Gwiazdor

Piotr C. jest znany ze swojego debiutu, Pokolenie Ikea, który wyszedł w 2012 roku. Książka zbierała różne opinie. Po ośmiu latach i czterech innych publikacjach (Pokolenie Ikea. kobiety, Brud, # to o nas, Związki – instrukcja obsługi) na rynku pojawił się Gwiazdor. Dzięki wydawnictwu Novae Res mogłam tę lekturę przeczytać i zrecenzować zaraz po premierze.

(Zastosowane w tekście cytaty pochodzą z książki „Gwiazdor” Piotra C.)

O czym jest Gwiazdor?

Głównym bohaterem jest Bernard, którego inni upierdliwie nazywają Benedyktem. Zmęczony życiem gwiazdor zatapia swój wolny czas w alkoholu. Kiedy najlepszy przyjaciel – Rygiel, prosi go o pomoc, z niechęcią się na to zgadza, za co zapłaci swoim dotychczasowym spokojem.

Wszystko się dzieje z jakiegoś powodu. Czasami ten powód to fakt, że jesteś idiotą i mówisz kumplowi: „Jasne, stary, pomogę ci”.

Jakie wrażenie wywarł na mnie Gwiazdor?

To było moje pierwsze spotkanie z Piotrem C. i z pewnością stwierdzam, że nie ostatnie. Książka jest pełna ciekawych przemyśleń na temat polskich celebrytów i całej otoczki z nimi związanej.

(…) -Benek, dlaczego mężczyźni chcą ode mnie seksu? – wypowiadając te słowa, obrzuca mnie powłóczystym spojrzeniem i wypina biust.

– Może mieć to coś wspólnego z tym, że właśnie pokazujesz całe cycki i pół tyłka – mówię. – Prawdopodobnie również nie masz hobby, ostatnią książkę jaką czytałaś było Pięćdziesiąt twarzy Greya, polityka wywołuje u ciebie ziewanie. Nie interesuje cię nic poza tym, co kto pokazał na Instagramie, kto z kim się umawia i kto robi najlepsze doczepy i paznokcie w mieście. To cię właściwie dziwi? – pytam.

Właściwa recenzja

Cała książka bardzo mi się podobała. Żałuje, że wcześniej nie zabrałam się za utwory Piotra C. Poczucie humoru bohatera było niestandardowe, a przemyślenia w dziesiątkę.

Na pewno jest tu bar, do którego wpuszczają psy. Psy są miłe. Ludzie – znacznie rzadziej.

O Benku mogę powiedzieć, że oczarował mnie jego sposób myślenia. Mężczyzna jest do bólu szczery i nie przejmuje się swoją publiczną opinią.

W dziesięć lat staliśmy się niewolnikami. Szczęśliwe zdjęcia, smutne życie.

Historia jest również godna uwagi. Sprawa, do której zostaje wciągnięty tytułowy gwiazdor, jest skomplikowana i kosztuje go dużo nerwów, czasu oraz pieniędzy. Towarzystwo, w którym musi się obracać, nie zawsze wzbudza jego sympatię, ale robi wszystko, aby dowiedzieć się prawdy.

Niesamowicie przyjemny styl autora wpływa na to, iż tekst czyta się bardzo dobrze. Słownictwo nie jest wyszukane i lektura zawiera nawet przekleństwa, co sprawia, że jeszcze dokładniej odzwierciedla realne życie.

Podsumowanie

Gwiazdor to książka pełna humoru, ale i ciekawych przemyśleń. Z pewnością nie będziecie się przy niej nudzić!

Czterdziestoletni Benek jest byłym scenarzystą i jak sam o sobie mówi - alkoholikiem. Obecnie nie interesują go związki z kobietami, a pieniądze zarobione na popularnych serialach pozwalają mu na wygodne życie w stolicy. Zblazowany tudzież zniechęcony obłudą rodzimego show-biznesu funkcjonuje jedynie na jego obrzeżach, mając za najlepszego kumpla jednego z najpopularniejszych raperów w kraju - Rygla. W przeciwieństwie do Benka, Rygiel nadużywa narkotyków oraz namiętnie korzysta z towarzystwa łatwych kobiet (w tym luksusowych escort). Dwa wydarzenia wprowadzają chaos do życiowej rutyny Bernarda, burząc jego porządek. Pierwsze z nich to prośba Rygla o zaopiekowanie się jego kuzynką oraz jej synkiem, a drugie to skandal związany z przestępstwem, którego dopuścił się raper. Czy przyjaźń mężczyzn przetrwa te zawirowania, a Benek odnajdzie na nowo sens życia?

Piotr C powraca. I choć pozornie zbytnio nie zmienił się jego styl pisania, ani tematyka, której dotyka, to jednak "Gwiazdor" wyróżnia się na tle pozostałych powieści jego autorstwa. "Gwiazdor" oferuje nam dokładnie to, czego zwykliśmy szukać u Piotra, a mianowicie: memowe, dosadne poczucie humoru przeplatane nie pozbawionymi refleksji sentencjami o kondycji współczesnych relacji oraz wyznawanych przez polskie społeczeństwo wartościach. Razem z Benkiem zaglądamy za kulisy oficjalnych eventów, mniej oficjalnych imprez oraz plotkarskich brukowców, dowiadując się również co nieco o ustawianych związkach celebrytów i zahaczając o obrazoburczą wręcz rozpustę.

Świat polskiego show-biznesu to puste i na wskroś smutne miejsce, którego jedynym celem jest czerpanie chwilowej przyjemności z używek, fałszywego poklasku oraz życia na pokaz. I choć autor twierdzi, że wszelkie wydarzenia oraz osoby są jedynie wytworem jego wyobraźni, to w kilku fragmentach łatwo odnaleźć odniesienia do klasyki polskiej kinematografii (fabuła "Dzika") czy też do pewnego głośnego swego czasu związków dwójki znanych osób.

Ostatecznie "Gwiazdor" mile mnie zaskoczył tym bardziej, że początkowo nie mogłam wkręcić się w przedstawioną historię. Na szczęście czas poświęcony na lekturę nie był czasem całkowicie straconym. Daleka też jestem od nazwania tej pozycji moją "guilty pleasure", zważywszy na to, co spotkało Julię.

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Piotra C. i śmiało mogę je zaliczyć do udanych. Bardzo przypadł mi do gustu ironiczny i cięty język, jakim napisana jest ta powieść.

"Gwiazdor" porywa nas w świat warszawskiego show-biznesu, obnażając jego blaski i cienie. Świat, w którym liczy się pieniądz i znajomości, świat, w którym człowiek traktowany jest jak przedmiot, którego można szybko pozbyć się ze swojego życia gdy okazuje się zbędny. Nie ma tu miejsca na szczere uczucia, a alkohol i dragi płyną szerokim strumieniem. Dopiero w momencie prawdziwych kłopotów widać na ilu prawdziwych przyjaciół można liczyć... o ile nie są akurat zajęci swoją karierą na Insta.

Pomimo faktu, że książka porusza dość istotne problemy takie jak: narkomania, alkoholizm, przemoc seksualna czy też brak jakichkolwiek hamulców w dążeniu do założonego, ale nie zawsze właściwego celu, czyta się ją bardzo przyjemnie i niestety, ale też szybko.

Postacie są bardzo realistyczne, chwilami ich zachowania mogą ocierać się o groteskowość, ale są sympatyczne i wywołują wiele emocji, nie zawsze tylko tych pozytywnych.

Wulgaryzmy, których jest dość sporo, w moim odczuciu nie wpływają na odbiór całości, wręcz przeciwnie, nadają całości pikantności.

Akcja toczy się szybko, jej zwroty są bardzo zaskakujące i czasami (co mnie naprawdę zaskoczyło) bardzo wzruszające.

Książka w swym przekazie wzburza emocje, momentami bulwersuje, obnaża zgniliznę wyimaginowanego świata celebrytów, ale daje również okazję do śmiechu. Niejednokrotnie opisane sytuacje były tak absurdalne, że aż zabawne.

Tak, zdecydowanie ta powieść zapewnia emocjonalną huśtawkę.

Myślę, że wielu osobom przypadnie do gustu.

A ja z pewnością sięgnę po poprzednie książki tajemniczego Piotra C.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Jest to powieść, która zmusi czytelnika do zastanowienia się nad tym, czy warto wystawiać swoje życie na widok publiczny, i kreować się na kogoś, kim się nie jest.