Klątwiarze

Mam słabość do Holly Black. Jej książki, co prawda raz są lepsze, raz gorsze, ale lubię jej styl pisania i to jak prowadzi fabułę.

Tym razem zostałam zaskoczona. Spodziewałam się jednego tomu, a tu się okazuje, że dostaliśmy trzy w jednym. Co oczywiście niesamowicie mnie uszczęśliwiło, bo nie trzeba czekać za kolejnymi częściami.

Naszym głównym bohaterem jest Cassel Sharpe, który pochodzi z rodziny klątwiarzy, czyli ludzi, którzy posiadają niezwykłą moc zmieniania ludzkich emocji, wspomnień i kształtów, ale też odwracania czyjegoś szczęśliwego losu za pomocą najdelikatniejszego muśnięcia dłoni. Ponieważ praca z kląwiarzami jest nielegalna, to znaczy, że są także przestępcami. Bardzo wielu klątwiarzy schodzi na złą drogę i zostają oszustami i gangsterami. Ale nie Cassel. Nie posiada ON żadnych magicznych zdolności, przez co jest lekkim outsidedrem i byłby pewnie zwyczajnym dzieciakiem, gdyby nie jeden drobny szczegół. Trzy lata wcześniej zabił swoją najlepszą przyjaciółkę.

więcej na libraryofvelaris

Autorki Holly Black chyba nie muszę nikomu przedstawiać no po prostu kocham, kocham i jeszcze raz uwielbiam. Za każdą kartką tej książki kryje się wiele sekretów, magii, która czasem używana jest wbrew woli innych osób. Mamy Klątwiarzy którzy potrafią takie rzeczy, że trzeba się poważnie zastanowić czy zadrzeć z jednym z nich. Ich umiejętności są zakazane. Każdy człowiek musi nosić rękawiczki i nikt legalnie nie przyzna się do bycia Klątwiarzem, a dlaczego? Sam się przekonasz, że lepiej nie trafić na celownik pewnych ludzi i nie tylko.

Dłonie Klątwiarzy mają ogromną moc i często używane są w złym celu. Wystarczy delikatny dotyk i zmienia się czyjś los?, wygląd, uczucia do nas bądź do kogoś innego? Byłoby wspaniale móc posiadać taką moc, ale czy aby na pewno? To tylko kropla tego co potrafią. Z taką potęgą wiążą się konsekwencje, które czasem mogą przerosnąć nas samych i ulga jak ktoś pomoże nam w zatarciu tych wspomnień, ale w naturze nic nie ginie i zawsze coś musi wyjść na jaw.

Z rodziną wiadomo, że wychodzi się najlepiej na zdjęciach i tym razem to stwierdzenie będzie potwierdzone w książce. W każdej rodzinie znajdzie się taki jeden osobnik, który odstaje od całej reszty, a mowa tutaj o Casselu który nie ma daru jak inni, ale w przeszłości zrobił coś okropnego co zostało przez rodzinę zatarte. Coś się zaczyna dziać z Jego głową, ale nic więcej nie napiszę, bo zabiorę całą zabawę i frajdę. Nie ma lekko, bo jakbyś czuł się, kiedy krok po kroku dowiadujesz się, a raczej zaczynasz łapać, że to co do dziś miałeś za własne życie okazuje się kłamstwem, manipulacją? Ręka, rękę myje i Cassel musi bardzo ostrożnie dopasowywać klocki układanki, ale to co dowie się o sobie, rodzinie to fiu, fiu jest moc.

Kto oglądał „Ojca chrzestnego”? Chyba każdy bądź większość z was i czytając tę książkę miałam wrażenie, że dom Cassela jest właśnie taką „Sycylijską mafijną rodziną” a dokładnie matka chłopaka to taka kobieca wersja Don Vito Corleone.

Książka składa się z trzech tomów 1. Biały kot, 2. Czerwona rękawiczka, 3. Czarne serce i jako jedna dość obszerna całość sprawiają, że czytelnik wchodzi w Świat pełen kłamstw, morderstw, tajemnic, intryg, nieszczęśliwej miłości, ale też przeszłości, która ciągnie się za nami jak już nie napisze co Istny rollercoaster.

Za swój egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Jaguar no teraz będę wielbić tę książkę i mam nadzieje, że moja córka jak dorośnie to niej będzie podzielała moje zdanie i wrażenia.

"Klątwiarze" to Holly Black jakiej nie znałam!

W tej pozycji nie znajdziemy elfów, ani magicznych krain. Są za to zaklinacze, którzy władają klątwami. Zmiana emocji, losu, pamięci, czy snów to dla nich nic trudnego. Jedno muśnięcie dłonią nagiej skóry i klątwa rzucona. Z tego powodu wszyscy ludzie noszą rękawiczki. Jednak zaklinanie ma swoją cenę. Do tego jest nielegalne, a osoby posiadające taką umiejętność często kierują się ku przestępczości.

Główny bohater, Cassel Sharpe pochodzi właśnie z takiej rodziny. Niestety sam żadnych mocy nie posiada, co czyni go outsiderem.

Wszystko się zmienia przez lunatykowanie i dziwne sny. Cassel poznaje prawdę o sobie i swoich najbliższych. Niestety prawda miesza się z kłamstwem i chłopak nie potrafi zaufać nawet samemu sobie.

Tajemnice i intrygi nawarstwiające się przez lata, do tego miłość połączona z nienawiścią i specyficznym humorem dają mieszankę idealną!

Jeśli zastanawiacie się czy sięgnąć po "Klątwiarzy" to ja z całego serca mogę wam ich polecić!

Wyobraź sobie, że wśród nas żyją Klątwiarze - osoby, które mają specjalne moce - mogą zmienić ci pamięć, twoje emocje, sny, a nawet cię zabić. Dlatego każdy musi nosić rękawiczki i amulety w ramach ochrony.

Wszystko ma jednak swoją cenę - Klątwiarz rzuca klątwę jednocześnie na kogoś i na siebie. To jednak zazwyczaj nie powstrzymuje go przez tym.

Świat wykreowany przez Holly Black jest bardzo ciekawy, a to, że jest ON osadzony w świecie ludzi jest dodatkowym plusem.

Doceniam również kreację bohaterów. Choć pierwszy tom jest dopiero pewnym wprowadzeniem, to pozostałe totalnie mnie wciągnęły i sprawiły, że przywiązałam się do Cassela oraz jego przyjaciół i rodziny.

Bohaterowie są barwni, przechodzą przemiany i sprawiają, że chcemy poznać ich dalsze losy.

Historia, którą daje nam Holly Black zawiera w sobie wszystko, co da nam rozrywkę. Mamy tu dobry humor, nieprzesadzone zwroty akcji, chwile napięcia, nienachalne wątki romantyczne, motyw rodziny, przyjaźni.

Ja świetnie się bawiłam przy tej serii, a to, że wydawnictwo wydało ją w jednym tomie totalnie mnie kupiło.

Holly Black mnie nie zawiodła. Pokazała, że świat elfów to nie jedyny świat, który potrafi tak świetnie wykreować. Koniecznie muszę nadrobić książki jej autorstwa, których jeszcze nie czytałam i oczywiście czekam na nowości!

Jeśli chcecie poznać moją bardziej rozbudowaną opinię to zapraszam was na mój najnowszy film z recenzją "Klątwiarzy"!

[Adres usunięty]

Cassel Sharpe wywodzi się z rodu potężnych Klątwiarzy, ale jako jedyny z rodziny nie posiada żadnego daru. Jego ojciec zginął w wypadku, matka siedzi w więzieniu, a ON sam zabił przed laty przyjaciółkę czego w ogóle nie pamięta. Rodzina zadbała o to, by nikt nigdy nie dowiedział się, co stało się z Lilą, ale Cass musi żyć z przytłaczającym poczuciem winy. Jakby tego było mało, zaczynają dręczyć go dziwne sny, w których pojawia się zawsze biała kotka i zdarza mu się lunatykować. Pewnego dnia chłopak budzi się... na dachu swojego internatu. A to dopiero początek dziwnych i niebezpiecznych wydarzeń.

Do twórczości Holly Black sprzed trylogii "Okrutnego księcia" podchodzę raczej z dystansem. Trochę obawiałam się "Klątwiarze" będą na poziomie "Złej królowej", ale na szczęście, okazało się, że to historia, którą mogę polecić z czystym sumieniem! Nastawcie się jednak na coś zupełnie innego, niż baśniowe historie o elfach, do których przyzwyczaiła nas autorka. Tym razem na scenę wkracza magiczna mafia.

W świecie stworzonym przez autorkę znaczna część społeczeństwa, to Klątwiarze, czyli osoby, które potrafią zaklinać poprzez dotyk. Jedno muśnięcie dłoni może zadecydować o szczęściu lub pechu, pozbawić wspomnień, wpłynąć na sny, a nawet pozbawić życia. Ale nie ma nic za darmo - kiedy rzucasz klątwę konsekwencje dotykają także ciebie... Zaklinanie innych jest nielegalne, ale na Wschodnim wybrzeżu władzę objęło sześć potężnych Klątwiarskich rodzin, które kontrolują wszytko i wszystkich. Niesamowicie spodobał mi się pomysł, by połączyć magię z mafią. Efekt jest genialny - o czym takim jeszcze nie czytałam.

Nie mogę nie wspomnieć o tym, jak bardzo polubiłam głównego bohatera. Po prostu go uwielbiam! Cassel, to urodzony kłamca, cały czas musi udawać, by dopasować się do innych. Choć nie posiada daru, pochodzi z rodziny Klątwiarzy, co skazuje go na bycie outsiderem. Chłopak stwarza wokół siebie pozory, jest sarkastyczny, udaje cwaniaka, ale gdzieś pod tą skorupą skrywa się ktoś, kto po prostu chce gdzieś przynależeć i coś dla innych znaczyć.

Największym plusem "Klątwiarzy" zdecydowanie jest fakt, że w jednym tomie wydana została cała trylogia, czyli książki "Biały kot", "Czerwona rękawiczka" i "Czarne serce". Jak dla mnie to coś genialnego, że nie muszę czekać na kolejne tomy. Zwłaszcza, że nie są zbyt obszerne i zawsze kończą się potężnym zwrotem akcji. Czy seria ma jakieś wady? Na pewno nie jest to jeszcze taki poziom pisarstwa jaki Holly Black rozwinęła w "Okrutnym księciu", ale historia sama w sobie jest tak ciekawa, dynamiczna i emocjonująca, że po prostu nie mogłam się od niej oderwać. Spędziłam z tą serią wspaniałe chwile i mimo ponad siedmiuset stron, ciągle mi mało. Holly po raz kolejny udowodniła, że zasługuje na miano jednej z moich ulubionych autorek.

Autorką książki jest Holly Black, której twórczość bardzo lubię, dlatego też wiedziałam, że nie mogę przyjść obojętnie obok "Klątwiarzy".

Styl nieco różni się od tego w innych książkach autorki, ale nadal jest przyjemny, a książkę czyta się naprawdę szybko.

Pomysł na książkę jest bardzo ciekawy. Czytelnik dostaje tu magię połączoną z mrokiem i przestępczością.

Moim ulubionym elementem jest właśnie magia. Bardzo podoba mi się sam jej podział, ale także to, że każdy jej posiadacz płaci cenę za jej użycie.

Ciekawym elementem były też same gangi oraz intrygi, które nie były tak oczywiste jak się mogło wydawać.

Postacie były w porządku. Polubiłam je, jednak do żadnej szczególnie się nie przywiązałam. Najbardziej do gusty przypadł mi główny bohater. Jest ON bardzo inteligentny i przebiegły. Nastolatek miał ciężką przeszłość, ale mimo tego że wszystkim sobie radzi na swój sposób. Muszę przyznać, że trochę przypomina mi Kaza z "Szóstka wron".

Nie mogę również przyczepić się do wątku miłosnego, choć również nie jestem jego wielką fanką. Podobnie jak postacie - był w porządku.

Ciekawym elementem było natomiast ukazanie funkcjonowania społeczności klątwiarzy. Można zauważyć między innymi ich wykorzystywanie przez władzę i społeczeństwo.

Książka składa się z trzech tomów, co uważam za bardzo dobry zabieg. Czytelnik może od razu sięgnąć po kontynuację, a myślę, że podobnie jak ja, Wy także nie lubicie czekać na kolejne tomy.

Najbardziej podobała mi się pierwsza część, która wprowadzała do całego świata klątwiarzy, ale muszę przyznać, że wszystkie są naprawdę dobre.

Książkę polecam. Może nie jest to moje ulubione dzieło Holly, a coś w zupełnie innym klimacie, ale nadal mi się podoba. Jest to młodzieżówka idealna dla nieco starszych fanów fantastyki.

Pióro Holly Black pokochałam od pierwszej chwili, gdy w moich rękach znalazła się powieść Okrutny książę. Nic więc dziwnego, że z każdą kolejną książką moja miłość tylko rosła, a gdy nadeszła zapowiedź Klątwiarzy - moja ekscytacja rosła z dnia na dzień. Kiedy więc pozycja ta, dość spora trzeba przyznać, znalazła się u mnie - odkładałam moment jej przeczytania jak najdłużej. Jednak czy ostatecznie, po jej lekturze mogę ocenić ją na wysoką ocenę? Na to pytanie postaram się odpowiedzieć w tej opinii.

Cała książka zawiera w sobie trzy tomy: Biały kot, Czerwona rękawiczka oraz Czarne serce. Jednak historia, która się tutaj toczy, dotyczy Cassela - chłopaka, który pochodzi z rodziny Klątwiarzy, czyli osób o specjalnych zdolnościach. Potrafią oni zmieniać ludzkie wspomnienia, emocje, a także sam los. Jednak praca z Klątwiarzami jest nielegalna – w efekcie są oni uznawani za przestępców. Cassel nie ma żadnych zdolności, przez co wciąż wylewa się na niego wiadro krytyki ze strony bliskich. Jest jeszcze jeden mały szczegół - chłopak zabił swoją przyjaciółkę, Lilę... Kiedy chłopak zaczyna tracić kontrolę i coraz częściej lunatykuje, jego starannie zbudowana fasada normalności się kruszy. Czy koszmary mogą okazać się prawdziwe? Co, jeśli Cassel tak naprawdę nie jest sobą, a jego wspomnienia fikcją?

Kiedy zaczynałam lekturę tej powieści, byłam pełna ekscytacji i ciekawości. Co też Holly Black mogła wymyślić tym razem? Czy znajdzie się miejsce dla zagubionego fae, czy też może autorka tym razem postawiła całkiem na świat realny ze szczyptą tylko wątku fantastycznego? No cóż, trochę z bólem serca muszę napisać, że fae tutaj nie spotkałam, aczkolwiek i tak było ciekawie.

Głównym bohaterem całej historii jest Cassel. Chłopak, z którym ja miałam niemały problem. Z jednej strony został ON wykreowany dobrze i w ciekawy sposób, dzięki czemu jako czytelnik mogłam bez problemu wejść w jego świat i kolejno odkrywać jego zawiłości. Z drugiej jednak zachowanie tej postaci często budziło moją irytację i rozdrażnienie, przez co bywały chwile, gdy po prostu nie miałam ochoty wracać do tej historii. Sama nie wiem czego była to tak naprawdę kwestia - rzeczywiście jego samego, czy może chwili, w której wzięłam się za ten tytuł? Odpowiedzi na to pytanie chyba nigdy nie poznam.

Choć książka składa się tak naprawdę z trzech kolejnych tomów, lektura tej pozycji wyglądała w moim przypadku tak samo, jakbym czytała jednotomową powieść. Taki zabieg przypadł mi do gustu – za książkę płaci się raz, a czytelnik otrzymuje od razu całą serię. Chwilami jednak miałam uczucie przymusu czytania – nie potrafiłam pozwolić sobie na odpoczynek pomiędzy kolejnymi częściami (tak, jakbym zrobiła to w przypadku, gdybym miała trzy osobne powieści), więc momentami na siłę czytałam dalej. Nie popełniajcie mojego błędu - odpoczynek jest ważniejszy, nawet od najlepszej historii na świecie. W tym miejscu chciałabym też wskazać część, która najbardziej przypadła mi do gustu, a było to Czarne serce - najwięcej się tutaj wydarzyło, akcja utrzymała moją uwagę niemalże od początku do końca, a ja po prostu przepadłam między opisywanymi zdarzeniami.

Klątwiarze zaskoczyli mnie swoją tematyką. Świat przestępców, osób o szczególnych uzdolnieniach oraz licznych kontaktach ze służbami bezpieczeństwa i nie tylko, okazał się dla mnie nie tylko zaskakujący, ale i zajmujący myśli na dłuższy czas. Przyznaję również z nieskrywaną satysfakcją, że niektóre wątki nie były zbyt lekkie do przyswojenia, a ich lektura wymagała większego skupienia. Dlatego też, jeśli w obecnej chwili nie możecie sobie pozwolić na tak angażującą lekturę - odłóżcie ją w czasie i cieszcie się nią za jakiś czas.

Ostatecznie oceniam całą tę trylogię na dobrą ocenę. Autorka wykreowała świat fascynujący i angażujący. Choć jest to zupełnie coś innego, niż to, co znałam do tej pory, to i tak jestem usatysfakcjonowana. Dla wszystkich tych, którzy lubią sięgać po powieści z wątkiem bardziej sensacyjnym lub przestępczym - polecam gorąco.

Książka "Klątwiarze" zaczęła mnie zadziwiać i zaskakiwać już od pierwszych jej stron. Trylogia jest jest napisana bardzo lekkim językiem, więc bardzo dobrze się ją czyta. Akcja rozkręca się w idealnym tempie, każda strona trzyma w napięciu, a zwrotu akcji bardzo zaskakują. Do tego dołączono świetne poczucie humoru. Najważniejsze jest to, że fabuła nawiązuje do normalnego, zwyczajnego życia każdego człowieka. Dotyczy bowiem samooceny, poznania siebie samego a także rozwijania własnych umiejętności, realizowania marzeń i celów oraz pokonywania codziennych trudności. Książka zdecydowanie godna polecenia.

Klątwiarze zafascynowali mnie od pierwszej strony. Interesuję się fantastyką od dzieciństwa i myślałem, że żadna historia mnie już nie wrąbie w fotel aż w takim stopniu. A naprawdę przeczytałem w życiu wiele. Klątwiarze tworzą oryginalną historię, która ani trochę nie jest przewidywalna. Książka opowiada o rodzinie klątwiarzy, którzy posiadają nadprzyrodzone moce, z jednym wyjątkiem, którym jest Cassel. Chłopak prowadzi z pozoru normalne życie, ale kiedy przeczuwa za sprawą swoich snów, że rodzina skrywa przed nim mroczne sekrety, zaczyna się wszystko komplikować. Nie będę jednak zdradzać więcej, bo trzeba zostawić innym element zaskoczenia, który miałem sam. Czekam na kolejną część tej historii :)

Książka niesamowicie wciąga już od pierwszych stron dzięki niesamowitej kreacji świata oraz bohaterów. Z pozoru główny bohater Cassel Sharpe jest zwykłym nastolatkiem, jednak okazuje się, że jego codzienne życie zdecydowanie odbiega od normalności. Cała jego rodzina posiada wyjątkową moc, jednak ON jako jedyny nią nie dysponuje. Młody chłopak musi stawać czoła wielu wyzwaniom, a jego życie pełne jest różnego rodzaju intryg. Mimo ilości stron, książkę czyta się bardzo szybko. Będzie świetną propozycją dla wszystkich fanów fantastyki i nawiązań do nadprzyrodzonych zdolności, którzy są gotowi na ogromną dawkę emocji.

Fantastyka to nie jest mój ulubiony gatunek literacki. Nie czytam za często takich książek, gdyż wolę świat bardziej realny. Jednak od czasu do czasu każdy z nas robi wyjątek i sięga po coś, co nie do końca jest z jego "bajki". Tak też było w moim przypadku, kiedy zdecydowałem się przeczytać właśnie tę powieść. Przyznam szczerze, że zrobiła ona na mnie spore wrażenie i mocno przypadła mi do gustu. Książka składa się z trzech tomów, które czyta się naprawdę szybko. Dawno nie miałem w swoich rękach tak kompletnej powieści. Zachęcam każdego do czytania. Na pewno nie będziecie tego żałować. Polecam.

Holly Black po prostu zaklina swoich czytelników historią Klątwiarzy! Po pierwsze bardzo podoba mi się, że historia nie jest oczywista i nie powiela schematów z podobnych tego typu serii. A przyznajmy sobie szczerze, że kiedy książka jest nieprzewidywalna, to tym z większą ciekawością się ją czyta. Historia zawiera masę zwrotów akcji, których za nic nie można przewidzieć. Jednak najbardziej intrygujący jest główny bohater, który jest niejednoznaczny. Zwykle bowiem bohaterowie w książkach są albo dobrzy albo źli, a tutaj jest inaczej, jedne wybory będą nam się podobać, a innych nie będziemy rozumieć. Wszystko zależy od indywidualnej interpretacji czytelnika. Podsumowując, książka niezwykle wciągająca i marzę o tym, by doczekała się ekranizacji :)

Twórczość Holly Black była mi nieznana, jedyne co kojarzyłam z tą autorką to kilka książek a jedna z nich to “Okrutny książę”, nigdy nie czytałam książek tej autorki, lecz słyszałam o jej twórczości wiele dobrego, więc w końcu sięgnęłam po jej najnowszą książkę “Klątwiarze”. Ponad miesiąc temu nakładem wydawnictwa Jaguar ukazała się prawdziwa cegiełka autorstwa Holly Black, książka zawiera w sobie trzy tomy z serii Klątwiarze, więc jeśli jest ktoś kto nie cierpi czekać na kolejne tomy jest to książka idealna dla niego. Świat dzieli się na fanów pokaźnych tomów i na fanów cienkich, pojedynczych książek, ja zaś jestem ogromną fanką tych pierwszych. W swojej skromnej kolekcji książek, tych które mają po 700 stron mam kilka swoich ulubionych tytułów, tym razem jednak czułam odrobinę przesytu historią Cassela Sharpe. Drobny druczek i niemożność odłożenia książki po pierwszym tomie odrobinę mnie męczyło, lecz całościowo jest to ciekawa i bardzo dobra historia. Kawał dobrej fantastyki, ze świeżą historią i oryginalnymi postaciami, to coś, koło czego nie powinno się przechodzić obojętnie.

Głównym bohaterem tej interesującej młodzieżówki jest Cassel Sharpe, który wywodzi się z rodu Klątwiarzy. Kim są Klątwiarze? Klątwiarze to osoby, które posiadają moc zmieniania ludzkich emocji, bądź losu, lecz również są takie wyjątki, które potrafią zmienić wspomnienia innych, czy nawet ich sny. Cała ich moc znajduje się w dłoniach, dlatego wszyscy ludzie noszą rękawiczki, wystarczy delikatne muśnięcie dłonią nagiej skóry i ich moc się uaktywnia. Praca z klątwami jest nielegalna, co każdego Klątwiarza czyni przestępcą, świat jest pełen gangsterów, którzy wykorzystują fakt nielegalnych klątw i tego co niosą. Cassel wydaje się na pozór normalnym nastolatkiem, nie posiada mocy jak inni członkowie jego rodziny, a ostatnie epizody lunatykowania utwierdzają go w przekonaniu, że coś się dzieje z jego udziałem, lecz ON nie wie co dokładnie. Postanawia wszystko sam sprawdzić a prawda, która się kryje za tajemniczymi snami o białym kocie i jego nocnym chodzeniem jest bardziej złożona niż się wydawała na początku.

Uwielbiam się zatopić w historii, uwielbiam wielotomowe historie oraz uwielbiam grube opasłe tomy, lecz po dokładniejszym przyjrzeniu się książce doszłam do wniosku, że zabieg jaki zastosowało wydawnictwo jaguar to wciśnięcie na siłę trzech tomów w jeden na tyle gruby by druk nie był mikroskopijny, lecz mimo tego zabiegu druk jest dość malutki i czytanie tej historii było dość męczące.”Klątwiarzy” czytałam dość długo, bo ponad tydzień, dlatego nie czułam się porwana i zafascynowana ich historią. Mimo tych kilku uwag muszę przyznać, że jest to dobra historia i z przyjemnością wrócę do niej w przyszłości.

Jednym z tych lepszych punktów tej książki jest mała ilość bohaterów, dzięki czemu mogliśmy ich lepiej poznać i zrozumieć ich zachowanie, które nie zawsze było zgodne z prawem. Jeśli już mowa o prawie, to przyznam, że z przyjemnością śledziłam poczynania bohaterów, którzy nie byli do końca czyści w swoich działaniach, niekiedy zaś ich zachowanie zakrawało o zakwalifikowanie ich do grupy czarnych charakterów. Wraz z płynącą fabułą potrafiłam zrozumieć ich zachowanie oraz kibicować im. Autorka dopracowała każdego z nich w każdym calu.

Myślę, że książkę można spokojnie czytać, będąc nastolatkiem, trochę starszym, ponieważ świat mafijny i liczne machlojki oraz kilka morderstw może nie być odpowiednie dla tej młodszej młodzieży. Autorka ma bardzo ogromną wyobraźnię, dlatego odczuwałam świeżość czytając tę historię. Język jaki użyła autorka jest prosty w odbiorze, lecz brutalność jaka wylewa się z niektórych stron może niektórym osobom przeszkadzać, lecz dla mnie to kolejny punkt, który jest genialnym posunięciem autorki. Wątek mafijny przeplatany tajemnicami rodzinnymi daje nam ciekawą i wciągająca historię, którą będę polecać z czystą przyjemnością. Za egzemplarz do recenzji dziękuję bardzo wydawnictwu Jaguar.

🌙 Warto zacząć od tego, że nie czytam fantastyki czy historii z nią powiązanych. Ostatni raz książka z tego gatunku gościła w moich rękach, gdy byłam jeszcze nastolatką i takie klimaty faktycznie mi się podobały. Gdy zobaczyłam zapowiedź „Klątwiarzy”, wiedziałam, że mimo wszystko chciałabym ją przeczytać. Tak też się stało. Czy odnalazłam się w przestępczym świecie głównych bohaterów? Przekonajcie się sami.

🌙 Cassel Sharp pochodzi z rodziny Klątwiarzy. Najbliższe mu osoby mogą w naprawdę prosty sposób wpłynąć na czyjąś pamięć, emocje czy sny. Zdarzają się nawet tacy, którzy dzięki jednemu muśnięciu dłoni potrafią kogoś zabić. Wielu Klątwiarzy już w młodym wieku staje się przestępcami, którzy nie cofną się przed niczym, by osiągnąć swój cel. Cassel nie ma jednak żadnych nadzwyczajnych mocy i skazany jest na życie zwykłego śmiertelnika. Chodzi do szkoły, mieszka w internacie, nawiązuje wiele nowych znajomości i stara się nie przejmować swoją zakręconą rodzinką. Chłopak skrywa jednak mroczną tajemnicę, o której wiedzą tylko nieliczni. Niespodziewanie na jego drodze staje znajomo wyglądający kot, a dookoła zaczynają dziać się naprawdę podejrzane rzeczy. Cassel szybko zdaje sobie sprawę, że wszystko, w co dotychczas wierzył, jest jednym wielkim kłamstwem. Za wszelką cenę stara się odzyskać kawałki wspomnień, co może tylko pogorszyć pewne sprawy. Naprawdę mroczne sprawy.

🌙 768 stron. Cóż to było za wyzwanie! Czytałam, czytałam i czytałam nawet nie zdając sobie sprawy, kiedy przeskakiwałam między kolejnymi tomami. „Klątwiarze” zawierają w sobie 3 tomy, a moim faworytem zdecydowanie okazał się tom pierwszy pt.: „Biały kot”. Książka napisana jest prostym językiem, a wszystkie opisy były na tyle dokładne, że bardzo szybko odnalazłam się w świecie Cassela i jego przyjaciół. Cieszę się, że swój powrót do fantastyki zaczęłam właśnie od tej historii, bo nie wiem, czy elfy, jednorożce albo smoki jakkolwiek by mnie do siebie przekonały. Jestem miło zaskoczona ‘prostotą’ tej książki, która pomimo mało złożonej historii naprawdę mnie zainteresowała i wciągnęła. Nie chcę się rozpisywać i zdradzać zbyt wiele, gdyż to historia, którą naprawdę warto poznać.

🌙 Cassel Sharp może i nie był najinteligentniejszą postacią, jaką poznałam, jednak jego nieporadność często bardzo mnie bawiła. Oczywiście denerwował mnie jak nikt inny, ale nie umiałam długo się na niego gniewać. Jako najmłodszy z braci faktycznie miał gorzej, szczególnie jeśli chodzi o sprawy rodzinne. Egoistyczny Barron niezbyt przypadł mi do gustu, natomiast historia najstarszego z braci, Philipa, trochę mi się zatarła. Nadal nie do końca rozumiem kilku kwestii z nim związanych. Moją ulubioną postacią zdecydowanie stał się Sam, który już na samym początku skradł moje serce. Taki przyjaciel to prawdziwy skarb, chociaż niektóre akcje także mógł sobie odpuścić. A Lila… Lila to ciężki temat. Na pewno sami zauważycie, że z tą dziewczyną naprawdę jest coś nie tak.

🌙 Holly Black skradła moje serce. Jestem pewna, że w przyszłym roku na pewno sięgnę po inne książki jej autorstwa. Ogromnie żałuję, że „Klątwiarze” skończyli się tak szybko, gdyż chętnie poznałabym dalsze losy bohaterów. Jeśli szykujecie już TBR na 2022 rok, nie zapomnijcie uwzględnić w nim tej książki. Obiecuję wam, że na pewno się nie zawiedziecie. Pamiętajcie jednak, by nie ufać ludziom bez rękawiczek… 🤗🧤

O tak! To było to, co tygryski lubią tak bardzo w literaturze. Te dwa słowa nie budzą żadnych wątpliwości, tą fascynacje musiała we mnie wzbudzić Holly Black. Jej personalia powinny mówić same za siebie, to gwarancja wspaniałej lektury i spędzenia czasu na emocjonującej rozrywce. „Klątwiarze” są trylogią, wydaną w jednym tomie, co bardzo mnie usatysfakcjonowało. Dlaczego? Po pierwsze kończąc jeden tom nie musimy podgryzać paznokci, wiercić się niespokojnie i myśleć bez przerwy o tym, kiedy pojawi się kolejny tom. Po drugie jest to oszczędność finansowa, a dla zapalonych czytelników, którzy wolą papier od ebooków jest to ważne. Po trzecie jest to fantastyka, a jej na moim regale nigdy zbyt wiele. No i po czwarte, ta okładka jest piękna. O czym opowiadają „Klątwiarze”?

Głównym bohaterem trylogii „Klatwiarze” jest Cassel Sharpe, należy do rodziny Klątwiarzy. Wiem, jak tajemniczo i fascynująco to brzmi, każdy członek tej rodziny posiada unikalny talent, który wykorzystywać może w różny sposób. Rodzina Cassela jednak nie boi się pobrudzić sobie rąk. Zajmuje się zabijaniem ludzi dla mafijnego rodu. Klątwiarze są dyskryminowani, a praca z nimi jest nielegalna, co złego to właśnie oni. Czy trudno się temu dziwić? Potrafią zmieniać ludzkie emocje, wspomnienia, zmiany szczęśliwego losu na inny, prawo zabrania im korzystać ze swoich zdolności. Ludzie po prostu tacy się rodzą, nie mogą wybrać sobie tego, jaki jest ich dar, czy talent. Cassel niestety nie posiada takich umiejętności, nie wyróżnia się na tle swojej rodziny, zawsze wiedział, że nie będzie taki, jak jego bracia, pomimo tego stara się żyć normalnie, pomimo tego, że w jego rodzinie wcale tak nie jest. Od pewnego czasu jednak dzieje się z nim coś niedobrego, lunatyk uje, miewa sny o białym kocie. Sęk w tym, że ten kot tak łatwo nie odpuści, robi wszystko, aby przesłać mu wiadomość, Cassel tkwi w środku czegoś, co jest niebezpieczne. Jest niczym marionetka, im szybciej rozgryzie co się dzieje tym będzie dla niego lepiej, czy mu się to powiedzie?

Trylogia „Klątwiarze” autorstwa Holly Black, jak wcześniej wspominałam to trzy tomy historii wydane w jednym: „Biały kot”, „Czerwona rękawiczka” i „Czarne serce”. Jestem zafascynowana światem, który opisała autorka, postacią samotnego chłopaka, który nosi na sobie ogromne brzemię przeszłości. Trudno jest sobie wyobrazić, że można odmienić czyjś los przez dotyk, czy naznaczyć go klątwą, wszystko zależy od tego, co dany Klątwiarz potrafi. Holly Black zabiera czytelnika do bardzo niebezpiecznego miejsca, przepełnionego brutalnością, osamotnieniem, niezrozumieniem, przede wszystkim lękiem przed Klątwiarzami. To zupełnie inne wydanie autorki, nie takie, do którego przywykliśmy czytając „Okrutnego księcia”, ale czy coś w tym złego? Nic. „Klątwiarze” mają w sobie magię, nie są pozbawione zaskakujących zwrotów akcji, czy wydarzeń, rozbudzają wiele emocji. To świetna książka i cieszę się, że mogłam ją przeczytać, polecam Wam tą trylogię z całego serca.

Książka idealna nie istnieje? Moim zdaniem istnieje i będzie to piękne tomiszcze wydane nakładem wydawnictwa Jaguar liczące sobie jedyne 768 stron. O jakiej książce mowa? Oczywiście o "Klątwiarzach" autorstwa Holly Black. A dlaczego książka zasługuje na miano książki idealnej? Z bardzo prostego powodu... zawiera w sobie całą historię trzech tomów plus dodatek. Jak dla mnie to genialne posunięcie wydać całą trylogię w jednym tomie! Nie muszę z niecierpliwością wyczekiwać na kolejne części by poznać ciąg dalszy przygód bohaterów opowieści.

Na całą książkę składają się powieści:

"Biały kot" - poznajemy Cassela, pozbawionego daru członka rodziny klątwiarzy, który odnajduje białego kota o oczach podobnych do dziewczyny, którą jak sądzi kiedyś pozbawił życia. Jak to często bywa okazuje się, że nasz bohater ma talent i to bardzo wyjątkowy! Jak go wykorzysta i w co się wplącze dowiecie się w tej części. Jak i tego kto jest tajemniczym kotem, którego Cassel będzie próbować ocalić.

"Czerwona rękawiczka" - jeden z braci Cassela zostaje zamordowany. Agenci federalni chcą zmusić naszego bohatera do współpracy przy odnalezieniu mordercy jego brata, który był ich tajnym współpracownikiem, oraz innych zaginionych osób. Czego się dowie Cassel i co będzie musiał poświęcić dowiecie się w tym tomie.

"Czarne serce" - Cassel myśli o pracy jako agent, co niestety nie jest to mile widziane przez jego rodzinę, która wciąż pamięta prześladowania na Klątwiarzach i izolację ich w obozach. Niestety ale wolność Klątwiarzy i ich swoboda znów jest zagrożona i tajna jednostka składająca się z Klątwiarzy chce zapobiec realizacji projektu rządowego. Jaką rolę ma odegrać Cassel i jak bardzo jest to złożona intryga dowiecie się właśnie w tej części.

oraz dodatek "Lila Zacharov w 13 odsłonach", gdzie dostajemy kilka wycinków z życia tej bohaterki książki.

Mi jako fance X-menów uniwersum Klątwiarzy wykreowane przez Holly Black bardzo przypadło do gustu. Pokochałam je i chłonęłam każdą stronę z wyczekiwaniem jak potoczą się dalsze losy bohaterów oraz osób o podobnych talentach. Czy dostaniemy tu fatalny finał prowadzący do segregacji i izolacji osób magicznie uzdolnionych od szarych ludzi pozbawionych magii?

Bardzo spodobała mi się każda z części książki i w mniej lub większym stopniu relacje między bohaterami czy ich zachowania i postępowanie. Zakończenie całości z jednej strony piękne i genialne a z drugiej jednak pozostawiające jakąś pustkę i niedosyt oraz chęć by choć jeden mały szczegół się zmienił. Na prawdę liczyłam, że jeszcze raz Cassel nas zaskoczy i... no tak nie dokończę myśli by Wam nie zaspoilerować zakończenia!

Same postacie i ich rozwój oraz zmiany zachodzące w nich w trakcie lektury zbudowało moim zdaniem bardzo silną więź między mną a tą powieścią. Na prawdę nie mam ochoty się rozstawać z tym światem. Jeszcze chcę dodać, że ten dodatek fajnie wyjaśnia motywację Lili i tłumaczy jej pewne zachowania.

Książka to genialnie napisane powieści fantasy a dokładniej można rzecz, że urban fantasy.

Polecam z całego serca każdemu! Nawet jak nie jesteś fanem fantastyki to może świat z ukrywającymi swe moce Klątwiarzami porwie Cię w fantastyczną podróż i otworzy oczy, choćby w kwestii segregacji rasowej, wyznaniowej itd. ponieważ taki wątek jest tu poruszony.

Za egzemplarz w ramach współpracy barterowej dziękuję bardzo wydawnictwu. To była na prawdę piękna przygoda.

Klątwiarze to trylogia (Biały kot. Czerwona rękawiczka. Czarne serce), która została wydana przez Wydawnictwo Jaguar jako jedna książka. Wielka jak cegła, a jednak porywa czytelnika i jej ciężar zupełnie nie przeszkadza w rozsmakowaniu się w serwowanej opowieści. Jest pięknie wydana i niesamowicie klimatyczna, a jej okładka przyciąga i wręcz hipnotyzuje czytelnika. Mocno zarysowane postacie, fantastycznie wykreowany niezwykły świat i wszechotaczająca magia sprawiają, że powieść nie tylko porywa, ale odciska swo9je piętno na umyśle czytelnika. Nie da się o niej łatwo zapomnieć :)

Klątwiarze to opowieść pełna magii, również tej nielegalnej, intryg i mrocznych sekretów. To historia, która porywa i sprawia, że świat zewnętrzny przestaje się liczyć. Są tylko oni Klątwiarze...

Klątwiarze to ludzie, którzy władają magią, posiadają moc wpływania na ludzkie emocje, wspomnienia i kształty, potrafią zarówno zmienić nieszczęście w radość, ale i odwrotnie. Jeden ich ruch i wszystko zmienia się nieodwracalnie... Klątwy są nielegalne, więc wielu klątwiarzy zbacza na drogę przestępstwa, aby uprawiać swój proceder i stają się wyjętymi spod prawa gangsterami.

Z rodu klątwiarzy wywodzi się główny bohater powieści, Cassel Sharpe,jednak nie posiada ON magicznych mocy, jest zwykłym chłopakiem, outsiderem wyjętym poza nawias magicznych. Jednak i ON ma swoją tajemnicę, kilka lat temu zabił swoją przyjaciółkę Lily... Nie jest też taki zupełnie zwyczajny, kiedy śpi to lunatykuje, a wówczas nie panuje nad sobą i jego sny oraz pozornie nieświadome działania sprawiają, że staje się pionkiem w tajemniczej grze. Minie sporo czasu nim uda mu się poznać prawdę o sobie...

Witajcie w świecie klątwiarzy, gdzie wszystko może się przydarzyć!!!

[Adres usunięty]

Trylogia, obok której nie można przejść obojętnie. Do tego wydana w jednym tomie, więc nie trzeba wyczekiwać na kontynuację. Doceniłam to w trakcie czytania, bo tak jak w przypadku „Okrutnego księcia” historia napisana przez Holly Black wciągnęła mnie na dobre i nie mogłam się od niej ani na chwilę oderwać. Tym razem autorka zabiera nas do świata, w którym magia jest zakazana i z tego względu najczęściej wykorzystuje się ją do nie do końca szlachetnych celów. Narrator powieści to Cassel, który pochodzi z klątwiarskiej rodziny od wieków parającej się hochsztaplerką, jednak ON sam nie posiada magicznej mocy. Cassel to bohater, którego nie da się ująć w sztywne ramy. Zagłębiając się w jego przemyślenia czuć, że w głębi serca nie chce ON postępować źle, ale często zmuszają go do tego okoliczności. Najlepszy element trylogii to jego przemiana z chłopaka łamiącego szkolny regulamin dla rozrywki w kogoś, kto nie boi się poświęcić w imię wyższych celów. Cassel w kolejnych częściach dorasta, ucząc się żyć w świecie rządzonym przez bezwzględnych gangsterów z magicznymi zdolnościami i władze, które najchętniej pozbyłyby się klątwiarzy na dobre. Magiczną otoczkę zbudowaną na naprawdę solidnych fundamentach, dopełniają wątki pełne poplątanych intryg i tajemnic oraz subtelny wątek romantyczny. Spodobało mi się również, że korzystanie z mocy magicznych miało swoje konsekwencje, często dość bolesne dla osoby rzucającej klątwę. Podczas czytania nie raz zostałam czymś mocno zaskoczona. To dlatego, że rozwiązania wymyślone przez Black są po prostu niesztampowe. Sam pomysł z połączeniem magi i przestępczego, mafijnego świata został rozwinięty genialnie. W książce wiele jest scen akcji, morderstw czy takich związanych z polityką. Jednakże z tego względu „Klątwiarze” są raczej powieścią dla nieco starszej młodzieży. Na koniec dodam, że nie należy się zrażać na samym początku książki, kiedy pewne rzeczy nie zostają do końca wyjaśnione. Wszystko z czasem okazuje się celowym zabiegiem autorki.

"Klątwiarze" Holly Black ✨❤️

"Klątwiarze" to pełna mrocznych sekretów i podstępnych intryg trylogia autorstwa Holly Black wydana w jednym tomie!

Dla zniecierpliwionych czekaniem na kolejne tomy serii czytelników, jest to idealne rozwiązanie, ponieważ na kilka wieczorów mogą zagłębić się w mroczny świat pełen machlojek i klątw, i nawet na chwilę nie muszą przerywać lektury w momencie, gdy akcja nabiera niewyobrażalnego rozpędu.

Sięgając po "Klątwiarzy" czyli ponad siedmiuset stronicową lekturę, nie za bardzo widziałam, czego mogę się po niej spodziewać.

Dotychczas autorkę znałam i uwielbiałam za doskonale wykreowane światy Elfów, pełne nikczemnych dworskich intryg.

W obliczu zetknięcia się z nową trylogią Black i zupełnie nowym światem, w którym magia jest okrutnym zjawiskiem, które może wpłynąć na sny i emocje, byłam bardzo ciekawa, jak autorka wypadnie w tej nowej odsłonie.

Jak się bardzo szybko okazało wypadła znakomicie!

W "Klątwiarzach" Holly Black dosłownie oczarowuje czytelnika doskonale dawkowanym napięciem, przestępczymi intrygami i światem pełnym brutalności, przekrętów i niebezpiecznych klątw.

Na kilka wieczorów zostałam bezpowrotnie wciągnięta w ekscytujący wir zdarzeń, opisanych w "Klątwiarzach".

Z wielkim zaciekawieniem śledziłam losy sprytnego i czarującego Cassela Sharpa, który za sprawą mrocznych rodzinnych sekretów znalazł się w niezłym potrzasku.

Cassel już od pierwszych stron skradł moje serce swoim sposobem bycia i czarnym humorem oraz nieraz zaskoczył mnie swoją diabelną inteligencją.

"Klątwiarze" to idealna pozycja dla żądnych przygód czytelników, którzy chcą przenieść się do intrygująco mrocznego świata klątw.

Ta książka to prawdziwa wisienka na torcie dla miłośników fantastyki i książek young-adult.

Gorąco polecam i zachęcam do lektury!

Ocena 8,5/10

Wydawnictwo Jaguar zrobiło nam przyjemność, wydając całą serię Holly Black w jednym tomie. To pokaźne tomiszcze nie tylko pięknie się prezentuje, ale kusi obietnicą wielkiej przygody, która nie skończy się w najmniej odpowiednim momencie. W dodatku sama Black jest przecież mistrzynią w pobudzaniu naszej wyobraźni, więc nie mogło wypaść lepiej Klątwiarze porywają nas w swoje objęcia i serwują opowieść na kilka smacznych, niezapomnianych wieczorów.

W pełni popieram taki zamysł i przemawia przeze mnie nie tylko miłość do grubych książek, ale i fakt, że zazwyczaj staram się czekać z lekturą danej serii do momentu ukazania się wszystkich tomów. Licząca sobie dobrze ponad siedemset stron lektura od Black to zatem idealna propozycja na długie jesienne czy zimowe wieczory, ponieważ rozgrzewa od środka lawiną emocji oraz pozwala poznać cudownych bohaterów w towarzystwie których nie można się nudzić.

To trylogia, która według mnie wypada najlepiej w całej twórczości autorki a wszystkie jej książki bardzo lubię. W tym świecie jednak odnalazłam się najbardziej, na własnej skórze czułam wszelkie troski bohaterów, których bardzo szybko obdarzyłam sympatią a cała lektura aż pęka od zaskoczeń, domysłów, tajemnic oraz klimatu, który zawsze jest dla mnie ważnym wyznacznikiem lektury. Ponadto Black pokusiła się o smaczny i często wręcz rozbrajający humor pozwalając tym samym czytelnikowi bardzo mocno i wręcz osobiście utożsamić się z lekturą.

Tytułowi Klątwiarze to ludzie obdarzeni wyjątkowymi zdolnościami. Ich dłonie to broń, która wpływa na sny, emocje czy nawet wygląd a wprawni Klątwiarze potrafią świetnie manipulować otoczeniem. Ich dar jednak nie jest postrzegany jako wybitny a raczej będący prawdziwym zagrożeniem. Posługiwanie się mocą jest surowo zabronione a wiele zdolności kusi nie tylko władze rządu, ale i okolicznych, dobrze sytuowanych mafii. W rodzinie Klątwiarzy urodził się również główny bohater Cassel Sharpe jednak jako jedyny nie posiada żadnych dodatkowych zdolności. Wydawać by się mogło, że właśnie to pozwoli mu się wtopić w tłum, ale Cassel szybko odkrywa, że i ON nie jest zwyczajnym chłopakiem a jego rodzina skrywa wiele mrocznych, zaskakujących sekretów. Czas więc cofnąć się do przeszłości rodziny Sharpe, by zrozumieć aktualne wydarzenia. Niestety ujawnione tajemnice całkowicie zmienią Cassela.

Jeśli szukacie oryginalnej, pomysłowej i bardzo dobrze napisanej lektury, która nie tylko pęka od nadmiaru emocji, ale i wciągających przygód - "Klątwiarze" będą idealnym wyborem. To powieść, która miała swoją zagraniczną premierę jakiś czas temu a jednak wciąż wydaje się aktualna i odważna w głoszonych wartościach. Jestem zachwycona kreacją głównego bohatera, ponieważ Cassel urzekł mnie swoją charyzmą i poczuciem humoru a czas spędzony w jego towarzystwie uważam za najlepsza inwestycję. Z niecierpliwością wypatrywałam premiery "Klątwiarzy" pokładając w nich spore nadzieje jeszcze przed rozpoczęciem lektury a dziś potwierdzam, że to wielka przygoda, masa emocji oraz wyzwania które pokonuje się z rosnącym zaciekawieniem, czyli lektura na wysokim poziomie, która przypadnie do gustu każdemu. A najlepsze w tym wszystkim jest to, że nie musimy czekać na wszystkie tomy, ponieważ cała trylogia zamknięta jest w jednej książce!

A Ty jakim typem klatwiarza chciałbyś zostać?

Z początku podchodziłam do książki bardzo sceptycznie, jestem przyzwyczajona do całkiem innej Holly Black. Do tej, która napisała Okrutnego Księcia i rozkochała mnie w świecie intryg Fae. W Klątwiarzach intryg z pewnością nie brakuje!

Cassel Sharpe to 17 letni chłopak, który urodził się w klątwiarskiej rodzinie jednak jako jedyny nie wykazuje żadnych niezwykłych umiejętności. Całe życie jego najbliżsi mieli powiązania z mafią, dzięki czemu jego najlepszą przyjaciółką zostaje Lila - córka mafijnego szefa. Kiedy Lila ginie jego świat staje do góry nogami, chłopak walczy z własnymi demonami, dzięki czemu odkrywa pewien sekret.

Połączenie trzech tomów w jednej książce uważam za świetny zabieg. Znam siebie na tyle, że po przeczytaniu Białego Kota, po kolejne części prawdopodobnie bym nie sięgneła. Tak to poniekąd byłam zmuszona przeczytać całość. Co wyszło mi na dobre! Bo moim zdaniem ostatnia część jest najciekawsza i widać ogromny progres w stylu pisarki. Przez całą książkę dawkowana jest nam akcja. Tak naprawdę nawet przez chwilę nie ma niepotrzebnych momentów, które mogłyby nas nużyć. A odkrywanie sekretów z przeszłości Cassela było czymś naprawdę interesującym! Jednak gdybym osobiście mogła wybierać w jakim świecie książka powinna się dziać, nie byłby to świat mafijny. Jednak jest to tylko moja własna preferencja. Jak wspominałam na początku - osobiście wolę odległe krainy przepełnione magicznymi stworzeniami. Tutaj mimo mnóstwa magii i klątw dostaliśmy dużo realnego świata. Mimo tego uważam, że książka spodoba się dużej ilości osób i sama również zaliczam się do tego grona.

Świat się rządzi swoimi prawami. Nie w każdym przypadku jesteśmy w stanie im zaprzeczyć. Czasami żyjemy po prostu bezrefleksyjnie, ponieważ mamy wiele obowiązków, wiele pragnień i wiele myśli, które nie zostają przez nas samych przerobione. Przez to idziemy w określonym przez kogoś innego kierunku i nawet nie zauważamy, że kierunek ten nie jest tak naprawdę naszym kierunkiem. Dopiero przełomowe wydarzenie jest w stanie sprawić, że zaczynami inaczej postrzegać świat i zaczynamy też negować niektóre zasady. Czy służą one na pewno sprawiedliwości? Czy ułatwiają życie?

Takim światem może być świat Cassela Sharpe. Świat, gdzie każdy nosi rękawiczki, ponieważ każdy może okazać się klątwiarzem, czyli osobą, która za pomocą dotyku dłoni, jest w stanie rzucić na drugą osobę klątwę. Mogą być one najróżniejsze – te tradycyjne złe, ale też te, które dają szczęście. W szczególności te drugie wydają się być kuszące, lecz kto tak naprawdę chciałby żyć w ułudzie. Natomiast te złe przerażają, bo mogą być przyczyną śmierci albo nawet czegoś gorszego niż śmierci. Cassel w swojej rodzinie jest wyjątkiem, ponieważ jako jedyny nie przejawia żadnych umiejętności klątwiarskich. Jest to dla niego trudne doświadczenie, gdyż musi udowodnić w inny sposób, że jest coś wart. Jak to zrobi? Dlaczego on jedyny w rodzinie nie posiada tych zdolności? I jakie tajemnice ma na swoim koncie? W przypadku Cassela pytań jest o wiele więcej niż można spodziewać się odpowiedzi.

Zdecydowałam się przeczytać "Klątwiarzy", ponieważ zawsze ciekawi mnie twórczość Holly Black i gdy mam na myśli ciekawi, to chodzi mi o różnorodność jej dzieł. Dotychczas miałam okazję przeczytać parę jej powieści i za każdym razem miałam wrażenie, że są skrajnie od siebie różne. Jedne wyjątkowo przypadły mi do gustu, inne w ogóle. "Klatwiarze" mnie zszokowali, gdyż ponownie okazali się odmienni od innych książek pisarki, a wydawało mi się to na tym etapie już niemożliwe. Tymczasem ponownie zostałam zaskoczona i zarazem odkryłam powieść, do której niezwykle się przywiązałam i bez wątpienia uznałam ją za najlepszą w dorobku Holly Black. Dlaczego?

Przede wszystkim dużą rolę odegrał tutaj sam pomysł. Początkowo wydawał mi się dość dziwny i nie potrafiłam się w nim odnaleźć, ale czym dalej czytałam, tym bardziej zaczynałam rozumieć koncepcję i też ją doceniać. Świat, który wykreowała pisarka, okazał się prawie identyczny jak nasza rzeczywistość, ale zarazem różnił się wieloma aspektami, które początkowo odbierałam jako subtelne, by później zrozumieć, jak dużą mają wagę w tej opowieści. A Holly Black nie bała się też niestandardowych rozwiązań, co w kontekście całości było doskonałym wyborem, ale też ukazaniem odwagi i pewności siebie autorki.

"Klątwwiarze" zachwycają dopracowanym stylem, tak różnym od tego, co znam. Czyta się ich doskonale, ponieważ dają przyjemność, a też są pewnego rodzaju wyzwaniem pod względem stylistycznym. Dopracowanie zgrabnie miesza się ze współczesnością i dokładnością opisową. Dzięki temu czytając, cały czas czułam naturalność. Opisy przeżyć wewnętrznych sprawiły, że litery na stronie stawały się czymś rzeczywistym i dobrze zrozumiałym przeze mnie. To już nie była tylko książka, ale ludzie, którzy mogliby istnieć w naszym świecie i zachowywać się podobnie.

Fabularnie książka niesamowicie wciąga. Już pierwsza część, która w tym wydaniu jest odpowiednikiem pierwszego tomu, całkowicie przekonała mnie do siebie. Chciałam towarzyszyć Casselowi w jego działaniach i chciałam, by jego życie potoczyło się według jego pragnień. Pojawiła się tajemnica za tajemnicą, nawarstwiając się na siebie, by później czytelnik dostał szansę samemu połączyć niektóre sprawy... Jednak na końcu i tak zostałam całkowicie zaskoczona. Wielu wydarzeń się nie domyśliłam i nie byłam w stanie zauważyć wszystkich powiązań. Każde z nich, gdy już się je poznało, było logiczne, ale zarazem niespodziewane.

Oczywiście też tradycyjnie chcę podkreślić, że fantastyka, tak jak większość gatunków, ma również istotną tematykę. W tym przypadku jest to załamanie granic dobra i zła. Ukazanie czytelnikowi, jak ta granica jest niejednoznaczna i zależna od najróżniejszych kontekstów. Wbrew pozorom nie zawsze my dokonujemy wyboru. Niekiedy sytuacje dyktują nam własne zasady i zostajemy poddani konieczności podejmowania decyzji należących do kategorii mniejszego zła. Taką sytuacją mogą być podziały społeczne, które od pierwszego oddechu są w stanie dyktować naszym życiem. Czy naprawdę takiego świata chcemy?

Co do bohaterów to wyróżniają się niesamowitym dopracowaniem i wielowymiarowością. Są to postacie, które można spotkać w prawdziwym życiu. Dlatego niezwykle łatwo utożsamić się z nimi. Zrozumieć ich i ich wybory. Niekoniecznie pochwalać, ale być w stanie wyobrazić sobie, jak się czuli i co doprowadziło ich do tego, kim w tej chwili są i kim staną się w przyszłości. Jest to doskonale widoczne na samym Casselu. Jego postać została dograna w każdym najmniejszym szczególe. Długo nie wiedziałam, co o nim myśleć, ale z czasem dostrzegałam, jak bardzo jego osobowość jest skomplikowana i zarazem fascynująca.

Niesamowicie cieszę się, że zdecydowałam się zapoznać z "Klątwiarzami". Samą książkę czytałam ponad miesiąc, co wynikało z nawału obowiązków. Ten czas sprawił, że stała się ona w mojej głowie czymś więcej niż po prostu dobrą książką. Przywiązałam się do niej i do dzisiaj czuję rodzaj monotonii i też sentymentu. Jeśli lubicie nieschematyczne rozwiązania i motyw dobra-zła, myślę, że to będzie dla Was doskonała lektura.

Po 'Klątwiarzy...' Holly Black sięgnęłam z wielkim zainteresowaniem, lubię grube powieści, gdyż w przypadku, kiedy spodoba mi się treść, wiem, że z bohaterami pobędę jakiś czas. W tym przypadku jednak, mimo, że książka jest gruba, przeczytałam ją niezwykle szybko, niecałe 2 dni. Przede wszystkim, akcja jest poprowadzona bardzo sprawnie, zaś jej zwroty sprawiają jedynie, że chęć czytania jedynie wzrasta. Bohaterowie są złożeni, można ich polubić, w perfekcyjny sposób autorka przedstawia takie wartości jak miłość czy przyjaźń. Autorka przedstawia nam niezwykły świat, którego przynajmniej u mnie tak było, nie sposób polubić. Czekam na kolejne książki pióra Holly Black.

Powieści i serie autorstwa Holly Black czytam bardzo chętnie. Cykle "Elfy ziemi i powietrza" oraz "Okrutny książę" bardzo przypadły mi do gustu. Znając umiejętność tworzenia przez pisarkę świetnych historii, z chęcią zabrałem się za powieść "Klątwiarze". Ponownie miałem okazję uczestniczyć w niezwykłej przygodzie.

Spodziewałem się czegoś dobrego, a dostałem jeszcze więcej. Ciekawa i oryginalna fabuła ma tutaj duże znaczenie. Świadczy to o tym, że w fantasy jest jeszcze miejsce na coś nowego i świeżego. Rozwój wydarzeń jest doskonale poprowadzony, a główna postać została rewelacyjnie przedstawiona. Wszystkie te czynniki złożyły się na interesującą powieść. Jest ona również mocnym otwarciem serii. Warto wskoczyć do intrygującego świata i doświadczyć czegoś niesamowitego.

Nie jestem fanką książek z gatunku fantasy i czytam je raczej rzadko. Kilka dni temu jednak zdecydowałam się na tę właśnie powieść i powiem szczerze, że zrobiła ona na mnie ogromne wrażenie. Całość składa się z trzech tomów, które ściśle się ze sobą łączą, dlatego polecam czytać je po kolei. Dobrą książkę fantasy poznaje się po tym, jak rozbudowane jest jej uniwersum. W tym przypadku autor zadbał o każdy szczegół, co pozwala czytelnikowi jeszcze dokładniej wniknąć w świat, jaki jest opisywany w lekturze. W powieści nie mamy zbyt wielu bohaterów, co jest sporym plusem. Jeśli więc nie znacie tej pozycji, to koniecznie musicie to nadrobić.

"Klątwiarze: Biały kot. Czerwona rękawiczka. Czarne serce"

Cassel je­st za­ka­łą, je­dy­nym nie­klą­twia­rzem w całej ro­dzi­nie. Kim są ci klątwiarze? "Ludzie, którzy posiadają niezwykłą moc zmieniania ludzkich emocji, wspomnień i kształtów, a także odwracania czyjegoś szczęśliwego losu za pomocą najdelikatniejszego muśnięcia dłoni". Brzmi przerażająco, prawda? Moc klątwiarzy uaktywnia się właśnie przez dotyk ich dłoni. Zmuszeni są więc oni nosić nieustannie rękawiczki. Drobne muśnięcie może przynieść poważne konsekwencje.

Do tego praca z klątwiarzami jest nielegalna, ponieważ są oni przestępcami. Zazwyczaj zostają gangsterami, oszustami... Cassel nie jest taki, jak oni. Nie dość, że nie ma mocy, to wydaje się nad wyraz zwyczajny. Wyróżnia go pewna kwestia - trzy lata temu zabił swoją przyjaciółkę.

Z pozoru normalne życie, które prowadzi Cassel, mimo obciążenia morderstwem i szkolnych, hazardowych epizodów, szybko się kończy. Pojawiają się jakieś intrygi i tajemnice, które mają przez nim bracia Philip i Barron. Do tego Cassel zaczyna lunatykować i zwracać na siebie uwagę otoczenia, przez co ma wiele nieprzyjemności. Bo kto normalny w środku nocy stoi na dachu akademika w samych bokserkach?

Utracone wspomnienia, czarnomagiczne praktyki, dziwne gry oszustów, perfidne kłamstwa... Jedno jest pewne - akcji tutaj nie brakuje. Do tego Holly Black ma tak oryginalny i dosadny warsztat, że tę trzytomową cegiełkę pochłania się z ogromną przyjemnością.

Pierwsza część książki to dość istotny "biały kot". Cassel ma wrażenie, że kogoś mu przypomina. Czy ma to związek z jego przeszłością? Cassel, próbujący dopasować się do otoczenia, mający problem z relacjami międzyludzkimi, próbuje dowiedzieć się jakie tajemnice skrywa przeszłość i ludzie wokoło. To, w co wierzymy, nie zawsze musi być prawdą. Niekiedy trzeba walczyć o utracone wspomnienia.

W książce zaciera się granica między złem a dobrem. Bardzo lubię takie klimaty, bo i w normalnym życiu mało co jest czarne lub białe. Holly Black idealnie oddaje ten klimat. Podobał mi się także stworzony świat, jego prawa funkcjonowania.

Klątwiarze, rzucając klątwę, nie czynią tego tylko tej konkretnej osobie. Rzucają oni klątwę na jednostkę i na siebie samego. Wszystko ma swoje konsekwencje, prawda?

Kryminał, fantastyka, angażujący styl autorki, świetnie wykreowane postaci, których motywacje i historię poznajemy w pełni, brutalność, oryginalna historia. Czego chcieć więcej? Do tego Jaguar wydał w jednej książce trzy tomy, więc nie trzeba z utęsknieniem czekać na kolejne części.

Książka z pewnością spodoba się fanom Szóstki Wron.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Jaguar.

Fabuła 10/10

Żyło sobie trzech braci: Philip, Barron oraz Cassel. Rodzina Sharpe znana była również jako rodzina „klątwiarzy”, czyli ludzi posiadających pewne „talenty”. Okoliczni mieszkańcy wiedzieli również, że nie należy z nimi zadzierać, gdyż „są za pan brat z mafią”. Igor Zacharov, szef mafii, prywatnie ojciec dwójki dzieci, Antona i Lili, nie miał nic przeciwko szczenięcej przyjaźni swoich dzieci z wnukami swojego ulubionego zakapiora – Desa, dziadka wspomnianej wcześniej trójki chłopców. Nic więc dziwnego, że w miarę upływu lat, prawie każdy wiedział, co chce robić w przyszłości, zwłaszcza kiedy ujawniły się talenty klątwiarskie. A co z dzieckiem, u którego taki talent się nie objawił? Mowa o Casselu. W wieku 17 lat uświadomił sobie, że jego życie nie jest usłane różami. Co prawda uczęszcza do prywatnej szkoły Wallingford, jednakże ciągle udaje kogoś, kim nie jest, a jedyną umiejętnością jaką posiada jest talent do przekrętów. Życie Cassela staje jednak na głowie, kiedy budzi się w środku nocy na dachu akademika w samych bokserkach z przemożną chęcią skoku… A wszystko zaczęło się od zadrapania przez białą kotkę, która bardzo kogoś Casselowi przypomina… Czy Cassel odkryje swoją przeszłość? Gdzie leży granica między „dobrem”, a „złem”? Czy „ci z mafii” to rzeczywiście „sami źli”, a w „FBI” „sami dobrzy”?

Bohaterowie 10/10

17-letni Cassel powinien myśleć o college’u i sprawach typowych dla nastolatka. Jednakże chłopiec wychowany w rodzinie przestępczej, który nie wykazuje talentu klątwiarskiego jest „odmieńcem” – lubi naginać lub wręcz łamać zasady, jest arogancki i jest „kameleonem” – dostosowuje się do sytuacji i towarzystwa w jakim się znajduje. Jest również genialnym strategiem. Ma jednak problem z tworzeniem „więzi”.

Najstarszy brat Philip jest klątwiarzem fizycznym – wystarczy jeden jego dotyk, aby człowiek pożałował, że się urodził. Jest podły, okrutny i za wszelką cenę dąży do osiągnięcia władzy. Ma jednak jeden czuły punkt – żonę i syna. Philip znalazł sobie jednak najlepszego sprzymierzeńca z możliwych – młodszego brata, Barrona – klątwiarza pamięci. Cechuje go urok osobisty, „złota mowa” i brak zasad moralnych. Czy znajdzie się ktoś, kto zmiękczy jego serce?

Lila Zacharov – córka mafii. Dziewczyna, która od zawsze wiedziała, co będzie robiła w przyszłości – przejmie „rodzinny interes”. To w niej ojciec widział przyszłość, a nie w swoim synu, Antonie. Lila musiała stać się odważna, bezwzględna i okrutna, zwłaszcza, kiedy okazało się, że potrafi zaklinać sny. Czy taka dziewczyna ma jakiś słaby punkt?

Styl 10/10

Narracja pierwszoosobowa. Wszystkie wydarzenia opisywane są z punktu widzenia Cassela. Książka podzielona jest na 3 podtytuły: Biały kot, Czerwona rękawiczka, Czarne serce, a każdy z nich składa się z nich kilkunastu rozdziałów. Na końcu „Klątwiarzy” umieszczono bonusowy, niezwykle krótki rozdział zatytułowany „Lila Zacharov w 13 odsłonach”. Holly Black jak zawsze zachwyca kunsztem pisarskim, w którym z niezwykłą starannością wprowadza czytelnika w wybrany przez siebie klimat (tutaj świat „przekrętów”, mafii, „półświatek”, tajnych operacji, agentów federalnych) włącznie z odpowiednim słownictwem. Fabuła rozwija się powoli pobudzając apetyt czytelnika, który ciągle łaknie więcej, a intrygi czające się za każdym rogiem, zdają się nie mieć końca.

Ocena końcowa 10/10

„Klątwiarze”, to znakomita opowieść łącząca elementy powieści kryminalnej z fantastyką, a nawet romansem. To idealna pozycja nie tylko dla fanów Holly Black, ale również dla wszystkich, którzy cenią sobie dobrą książkę, która pozostaje w umysłach na długo po przeczytaniu. Po za tym, nie da się jej „pochłonąć” w jeden wieczór ;)

Jestem zachwycona kreatywnością Autorki, która utworzyła sieć spisków i intryg wokół głównego bohatera i krok po kroku cierpliwie je rozwiązywała. A ja chciwie łaknęłam każdego kolejnego zdania niczym spragniony wędrowiec wody na pustyni. Ale ostatecznie… no właśnie? Jak potoczyły się losy Cassela i Lili? Przyznaję, że spodziewałam się różnych zakończeń po wyborach, jakich dokonali, ale TO jest bombowe!

Holly Black to amerykańska pisarka, którą większość zapewne kojarzy ze sławnej już serii Kroniki Spiderwick albo z cyklu Okrutny książę. Ja swego czasu miałam możliwość poznać dodatek do Okrutnego księcia, czyli "Dlaczego Król Elfów nie znosił baśni?" - książka przyjemna, choć niekoniecznie zachwycająca i wymagająca. "Klątwiarzy" traktuje więc jako mój pierwszy poważny kontakt z autorką.

"Klatwiarze" to gruba, prawie ośmiuset stronnicowa książka podzielona na trzy części. Biały kot, Czerwona rękawiczka oraz Czarne serce opisują życie Cassela Sharpe'a - niby zwyczajnego nastolatka, na co dzień uczącego się w szkole Wallingforda. Niby, ponieważ już sam fakt przynależenia do rodziny klątwiarzy czyni chłopaka wyjątkowym. Cassel nie wykazuje żadnych zdolności magicznych; nie jest emoterem potrafiącym wpływać na emocje jak matka (aktualnie: siedzi w więzieniu) ani nie potrafi wymazać lub zmienić czyichś wspomnień jak brat Barron (aktualnie: student prawa). Ani tym bardziej kontrolować ludzi podczas snów jak jego dawna przyjaciółka z dzieciństwa, Lily (aktualnie: martwa).

Wskutek wydarzeń z jednej nocy całe życie Cassela wywraca się o sto osiemdziesiąt stopni. Chłopak poznaje prawdę zarówno o sobie jak i o swojej rodzinie: zaczyna dostrzegać, jakimi ludźmi w rzeczywistości są jego bracia, matka i dziadek. Mafijne zatargi staną się codziennością, podobnie jak śmierć, tajemnice, brutalność, przekręty czy klątwy.

Ale to nie wszystko. Cassela nagminnie nawiedza tragiczne wspomnienie sprzed lat. Wspomnienie siebie mordującego przyjaciółkę...

"Klątwiarze" Holly Black to zaczarowana, mroczna i tajemnicza opowieść trzymająca w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Fabuła żyje własnym życiem, nie przejmując się ani dobrem bohaterów, ani tym bardziej napiętymi jak struny nerwami czytelników. Historia wstrząsa i zaskakuje, a przy tym też rozczula i bawi.

Najmocniej spodobał mi się główny wątek, czyli stworzenie klątwiarzy i przedstawienie ich jako osób oficjalnie szykanowanych, choć nieoficjalnie rządzili światem. W grę wchodziły mafijne powiązania, nielegalne przekręty albo zabójstwa, przez co książka nie należała do lekkich. A mimo to potrafi cudownie zahipnotyzować nietuzinkowym klimatem. Tutaj bohaterowie pokazują pazurki; knują, kłamią i manipulują, ale robią to w sposób zabawny i bardzo, bardzo czarujący.

Autorka świetnie poradziła sobie z kreacją świata i postaci - wszystko wypadło niesamowicie realistyczne. Widać, że pisanie przychodzi Holly Black z łatwością, bo całość czyta się niezwykle szybko i sprawnie, co kompletnie nie przekłada się na grubość książki. Jej objętość mogą zauważyć wyłącznie zdrętwiałe od trzymania książki dłonie. :)

"Klątwiarze" Holly Black to idealna powieść dla osób lubujących się w mroczno-magiczno-tajemniczych klimatach kręcących się wokół nastolatków. Książka pozwala uciec od mroźnej rzeczywistości za oknem, totalnie wciągając, dlatego serdecznie ją polecam. Tylko czytajcie ostrożnie, bo "Klątwiarze" jednym dotykiem potrafią wpłynąć na emocje czy pamięć, przez co mogą was zatrzymać w swoim świecie aż do ostatniej kropki. :)

Lubicie czytać serie??? Nie denerwuje Was czekanie na kolejną część??? Ja nie znoszę czekać. Jak mam wybór to wolę od razu cała serie pochłonąć na raz. I tu proszę państwo, wychodzi nam na przeciw @wydawnictwojaguar, które wydało "Klątwiarzy" Holly Black, trylogię w jednej książce. Da się??? Pewnie, że się da. A brzeg wygląda jak nowy, więc głupie wymówki typu, bo brzeg się połamie, do mnie nie przemawiają. Wielki plus za takie wydanie. Fakt, książka do najcieńszych nie należy, ma prawie 800 stron, ale od razu mamy wszystkie części. Najwyżej ręka się zmęczy, od trzymania🤭🤭🤭.

Cassel, pochodzi z rodziny Klątwiarzy. Jego rodzicie, dziadek oraz bracia są klątwiarzami, tylko ON jeden jest inny. Ale czy na pewno??? Jaki sekret ukrywa cała rodzina przed chłopakiem??? Czy uda mu się odkryć prawdę???

Cassel, jest siedemnastolatkiem, chodzi do szkoły z internatem i jest szkolnym bukmacherem. Przyjmuje zakłady o wszystko, kto pierwszy trafi na dywanik do dyrektora, kto z kim ma romans, kto jest klątwiarzem. Łebski z niego chłopak. Takim sposobem dorabia sobie.

Żyjąc w rodzinie klątwiarzy, wie, że nikomu nie może ufać. Bycie klątwiarzem, od razu oznacza przestępcę. W sumie jego bracia, tak jak kiedyś dziadek pracują dla mafii. Dlatego nikt nie afiszuje się z tym. Jest samotny, nikomu nie daje się poznać do końca. Jest bardzo inteligentny, jego przekręty to mistrzostwo. Choć czasem zdarzają mu się wpadki, z których i tak wychodzi obronną ręką, umie genialnie blefować. Tylko czy idealny blef, da się zrobić w pojedynkę??? Chcąc, nie chcąc będzie musiał zaufać współlokatorowi.

Powiem wam, że ta książka to jest istny sztos. Co tutaj się dzieje🤯. Już myślimy, że wiemy o co chodzi, a tu nagle boom i zmiana akcji. Nie zliczę, ile razy dałam się zaskoczyć.

Podoba mi się sam pomysł na fabułę. Wystarczy dotyk, by kogoś dotknąć klątwa, ale nic nie jest za darmo. Każda klątwa ma konsekwencje i tylko od Ciebie zależy czy chcesz jej użyć. A konsekwencje klątwy, wcale do najmilszych nie należą. Ciekawy również jest podział klątwiarzy, nie wszyscy są tacy sami. Posiadają różne "talenty". Jedni mają przydatne i nieszkodliwe, a inni potrafią zadawać ból, a nawet zabić samym dotykiem. Ci z wielkimi talentami, werbowani są przez mafię. Świąt wykreowany przez autorkę jest brutalny i niebezpieczny. A Cassel jest w samym jego środku.

Czytałam wcześniej inne książki Holly Black i zawsze na początku miałam z nimi problem. Spytacie się jaki? Nie mogłam się wciągnąć w historię, aż tak, że miałam ochotę wyrzucić książki za okno. Tutaj nie miałam tego problemu. Od samego początku, wciągnął mnie ten świat i nie chciał wypuścić. Jest to zupełnie coś nowego i oryginalnego. Ja to kupuję i cieszę się, że mogłam to przeczytać. Jeżeli lubicie niebezpieczeństwo, przekręty i ciekawie wykreowany świat, to jest to lektura dla Was. Ja z czystym sumieniem mogę wam ją polecić😊.

„Przyjaciół miej w pobliżu, a wrogów jeszcze bliżej”

Cassel Sharpe to chłopak pochodzący z rodziny Klątwiarzy – ludzi, którzy za pomocą dotyku potrafią rzucić klątwę zmieniającą wspomnienia, emocje, czy ludzi w przedmioty. Jako jedyny w rodzinie nie odziedziczył tego cennego daru. Klątwiarstwo jest zakazane i stało się przestępstwem, a większość Klątwiarzy schodzi na złą drogę, będąc na usługach gangów. Cassel do nich nie należy, obiecuje sobie, że nigdy nie zostanie oszustem i nie da się zmanipulować. Chce być inny niż jego matka. Tą wręcz idealną wizję psuje fakt, że trzy lata temu zabił Lilę…

.

Powiem szczerze, że ta książka to było spore zaskoczenie 😅. Raczej spodziewałam się hmm czegoś baśniowego tak jak „Okrutny Książę”, a dostałam coś zupełnie innego, coś z mafią i gangami w roli głównej. To jednak nie oznacza, że mi się nie podobało! To była zupełnie inna Holly. Trzeba przyznać, że w magiczne światy to ona umie!😍 Jestem absolutnie zakochana w pomyśle na klątwiarzy ❤.

Cała książka składa się z trzech oddzielnych tomów połączonych w jedno. W przypadku tej konkretnej pozycji to całkiem niezły pomysł, bo mogę od razu sięgnąć po dalszą część. Jeśli miałabym krótko ocenić każdy z tomów to powiem tyle: w pierwszym jest najmniej mafii i trochę za mało akcji 😅. Miałam wrażenie, że wszystko się strasznie dłuży 🙈. Drugi tom był już lepszy, trochę więcej intryg. Natomiast trzeci tom i zarazem ostatni jest zdecydowanie najlepszy. Najwięcej się dzieje, aleee… Zakończenie było trochę przewidywalne i banalne 🙊. Po Holly spodziewałam się czegoś hmmm bardziej wybuchowego. Trzeba wziąć pod uwagę, że „Klątwiarze” zostali napisani przed „Okrutnym Księciem”.

"Klątwiarze" autorstwa Holly Black to ciekawa trylogia, która została wydana w jednym tomie i liczy sobie 768 stron. Niezłe tomiszcze 🙂

Dla mnie to fajny zabieg. Trzymać w ręce od razu trzy tomy i nie musieć czekać na wydanie kolejnych.

W skład trylogii wchodzą tomy "Biały kot", "Czerwona rękawiczka" oraz "Czarne serce".

📚Poznajemy historię młodego chłopaka Cassela Sharpe'a, który pochodzi z rodziny Klątwiarzy, ale sam nie ma takich zdolności. Czuje się we wszystkim pominięty. Lecz jedno wydarzenie w jego życiu powoduje, że chce poznać prawdę, która może zmienić jego życie o 180 stopni.

🔥Świat, w który wciąga nas autorka, jest pełen sekretów, wielkich kłamstw i intryg, a także klątw, które są niebezpieczne dla osoby zaklinanej, jak i rzucającego. Wkraczamy w świat mafijnych porachunków, gdzie Klątwiarze są idealnym narzędziem do wykonywania przestępczych zleceń i nie tylko. Są postrzegani jako zagrożenie, ponieważ wystarczy jedno muśnięcie dłonią a klątwa może zostać rzucona. Dlatego też wszyscy mają nakaz noszenia rękawiczek. W zależności od rodzaju Klątwiarza może to być zaklęcie emocji, pamięci, śmierci, snu, czy też transformacji. A każda klątwa wiąże się z tzw. odrzutem, który jest swojego rodzaju zapłatą za jej rzucenie.

Historia, którą wykreowała autorka potrafi zawładnąć czytelnikiem.

Na początku ciężko było mi się wczuć, gdyż książka pisana jest w narracji pierwszoosobowej, a ja jednak wolę narrację w trzeciej osobie. Jednak po kilku rozdziałach Cassel zawładnął moimi myślami i byłam ciekawa co jeszcze wymyśli, aby odkryć prawdę. Jego poczucie humoru oraz sposób myślenia bardzo mi się podobał, a już szczególnie zaskoczył mnie w tomie trzecim. Polubiłam dziadka bohatera oraz jego przyjaciół. Sam i Daneca - bez względu na to co się działo - starali się mu pomóc i być przy nim, a dziadek podrzucał zawsze swoje rady. Nie zabrakło również wątku miłosnego, który został bardzo dobrze wpleciony w akcję. Kibicowałam Casselowi, by zrozumiał co się dla niego liczy i co podpowiada mu serce.

Świat Klątwiarzy jest pełen magii, zawirowań, zaskakujących wątków. Zdarzyły się momenty, w których opisy wydawały mi się zbędne, ale podsumowując wszystkie trzy tomy bawiłam się świetnie. Odkrywanie tajemnic, knucie intryg przez Cassela było interesujące i emocjonujące.

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką i uważam, że jej styl pisania jest przyjemny, zrozumiały i pasuje do wieku bohatera. Całość oceniam bardzo dobrze, mimo, że nie mam porównania z innymi książkami autorki, które cieszą się dużą popularnością.