Jasna strona życia

🌅💐 Lark Smith zawsze miała plan. Miała być świetną lekarką, znaleźć wymarzonego mężczyznę, założyć rodzinę i żyć długo i szczęśliwie – dokładnie tak jak jej rodzice. Jednak życie, jak to życie, postanowiło zweryfikować te marzenia. Po trudnych doświadczeniach w pracy i osobistych rozczarowaniach, Lark trafia na skrzyżowanie dróg, na którym musi wybrać między tym, czego zawsze chciała, a tym, czego naprawdę potrzebuje. Kiedy na jej drodze pojawia się Lorenzo Santini – znany chirurg o nie najlepszej reputacji i złośliwym przydomku „dr Szatan” – kobieta nie spodziewa się, że ta znajomość wywróci jej uporządkowany świat do góry nogami.

🌅💐 Kristan Higgins po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o ludzkich emocjach z niebywałą szczerością i humorem. Jasna strona życia to historia o miłości, ale też o stracie, rodzinie i o tym, jak trudno czasem pozwolić sobie na słabość. Lark, choć odważna i oddana swojej pracy, jest również kobietą pełną lęków – zwłaszcza przed utratą kontroli i przed zranieniem. Jej zawodowe sukcesy kontrastują z poczuciem osobistego zagubienia, które staje się jednym z głównych motorów fabuły. Higgins prowadzi czytelnika przez emocjonalny labirynt z niezwykłym wyczuciem – raz rozśmiesza do łez, by za chwilę wzruszyć do głębi.

🌅💐 Na uwagę zasługuje sposób, w jaki autorka kreśli relacje między bohaterami. Lark i Lorenzo łączy początkowo układ czysto formalny – ona ma być jego dziewczyną do towarzystwa na rodzinnym ślubie, on w zamian pomoże jej wrócić na wymarzony oddział. Jednak w świecie Kristan Higgins nic nie jest tak proste, jak się wydaje. Pod maską ironii i chłodu Lorenzo kryje się człowiek poraniony, który boi się bliskości, a pod lekarskim fartuchiem Lark bije serce, które pragnie miłości, choć jeszcze nie potrafi jej przyjąć. Ich relacja rozwija się powoli, z wyczuciem, a iskrzenie między nimi to raczej ciepły żar niż gwałtowny płomień – i właśnie to czyni ją tak wiarygodną.

🌅💐 Jasna strona życia nie ogranicza się jednak do historii miłosnej. Kristan Higgins splata ze sobą losy trzech kobiet – Lark, jej matki Ellie oraz tajemniczej gospodyni Joy – tworząc wielowymiarowy portret kobiecości. Ellie, która przez całe życie wierzyła w ideał małżeństwa, nagle musi zmierzyć się z prawdą, która burzy jej wyobrażenie o własnej rodzinie. Joy z kolei to kobieta po przejściach, niosąca w sobie wiele bólu, ale też gotowość do dawania ciepła innym. Wspólne lato tych trzech bohaterek staje się czasem uzdrawiania, przemyśleń i budowania nowych więzi. Higgins przypomina, że siła kobiet często rodzi się z doświadczenia i wzajemnego wsparcia.

ㅤ

🌅💐 Styl Kristan Higgins jest niezwykle lekki, a jednocześnie dojrzały. Autorka nie ucieka od trudnych tematów – pisze o żałobie, o rozpadzie relacji, o tym, jak łatwo zgubić siebie w świecie pełnym oczekiwań. Mimo to jej proza pozostaje pełna nadziei i ciepła. Dialogi błyszczą humorem, a opisy codzienności – od scen w szpitalu po rodzinne kolacje nad oceanem – budują niezwykle realistyczny klimat. Czytelnik ma wrażenie, że sam uczestniczy w tych wydarzeniach, że siedzi przy stole razem z bohaterkami, słucha ich rozmów i czuje zapach morskiej bryzy.

ㅤ

🌅💐 Jasna strona życia to powieść, która zachwyca szczerością i autentycznością. Kristan Higgins udowadnia, że można pisać o życiu bez przesadnego dramatyzmu, ale też bez lukru. To opowieść o akceptacji, o sztuce odpuszczania i o tym, że szczęście często pojawia się wtedy, gdy przestajemy go gorączkowo szukać. Książka rozśmiesza, wzrusza i inspiruje, przypominając, że nawet po największej burzy zawsze wychodzi słońce. Dla wszystkich, którzy potrzebują otuchy i chcą na chwilę zatrzymać się w codziennym biegu – to idealna lektura, pełna światła, ciepła i nadziei.

"Jasna strona życia" to książka idealna dla mnie. Znalazłam w niej wiele motywów, które ogromnie lubię czyli #fakedating #grumpysunshine #friendstolovers #childhoodfriends. Dodatkowo nadmorska miejscowość, lekarze, strażak, śmierć bliskiej osoby, druga szansa na miłość, przyjaźń, silne kobiece postacie. Tu naprawdę znajdziecie wiele, ale wszystko jest z umiarem i doskonałym wyważeniem. Nie jest za słodko, za dramatycznie, za szybko lub za wolno 😉

Główna fabuła toczy się wokół życia Lark.

Dziewczyna chce zostać onkolożką niestety nie jest w stanie zapanować nad emocjami kiedy odchodzą jej pacjenci.

Wplątuje się w udawany związek z doskonałym chirurgiem, który ma ją poznać z odpowiednimi osobami "z góry". W zamian za to Lark ma udawać jego dziewczynę na weselu siostry. Doktor Santini to gbur jakich mało, za to jego brat Dante to zupełnie inna historia.

Lark pomimo młodego wieku ma za sobą poważny związek, który trwał od dzieciństwa i został zakończony tuż przed ołtarzem...

Ta historia dosłownie łamie serce 💔

Dojrzała miłość również potrafi przynieść wiele rozterek. Rodzice Lark, którzy uważani są za wzorowe małżeństwo borykają się z własnymi problemami i nie chcą obarczać nimi swoich dzieci.

Kolejną kobietą, która opowiada nam swoją historię jest Joy, która jest bardzo bogata i bardzo samotna. Przez całe życie była tylko żoną i siostrą. Po śmierci brata czuje się ogromnie zagubiona i musi poznać siebie.

Genialne historie, które sie pięknie uzupełniają i dają ogrom emocji. Idealna książka dla romantycznych dusz, dla tych co lubią sobie popłakać i troszkę się pośmiać. Porusza życiowe dylematy, mówi o stracie bliskich i chorobie, a jednocześnie otula i daje nadzieję.

Mistrzostwo gatunku 🥰

Sięgając po kolejną książkę Kristan Higgins, byłam ciekawa, czy wywoła we mnie ona podobne emocje, co “Zdejmij z nieba księżyc — powieść, o której nigdy nie zapomnę, jedna z niewielu, którą skończyłam czytać, płacząc. “Jasna strona życia” może nie doprowadziła mnie do takiego stanu i nie przebiła poprzedniczki, ale też obudziła mnóstwo uczuć — od śmiechu po wzruszenie.

✨️Kto pokocha?

Osoby, które lubią wątki medyczne — nie znajdziesz tu co prawda szczegółowo opisanych zabiegów, ani biegania po szpitalnych korytarzach, ale nie ulega wątpliwości, że zawodowa strona Lark, jest jej nieodłącznym elementem i całym życiem. Pokocha każdy, kto ceni powieści o radzeniu sobie z trudnymi emocjami oraz dawaniu drugiej szansy. To powieść o stratach, przepracowywaniu żałoby, chorobie, bolesnych przeszłościach.

✨️Za co pokochasz?

Na sto procent za scenę z sokołem i gołębiem. Chichrałam się przy niej jak szalona. Błyskotliwego humoru tu nie brakuje, zarówno jeśli chodzi o dialogi, jak i humor sytuacyjny. Pokochasz Lark, dziewczynę która przeszła bardzo dużo, a mimo to jest przekochana, empatyczna i zabawna, a jej wrażliwość roztapia serca. Podziwiałam jej cierpliwość do gburowatego, oschłego, zadufanego w sobie Lorenza. Higgins mistrzowsko łączy lekkość z trudnymi tematami, równoważy je i robi to w niewymuszony sposób.

✨️Czy ja pokochałam?

Bardzo. Autorka zadbała o wielowymiarowość postaci i wydarzeń. Może ta powieść jest przewidywalna, ale emocje i ciepło jakich dostarcza, rekompensują to z naddatkiem. Humor, który znalazłam w tej książce, jest po stokroć “mój”, za co kocham podwójnie.

✨️Czy polecam?

Bez dwóch zdań. Higgins potrafi w emocje. Pisze o miłości, życiu, chorobie, przemijaniu w niesamowicie poruszający, naturalny sposób. Tę powieść po prostu się chłonie, na każdą rankę, którą robi, przykleja plaster. To chwilami bolesna, a chwilami kojąca historia.

✨️O czym jest?

Trzy kobiety, każda z własną historią. Lark, próbując odbudować karierę medyczną, godzi się na nietypową umowę z pewnym charyzmatycznym chirurgiem: przez kilka tygodni ma odgrywać jego partnerkę przed rodziną. W domu Santinich odkrywa radość i ciepło, i coś, co każe jej zastanowić się nad sensem tej maskarady. Tymczasem jej matka Ellie zaprzyjaźnia się z pełną życia Joy — kobietą po przejściach, która mimo wszystkiego umie wnosić w codzienność ciepło i radość.

Jesteście wrażliwi? Łatwo się wzruszacie? Nawet jeśli nie, to gwarantuję, że ta historia Was poruszy, ale znajdziecie w niej też wiele powodów do śmiechu. Bo ta powieść jest słodko-gorzka jak życie, w którym śmiech i ból idą w parze, a szczęście często czai się tam, gdzie wcale się go nie spodziewamy.

Czy wrażliwość jest słabością?

W niektórych sytuacjach właśnie tak jest postrzegana, o czym przekonuje się Lark Smith, lekarka z sercem na dłoni, którą praca na onkologii drąży emocjonalnie. Mimo że empatia pozwala jej widzieć w pacjentach nie tylko chorobę, ale całego człowieka, jej emocjonalność nie mieści się w chłodnych, profesjonalnych ramach medycyny.

Jej przeciwieństwem jest Lorenzo Santini zwany za plecami „doktorem Szatanem”, mężczyzna zbudowany z kolców, szorstki i niełatwy do polubienia. I to on właśnie proponuje młodej kobiecie udział w fikcyjnym związku na użytek jego rodziny. Ale jeśli myślicie, że już wiecie, w jakim kierunku potoczy się ta historia, to od razu mówię Wam, że jesteście w błędzie!

Bo to absolutnie nie jest lekka historia z romantycznym wątkiem i medycyną w tle, a historia trzech kobiet na życiowym zakręcie. Kristan Higgins, jak to ona ma w zwyczaju, rozkłada ludzkie emocje na czynniki pierwsze. I tylko ona tak ciepło i z humorem potrafi oswajać tematy choroby, śmierci, zdrady i zagubienia pokazując rodzinne pęknięcia, złamane serca, samotność, ale też drugie szanse. A to wszystko w otoczeniu rodziny Santinich, której każdy członek, na czele z babcią, mógłby zostać bohaterem odrębnej powieści, i Joy, przyjaciółki Lark, która udowadnia, że nigdy nie jest za późno, by odnaleźć sens życia (nawet w domu spokojnej starości).

Ta powieść o dawaniu sobie prawa do szczęścia, o odpuszczaniu przeszłości i o tym, że nie trzeba zawsze ratować świata, bo czasem wystarczy uratować siebie poruszyła mnie do łez, ale i wielokrotnie wywołała uśmiech. Bo kiedy serce pęka, a świat traci sens, Kristan Higgins przypomina, że zawsze można zacząć od nowa.

Ta pełna wzruszeń i humoru historia o miłości, stracie i drugich szansach sprawiła, że spojrzałam na swoje życie inaczej, dostrzegając jego jasną stronę. Zapewniam, że i Wy ją dostrzeżecie. Bo ta książka jest jak kubek gorącej herbaty z miodem po ciężkim dniu - rozgrzewa, koi i przypomina, że nawet gdy życie daje nam cytryny, można z nich zrobić całkiem niezłą lemoniadę.

"Miłość była... jakie to słowo? Kiedy coś podstępnie trawi i niszczy? Żrąca. Właśnie tak"

Lark, Ellis, Joy. To trzy różne kobiety. Kobiety na różnych etapach życia. Macie ochotę poznać ich historię?

Lark żyje przeszłością. Wiele lat temu jej życie się odmieniło. Obecnie jej jedynym celem jest praca na onkologii. Tylko co jeśli może jej to zostać odebrane? Jest za bardzo uczuciowa, dlatego zostaje przeniesiona na oddział ratunkowy i powiem szczerze, że się nie dziwię. To dziewczyna, która wzbudza sympatię od samego początku i którą ma ochotę się wręcz przytulić. Miła dla każdego, sympatyczna, dla każdego ma dobre słowo i każdemu jest chętna pomóc. Jednak zdecydowanie nie nadaje się do pracy na onkologii. Oddział, na którym trzeba być twardym, prawda? A ona jednak tego nie potrafi. Bo zrozumiałe jest to, że każda śmierć przynosi jej smutek, wręcz płacze, ale jeśli ktoś z rodziny zmarłego ją pociesza a nie na odwrót to chyba coś jest nie tak, prawda? W ten sposób ląduje na oddziale ratunkowym, ale pragnie wrócić na onkologię i może być na to szansa. Otóż, Lorenzo z pewnych względów potrzebuje udawanej dziewczyny i z jakiegoś powodu, tak nawet niedokładnie wiadomo dlaczego, wybiera bohaterkę. Cóż, zdecydowanie jest to dosyć specyficzny bohater i naprawdę nie dziwię się tego, że jego przydomek to doktor Szatan. Zdecydowanie słuszny. Uważa się za lepszego i to chyba byłoby święto gdyby nie podkreślał jaki to on jest bogaty. Nie polubiłam go, zwłaszcza ze względu na jego stosunek do innych ludzi. Dla niego ktoś kto pracuje jako kelner zasługuje na pogardę i nie ukrywam, że w pewien sposób trochę poczułam się rozczarowana, że nawet na ostatnich stronach książki jego zachowanie się nie zmieniło. Dlatego początkowo byłam zaskoczona, bo zarówno Lorenzo jak i Lark różnią się od siebie jak dzień i noc i z pewnością do siebie nie pasują, a tu układ. Do czego ich to zaprowadzi?

"Nie! To niemożliwe! Nie możesz się spotykać z doktorem Szatanem. To tak, jakby Królewna Śnieżka umawiała się z Voldemortem"

A Ellie i Joy? Może na ich temat jest tutaj znacznie mniej, bo zdecydowanie dominowała tutaj historia Lark to jednak nie znaczy, że ich historie były mniej ważne. Obie są wyjątkowe. Ellie to szczęśliwa mężatka, matka piątki dzieci, do tego spełnia się malując i prowadząc swoją galerię. Jednak w pewnym momencie pojawiają się chmury. Jak sobie z nimi poradzi? Joy, oj, Joy było mi bardzo żal. Okropne dzieciństwo, ciągle wykorzystywana w życiu. Kompleksy, które ciągną się za nią do dzisiaj, a który stara się ukryć w niewłaściwy sposób. Czy znajdzie swoją drogę?

Książka bardzo zaskoczyła mnie swoją treścią, bo nie spodziewałam się tego co tutaj znajdę. Po opisie spodziewałam się całkiem czegoś innego, a przede wszystkim spodziewałam się, że to będzie uroczy, miły romans. A tak nie było. Wątek romantyczny owszem był, ale nie taki jak myślałam i bardzo mi się podobał. To historia pełna miłości, przytulności. Rodzina? W cudowny sposób została tu ukazana w przypadku obu urodzin, nie wiem nawet, którą bardziej polubiłam. A relacja pomiędzy Lark a jej siostrą była cudowna. Wszyscy to ludzie pełni miłości, ciepła i nawet jeśli są nieidealni, to zawsze można na nich liczyć (nawet tę jedną osobę). Pełno tu było momentów podczas których się śmiałam, zwłaszcza podczas sytuacji z sokołem czy niektórych sytuacji, które działy się na oddziale ratunkowym. No kto by pomyślał, że może być aż tak wesoło? Ale nie brakuje też tych smutnych momentów, takich, przy których wręcz łezka mi się w oku zakręciła i pojawiła się myśl, że to wszystko niesprawiedliwe. Jak bardzo los może się zmienić? Lark życie nie oszczędzało i to chyba najbardziej jej przemiana bardzo mi się spodobała. To jak decyduje się iść dalej. No bo każdy ma prawo żyć dalej, prawda? Ellie? Jej historia pokazuje, że mimo chmur, trudnych sytuacji można znaleźć światełko, a miłość jest w stanie czasami wszystko przezwyciężyć. A Joy? Każdy ma szansę znaleźć swoją drogę i znaleźć szczęście w każdym wieku. Trzeba tylko spróbować. Bo... zawsze trzeba patrzeć na jasną stronę życia, prawda?

Pokochałam tą historię, pokochałam tych bohaterów. Mam nadzieję, że wy również po nią sięgniecie i także pokochacie. Czuję jednak niewielki niedosyt ze względu na zakończenie, bo chciałabym się dowiedzieć więcej w odniesieniu do pewnych bohaterów. Bardzo polecam, miłego.