Jeden błąd

Gabrieli Gargaś zapewne nikomu nie trzeba przedstawiać- uchodzi ona bowiem za jedną z istotniejszych polskich pisarek obyczajowych. Pisze często i dość specyficznie, ale ja mam bardzo mieszane uczucia odnośnie do jej propozycji książkowych. Bywa, że podczas czytania niewyobrażalnie wręcz się nudzę i nie dokańczam danej historii. Czasem jednak moje zainteresowanie jest ogromne, a opowieść przedstawiona przez pisarkę daje mi dużo do myślenia. Mogę też konkretny tytuł zarekomendować innym pasjonatom słowa pisanego. Misz-masz w literaturze to nic dziwnego- wszak mamy w czym wybierać.

„Jeden błąd” to książka, której nie można traktować jak wywiadu-rzeki lub reportażu. Są to fikcyjne historie osób przebywających w zakładach karnych, lecz ich przewinienia zapewne dzieją się w rzeczywistości. Podczas czytania bardzo często odczuwałam sporo chaosu, sądziłam, że Gabriela Gargaś zupełnie inaczej ułoży fabułę. W powieści istnieją jednak i takie partie tekstu, których długo nie da się zapomnieć. Sam tytuł to istny strzał w dziesiątkę- NAPRAWDĘ jeden błąd wystarczy, by zniszczyć życie własne, ale i najbliższego otoczenia. Przyjęło się, że podczas odbywania kary cierpi tylko osoba skazana. To absolutna nieprawda. A co z rodziną, która tęskni za członkiem rodziny? A co z szykanami, które notorycznie spadają na najbliższych osoby ukaranej? Ciosy są jeszcze mocniejsze, gdy mieszka się w małej wsi lub miasteczku- mamy XXI wiek, ale ludzie dalej kochają plotkować, oczerniać innych i bawić się w tak zwaną pocztę pantoflową. Dlaczego wciąż tego potrzebujemy? Nie wiem, a dobrze będzie, jeśli czytelnicy intensywnie przeanalizują ten problem. Niech jednak pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nigdy nie uczestniczył w szerzeniu się plotek…

Podczas czytania od razu zaczęłam też rozważać inną kwestę- osoba skazana, niezależnie od płci, nie musi być od razu recydywistą i kimś bez kręgosłupa moralnego. Człowiek za kratami to nie od razu ktoś, kto bez wahania zabije, okradnie czy inaczej skrzywdzi osoby trzecie. Znowu podkreślę, że tytuł powieści jest doskonały. Czasem wystarczy życie pod przymusem lub przysłowiowe różowe okulary na nosie, by nie widzieć możliwych konsekwencji. One zawsze są gdzieś w tyle, jeżeli nam samym na czymś lub na kimś zależy.

Istnieje także prawdziwa i szczera skrucha, jak też tęsknota za banalnym spacerem lub zakupami w zwykłym sklepie spożywczym. Tytułowy jeden błąd może nam to wszystko zamienić na ciasny spacerniak pod okiem strażnika. Czy naprawdę warto ryzykować w życiu dla takich „wygód”? Teraz, gdy piszę opinię, łatwo mi to ocenić, ale nie jestem wróżką i nie mam pojęcia, jaki jest dalszy scenariusz mojego życia. Wy także, Drodzy Czytelnicy, tego nie wiecie.

Dagmara, Aleks i Karolina to główni bohaterowie, którzy z zakładem zamkniętym mają dużo wspólnego. Nie chcę zdradzać szczegółów, ale sama najbardziej zapamiętam osobę Aleksa. Jego życie mogło być piękne, poukładane i pełne miłych niespodzianek. Dlaczego więc zdecydował się na miłość, która nigdy nie powinna się zdarzyć? Dlaczego wybrał kobietę, do której nigdy nie powinien powiedzieć magicznych słów: kocham cię? Konsekwencje jego wyboru doskonale można porównać do domina: gdy jedna sytuacja okazuje się dramatyczna, następstwa wcale nie są łagodniejsze i wręcz burzą dotychczasowy spokój Aleksa. Jestem pewna, że wielu czytelników na długo zapamięta jego historię. Podczas czytania denerwowałam się, miałam ochotę obrzucić Aleksa błotem, ale też czasem płakałam. Wszystko to za sprawą matki Aleksa, która okazała się być matką na 100%. Dlaczego tak uważam? Przekonajcie się sami, bo warto.

Cóż, chciałabym napisać, że nie mam nic do zarzucenia lekturze, ale byłaby to nieprawda. Pomysł był świetny, temat także, ale czasami gubiłam się między rozdziałami, a nie o to mi chodziło. „Jeden błąd” zawiera elementy, które bardzo mnie interesowały, ale mam wrażenie, że tekst jest nieco za bardzo przegadany. Sądzę też, że tylko perypetie Aleksa wciągnęły mnie maksymalnie, a lepiej by było, gdyby każdy z wykreowanych bohaterów skupiał na sobie uwagę. Całej książki jednak nie odrzucam, nie potępiam. Było dobrze, lecz nie rewelacyjnie.

📕Tytuł „Jeden błąd”

🖋️Autor Gabriela Gargaś

📃Ilość stron: 336

🏢Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

🖋️Autorka bestsellerowych powieści obyczajowych zabiera czytelnika w emocjonalną podróż. Tym razem nie liczcie na słodką fabułę przepełnioną zapachem waty cukrowej. Bardziej nastawcie się na brzydkie oblicze życia wypełnionego prozą dnia codziennego. Takie podejście pozwala na głębsze zrozumienie ludzkich emocji i relacji. Autorka nie boi się pisać o trudnych aspektach życia. Zamiast idealizować miłość, przedstawia złożoność zmagań, rozczarowań i wyborów.

🧎‍♀️🧎🧎‍♀️Czytelnik poznaje troje głównych bohaterów, którzy są uwikłani w skomplikowane relacje, bądź mają ciężką przeszłość związaną z okresem dzieciństwa. Z jednej strony poznajemy wielką miłość matki do osadzonego w więzieniu syna, z drugiej mamy inną rodzicielkę, która jest pijaczką i ćpunką zdolną zabić własne dziecko. 🧎‍♀️Historia dzieciństwa Karoliny była bardzo poruszająca. Chwilami ciężko było czytać o tym, jak matka potrafiła manipulować dziewczyną.

🧎Powieść głównie koncentruje się na konsekwencjach decyzji, którą podejmują bohaterowie. Ten kluczowy błąd wpływa na życie Dagmary, Aleksa i Karoliny i prowadzi do serii zdarzeń, które całkowicie odmienią ich rzeczywistość. Konsekwencje dotykają nie tylko ich samych, ale także rodzinę i inne osoby z otoczenia. W miarę rozwoju fabuły pojawiają się pytania o to, czy można naprawić to, co zostało zepsute, czy może przebaczyć, zaufać ponownie?

🧎‍♀️Mroczne strony życia, takie jak zdrada, kłamstwa, złamane serce są ważnymi elementami narracji. Dzięki temu czytelnik ma okazję przeczytać, jak bohaterowie radzą sobie w takiej rzeczywistości i jakie lekcje można wyciągnąć z ich doświadczeń.

🖋️Gargaś w umiejętny sposób ukazuje, ze każdy wybór niesie jakieś konsekwencje, a życie bywa skomplikowane i nieprzewidywalne. Właśnie takie wątki sprawiają, że czytelnik może zastanowić się nad swoimi wyborami i ich wpływem na życie.

A Ty? Czujesz się rozgrzeszony ze swojego błędu?

Współpraca: Wydawnictwo Literackie

"Ponoć większość wyborów ludzie dokonują pod wpływem chwili. (...) Często nie zdajemy sobie sprawy z konsekwencji naszych decyzji aż do momentu, gdy musimy się z nimi zmierzyć.

(...)

Chwila, impuls, który decyduje o naszej przyszłości."

Zdecydowanie nie jest to lekka lektura. To historie kilkoro bohaterów, którzy znaleźli się w złym miejscu i czasie, a nieodpowiednie decyzje zaważyły na dalszych ich losach. Różne osobowości, zupełnie inne potrzeby i oczekiwania. Każdy z nich mierzy się z własnymi problemami, ale łączy ich jeden nieopatrzny krok, pochopna decyzja, która wiąże się z konsekwencjami potrafiącymi przytłoczyć swym ciężarem. Życie doczesne zaczyna walić się niczym domek z kart, od utraty najbliższych po dosłowne pozbawienie wolności.

To życiowa opowieść, przepełniona emocjami i zmuszająca do przemyśleń. Wzbudza oburzenie, niesmak, ale także współczucie i chęć pomocy.

Polecam!

Każdy ma prawo popełniać błędy. Na błędach również uczymy się. Ale co jeśli ten jeden błąd wpłynie na całe nasze życie?

Autorka opisuje los kilku kobiet, które czują się dosłownie lub w przenośni za kratami. Łączy ich jedno uczucie. Samotność.

Dagmara, to młoda kobieta, która nie radziła sobie z życiem i trafiła do szpitala psychiatrycznego. Po wyjściu poznaje Matta, w obecności którego czuje się bardzo dobrze.

Kama ma dzieci i męża. Jednak ma romans z Aleksem. Mężczyzna popełnia błąd. Błąd, który będzie go wiele kosztował.

Karolina wychowuje córkę. Jest dziennikarką i przeprowadza wywiad z osobami skazanymi.

Historia każdej z tych osób jest poruszająca. Autorka pokazuje jak każda z nich musi sobie radzić z rzeczywistością. Każda z tych postaci skrywa jakąś tajemnicę, którą za szybko nie poznajemy. Bohaterowie potrafią dostarczyć wielu emocji. Ich los skłania do refleksji. Pokazuje, że każdy z nas popełnia mniejsze lub większe błędy, ale każdy z nas zasługuje na szczęście.

Zamknięcie za kratami ma tutaj podwójne znaczenie. To nie tylko zamkniecie w ośrodku karnym, ale również zamkniecie się w sobie. W swojej codzienności. W swoich wyrzutach sumienia.

Książkę czytało mi się przyjemnie. Autorka posiada lekki styl, a strony same przewracały się. Na pewno jest to również zasługa krótkich rozdziałów. To co jest mocną stroną tej książki, to sam pomysł na jej akcje oraz bohaterowie. Tak różni, a tak do siebie podobni.

Bardzo polecam „Jeden błąd”. Ze mną ta książka zostanie na dłużej.

Karolina mieszka z malutką córeczką Idą i babcią w odległej wsi, ponad wszystko stawiając dobro córki. Nawet ponad swoje związki. Trudne dzieciństwo, spędzone u boku uzależnionej matki odcisnęły na niej piętno. Karolina pisze do matki wzruszające listy i zanosi je na grób matki. Tylko czy to jest jej matka? Karolina ma wiele do stracenia, gdyby ktoś odkrył jej sekret.

Po strasznym wydarzeniu, które doprowadziło do załamania nerwowego, Dagmara znalazła się w szpitalu psychiatrycznym. Teraz po jego opuszczeniu, próbuje poskładać swoje życie od nowa. Jedno spotkanie zmienia jej życie, a głęboko skrywany sekret, który wychodzi na jaw długo później, zdaje się niszczyć bezpowrotnie, to co udało się poskładać.

Kamie czegoś brakuje w małżeństwie i mimo dwójki dzieci i oddanego męża, nawiązuje romans z kolegą z pracy Aleksandrem. Z czasem romans staje się coraz bardziej ryzykowny. Gdy romans wychodzi na jaw, jej małżeństwo się sypie. Kama postanawia zerwać z kochankiem. Dla Aleksa rozstanie z Kamą okaże się brzemienne w skutkach.

„Jeden błąd”, najnowsza powieść Gabrieli Gargaś opowiada o ludziach, którzy z jakiegoś powodu znaleźli się „za murem”, tym więziennym, tym szpitalnym. Nie każdy z tych za kratami to morderca, gwałciciel, choć tacy powinni się tam znaleźć na długie lata. Historie opowiedziane dla Gabrielę Gargaś, to często przypadkowe „zbrodnie”, które zdarzają się przez przypadek, pod wpływem emocji i niszczą życie sprawcy, ofiary i bliskich z obu stron. Autorka pokusiła się na pokazanie, na jaki ostracyzm społeczny narażona jest rodzina sprawcy, jak szybko roznoszą się plotki. Szanowany członek społeczności z dnia na dzień może stać się pariasem, tylko dlatego, że jego bliski został skazany. Pokazuje również, jak wiele trzeba miłości i swoistej odwagi, aby trwać przy skazanym, oraz jak szybko kończą się przyjaźnie, gdy jeden z przyjaciół znajdzie się „po drugiej stronie”. W tym momencie wszystkie wcześniejsze przysługi idą w niepamięć. Skazany musi liczyć tylko na siebie. W powieści wątek błędu, nieostrożności, decyzji podjętej pod wpływem stresu czy namiętności przewija się często. Chyba sami nawet nie uświadamiamy sobie, jak często naszym życiem rządzą przypadki, czy skrajne emocje.

Wątek więzienny stanowi niejako tło do opowiadanych historii. Więzieniem jest nie tylko otoczony wysokim murem zwieńczonym drutem kolczastym budynek, więzieniem jest często nasz sposób myślenia, wydarzenia sprzed lat, które rzutują na naszą teraźniejszość, w końcu więzieniem mogą być nasze zobowiązania.

„Jeden błąd” to niezwykle emocjonalna powieść, kolejna w dorobku autorki, która wywołała u mnie potoki łez, zwłaszcza motyw żałoby przeżywanej przez małą dziewczynkę, którą mama do tej pory starała się chronić przed całym złem tego świata, jednak przed stratą bliskiego, nikt nikogo nie jest w stanie uchronić. (Piszę to jako ostrzeżenie, gdyż cześć książki słuchałam w formie audiobooka, siedząc za kierownicą. Dobrze, że ten fragment słuchałam już po wyjściu z auta, gdyż możliwość popełnienia przeze mnie „brzemiennego w skutki błędu” był wysoki. Kto wie, czy nie skończyłabym jak jeden z bohaterów powieści.).

„Jeden błąd” to powieść o sile, by podnieść się po błędzie, to powieść o miłości, która przekracza bariery, to powieść o tym, że jeden błąd może zmienić życie wielu, często nawet postronnych osób na zawsze. W końcu „Każdy z nas popełnia błędy.”, życzę wam, aby te błędy były „błahe”.