Już mnie nie oszukasz. Wydanie serialowe

Harlan Coben wydał już kilkadziesiąt książek, na podstawie których powstało wiele filmowych ekranizacji. Najnowszą jest serial na Netflixie oparty na znakomitym thrillerze „Już mnie nie oszukasz”. Oglądaliście? A może czytaliście książkę? Ja jeszcze nie obejrzałam, ale chcę sprawdzić, w jakim stopniu wersja filmowa jest zgodna z literackim pierwowzorem, tym bardziej że historia Mayi Stern podejrzewanej o zabicie męża Joego Burketta wywarła na mnie duże wrażenie.

Bo podejrzany jest przecież zawsze współmałżonek, zwłaszcza gdy "słu¬żył w woj¬sku i … ma świra na punk¬cie broni". Maya prócz tego ma dość niechlubną przeszłość wiążącą ją z pewnym skandalem. Czy to wystarczy, by oskarżyć ją o udział w zastrzeleniu męża?

Pogrążona w żałobie kobieta wszczyna własne śledztwo, w którym zaczynają wychodzić na jaw dziwne powiązania z tragiczną śmiercią jej siostry, która pracowała wraz z Joe. Czy sprawa może sięgać również wiele lat wstecz do utonięcia drugiego z dziedziców fortuny Burkettów? A już kulminacją chaosu okazuje się film z kamerki ukrytej w domu Mayi ukazujący jej męża żywego, gdy chwilę wcześniej trumna z jego ciałem została przykryta ziemią. Tylko czy ktoś widział ciało? Czy jego śmierć może być koszmarną mistyfikacją? Czy komuś zależy, by Maya przestała ufać swojemu rozumowi i popadła w szaleństwo?

U Cobena musi dziać się dużo, ale też wszystko musi do siebie pasować niczym zębatki w najbardziej misternym mechanizmie. I tu stopniowo zaczynają wypływać na wierzch tajemnice skrywane latami, a nic nie jest takie, jak początkowo mogło się wydawać. I choć po tylu przeczytanych książkach Autora myślałam, że jestem gotowa na wszystko, to tym razem udało mu się wyjątkowo mnie zaskoczyć. I właśnie dla takich zaskakujących zakończeń wywołujących uśmiech satysfakcji uwielbiam czytać książki Cobena.

Harlan Coben to współczesny amerykański pisarz, który uznanie u czytelników książek sensacyjnych zdobył już swoją trzecią książką „Bez skrupułów” opublikowaną w 1995 roku. Osobiście ja poznałam jego twórczość dzięki książce „Za wszelką cenę”.

„Już mnie nie oszukasz” jest powieścią kryminalną, która ma nam zapewnić zakończenie, które zaskoczy każdego. Cała książka zaczyna się poznaniem przez nas głównej bohaterki, Mayi Stern, której mąż Joe Burkett został zamordowany na jej oczach, zostawiając ją samą z małą córeczką.

Policjanci pracujący nad sprawą, nie mogą odpuścić Mayi, ciągle spada na nią podejrzenie, że zabiła swojego męża. Jej przeszłość w wojsku i skandal, przez który jej całe życie wywrócił do góry nogami, również nie stawia jej w najlepszym świetle.

Autor porusza w książce tematy związane z zespołem stresu pourazowego, z którym zmaga się główna bohaterka, co pomaga nam lepiej ją zrozumieć. Coben porusza również problemy, z którymi zmagamy się na co dzień, a nie zawsze przywiązujemy do nich większą wagę, na przykład okłamywanie przez firmy swoich konsumentów oraz obywateli przez rząd.

Cała książka jest napisana bardzo łatwym i przyjemnym językiem, który zrozumie każdy, a to sprawia, że powieść jest bardzo wciągająca. Najbardziej w tej historii urzekło mnie zakończenie, które zmieniło moje spojrzenie na całą powieść. Według mnie ta książka jest inna niż wszystkie właśnie dzięki niemu.

Powieść bardzo mi się podobała i na pewno będę sięgać po tytuły tego autora częściej. „Już mnie nie oszukasz” mogę polecić osobom, które lubią ciekawe i zaskakujące zakończenia, oraz wciągające historie, które umieją wywołać dreszczyk.

Natalia K.

Szkolny Klub Recenzenta

Harlan Coben to jeden z moich ulubionych autorów. Wielu czytelników zarzuca mu powtarzalność i przewidywalność, ale ja nie mogę się z tym zgodzić. A nawet jeśli rządzi się tym wszystkim jakiś schemat, to nie przeszkadza on w odbiorze, nie zmniejsza przyjemności i satysfakcji z lektury, nie czyni Cobena gorszym pisarzem. Wciąż pozostaje on wspaniałym i utalentowanym twórcą, a jego historie przekonują miliony czytelników na całym świecie.

„Już mnie nie oszukasz” to subtelny kobiecy thriller. Autor przedstawia nam historię Mai, której mąż został zamordowany na jej oczach. Była oficer sił specjalnych jest natomiast przekonana, że widziała mężczyznę na nagraniu z domowej kamery, zarejestrowanym poprzedniego dnia. Co tak naprawdę się wydarzyło? Czy Maya padła ofiarą zmęczonego umysłu i stresu pourazowego, czy ktoś manipuluje nią w tak okrutny sposób?

Poznając kolejne rozdziały książki próbujemy samodzielnie znaleźć odpowiedzi na towarzyszące nam pytania i rozwikłać powieściową zagadkę. Nie jest to natomiast zadaniem prostym. W tym tytule bowiem autor pozwala sobie na psychologiczne gierki, wodząc za nos zarówno główną bohaterkę, jak i swoich czytelników. Myli tropy, wprowadza nowe wątki, zaciera granicę między prawdą a złudzeniem. Podczas lektury nie jesteśmy pewni, co tak naprawdę się wydarzyło, a co tylko nam się wydawało.

Przy budowaniu akcji autor wspaniale wykorzystał psychologiczny ton, pokazując, że może on stanowić świetną bazę dla zbudowania mrocznej i klimatycznej opowieści. Zmącony umysł często daje bowiem jeszcze większe możliwości, niż wyrafinowana zbrodnia czy przelana krew, a Coben zdaje się wiedzieć o tym najlepiej i w pełni wykorzystywać potencjał tego rozwiązania. Autor stawia sobie wysoko poprzeczkę, ale bez problemu jej dosięga, nie zaliczając przy tym potknięcia czy upadku.

Podczas lektury nie byłam pewna, co rzeczywiście się wydarzyło. Mimo pełni zaangażowania, wzmożonej koncentracji i poświęconego czasu nie potrafiłam uporządkować tej układanki. Pozornie dość prosta historia wydawała się komplikować na moich oczach, a rodzinne sekrety okazały się barierą nie do pokonania. Momentami przestawałam szukać i zastanawiać się nad tym, czerpiąc przyjemność z lektury i pojawiających się w niej wątków obyczajowych, będących dobrym uzupełnieniem dla całości.

Ta pozycja nie spotkałaby się z tak ciepłym odbiorem, gdyby nie znakomita sylwetka głównej bohaterki. Maya Stern to odważna, bystra i charakterna kobieta, która potrafi zawalczyć dla siebie i dla swojej rodziny. Uwielbiam pełnokrwiste i silne bohaterki, udowadniające, że mroczne i klimatyczne historie dobrze do nich pasują.

„Już mnie nie oszukasz” to kolejna znakomita książka w dorobku Cobena. Serdecznie polecam Wam wszystkie powieści autora. Jestem przekonana, że każdy znajdzie w nich coś dla siebie.

Tym razem Harlan Coben mnie zaskoczył, oczywiście pozytywnie. Przede wszystkim wielowątkowością i stopniem skomplikowania fabuły, trochę nie w swoim stylu. Zawsze było u niego dość prosto i przewidywalnie, a teraz – ciekawie i intrygująco, tajemniczo. Lubię być miło zaskakiwano i otrzymać zdecydowanie więcej, niż oczekiwałam …

Maya Stern, była oficer wojsk specjalnych, niedawno pochowała swoją siostrę. Została zamordowana, sprawca nie został schwytany. A teraz został zabity jej mąż, Joe. Te dwie bliskie jej osoby zostały zastrzelone z tej samej broni. Po śmierci męża kobieta, za namową przyjaciółki, montuje w domu ukrytą kamerą, aby sprawdzić, jak opiekunka zachowuje się wobec jej córeczki, Lily. Kobieta doznaje wielkiego szoku. Na nagraniu widzi, jak córeczka bawi się … z nikim innym, tylko swoim ojcem. Jak to możliwe, skoro on nie żyje. Czyżby stres związany z udziałem w misji nadal był obecny w kobiecie? Czyżby to omamy? Maya nie zazna spokoju, jeżeli się nie dowie, co jest grane. Dokąd zaprowadzi ją jej prywatne śledztwo? Jakie rodzinne tajemnice wyjdą na jaw? Oj, będzie się działo. A gdy się dowiecie, że mąż był członkiem bardzo bogatej i wpływowej rodziny, to zastanówcie się, czego możecie się spodziewać. Tajemnice, knowania, spiski, nielegalne interesy – to dopiero wierzchołek góry lodowej … Jaka okaże się prawda? To nawet trudno opisać …

Mistrz gatunku jest tylko jeden. Z każdą chwilą bardziej dojrzały i zaskakujący. Jak tym razem. Coben znakomicie rozbudował fabułę, wiele wątków pobocznych, oczywiście krążących wokół tego głównego. Te boczne kwestie rozpryskują się w różne strony, by w finale spotkać się w jednym finalnym punkcie. Akcja toczy się szybko i zdecydowanie, nie ma czasu na refleksje, gdy zbrodnie się mnożą i nawarstwiają. Ale jest jeszcze coś, co nie daje spokoju, a mianowicie niespokojny klimat i oddech śmierci na plecach. Tak jak za bohaterką śmierć kroczyła krok w krok, tak za nami zostawia swój spłycony i przyspieszony oddech. I to lubię w powieściach, niepokój i przenikliwy strach. Coben nie potrafi nudzić, krótkie rozdziały tak się kończą, że musisz poznać, co będzie w kolejnym, z takim niedosytem zostawia cię autor. I tak brniesz rozdział za rozdziałem do zaskakującego i szokującego finału. Finału, który rozkłada na łopatki …

Finezja i pomysłowość autora są mistrzowskie! Mnie ta opowieść zelektryzowała, dała mi mnóstwo radości i satysfakcji. I przyznam, że rzadko mi się to zdarza, ale łezka wzruszenia zakręciła się w oku … A niewielu autorów potrafi tego dokonać … Czy po taką lekturę warto sięgnąć? Odpowiedź może być tylko jedna …

Znawcy thrillerów i kryminałów znakomicie kojarzą Harlana Cobena, bo prędzej czy później któraś z jego książek trafiła w ich ręce. Tym razem słów kilka o sfilmowanej przez Netflix powieści "Już mnie nie oszukasz".

Proza Cobena zmienia się wraz z nim. Czasem jego powieści pędzą na złamanie karku, czasem są mocno wyciszone, raz zajmuje się sprawami bieżącymi, innym razem dalekimi. Często obsadza mężczyzn jako głównych bohaterów, ale też nie boi się postaci żeńskich. A jeśli już wymyśli je tak jak zbudował Mayę Stern, to już w ogóle wspaniale.

To niepokojąca i stresująca lektura, potrafi wywołać w czytelniku szereg różnych emocji: od zdenerwowania, przez współczucie, aż do uczucia rezygnacji. Autor posiada niebywałą lekkość w budowaniu napięcia. Zręcznie nim lawiruje, nie pozwala czytelnikowi odetchnąć i napina tę cięciwę do granic możliwości, dzięki czemu trudno jest odłożyć książkę. A potrzeba czytania jest tak silna, że kolejne strony uciekają w mgnieniu oka i historia kończy się szybciej niż założyliśmy.

To była wspaniała i paraliżująca powieść, która miesza w głowie i powoduje, że uczucie wszechogarniającej paranoi przechodzi na czytelnika i obezwładnia go niemal natychmiastowo. Ta książka to obietnica spędzenia kilku godzin w ciszy, ale w głowie będzie się działo tyle, że trzeba będzie ją na chwilę odłożyć by zaczerpnąć tchu.

Na początku pisałam, że historia jest nierówna, ale nie chodzi tu o luki czy braki w fabule lub co gorsza niejednorodny rytm. Oznacza to dla mnie formę, w jakiej autor przedstawił swoją historię. Poplątał ją w sobie tylko znanym kierunku, po to, by zwieźć czujne czytelnicze oko i zaskoczyć je czymś nowym, orzeźwiającym, choć wcale nie najłatwiejszym w odbiorze.

Ta książka spowoduje, że zaczniecie się zastanawiać, co by było gdyby i czy Wasz umysł byłby w stanie poradzić sobie z traumą, z którą przyszło się zmierzyć głównej bohaterce. Polecam!