Gwiazdy Oriona

Pierwszy raz z twórczością Aleksandra Sowy spotkałem się podczas lektury książki „Znamię Ryby”. To siódma część cyklu z Emilem Stomporem w roli głównej. To kryminał, który tak bardzo mnie zaintrygował, że musiałem sięgnąć po pierwszą część tego cyklu pt. „Gwiazdy Oriona”. Bez wątpienia to książka, która zachwyci wszystkich miłośników gatunku. To powieść milicyjno-policyjna inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Co więcej, autor tej książki jest policjantem, dlatego też historia poznawana podczas lektury mocno trafia do naszej wyobraźni. Czyt-NIK jest już po lekturze i zachęca Was do tego, abyście również sięgnęli po „Gwiazdy Oriona”.

Aleksander Sowa uderza mocnym kalibrem. Wszak jak na policjanta przystało solidny przytup, to w powieściach kryminalnych rzecz pożądana. A w rzeczy samej pierwsza część serii astronomicznej zwala z nóg realizmem oraz językiem, którym autor tworzy tę kryminalną historię. Historię, która uświadamia nam, że zbrodnia ma niejedną twarz. A na mej twarzy pojawił się grymas zaciekawienia, gdy już na pierwszej stronie tegoż kryminału pojawiła się informacja, że pewien jegomość „wsłuchiwał się w odgłos jej kroków przy akompaniamencie dźwięków Bytomia” – mojego miasta. Zatem poziom mej czytelniczej ciekawości osiągnął maksymalne wskazania. Co ważne owy poziom nie malał, lecz utrzymywał się na najwyższym punkcie mej czytelniczej skali. A to za sprawą doskonale poprowadzonej fabuły.

„Gwiazdy Oriona” to zaproszenie do rozwiązania kryminalnej zagadki, która sieje spustoszenie wśród mieszkańców Śląska i Zagłębia. Schyłek PRL-u to nie tylko zapowiedź zmian geopolitycznych, lecz jak okazuje się w tej historii natężenie strachu. A ten podsycają kolejne wieści o brutalnych morderstwach. Niestety milicja rozkłada ręce, a nowa rzeczywistość w III Rzeczypospolitej nie napawa optymizmem na schwytanie seryjnego mordercy. Sprawa tajemniczych zabójstw nabiera politycznego wymiaru, gdy jedną z ofiar jest siostrzenica premiera. Wówczas powołana zostaje specjalna grupa operacyjna. I tu poznajemy Emila Stompora, można rzec kultowego już bohatera polskiej literatury kryminalnej. Przecież już siedem kryminałów stało się jego udziałem.

Nie ukrywam, że pierwsza część tego cyklu jest mocnym uderzeniem. I tak jak jej siódma odsłona, tak i ta „inauguracyjna” trzyma poziom kryminałów z górnej półki. Dlatego bez chwili wahania „Gwiazdy Oriona” oraz „Znamię Ryby” trafiają na zaszczytną półkę NIK – Najlepszych Interesujących Książek. A gdyby tak, Emil Stompor trafił na afisze filmowe. To dopiero by było! A jeśli nie było Wam dane poznać tegoż bohatera, to czym prędzej sięgajcie po książki Aleksandra Sowy. Zdecydowanie polecam!

Lubicie serię czy zupełnie oddzielne historie? Osobiście, mało jest serii, które mnie zachwycają, choć jeśli i drugi tom mi się podoba, resztę biorę w ciemno! I zawsze czytam je z ogromną przyjemnością. Dziś przychodzę do Was z opinią książki ,,Gwiazdy Oriona’’ od @[Adres usunięty] jest to pierwsza część serii z Emilem Stomporem, seria astronomiczna, która ukazała się nakładem @wydawnictwolira

Obowiązkowo muszę przeczytać kolejne tomy, gdyż niesamowicie ta historia mnie pochłonęła. Genialny kryminał z czasów schyłku PRL-u!

Po pierwsze, chyba nie czytałam wcześniej serii w której mamy gwarę śląską. Kurczę, tak przyjemnie mi się to czytało, przypomniało czasy dzieciństwa, kiedy to przez całe, dwa miesiące wakacji kiedy gwarą mówili wszyscy wokoło, a i ja po pewnym czasie ,,zaciągałam’’. Ślonsko godka total sztos! Niemniej jednak ta lektura to czasy, kiedy milicja stała się policją. A służba, no cóż nie wyzbyła się pewnych nawyków, powiązań i przyzwyczajeń. Do tego doliczmy śledztwo, całkiem prężnie działające, makabryczne odkrycia, okaleczone ciała, totalna rzeź. Historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.

Emil Stompor, magister, szczeniak odbywający szkółkę. Niesamowicie inteligentny, wierzący w sprawiedliwość i słuszność służby. Kiedy na Śląsku dochodzi do brutalnych morderstw zostaje oddelegowany aby wspomóc specjalnie powołaną do tego grupę. Od początku użyty w prywatnej rozgrywce, nie traktowany poważnie, bo przecież, nie posiada żadnego doświadczenia w sprawach kryminalnych, a już na pewno nie w sprawach seryjnych morderców. Nadrabia za to wiedzą i swym uporem. Kiedy trafia na Śląsk, nikt nie przypuszcza, że jego słowa staną się faktem a on, jest w stanie podjąć grę za wszelką cenę, również narażenie swojego życia…

Czy Emil będzie w stanie połączyć wszystkie fakty i dopaść seryjnego? Koniecznie przeczytajcie!

Emil w niezrozumiałych okolicznościach trafia w sam środek śledztwa - seryjny morderca kolejny raz zabił i okaleczył ciało kobiety. Do wyjaśnienia sprawy została powołana specjalna grupa operacyjna złożona z wielu doświadczonych policjantów kryminalnych, tym bardziej niezrozumiała jest pozycja młodego policjanta, żółtodzioba, który trafił tu na specjalne zaproszenie. Starsi koledzy nie są chętni do współpracy, wielu z nich ma swoją (bądź bliskich) przeszłość w milicji. Trudno tutaj o równa i owocna współpracę. Nikt nie traktuje młodego poważnie, nikt nie wierzy że może on pomoc w śledztwie. A teraz ginie kolejna...

Świetnie napisany kryminał! Logiczna i spójna całość, tutaj nic nie dzieje się bez przyczyny! Wszystko jest dobrze przemyślane, a pozornie nieistotne elementy układają się w jedna całość. Zagadka, która jest skomplikowana, mylenie tropów, ślepe zaułki. Bohaterowie z charakterem i ciętym językiem (ale bez przesady) doskonale oddają relacje panujące między współpracownikami, oraz klimat PRL i lat 90-tych.

To tutaj można się poczuć jak "pies gończy" w samym środku akcji, ramię w ramię ze stróżami prawa.

Dla mnie ogromny plus to wyjaśnienie wszystkich luk, zamknięcie wątków i rozwiązanie zagadki do końca. Nie lubię gdy na koniec książki zostaje jakaś wolna furtka, gdzie pojawiają się wątpliwości i pytania.

Autor jest czynnym policjantem, a historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.

Czytaliście?

Nie?

Koniecznie spróbuj!

Naprawdę warto!

Dobry, mroczny kryminał, w którym nie sposób domyślić się rozwiązania zagadki. Do samego końca autor zwodzi czytelnika za nos, podsuwając wiele możliwych rozwiązań, ale mnie nie udało się przejrzeć żadnego. Małym minusem jest chaos, który wkradł się w powieści, niestety trochę się pogubiłam w tej historii, przez co nie byłam już nawet pewna, czy udało się złapać seryjnego mordercę, czy jeszcze nie.

Ogólnie książka jest bardzo wciągająca, trudno się od niej oderwać. Autor napisał ją w sposób przyjemny, dzięki czemu przez lekturę się wręcz płynie. Polubiłam głównego bohatera, a także wiele innych postaci.

GWIAZDY ORIONA to rasowy kryminał, mocny i brutalny, taki jaki lubię najbardziej, a do tego inspirowany prawdziwymi wydarzeniami 🔥. Polecam!

Jak ja się cieszę, że Lira wznowiła wydanie tej pozycji i zaproponowała mi egzemplarz do recenzji. Dzięki temu miałam możliwość zapoznać się z twórczością autora oraz z historią szeregowego Emila Stompora, młodego początkującego policjanta, który zaskarbił sobie moją sympatię.

Ależ autor zaserwował mi świetną zabawę, akcja powieści ani na moment nie zwalniała i z impetem parła do przodu. Choć z początku mnogość bohaterów może przytłoczyć, całość współgra ze sobą. Wszystko tutaj było przemyślane, od realistycznych dialogów po zachowanie bohaterów, a intryga do końca nie została rozwiązane przeze mnie, a to cenię najbardziej w tego typu powieściach.

Na duży plus też zasługuje umiejscowienie akcji u schyłku PRL i przemian milicyjno-policyjnych, gdy milicja nie cieszyła się uznaniem obywateli, a większość spraw była zamiatana pod dywan.

Już nie mogę się doczekać, aż przeczytam dalsze losy i śledztwa Emila Stompora.