zastanowienia się nad własnym życiem. Dzięki niej rozumiemy, jak ważne jest to, by cieszyć się każdą chwilą, bo nigdy nie wiemy, co wydarzy się za chwilę, jutro, za tydzień, czy miesiąc.

Gorąco polecam!

Za możliwość przeczytania książki dziękuję OMGBooks.

"Wiele powodów, by wrócić" Augusty Docher, to kontynuacja "Najlepszy powód, by żyć". W pierwszej części kłopoty ma Dominika, w tej nieszczęście spada na jej partnera...

Kiedy wydaje się, że już wszystko będzie dobrze, Marcel ulega poważnemu wypadkowi samochodowemu. Nadzwyczaj szybko wraca do zdrowia, ale w pamięci ma lukę - ostatnie 2 lata, najważniejsze dla niego 2 lata życia, są puste...

Cała opowieść dotyczy walki o powrót wspomnień. Przed Dominiką trudna, bolesna i nierówna walka nie tylko z Marcelem, ale z samą sobą, byłą partnerką chłopaka i podstępnym mózgiem. Dla Marcela z kolei to czas, kiedy musi zdecydować co dalej - czy zaczyna życie od nowa, wykreślając osoby z "czarnej dziury" w mózgu, czy małymi kroczkami zaczyna poznawać swoje życie, za pomocą wspomnień najbliższych.

Dla mnie książka "Wiele powodów, by wrócić", była raczej zwykłą historią, taką jakich wiele. Momentami miałam wrażenie, że to raczej pozycja dla młodzieży, może tej starszej, ale jednak młodzieży. Każdy, bez względu na wiek, zwróci uwagę na główne aspekty, jakie autorka chce przekazać czytelnikowi. Siłę uczucia, walkę z przeciwnościami losu, własnymi słabościami, życiem, które nie zawsze i nie do końca zależy od nas. Ból jaki często towarzyszy związkom, ważnym sprawom, ból, który potrafi na końcu przekształcić się w nagrodę.

[Adres usunięty]

Wydawać by się mogło, że Dominika i Marcel już mogą spać spokojnie. Są szczęśliwi, mieszkają razem. Marcel widuje się z córką Amelką. Tata Dominiki wychodzi z więzienia i świetnie dogaduje się z chłopakiem córki. Aż nadchodzi ten dzień, który zmienia wszystko...Marcel ulega wypadkowi samochodowemu i zapada w śpiączkę. W momencie obudzenia, chłopak nie pamięta dwóch ostatnich lat życia, a co za tym idzie - Dominiki. W pierwszej chwili jest ona tym faktem zdruzgotana, lecz postanawia walczyć. Czy uda jej się rozkochać w sobie na nowo Marcela? Czy chłopak przypomni sobie jakieś fakty? Przeczytajcie koniecznie...

"Wiele powodów, by wrócić" to kolejna dramatyczna historia, ukazująca, jak ciężko jest wrócić po ciężkiej chorobie do całkowitej sprawności. Autorka postawiła przed główną bohaterką ciężkie zadanie, jakim jest ponowne rozkochanie w sobie ukochanego mężczyzny. Pokazała także czytelnikowi, jak ważna jest wiara w Boga i że modlitwa bardzo często pomaga człowiekowi uporać się z problemami.

Czytelnik poznaje historię z dwóch perspektyw, zarówno Marcela, jak i Dominiki, dzięki takiemu zabiegowi łatwiej jest się wczuć i wyobrazić sobie co przeżywają główni bohaterowie. Już od samego początku widać, że będzie to książka bardzo nacechowana emocjami. Sama okładka jest bardzo nastrojowa i zmysłowa.

Książkę czyta się jednym tchem, wciąga już od pierwszych stron. Jest napisana prostym i lekkim językiem, a zarazem porusza i daje do myślenia. Widać już od pierwszych stron, że autorka bardzo precyzyjnie i szczegółowo przemyślała fabułę.

Jeśli ktoś planuje przeczytać tę książkę, koniecznie musi zapoznać się z pierwszą częścią ponieważ wiele wydarzeń z życia głównych bohaterów łączy się ze sobą. Mnie osobiście bardziej ujęła pierwsza część książki, ale o drugiej też nie mogę powiedzieć złego słowa.

Polecam

Moja ocena książki: 7/10

więcej na [Adres usunięty]

Marcel po wypadku nie odzyskuje przytomności. Dominika jest zdruzgotana – zamiast układać sobie życie z ukochanym, spędza długie godziny w szpitalu, czuwając przy jego łóżku. Heroicznie walczy o każdy oddech Marcela i nie traci nadziei, że ten pewnego dnia do niej wróci. Chwila, w której chłopak budzi się ze śpiączki, jest jedną z najszczęśliwszych w jej życiu. Radość błyskawicznie zamienia się w rozpacz, gdy Dominika odkrywa, że Marcel nie pamięta ostatnich dwóch lat. Czy łączące ich niegdyś uczucie okaże się silniejsze od zapomnienia? Czy ktoś, kto odszedł tak daleko, znajdzie powód, by wrócić?

"- Już zapomniałeś? Nauczyłeś mnie płakać, nauczyłeś mnie żyć. Jesteś moim powodem, by żyć.

- A ty moim powodem, by wrócić. Muszę wrócić cały, taki, jaki byłem kiedyś."

"Najlepszy powód, by żyć" porwał mnie swoją fabułą i niecierpliwie czekałam na kontynuację. Podobnie jak w przypadku pierwszego tomu, tak i tu tym, co natchnęło Augustę Docher do napisania "Wiele powodów, by wrócić" była prawdziwa historia. Wyraźnie czuć, że książka ta nie jest płytka, że bije z niej autentyzm.

Dominujący motyw śpiączki został świetnie przedstawiony. Ale gdy dochodzi jeszcze to, iż główny bohater po przebudzeniu nie pamięta ostatnich dwóch lat... wszystko śledziłam w wielkim oczekiwaniu. Dlatego też tytuł ma dwuznaczny wymiar. Bo tu nie chodzi tylko o powrót, by wybudzić się ze śpiączki, ale i przypomnienie sobie ukochanej osoby, rodziny, przyjaciół. Oczywiście nie zdradzę Wam czy ten moment nastąpi, zapraszam do lektury.

Na uwagę zasługuje to, w jaki sposób autorka nakreśliła relacje rodzinne, to jak bliskie sobie osoby wspierają się, dodają sobie otuchy, współczują. To niejednokrotnie bardzo wzruszające momenty. Drugą sprawą jest to, iż w chwili załamania, bezsilności, bohaterowie nie odsuwają się od Boga, nie obwiniają Go o to, co ich spotkało, a właśnie pokładają w Nim wiarę i nadzieję na to, że będzie jeszcze dobrze.

Może i momentami język, jakiego używa Marcel jest dziwny i irytujący, to w moim przypadku nie wpłynął ON znacząco na odbiór całości. Zachowanie chłopaka rozczarowywało mnie, przez dłuższy czas nie mogłam zrozumieć jego decyzji, tego jak traktował Dominikę. Ale później... zresztą sami przeczytajcie, nic więcej nie zdradzę. Autorka nie zapomniała również o odrobinie humoru, który równoważny poważniejsze tematy i wątki. Kiedy Marcel musiał pogonić pytona do budy... po prostu padłam. 😂

Na koniec chciałabym, abyście najpierw sięgnęli po pierwszy tom, gdyż w przeciwnym razie może umknąć Wam zbyt wiele wątków i cała ta historia po prostu nie będzie kompletna.

"Wiele powodów, by wrócić" to wzruszająca, przepełniona emocjami powieść o sile miłości i wierze w lepsze jutro. To książka, która niesie nadzieję, dodaje otuchy i pozwala wierzyć w małe cuda. Polecam gorąco!