Gorączka 2

Nie ważne czy kochacie filmy, czy Waszą miłością są książki – „Gorączka 2” jest dla każdego! Jeśli oglądaliście film Michaela Manna pt. „Goraczka”, to koniecznie sięgnijcie po kontynuację książkową, napisaną przez autora kultowego filmu i Meg Gardiner, autorkę bestsellerowych thrillerów. Zatem taki duet jest zapowiedzią wyjątkowej lektury. Czy tak było? Szczerze mogę odpowiedzieć, że tak właśnie było.

Nie ukrywam, że ta książka trzyma w napięciu równie jak film. „Gorączka 2” to dowód na to, że Michael Mann nie tylko w filmie czuje się doskonale. Ma również talent do pisania książek. A połącznie z doświadczeniem Meg Gardnier daje nam thriller, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony.

Czytając „Gorączkę 2” przed oczami miałem aktorów odgrywających główne, filmowe role i tak pomyślałem sobie, że fajnie byłoby, zobaczyć tę historię na dużym ekranie. Czytając tę książkę w mej wyobraźni pojawiały się trzymające w napięciu obrazy scen oraz akcji, których nie brakuje.

To, co przykuło moją uwagę to nie tylko wspomniana akcja, to również mocni i wyraziści bohaterowie, a przede wszystkim historia, która trzyma w napięciu, tak bardzo, że nie wypuścicie tej książki z rąk, dopóki nie dotrzecie do finałowej sceny. A ta jest na wysokim wręcz hollywoodzkim poziomie.

Miłośnicy powieści sensacyjnych, kryminałów, thrillerów w „Gorączce 2” znajdą ten intrygujący pierwiastek, który sprawi, że podczas lektury będziecie płonąć z ekscytacji. Możecie być pewni, że ta książka rozgrzeje Wasze emocje do czerwoności. Jeśli zapytacie mnie, czy warto po nią sięgnąć, to zdecydowanie odpowiem, że tak. A jeśli zapytacie mnie, co zrobiłem po jej zrecenzowaniu, odrzeknę, że obejrzałem film „Gorączka”. Taka dawka „Gorączki” to doskonały zastrzyk mocnych wrażeń, które sprawią, że książka i film są jednymi z najlepszych „umilaczy” każdego człowieka.

Po sukcesie filmu i przeczytaniu książkowej kontynuacji wróżę jej popularność na równym poziomie jak ta filmowa. Wszak „Gorączka 2” jest dziełem Michaela Manna i Meg Gardiner, osób, które na dawkowaniu mocnych wrażeń znają się nie od dziś. A Ty drogi czytelniku już dziś sięgnij po „Gorączkę 2”. Koniecznie! Warto!

Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa HarperCollins Polska

„Ja wszystko chłonę. A potem to wykorzystuję. Personalizuję, żeby zrozumieć ofiarę, sprawcę, jego złość i pobudki, którymi się kierował. To mnie utrzymuje w formie i trzyma na krawędzi. ”

Zanim przystąpiłam do cieszenia się spotkaniem z „Gorączką 2” z wielką przyjemnością, po raz kolejny, obejrzałam „Gorączkę”, film z tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego piątego roku, w reżyserii Michaela Manna. Kultowa rozrywka kinowa, a scena w restauracji z udziałem Al Pacino grającego porucznika Vincenta Hannę i Roberta de Niro w roli Neila McCauleya odegrana na najwyższym mistrzowskim poziomie. Szalone widowisko dynamicznej i ogarniającej miejskie ulice akcji, bezpardonowej walki, ale też konfrontacji dwóch indywidualności. Dlatego z ogromnym entuzjazmem przyjęłam zapowiedzi powieści będącej jednocześnie kontynuacją filmu, jak i wejrzeniem w to, co działo się przed nim. 

Właśnie naprzemienna czasowa narracja, obejmująca koniec lat osiemdziesiątych, połowę dziewięćdziesiątych i dwutysięczny rok, sprawiła, że miłośnicy zabawę w kotka i myszkę zawodowego przestępcy i ścigającego go policjanta, chociaż z wiadomym dramatycznym zakończeniem w filmie, z przyjemnością wciągają się w scenariusz zdarzeń. Narracja szorstka i zwięzła, bazująca na krótkich zdaniach, a przy tym sugestywna i obrazowa, natychmiast przywołuje aurę magii kina. Fabuła wypełniona sporym napięciem, zwrotami akcji, silnymi emocjami, spektakularnymi incydentami. Sensacja w pełnym wymiarze logicznie skonstruowana i atrakcyjnie podana, za nic nie można się przy niej nudzić. Złodziejskie skoki, seryjny morderca, bezwzględna zemsta, dociekliwe śledztwo wymykające się prawnym standardom, bezpardonowa walka o władzę mrocznej firmy. Paragwajskie klimaty i amerykańskie miasta, zderzenie dwóch światów, pozornie szalenie różnych, ale jeśli bliżej się przyjrzeć, mających wiele wspólnego. Znakomicie sportretowani bohaterowie. Ostry i nieustannie węszący detektyw, z rodzinnymi problemami, emocjonalną huśtawką. Nałogowy hazardzista i przestępca, który jako jedyny ocalał z gangu dowodzonego przez Neila, teraz poszukujący nowej drogi życiowej. Mordercze zwierzę z perwersyjną naturą, które za nic ma los drugiego człowieka, wciąż wymykające się organom ścigania. I oczywiście inteligentny, konsekwentny i sprytny McCauley, autorzy dają nam wgląd w jego przyszłość, zaskakujący związek z kobietą i konsekwencje dokonywanych wyborów. Fantastycznie bawiłam się przy książce, relaks w mocnym sensacyjnym wydaniu, sporo emocji i napięcia, warto uwzględnić w planach czytelniczych. Bookendorfina

,,Gorączka 2" Michaela Manna i Meg Gardiner jest ciekawym literackim wydaniem z tego względu, że skupia się na wydarzeniach, które miały miejsce przed i po tym, co widzowi było dane obejrzeć w filmie. Z tego też powodu uważam, że warto jest mieć na uwadze właśnie tę lekturę w przypadku poznania tego, co już się wydarzyło. Nie sposób nie zwrócić uwagi na to, jak ciekawe wydanie udało się stworzyć dzięki połączeniu sił Michaela Manna i Meg Gardiner. W związku z obszernością lektury dobrze na jej przeczytanie jest zaplanować sobie odpowiednią ilość czasu.

Chris za wszelką cenę chciał wydostać się z Los Angeles. Niekoniecznie jednak musi być mu to dane ze względu na to, że jego śladem postanowiła wyruszyć detektyw policji. Kilka godzin wcześniej to właśnie ona była odpowiedzialna za zabicie wspólnika Chrisa. Zadaniem Hanny jest sprawienie, by udało jej się dorwać ostatniego ocalałego członka, zanim uda mu się uciec z miasta. Czy faktycznie jest możliwym to, by udało jej się tego dokonać?

Po zapoznaniu się z wydaniem, jakim jest ,,Gorączka 2" Michaela Manna i Meg Gardiner jestem zdania, że o wiele lepszym rozwiązaniem jest możliwość wcześniejszego obejrzenia filmu i następnie zapoznania się właśnie z tą książkową publikacją. Jest ona obszerna i dobrze na jej przeczytanie jest zaplanować sobie odpowiednią ilość czasu. Na pewno dobrze jest poznawać także niebanalne wydania, a ,,Gorączka 2" Michaela Manna i Meg Gardiner z pewnością taka jest.

GORĄCZKA WSPOMNIEŃ

Chyba dla każdego, kto jest miłośnikiem filmowych kryminałów / thrillerów, kinowa „Gorączka” była w pewnym stopniu spełnieniem marzeń. To tam w końcu spotkali się Al Pacino i Robert De Niro. I okej, spotykali się i wcześniej („Ojciec chrzestny 2”), i później („Irlandczyk”), ale nigdy tak dobrze i tak wyraziście jak tu. A sam film? Niezły jest, przyjemnie mroczny, z niezłą akcją. I swoje znaczenie w popkulturze ma. Więc jak tu nie sięgnąć po powieściowy ciąg dalszy? Sięgnąłem i dobrze jest. Nie wiem, jak do książki podejdą ci, na których film zrobił wielkie wrażenie i wywarł spory wpływ, ale do mnie ten sequel (i prequel zarazem) po prostu trafił.

Nie wyszło. Miało być tak pięknie, a skończyło się tragicznie. Z ekipy McCauleya ocalał tylko Shiherlis, a Hanna, który ich rozbił, chce mieć na koncie całą grupę. Więc poluje dalej.

Jednocześnie przenosimy się w czasie do roku 1988, kiedy McCauley wciąż żył, a Shiherlis wraz z nim i resztą robili te swoje napady. A Hanna? Hanna powoli kroczył swoją ścieżką stróża prawa. Wszystko zmierza w jednym kierunku do spotkania, które było tak brzemienne w skutkach. Ale nie brak tu innych, równie istotnych konsekwencji…

Wszystko zaczęło się od prawdziwych wydarzeń. Tak mniej więcej wygląda historia „Gorączki”. Historia dawnego więźnia, który miał za sobą Alcatraz, zainspirowała filmowca Michaela Manna do stworzenia opowieści. Scenariusz napisany pod koniec lat 70. XX wieku miał być pilotem serialu, ale się nie przyjął. Został z niego film „Wydarzyło się w Los Angeles” z 1989 roku. A ten Mann przekuł potem w „Gorączkę”. W remake lepszy od oryginału. I ten remake przeszedł do historii na kilku polach: inspirował twórców gier („GTA”), filmowców („Mroczny Rycerz”) i… przestępców (słynna strzelanina w North Hollywood). Ale od tamtej pory, od roku 1995, nic nie wskazywało na to, by miał doczekać się ciągu dalszego.

Ale doczekał. I pewnie zawita na filmową taśmę, bo Mann taką ochotę wyraża, ale na razie mamy powieść. I powieść to przyjemna. W duchu pierwowzoru, w jego klimacie. Mann, wraz z pomocą bestsellerowej pisarki, wraca do świata bohaterów i pokazuje nam co było dalej, ale i co działo się wcześniej. I jest, jak w filmie. Fajnie uchwycony klimat miejsc i czasów, do tego klasyczna sensacyjna robota. Coś z kina gangsterskiego, coś z thrillera, coś z akcyjniaka. Ale w powieści dostajemy jeszcze podbudowę postaci i jakieś takie większe zaplecze dla tego wszystkiego.

I dobrze. Dzięki temu akcja nie dzieje się za szybko, ale za wolno też nie. Tak w sam raz. I w sam raz dla fanów pierwowzoru. Nigdy nie myślałem, że sequel „Gorączki” jest potrzebny ani że warto go robić, ale jest i okazał się przyjemnym powrotem.