Giovanni. Filthy Marcellos. Tom 2

🧡"Naj­sil­niej­si są ci, któ­rzy toczą i wy­gry­wa­ją wojny, któ­rych nikt inny nie widzi".

.

.

Mówi się, że zasady są po to, żeby je łamać, jednak zazwyczaj ich nieprzestrzeganie niesie za sobą poważne konsekwencje. O słuszności tego stwierdzenia doskonale przekonali się główni bohaterowie drugiego tomu serii „Filthy Marcellos”, czyli Giovanni Marcello oraz Kim Abella. W momencie, gdy spotkali się po raz pierwszy na weselu starszego brata Gio pomiędzy nimi narodziło się coś niezwykłego. Wzajemne uczucie pojawiło się natychmiast, lecz rozchodziło się powoli. Zaczęło oplatać ich zmysły, stopniowo zagłębiając się również w ich żyły, płuca oraz mózg…

Kim podczas przyjęcia weselnego zdecydowała się przyłączyć do gry w blackjacka. Zajęła miejsce akurat obok Giovanniego, dzięki czemu od razu zwróciła jego uwagę. Ta kobieta momentalnie sprawiła, iż poczuł się on dość dziwnie – w dobrym tego słowa znaczeniu. „Pijany bez powodu. Lewitujący w powietrzu, a właśnie tych uczuć poszukiwał od czasu, gdy skończył czternaście lat. Stałych. Ostrych. Niebezpiecznych”. Po zakończonej rozgrywce młoda dama z prędkością światła odeszła od stolika, aczkolwiek pod swoimi kartami zostawiła klucz do hotelowego pokoju. Gio lubił ryzyko, dlatego bez wahania postanowił skorzystać z jej jawnej propozycji spędzenia wspólnej nocy. Przez te kilka godzin oboje zamierzali świetnie się bawić, bez zadawania zbędnych pytań, a nim nastanie ranek mężczyzna miał ulotnić się z jej życia niczym kamfora. „Igrali z ogniem i to takim, który mógł ich sparzyć po wielokroć”. Myśleli, iż to spotkanie było zarówno pierwszym, jak i ostatnim, a jednak trzy miesiące później los sprawił, że ich ścieżki przecięły się ponownie. Wtedy okazało się bowiem, iż Kim zataiła przed Gio istotną informację – nie pisnęła nawet słówkiem na temat tego, że należała do innego członka mafii. Cena, jaką przyjdzie zapłacić najmłodszemu z braci Marcellos za spędzenie upojnej nocy w ramionach zachwycającej Włoszki może okazać się naprawdę wysoka, zważywszy na to, iż zadawanie się z kobietą będącą po słowie z człowiekiem honoru, zawsze i nieodmiennie karane było śmiercią. Jak zakończy się ta historia? Czy zakazane uczucie, które połączyło Giovanniego i Kimbelynn sprowadzi na nich niebezpieczeństwo? Czy któreś z nich będzie musiało słono zapłacić za złamanie zasad Cosa Nostry? A co najważniejsze, czy miłość w ich przypadku zwycięży, a może nie dane im będzie zaznać szczęścia u swojego boku?

.

Z pierwszym tomem serii „Filthy Marcellos” zapoznałam się tuż po jego polskiej premierze, czyli w październiku dwa tysiące dwudziestego roku. Jak widzicie, minęło od temu momentu już sporo czasu, aczkolwiek wciąż pamiętam, iż lektura „Luciana” zapewniła mi mnóstwo niesamowitych wrażeń, a także zaabsorbowała mnie na wiele godzin. To była naprawdę dobra powieść, ale w takim razie pytanie brzmi: czy drugi tom tej trylogii również spełnił moje wygórowane, co do romansów mafijnych oczekiwania? Otóż muszę Wam powiedzieć, że „Giovanni” absolutnie i niezaprzeczalnie skradł moje serce! Pokochałam tę historię od pierwszych stron, nie potrafiłam oderwać się od niej nawet na chwilkę, a emocje, które odczuwałam podczas jej śledzenia nawet trudno opisać za pomocą jakichkolwiek słów. Dla mnie to jedna z najlepszych zagranicznych powieści mafijnych, a uwierzcie mi przeczytałam ich dotychczas naprawdę sporo. Obecnie niezwykle trudno znaleźć tytuły wyróżniające się w pewien sposób z licznego tłumu niebezpiecznych opowieści, ale gwarantuję Wam, że Bethany-Kris udało się stworzyć coś nieszablonowego, a zarazem niebanalnego. Coś, co na pewno zrobi na Was wrażenie i zapadnie na długo w Waszej pamięci. Aczkolwiek muszę podkreślić, że jeśli liczycie na brutalne zabójstwa czy rozlewy krwi to tego tutaj nie znajdziecie. Autorka skupiła się w swojej pracy przede wszystkim na zakazanej relacji, w którą uwikłali się główni bohaterowie. Relacji, za której rozpoczęcie mogła spotkać ich śmierć. Uświadczymy tutaj mało takich stricte mafijnych akcji, ale interesująca kreacja postaci oraz ich stopniowo kiełkująca miłość, całkowicie mi to wynagrodziły. Zarówno Gio, jak i Kim jawili mi się jako postacie intensywne, barwne, silne, charakterne. Oboje posiadali wady oraz zalety, zachowywali się naturalnie, z tego względu bez problemu obdarzyłam ich ziarenkiem sympatii. Gio trwał w chaosie, nigdy nie miał kontroli nad swoją egzystencją, ale nauczył się z tym żyć. „Był najmłodszym z trzech chłopców i nigdy niczego mu nie brakowało. Ludzie, których nawet nie znał patrzyli na niego jak na kogoś w rodzaju członka rodziny królewskiej”. Mężczyzna lubił podejmować ryzyko, był nieprzewidywalny, tajemniczy, pewny siebie, lekkomyślny oraz zwariowany. „Był tym trudnym bratem. Czarną owcą. Był swawolny i przeważnie uwielbiał to. Zwykle nie miał w zwyczaju zastanawiać się nad tym, co robi, ale był też sprytny jak cholera i potrafił się wykaraskać z większości sytuacji, w jakie się wpakował. Był też nieostrożny, ale nigdy beztroski”. Istniało zaledwie kilka rzeczy, które sprawiały mu w życiu autentyczną przyjemność: pieprzenie, walka, sprzedawanie narkotyków na ulicach, strzelanie i bycie skiperem. Capo w Cosa Nostrze jego ojca. Na ogół nie sypiał z pannami więcej niż raz, ale pewnego wieczoru w jego życiu pojawiła się powalająco piękna, inteligentna, wartościowa kobieta, której udało się w jednej chwili przyspieszyć bicie jego serca. Kobieta, której pragnął okazywać czułość, a która znajdowała się poza jego zasięgiem…

Kimberlynn to zadziorna, pyskata, ambitna dwudziestojednolatka, która w dniu swoich urodzin popełniła głupią pomyłkę. Chcąc zaimponować przyjaciołom liczyła karty w kasynie. Nie wiedziała tylko, iż należało ono do jednej z największych rodzin przestępczych w Vegas. W pewnym momencie została przyłapana na gorącym uczynku, w wyniku czego stanęła przed trudnym wyborem: mogła poślubić Franco – członka innej mafijnej rodziny albo ponieść konsekwencje za swoje czyny. „Do tej pory Kim w środku była żywa, młodzieńcza i swobodna, ale Franco zabierał każdą jej cząstkę, która ją określała”. On potrzebował żony, która będzie siedzieć w domu i robić to, co do niej należy. Kury domowej uczepionej jego ramienia, nigdy niekwestionującej jego autorytetu. Chciał jedynie dobrze wytresowanej lalki. Ładnej, ale mało odzywającej się buźki. Ciała w łóżku, którego będzie używał, kiedy tylko poczuję taką potrzebę, a także odpowiedniej figurantki u swojego boku. „Franco liczył, że Kim będzie postępowała i zachowywała się tak, jak należy. Podobało mu się w niej, iż nie będzie jej musiał szkolić, gdyż pochodziła z rodziny podobnej do niego”. Ten okropny mężczyzna kontrolował ją, znęcał się nad nią, czym niezwykle ją przerażał. Przez niego zaczęła się dusić. Czuła, że narzeczony kawałek po kawałku rozbijał ją emocjonalnie i mentalnie. Noc, podczas której poznała Gio wiele zmieniła w jej życiu. Od tego momentu dwudziestojednolatka czuła, jakoby to najmłodszy z braci Marcellos manipulował jej nerwami oraz zmysłami. „Giovanni silnie ją pociągał. Uczucia do niego pozostawały intensywne, zagmatwane. Przynosił jej poczucie bezpieczeństwa i komfortu”.

Relacja tej dwójki była iście wybuchowa, ognista, ale co najważniejsze naturalna. Od samego początku czułam między nimi niesamowitą chemię, iskrzącą sią magiczną siłę przyciągającą ich do siebie. „Giovanni był nieprzyzwoity, niedoskonały i niebezpieczny. Robił okropne rzeczy, a za fasadą nienagannego wyglądu oraz czarującego sposobu bycia jego życie było złe. Jednak był kimś więcej. Ten mężczyzna sprawiał, że czuła się piękna tylko z tego powodu, iż na nią spojrzał. Nie musiał wypowiadać ani słowa. Choć stała się naocznym świadkiem tego, do czego był zdolny, nie czuła niepokoju w jego obecności. Ilość uwagi, jaką jej poświęcał sprawiała, że miała poczucie, iż jest kimś najważniejszym w jego życiu”. Kim tchnęła powietrze w płuca Gio, wywoływała w nim euforię. Mężczyzna zapragnął zatroszczyć się o nią, zapewnić jej bezpieczeństwo. „To właśnie ona posiadała wszystkie części jego umysłu, te dobre i te złe. Uczucia żyły w jego wnętrzu, jakby stanowiły osobne byty, rosnąc w siłę, przejmując jego komórki jedna po drugiej i sprawiając, że każda sekunda dnia stawała się piekłem. Sprawiały również, iż czuł się jak w niebie. Ona to wszystko spowodowała – Kim”. Ryzykował życiem chociażby oddychając w jej kierunku. To, co z nią robił klasyfikowało się na kulkę w łeb, ale on i tak z niej nie zrezygnował. W końcu była dla niego księżycem, gwiazdami oraz niebem. „Ofiarował jej coś, czego nigdy jeszcze nie dał nikomu innemu, bo nie istniał na ziemi nikt taki jak ona. Nikt nie posiadał Giovanniego Marcello, tak jak zrobiła to kobieta, którą właśnie trzymał w ramionach. Słowa: Ti amo tanto, tesoro”. Warto na pewno wspomnieć, iż sceny zbliżeń pomiędzy bohaterami zrobiły na mnie ogromne wrażenie – były gorące, namiętne, wręcz ociekające pożądaniem. Z ręką na sercu muszę stwierdzić, że Bethany-Kris jest dla mnie absolutną mistrzynią w tej dziedzinie!

.

„Giovanni” to fenomenalny, ekscytujący, wciągający, namiętny, pełen emocji i chwil niepewności romans mafijny pokazujący, iż dla miłości czasami warto zaryzykować. Ta wspaniała historia niewątpliwie na długo pozostanie w mojej pamięci. Na ogół nie przepadam za powieściami, w których to występuje narracja trzecioosobowa, jednak ta lektura tak mnie pochłonęła, iż nawet zbytnio nie zwróciłam uwagi na ten aspekt. Ten tom niewątpliwie zrobił na mnie o wiele lepsze wrażenie, niż „Lucian”. Myślę, że to przede wszystkim zasługa poruszonych na łamach tej powieści istotnych tematów, takich jak: uzależnienie, zakazana relacja dwojga ludzi pochodzących z wrogich rodzin mafijnych oraz przedmiotowe traktowanie kobiet. Rewelacyjnie spędziłam czas zapoznając się z losami Gio i Kim, dlatego szczerze mówiąc nie mogę się już doczekać, aż sięgnę po ostatni tom tej trylogii. Na koniec nie pozostaję mi nic innego, jak tylko z całego serca polecić Wam „Giovanniego”. Mam nadzieję, że pokochacie tę lekturę tak samo jak ja!

Moja ocena: 9,5/10 🧡

"Giovanni" to druga część serii #filthymarcellos, która była zdecydowanie słabsza niż pierwsza. Drugi tom był taki...łagodny.

Jak na książkę mafijną było bardzo spokojnie. Mało akcji, mało adrenaliny. Nie było głębszej fabuły poza ciągłym ukrywaniem się głównych bohaterów. Nie powiem, pod koniec była jedna scena, która podniosła troszkę ciśnienie, ale to by było na tyle.

Koniec narzekania, teraz te lepsze aspekty książki. Bohaterowie! Giovanniego polubiłam od samego początku. Z jednej strony mafioso z własnymi interesami, ale z drugiej jeszcze takie dziecko, które ciągle trzeba mieć na oku i na swój sposób był słodki. Kim mi przypadła do gustu podczas pierwszego spotkania z Marcello, pokazała swoją ostrą stronę, później już była taka nijaka. Swoje przeżyła i wycierpiała, ale jakoś tego nie czułam.

Giovanni wpada po uszy i zrobi wszystko, żeby zdobyć dziewczynę, jest w stanie poświęcić wiele i to dosłownie. Jednak czy ta miłość będzie warta takich wyrzeczeń?

Kolejny plus książki to bracia Marcello i łączące ich więzi, które są nierozerwalne. Jeden za drugiego w ogień skoczy, ale również jak trzeba przemówi do rozumu.

Podsumowując druga część okazała się słabsza niż pierwsza, ale przede mną jeszcze "Dante", czyli historia brata, który zainteresował mnie najbardziej.

Lubię sięgać po mafijne książki zagranicznych autorek. Bethany-Kris dała poznać się z dobrej strony po jej książce „Lucian”, która ukazała się na polskim rynku. Kiedy przyszedł czas na kolejnego brata, ja jako czytelnik nie wahałam się. Gio to Włoch zdecydowanie temperamentny, łamiący wszystkie zasady i nieliczący się z konsekwencjami.

„Ty jesteś huraganem, który rzuca mną we wszystkie strony.”

Kim to kobieta, która ma wiele aspiracji, ale jej życie już zostało przypieczętowane, bo musi poślubić Franco, mężczyznę, który wzbudza w niej same negatywne emocje. Jednak dziewczyna spotyka na swojej drodze Gio. Mężczyznę, który od razu wzbudza w niej falę emocji. Jedna niezobowiązująca noc, tyle może mu ofiarować. Ale co, gdy ponownie się spotkają, a Gio będzie chciał od niej więcej ?

„Wiesz, już dawno się przekonałem, że ktoś oddycha, wcale nie oznacza, że ta osoba żyje.”

Czy sprzeciwienie się mafijnym zasadom, które mogą zaszkodzić interesom to dobre posuniecie, czy raczej sposób na szybkie wylądowanie w trumnie ? Gio będzie gotów na wszystko, aby zapewnić kobiecie bezpieczeństwo, ale czy te ryzyko będzie się opłacało ?

„Nigdy nie miałem zamiaru być dobry. Przynajmniej tym razem wiem dokładnie, co mnie czeka.”

Książka w moim odbiorze była bardzo słaba. Akcja była chaotyczna i nudna. Tak naprawdę w tym tytule przez ¾ książki nic się nie działo, dopiero pod koniec akcja nabrała tempa. Dla mnie nie było tu zwrotów akcji i niczego, co zaskoczy czytelnika. Plusem jest jedynie pomysł na bohaterów, bo nie denerwowali czytelnika i moim zdaniem byli w porządku. Krótko mówiąc ciężko mi się ten tytuł czytało, zbyt wiele niepotrzebnych zabiegów i opisów ze strony Autorki. Mam nadzieję, że Dante, kolejny z braci wniesie trochę ognia i rozkręci fabułę.

Dla mnie ocena neutralna 5.

„Już dawno przekonałem się, że fakt, iż ktoś oddycha, wcale nie oznacza, że ta osoba żyje.”

Tym razem do głosu dochodzi najmłodszy z synów Antoniego Marcello - Giovanni. Patrząc z boku widzimy beztroskiego, samowolnego młodego mężczyznę, który lubi dobrze się zabawić. Nadużywa alkoholu i narkotyków. Przez obcych postrzegany jest jako czarna owca rodziny. Nic bardziej mylnego, Giovanni to inteligentny, bezwzględny młody mężczyzna, który swoją przynależność do mafii stawia ponad wszystko. Co nie przeszkadza mu w naginaniu zasad do własnych potrzeb, ale nigdy ich nie łamie. Na jego drodze dość nieoczekiwanie staje Kim. Dziewczyna jest narzeczoną innego członka mafii.

Dość nieoczekiwany wybuch namiętności, wzajemnej fascynacji, które przysłaniają wszystko inne. Rozum swoje, serce swoje. Zarówno do Kim jak i do Giovanniego poczułam ogromną sympatię. Kim została podstępem zmuszona do małżeństwa, to silna, inteligentna, ambitna dziewczyna. Jej narzeczony robi wszystko, aby ją stłamsić, upokorzyć, urobić na własną modłę. Krok po kroku niszczy i unicestwia jej prawdziwą tożsamość. Czy Giovanni będzie jej jedynym ratunkiem? Uwagę zwraca Antony, ojciec Giovanniego - jest bezwzględnym bossem, trzymającym mafię żelazną ręką. Jako mąż i ojciec potrafi być kochający, wyrozumiały i sprawiedliwi. Bije od niego ogromna pewność siebie, mądrości i spokój. To ON ma decydujący głos we wszystkich sprawach.

W tym trudnym, niebezpiecznym, pełnym mroku świecie zawsze na pierwszym miejscu stawiana jest rodzina, honor, szacunek. Miłość braterska, zaufanie, wzajemna troska. Rodzina to nie tylko silne więzy krwi i to samo nazwisko, to coś zdecydowanie więcej. Relacja naszych bohaterów rozwija się bardzo intensywnie, oni po prostu wiedzą, że są dla siebie stworzeni. Jednak mafia i jej zasady, tego nie da się od tak pominąć. Wszystkie czyny mają swoje konsekwencje, nic nie jest darowane, a odkupienie win trwa latami i nigdy nie jest zapomniane. Konsekwencje poniesionych czynów.

Przepadłam, pełen uroku, wciągający romans mafijny. Warto w życiu podjąć ryzyko, zwłaszcza jeżeli chodzi o miłość i nasze szczęście. Już z niecierpliwością czekam na losy Dantego, kolejnego z braci. Bardzo polecam całą serię, Tatiasza i jej książki :)

Często, trzymając w rękach daną książkę, zastanawiam się czym mnie zaskoczy i czy będzie lepsza od konkurencyjnych tytułów. Zazwyczaj takie myśli nachodzą mnie w przypadku książek, które powielają dany motyw, wydawać by się mogło spisany już dawno na straty. A jednak, tak jak w przypadku "Giovanni", chociaż temat mafijny budził moje wątpliwości, spędziłam miło czas przy lekturze i upewniłam się w przekonaniu, że w morzu podobnych do siebie książek można złowić wciągające historie.

To drugi tom serii, którą możecie czytać dowolnie. Autorka podąża znanym stylem fabuły opartej na tym samym świecie, ale w każda kolejna książka opowiada o innej parze bohaterów. Bethany-Kris pisze lekko, obrazowo i potrafi nieźle manewrować emocjami, przez co łatwo można wkroczyć do świata postaci i kibicować im w osiągnieciu danego celu.

Tym razem to tytułowy Giovanni opowiada swoją historię a ja muszę przyznać, że to bardzo intrygujący bohater. Autorka obdarzyła go charyzmą, charakterkiem oraz wewnętrznym urokiem, więc szybko oczarował mnie swoim stylem bycia i beztroskim nieprzestrzeganiem reguł. W innym przypadku nigdy nie spotkałby Kim, narzeczonej innego członka mafii, zakazanej dla pozostałych. Jednak nie od dziś wiemy, że serce rządzi się swoimi prawami a dwója bohaterów poczuła chemię do siebie już przy pierwszym spotkaniu - tym samym skazując siebie oraz czytelnika na burzliwą, niebezpieczną oraz pełną emocji przygodę.

Lekki, ale obrazowy styl, nacisk na dynamiczną fabułę, która jednak rozwija się bardziej w drugiej połowie książki, niebezpieczne zagrywki oraz próba wyrwania ukochanej z rąk okrutnego przeznaczenia składają się na nową lekturę Bethany-Kris. Chętnie czyta się historię postaci wystawionych na próbę serca, więc romantyczne dusze na pewno znajdą tu coś dla siebie. Cieszę się, że zdecydowałam się poznać dalsze losy rodziny Marcello, bo w ich towarzystwie zawsze spędzam miło czas.

To nie jest książka inna niż wszystkie, nie zaskoczy Was oryginalnymi zwrotami w fabule czy nieprzeciętnym finałem. Jednak za sprawą uroku, dobrego stylu autorki oraz intrygujących bohaterów całość czyta się z rosnącą przyjemnością. "Giovanni" zapewni kilka leniwych popołudniowych godzin opowiadając historię najmłodszego z braci Marcello. Jeśli więc lubicie romanse mafijne lub szukacie w tym motywie najlepszych autorek - polecam.