Ghostwriter

muszę przyznać, że nie spodziewałam się po tej książce zbyt wiele, jednak pozytywnie się zaskoczyłam!

Helena Ross miała po prostu życie jak z bajki. Wielka karierę, dom jak z czasopism o urządzaniu wnętrz. Aktualnie mieszka sama a choroba, o której się dowiedziała nie zostawia jej zbyt wiele czasu. Kobieta postanawia rozliczyć się z przeszłością. W swojej ostatniej książce chce wyznać całą prawdę. Jest jednak pewna, że sama nie da sobie rady, dlatego też zatrudnia tytułowego Ghostwritera. Nikt nie spodziewa się, że postawi akurat na te osobę, swoją największą konkurentkę.

Pierwszym zaskoczeniem była dla mnie tożsamość owej konkurentki Heleny. Jednak późniejsza ich relacja była na prawdę dobra i przerodziła się w przyjaźń. Im dalej w las tym coraz lepiej. Kiedy zaczął się wątek związany z mężem tytułowej bohaterki i z tym co działo się między nimi na prawdę zaczęło się dziać. Nie jest to książka bardzo długa, co nie ukrywam cieszy mnie. Gdyby była dłuższa, mogłaby stracić swój urok i napiętą akcję. Tajemnica odkrywana jest stopniowo, co jeszcze bardziej rozpala w czytelniku chęć czytania i sprawdzenia co będzie dalej. Dla mnie była to lektura na jeden wieczór. Myślę, że trafi do mojego zestawienia najlepszych książek tego jakże okropnego 2020 roku.

Obowiązkowa pozycja dla fanów mrocznych opowieści, w których skrywane od dawna sekrety powoli wychodzą na światło dzienne… Tak jak zalecał Hitchcock - historia zaczyna się od trzęsienia ziemi. Potem jest coraz ciekawiej. Przygotujcie się na zarwaną nockę i skrajne emocje.

O fabule w skrócie: Helena Ross to znana pisarka romansów. Jej prawdziwe życie jednak diametralnie różni się od tworzonych przez nią bajkowych fikcji. Kiedy dowiaduje się, że jest śmiertelnie chora i zostały jej zaledwie 3 miesiące, postanawia napisać książkę bardziej osobistą, przestawiającą prawdziwą wersję wydarzeń dotyczących zmarłego męża i córki. Niestety nie ma na to dość siły, dlatego zatrudnia pomoc w postaci ghostwritera.

Brzmi to dla mnie bardziej jak melodramat, a liczyłam na thriller. Co prawda zagadka jest, ale powieść zamiast przykuć moją uwagę, wywoływała wyłącznie zniecierpliwienie. Bohaterka coś wie, ale nam nie powie, nie podrzuca nawet żadnych tropów i w efekcie po połowie książki dalej jesteśmy w polu. Swoją drogą Helena jest tak antypatyczna, że aż ciarki przechodzą. To postać cyniczna, zgorzkniała, odpychająca, do której (oczywiście, że tak) inni bohaterowie czują zrozumienie i współczucie. Puszczają mimo uszu jej kąśliwe komentarze, pełni współczucia, którego ja, jako czytelniczka, kompletnie nie umiałam w sobie wykrzesać.

Na plus zasługuje wzmianka o nietypowej relacji Heleny i tytułowego ghostwritera. Nie będę opisywać szczegółów, żeby nie zepsuć niespodzianki, powiem tylko, że rzadko widzi się takie pary w literaturze (a przynajmniej ja nieczęsto je spotykam). Również interesująca może być możliwość podglądania pracy pisarza "od kuchni". Chociaż większy nacisk w tym wszystkim autorka postawiła na śmiertelną chorobę Heleny i jej stan fizyczny z tym związany...

"Ghostwriter" to książka w książce, opowiada o tworzeniu powieści, w której znajdziemy rozwiązanie zagadki śmierci rodziny głównej bohaterki. Prawdę powiedziawszy, miałam ogromną ochotę przeczytać tę wymyśloną, stworzoną przez bohaterów pozycję, a rzucić w kąt autentyczny tytuł. Mam wrażenie, że byłby o niebo lepszy, a przede wszystkim pozbawiony lania wody. To była dla mnie raczej słaba rozrywka, za spokojna by trzymać w napięciu, zbyt żmudna, aby poruszyć serce. Nie polecam, chyba że komuś naprawdę będzie się nudzić.

Zadziwiająco dobra książka. Jestem bardzo mile zaskoczona. Alessandra Torre stworzyła ciekawą, niebanalną, wciągającą książkę.

Ghostwriter wymyka się klasyfikacjom. Im dłużej myślę, tym trudniej mi przypisać książkę do jakiegoś konkretnego gatunku literackiego.

Z jednej strony to oryginalna, dobra powieść obyczajowa. Sporo jednak w niej także zagadnień psychologicznych, społecznych okraszonych słodko-gorzkim poczuciem humoru.

Na dodatek całość jest okraszona sporą porcją thrillera z klasycznym, bardzo dobrze wieńczącym opowieść suspensem.

Niezależnie od tego, jak zaklasyfikujemy Ghostwritera, jedno jest pewne, książkę czyta się ze sporą przyjemnością i nie mniejszym zaskoczeniem.

Bohaterką jest 32-letnia topowa pisarka, autorka 15 książkowych hitów Helena Ross. Pewnego dnia lekarz oznajmia jej, iż zostały jej tylko 3 miesiące życia. Wydaje się, iż wszystko będzie się toczyć wokół książki, którą w ostatnich swoich dniach planuje napisać Helena. Tak i nie. Ta książka z jednej strony to ogromne wyzwanie i jakby samooczyszczenie bohaterki. Z drugiej strony tym, co mnie najbardziej przykuło było ukazywanie krok po kroku co choroba robi z Heleną, jak niszczy jej dotychczasowe poukładane życie, jak ją ogranicza. Niesamowicie dobre i poruszające studium choroby.

Bardzo współczułam bohaterce, mimo, iż jest to postać, którą trudno lubić, nawet w minimalnym stopniu. To wyjątkowo niemiła, specyficzna, aspołeczna osoba. Jednak Torre udało się tak wszystko poprowadzić, iż pomimo wad Heleny szczerze jej współczułam.

Tym co dodaje smaczku całej historii jest także odsłaniana krok po kroku, subtelnie, wielka tajemnica. Jej ujawnienie jest zwieńczeniem historii i sporym zakończeniem.

Gorąco zachęcam do lektury. Jestem przekonana, iż Ghostwriter mocno was zaskoczy. Dobra, słodko-gorzka, poruszająca historia.