"Gwóźdź do trumny" Moniki Wawrzyńskiej to lekka, przyjemna książka o charakterze komediowym, która przedstawia historię trzech przyjaciółek i ich dzieci. Ważnym motywem pozycji są przemijanie i śmierć, które przedstawione zostały w humorystyczny sposób. Pozycja dostarcza dużo uśmiechu, jest zabawna i dowcipna, a do tego pełna sarkazmu, ironii, żartów sytuacyjnych i ciekawej gry słów.
Główne bohaterki książki są najlepszymi przyjaciółkami znającymi się od wielu lat. Wszystkie prowadzą własne biznesy, które wzajemnie są ze sobą powiązane. Jagna Górecka jest właścicielką zakładu pogrzebowego o wdzięcznej nazwie "Było - minęło", natomiast pozostałe dwie bohaterki są posiadaczkami kwiaciarni oraz firmy cateringowej. Niespodziewanie Jagna otrzymuje od męża pozew rozwodowy. I choć od dawna wiedziała, że jej małżeństwo wisi na włosku, to nigdy nie widziała siebie w roli rozwódki. Na szczęście może liczyć na wsparcie przyjaciółek. Być może okaże się, że wszystko, co najpiękniejsze, jeszcze przed nią. Nowa miłość, harmonia, spokój.
W książce pełno jest dziecięcych przemyśleń na temat śmierci i pogrzebów, a także dowcipnych dialogów, które rozśmieszą każdego. Przykładem może być marzenie chłopca, który chciałby spędzić noc w trumnie. Dzięki wielu śmiesznym odniesieniom, często abstrakcyjnym, lektura uczy dystansu oraz pomaga w zabawny sposób zaakceptować przemijanie.
Fragment książki
– Kochanie, co byś chciał dostać na urodziny? – nieopatrznie zapytała mama Kocia.
– Trumnę – odpowiedział Kocio bez chwili wahania.
– Trumny ci nie kupię, kotek, bo mi cię opieka społeczna zabierze i będziesz mieszkał w rodzinie zastępczej – westchnęła jego mama.
– Może u nich będę mógł spać w trumnie? – zainteresował się chłopiec.
– Na pewno nie. Nigdzie nie można spać w trumnie.
– Można na cmentarzu. I w kaplicy. I w zakładzie pogrzebowym... – zaczął wyliczać Kocio.
– Ale wtedy nie śpi się w trumnie, tylko jest się martwym.
Westchnął głęboko i ze szczerym smutkiem. Dlaczego nie można sobie kupić trumny i trzymać w domu? Komu to przeszkadza? Kocio widział w internecie łóżka dla chłopców w kształcie samochodów, motorówek i samolotów.
Dlaczego nie mógł sobie sprawić drewnianej, wyściełanej atłasem skrzyni?
O autorce
Monika Wawrzyńska - w odległej młodości studentka warszawskiego AWF-u, kierowca i pilot rajdowy. Później szczęśliwa mama Marysi i ubrana w uwierający biały kołnierzyk pracownica korporacji, pnąca się po szczeblach kariery na sam szczyt. Po głębokim rozczarowaniu życiem korporacyjnym wyjeżdża do Afryki, tam też zdobywa szczyty, tym razem Korony Ziemi (aż dwa – pierwszy i ostatni), a także nową perspektywę życiową (taką z wysokości 5895 m n.p.m.). Porzuca korporację, wskakuje w dresy i pisze książki. Przy okazji zostaje własną szefową i kobietą spełnioną. Jako wielbicielka win o bogatym bukiecie mówi o sobie: dobry rocznik. Słucha rocka, wozi się harleyem i wszystkie pieniądze wydaje na podróże.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa lub z serii Trylogia funeralna
Jak "Gwóźdź do trumny" podchodzi do tematu śmierci i przemijania?
Pomimo tytułu i tematyki związanej z zakładem pogrzebowym, książka Moniki Wawrzyńskiej podchodzi do śmierci i przemijania w zaskakująco humorystyczny sposób. Jest to lekka i zabawna lektura, która wykorzystuje sarkazm, ironię i żarty sytuacyjne, aby rozśmieszyć czytelnika. Dziecięce przemyślenia na temat pogrzebów i śmierci dodają całości uroku i specyficznego dystansu. Dzięki temu, nawet tak trudne tematy stają się przystępne i skłaniają do refleksji z uśmiechem.
Kim są główne bohaterki książki "Gwóźdź do trumny" i co je łączy?
Centralnymi postaciami w książce są trzy przyjaciółki, które znają się od wielu lat i prowadzą wzajemnie powiązane biznesy. Jagna Górecka jest właścicielką zakładu pogrzebowego "Było - minęło", a jej przyjaciółki prowadzą kwiaciarnię oraz firmę cateringową. Ich relacje oparte są na silnym wsparciu, szczególnie gdy Jagna zmaga się z niespodziewanym pozwem rozwodowym. Ta sieć wzajemnych zależności i przyjaźni stanowi fundament fabuły, dodając książce ciepła i autentyczności.
Jaki jest ogólny ton i gatunek powieści "Gwóźdź do trumny"?
"Gwóźdź do trumny" to powieść obyczajowa o charakterze komediowym, która wyróżnia się błyskotliwym humorem i lekkością. Mimo poruszania poważnych tematów, takich jak przemijanie czy rozwód, książka jest pełna dowcipnych dialogów i zabawnych sytuacji. Czytelnicy mogą spodziewać się dużej dawki uśmiechu, sarkazmu i inteligentnej gry słów. To idealna propozycja dla osób szukających angażującej historii, która jednocześnie rozbawi i wzruszy.
Czy "Gwóźdź do trumny" jest częścią jakiejś serii książek?
Tak, powieść "Gwóźdź do trumny" jest częścią większej serii zatytułowanej "Trylogia funeralna". Stanowi ona jeden z elementów tej trylogii, oferując czytelnikom spójną narrację i rozwój postaci na przestrzeni kilku tomów. Choć każda część może być czytana samodzielnie, znajomość kolejnych tomów pozwala na pełniejsze zrozumienie losów bohaterek. Jest to zatem zaproszenie do kontynuowania przygody z twórczością Moniki Wawrzyńskiej w ramach tego cyklu.
Jakie przesłanie niesie ze sobą lektura "Gwoździa do trumny"?
Książka Moniki Wawrzyńskiej, pomimo pozornie ciężkiej tematyki, przekazuje optymistyczne przesłanie dotyczące życia, miłości i przemijania. Uczy dystansu do trudnych sytuacji i pomaga w zabawny sposób zaakceptować nieuchronne zmiany. Pokazuje, że nawet w obliczu straty czy życiowych zawirowań, zawsze istnieje szansa na nowy początek, harmonię i znalezienie prawdziwej miłości. To historia o sile przyjaźni i odnajdywaniu sensu, nawet gdy "wieko trumny musi się zatrzasnąć, by życie mogło zacząć się na nowo".
