Jeżeli jesteś

"[...] albowiem niepewność jest najstraszliwszą ze wszystkich tortur."

Aleksander Dumas, Hrabia Monte Christo

Olga, bohaterka znana czytelnikom z Trogirskich wakacji, próbuje żyć dalej w świecie bez Natalii, jej córki. Stara się poukładać siebie, swoje emocje i świat na nowo. Mieszka w Arbaniji, pracuje jako redaktorka książek, pomaga też Sanji, dziewczynie, która przeżyła taki sam koszmar jak jej córka, postanawia też spisać wspomnienia o Natalii, co ma być rodzajem terapii. Stara się żyć normalnie, ale tęsknota i niepewność tego co dzieje się z córką, czy w ogóle żyje, nie dają jej spokoju.

"Najgorsza pewność jest lepsza od niepewności." Bolesław Prus, Lalka

Dodatkowo rozstaje się ze Stanisławem, nie mogąc zaakceptować jego podejścia do związków. Olga pogrążona w dręczących ją wciąż myślach o Natalii, tęskniąca za Wokulskim, próbująca odnaleźć się na nowo w swoim życiu wplątuje się w relacje, które traktuje jako substytut relacji prawdziwych, a które przynoszą jej więcej rozczarowań i nie dają jej upragnionego spokoju i szczęścia.

Wszystko zmienia się z telefonem od Igora, jej dawnego partnera, który informuje ją, że otrzymała list. List, który budzi w sercu Olgi nadzieję.

"Jeżeli jesteś" początkowo wcale nie zapowiada przytłaczającego ładunku emocjonalnego, który spada na czytelnika pod koniec książki. Gdyby nie to zakończenie, które rozsypało mnie emocjonalnie, to moja ocena tej powieści byłaby niższa. Bowiem główna bohaterka dalej mnie irytowała podobnie jak w pierwszym tomie, niby starała się poskładać w całość, pracować, żyć dalej, pomagać Sanji, ale ciągle niestety pogrążona jest w smutku, depresji. W pewnym momencie robi się to przytłaczające i czytelnik ma dość tej atmosfery.

Irytują też jej zachowania jak i relacje, które nawiązuje, jak np. z Sanją, na którą w pewnym momencie przelewa matczyne uczucia, zaprzyjaźnia się z nią coraz bardziej, co ostatecznie doprowadza do nieporozumienia między nią a dziewczyną, czy relacja w którą wplącze się jakby na złość Wokulskiemu, z Krzysztofem poznanym na wycieczcę do Makarskiej. Olga zdaje się szamotać, błądzić na oślep w swoich emocjach, odczuciach, myślach. Nie polubiłam się z tą bohaterką. Jednak końcówka książki wyciska łzy i łamie serce, a moja niechęć do Olgi zniknęła w tym momencie, a pojawiło się współczucie i zrozumienie. To zakończenie jest naprawdę mocne, więc jeśli jesteście wrażliwcami, to przygotujcie chusteczki.

"(...)Czuję jak usuwasz się

w cień

Czuję jak będzie wyglądał

każdy dzień

Bez Ciebie

Czuję jak spadasz z nieba

jak gwiazda

Czuję jak w mym sercu

rozgaszcza się drzazga

Czuję jak po sobie

zostawiasz ślad

Czuję jak w duszy

drzwi puka żal

Czuję jak żegnasz się

odchodząc stąd

Czuję jak wymykasz

mi się z rąk"

"Jeżeli jesteś" to lektura pełna emocji, rozrywająca duszę i łamiąca serce, ale przynosząca także nadzieję, że po burzy zawsze wychodzi słońce. Jest to książka dla czytelników, którzy nie boją się łez i wielkich wzruszeń. Jeśli więc lubisz literaturę obyczajową, lubisz sobie popłakać wraz z bohaterami książki, to jest to idealna lektura dla Ciebie. Ja ze swej strony mogę tę powieść polecić.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka.

Ten, kto przeczytał pierwszą część ,,Trogirskie wakacje" i pozycja mu się spodobała, tak jak mnie, to i teraz drugą częścią również będzie zachwycony. Wcale nie straciła uroku swojej lekkości z jaką się ją czytało. Czasami bywa, że tom drugi potrafi być gorszy od pierwszego, jednak tutaj wcale nie okazał się gorsza, a nawet bym powiedziała, że lepszy.

Poznamy tutaj Olgę, która jest matką, żyjącą wspomnieniami jak nastolatka. Niezbyt interesują ją losy córki, praktycznie chyba nic nie ma dla niej znaczenia, prócz wspomnień, które zawładnęły ją na tyle, że bywa oderwana od rzeczywistości. I teraz przejdźmy do Sonji, którą czasami opiekuje się Olga. Od pierwszej chwili jej nie polubiłam, a im dalej, tym bardziej pokazywała, że nie zasługuje na nic, co ją spotyka. Jest zepsutą intrygantką, która przysporzy swojej towarzyszce tylko samych kłopotów i przykrości. Jedni mogą ją tłumaczyć, że to z powodu jej przeszłości, która i dla niej nie była łaskawa, ale bez przesady. Nie można za dobre rzeczy odpłacać się podłością.

Poznamy losy Olgi i jej związku w którym raz jest dobrze, a raz brną pod górkę. Problemy ich nie omijają, jednak czuć, że chcą by to wszytko przetrwało. I tutaj nasze postrzeganie książki się zmienia, kiedy odkrywamy pewien list. Ktoś włożył do środka koniczynkę. Dla osób postronnych jest to dziwaczne, lecz nie dla matki. Tylko jedna osoba na świecie uwielbiała tą roślinkę. I była nią jej córka...

Teraz rodzi się cała seria pytań. Czy ona żyje? Czy ktoś płata jej figla? Czy może gdzieś tam jest i koniczynka miała być symbolem gałązki oliwnej?

Dla mnie niesamowita! Postacie, którym będziemy współczuli, lecz którzy później nas zawiodą. Podzielona na dobrych i złych. Wymówki, to ich drugie imię, gdyż oni lubią się tłumaczyć. Taka naprawdę życiowa, gdzie do końca nie wiadomo jak się ich losy potoczą. Możemy się tylko domyślać, ale faktów nie wyprzedzimy. Poruszane dość trudne tematy, których sami wolimy unikać. Ciekawa i emocjonująca obyczajówka, która ukaże dwie sfery. Tą, którą bohaterowie pokazują i tą, która jest prawdziwa.

Jakiś czas temu miałam okazję sięgnąć po „Trogirskie wakacje” Hanny Dikta i nie mogłam doczekać się na kontynuację tej historii. Na szczęście nie musiałam na nią bardzo długo czekać i tak oto niedawno w moje ręce wpadła książka „Jeżeli jesteś”.

Olga wraca do Chorwacji i zamieszkuje w Arbaniji, miejscowości przy Trogirze. Raz w tygodniu spotyka się z Sanją, skrzywdzoną przez los dziewczyną. Pracuje nad redakcjami książek oraz zaczyna pisać własną – wspomnienia o swojej córce Natalii. Cały czas się zastanawia, co dzieje się z Natalią, czy żyje, czy jeszcze się spotkają. Odwiedza ją Stanisław i rozmawiają o przyszłości. Olga nie potrafi zaakceptować postawy Stanisława i z nim zrywa. Mimo tęsknoty postanawia nawiązać bliższe relacje z kimś innym. Pewnego dnia dzwoni do niej Igor, dawny partner, który opiekuje się jej mieszkaniem w Polsce, z informacją, że dostała list. W Oldze budzi się nadzieja…

Po „Trogirskich wakacjach” tak naprawdę nie wiedziała czego mogę się spodziewać w kontynuacji. Książka zakończyła się w taki sposób, że w mojej głowie kłębiło się wiele potencjalnych wydarzeń. Jednak tego co dostałam w „Jeżeli jesteś” do końca się nie spodziewałam. Oczywiście wyszło to zdecydowanie na plus.

Książkę czyta się świetnie, a emocje jakie mną targały podczas lektury były nie do opisania! Po raz kolejny autorce udało się mnie poruszyć do łez i to wielokrotnie. Nasza główna bohaterka przeszła ogromną metamorfozę - jest dużo bardziej pewna siebie, odnalazła miłość, a także potrafi słuchać siebie i wyciągać z życia wnioski.

W książce dzieje się naprawdę dużo, chociaż akcja jest stosunkowo spokojna. Jednak najważniejszy w tej historii jest wątek psychologiczny i głębokie życiowe przemyślenia. Nie brakuje tutaj refleksji dotyczących życia, macierzyństwa, miłości czy związków. Największym zaskoczeniem okazało się być dla mnie zakończenie wątku Natalii, a raczej sposób w jaki zrobiła to autorka. Teraz wszystkie elementy wskoczyły na swoje miejsce tworząc jedną spójną całość. Tak naprawdę książka ta jest przepełnioną bólem powieścią obyczajową, która niesie za sobą nadzieję. Nadzieję na to, że pomimo wielu przeciwności i ciemnych chmur jeszcze wyjdzie słońce.

Jeżeli chcecie przeżyć niesamowicie emocjonalną podróż z urokliwą Chorwacją w tle to zdecydowaniem polecam Wam cykl Trogir. Obie części są ze sobą ściśle powiązane, dlatego przygodę zacznijcie od „Trogirskich wakacji”. „Jeżeli jesteś” jest genialną kontynuacją i zdecydowanie Wam ją polecam. Jestem pewna, że cykl na długo zostanie w Waszej pamięci.

Bardzo poruszająca kontynuacja Trogirskich wakacji. I teraz mam zagadkę. co wam o Jeżeli jesteś napisać, żeby nie spojlerować pierwszej części.

Może napiszę tylko tyle, iż autorka po raz kolejny zabiera nas do Chorwacji i na równi prezentuje piękno tego kraju, jak i trudne, wręcz dramatyczne oraz bardzo bolesne losy głównej bohaterki Olgi.

Jeżeli jesteś jest bezpośrednią kontynuacją Trogirskich wakacji. Hanna Dikta w drugiej części odpowiada nam an wiele ważnych pytań, które pojawiły się na zakończenie wcześniejszego tomu.

W Trogirskich wakacjach było wiele pytań, zagadek, wielki ogrom bólu ciężko doświadczonej kobiety.

Jeżeli jesteś jest mniej bolesne, ale nadal trudne i pełne wahań, rozterek, emocji i bólu.

Pewna i to nawet spora zmiana następuje w głównej bohaterce, Oldze. Olga z Trogirskich wakacji to osoba wręcz umęczona bólem, rozpacza, szukająca spokoju i odpowiedzi na bolesne pytania oraz próbująca przeżyć traumatyczne wydarzenia związane z jej córką.

Olga z Jeżeli jesteś to kobieta, która w pewien sposób przepracowała traumę, odrobinę ułożyła sobie pewne sprawy w głowie i sercu. Teraz jest mocniejsza, silniejsza, mam wrażenie, że pewniejsza, krocząca w sposób wyprostowany chociaż nadal poraniona, szukająca, cierpiąca.

Dodatkowo na pierwszy plan wychodzi chęć, nieśmiała, ale zawsze, ułożenia sobie życia, poszukania miłości, zrozumienia. Czy to Oldze się uda? Czy jej życie się ułoży?

Na te i wiele pytań znajdziecie odpowiedż w obu częściach książki.

Polecam. Dobra, życiowa lektura. Obie części takie są. idealne książki na jesień i nie tylko.Po prostu życie i życiowe problemy z nich aż kipią. Jestem przekonana, iż lektura obu tomów uprzyjemni wam jesienny czas, sprawi, iż na chwilę zapomnicie o problemach dnia codziennego, a może kilka osób w problemach Olgi i ich rozwiązaniu znajdzie receptę dla siebie...

„Ludzie w rozpaczy powinni mieć obok siebie innych ludzi. Nie wolno się odcinać.”

Po wyjeździe Stanisława, Olga nie wraca do Polski, nic jej tam nie ciągnie. Wynajmuje niewielkie mieszkanie w Arbaniji, niedaleko Trogiru. Tak jak ustaliła ze Stanisławem raz w tygodniu spotyka się ze Sanją i zawozi ją na terapię. Ta już wkrótce zaczyna przynosić efekty. Dziewczyna po tym co przeszła z rąk gwałcicieli zaczyna stopniowo wracać do życia. Nie ma dnia, żeby Olga nie myślała o swojej córce. Postanawia napisać książkę – wspomnienia, cały czas tli się w niej nadzieja, że jej jedyne dziecko żyje. Pewnego dnia dzwoni do niej jej były partner z informacją, że przyszedł do niej list, Olga jest przekonana, że to wiadomość od jej córki. W Arbaniji odwiedza ją Stanisław, wydaje się, że tych dwoje stanowi wręcz parę idealną. Jednak Olga nie potrafi zaakceptować jego swobodnego podejścia do związków. Zrywa z nim, jednak pozostają w kontakcie. Czy Natalia się odnajdzie? Czy Olga będzie ze Stanisławem? Koniecznie sprawdźcie, warto!

Próba pogodzenia się z tym co nieuniknione. Samotność, którą niesie ukojenie, daje czas na przemyślenia i akceptację zaistniałej sytuacji. Ogromne poczucie winy, nieutulonego żalu, niepewności. Chociaż ogromny ból nie znika, stopniowo z ociąganiem wraca chęć do życia. Autorka porusza szereg trudnych, złożonych problemów. Robi to z dużą wnikliwością, szczerością i ogromnym realizmem. Bezwarunkowa miłość matki do córki, samotne macierzyństwo. Trudne decyzje i ich konsekwencje, życie dla innych. W końcu przychodzi czas przychylnego spojrzenia na siebie samą, to trudne, ale ważne. Traktowanie siebie z szacunkiem i po przyjacielsku. Niepowtarzalny urok Arbaniji – pięknego miasteczka w Chorwacji.

Wnikliwa, przepełniona bólem i smutkiem powieść obyczajowa. Pomimo poruszanych bolesnych problemów czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie. Zakończenie sprawia ból i jednocześnie niesie nadzieję. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)