Gdybyś nie istniała

👉Książka, która dosyć długo czekała na swoją kolej aby ją przeczytać. Kusiła mnie okładką, motywami, ale też wieloma pozytywnymi opiniami, nie wiem jak wy, ale ja jak widzę tyle zachwytów, to zaczynam się bać, że znowu będę tą jedną co jej się coś nie spodoba, to był też jeden z powodów, przez który książka musiała czekać. Lektura jednak z miejsca mnie kupiła, i ja również dołączam do grona tych zachwycających się nią.

👉To była głęboka, zajmująca, emocjonująca i skłaniająca do przemyśleń lektura, taka trochę życiowa, ale co fajne i nieco oryginalne z inną perspektywą. W tej książce na świat patrzymy głównie oczami mężczyzny, to on tutaj przeżywa stratę i żałobę, to on jest emocjonalnym wrakiem. Z jednej strony było to coś genialnego, coś na swój sposób niezwykłego, a autorka pozwoliła nam dosyć dobrze poznać męską psychikę, emocje i ból, jednak ja nie będę ukrywać, że z czasem postawa Masona mocno zaczęła mnie męczyć, żeby nie powiedzieć irytować.

👉W książce pojawiły się ciekawe wątki począwszy od samotnego ojca i małego age gapu, poprzez tematy trudne związane ze stratą i żałobą, na traumach i problemach kończąc. Ogólnie cała tematyka była zajmująca, wzbudzająca różne emocje, a autorka w cudowny sposób opisała targające bohaterami wątpliwości, oddała ich lęki i cierpienia tak, że moim zdaniem nawet najbardziej zatwardziałe serca się poruszą.

👉Książka napisana w bardzo dobrym stylu, to było moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, po raz kolejny poruszyła ona jakieś nieznane mi struny duszy, po raz kolejny mnie zachwyciła, ale też ponownie mnie zaskoczyła. Ta książka to taka trochę emocjonalna bomba, to ukazanie drogi przez mękę, pokazanie jak trudno odbić się od dna, ale też ukazanie, że wyjście z najgłębszego dołka jest możliwe.

👉Książka mnie urzekła i cudownie przy niej spędziłam czas. To opowieść o szansie na lepsze, o miłości i rodzinie, ale też powieść pełna najróżniejszych wartości. To historia, która mocno mnie poruszyła i na długo zostanie w mojej pamięci. Zdecydowanie polecam.

*olilovesbooks2*

"Nigdy nie chciałam być dla kogoś zastępstwem, z drugiej strony zawsze dostawałam ochłapy. Przebywanie w rodzinie zastępczej pozostawiło w mojej głowie traumę, dlatego nie oczekuję od życia zbyt wiele. Biorę to, co mi daje, nie mając odwagi prosić o więcej. Kim jestem, by czegokolwiek wymagać? "

Autorka stworzyła niesamowitą fabułę szkicując świetnych bohaterów, jednocześnie uświadamiając jak trudne jest pogodzenie się z przeszłością i przejście przez żałobę.

Historia napisana z delikatnością i subtelnością pokazująca wrażliwość głównego bohatera i brak wiary w ponowną miłość po starcie żony, do czasu, aż na swojej drodze spotyka Charlie, opiekunkę z przedszkola jego córki, dzięki której jego serce znów zaczyna szybciej bić.

"Gdybyś nie istniała" wzruszy, skradnie serce i otuli ciepłem, które pozostanie na długo po przeczytaniu książki.

Gorąco polecam.

Przeczytaliście w tym roku jakąś książkę, która miała swój początek na Wattpadzie ?

“W życiu na wszystko przychodzi odpowiednia pora. Musimy być gotowi, by zamknąć jedne drzwi, a potem otworzyć drugie. Często bywa i tak, że tkwimy w progu, nie wiedząc, który kierunek wybrać.”

Po książki Kasi sięgam już od lat i lubię u niej tę różnorodność. Niby za każdym razem daje nam nowy romans ale wątki są rozmaite. Zaczęła od mafii i darki też jej świetnie wyszły, ale tu mamy coś zupełnie innego, nieco słodkiego. Historię, która aż kipi od wszelakich emocji.

Gdy spotykamy miłość swojego życia, nabiera ono sensu.

A gdy los odbiera nam ją w jednej dramatycznej chwili, łatwo ten sens utracić.

Mason, gdyby nie córka - Josie, gdyby nie wsparcie rodziny i podjęta terapia, pewnie by się po tym nie podniósł. Jego żona zginęła w wypadku. Kobieta, którą pokochał jeszcze będąc dzieckiem odeszła i zostawiła po sobie ogromną pustkę. Jest przekonany, że nikt nigdy nie będzie w stanie jej zapełnić.

“Moje serce umarło dwa lata temu, zostało pochowane wraz z Hannah, przestało bić. Nigdy nie zdołam pokochać nikogo prócz Josie, to wręcz nierealne.”

Nie był jeszcze gotowy na to jak nieśmiało Charlie zapukała do jego rozbitego serducha. Dyskretnie zaczęła je składać, sklejać, przepuszczać przez grube kotary, odrobiny światła i nadając na nowo sens jego codzienności. Szybko z kolei stała się kimś szczególnie ważnym dla małej Josie, dziewczynki, która niesamowicie mocno chciała mieć mamę. I choć Charlie to młodziutka dziewczyna, jednak nad wyraz dojrzała, cierpliwa, wrażliwa. Doświadczyła wiele w swoim życiu i ma w sobie duże pokłady wyrozumiałości, lecz…Czy starczy jej go dla tak poturbowanego Masona ?

Jak na Wattpadzie, tak i w papierze, pochłaniałam każdy rozdział przeżywając każdy wzlot i upadek tej znajomości, rozczulając się i śmiejąc w głos czytając scenki z udziałem słodkiej i pyskatej Josie. Bałam się gdy pojawiał się na horyzoncie bohater, który czułam, że odwali coś co mocno zszokuje i czytelników i naszą parę. Trzymałam za nich kciuki i choć autorka urwała na Wattpadzie tę historię w takim momencie, że miałam ochotę ją udusić. Ale gdy w końcu poznałam ciąg dalszy, byłam nim zachwycona.

Podoba mi się bardzo to jak Kasia pokazała, że nie tylko kobiety przeżywają stratę drugiej połówki, nie tylko one zaliczają załamanie nerwowe tak potężne jak w przypadku Masona. Zarazem nie zrobiła z niego takiej ofiary losu. Nie stał się żałosny ale wzbudza ogrom uczuć, przez współczucie, litość po chęć zmotywowania go do działania i wiarę, że musi być dobrze. Jednocześnie też autorka pokazuje tu jak istotna jest w takich sytuacjach pomoc psychologa, terapia. I nie jest to powód do wstydu, oznaka słabości jak niektórzy uważają.

To książka z typu tych, które pokazują, że nie można tracić nadziei, że po burzy wschodzi słońce, a może nawet pojawić się tęcza. Żałoba u każdego wygląda inaczej, nie ma określonego czasu na jej przeżycie, nie można powiedzieć, że trwa to już za długo, bo jedni zbierają się po niej szybko, inni nie pogodzą się ze stratą nigdy. Ale Mason miał przy sobie swoją iskierkę, dla której się nie poddał i dzięki której dostrzegł szansę na szczęście, po raz kolejny.

Piękna i poruszająca na wiele sposobów książka, którą z przyjemnością przeczytałam wręcz dwukrotnie. I gorąco Wam polecam. Kasia nie zawodzi.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Recenzja

(ig:czytelniczka_z_promienistej)

Współpraca reklamowa z @katarzyna_malecka_autorka @wydawnictwoniezwykle

Kiedy myślę o twórczości Kasi Małeckiej pierwsze co przychodzi mi do głowy to mafia, biznesmeni, wielkie pieniądze, niebezpieczeństwo, akcja, brawura i wielka nam@ętność. Jednak autorka ma też drugie oblicze swej twórczości, spokojną, emocjonalną, melancholijną, i właśnie taką zaprezentowała w swojej najnowszej powieści.

"Gdybyś nie istniała" to historia owdowiałego przed dwoma laty Masona i jego rezolutnej córeczki, 5-letniej Josie, który nadal cierpi po stracie żony, ale też stara się żyć dalej dla dobra córki.

Mason otoczył się murem, który będzie chciała przebić Charlie, opiekunka w przedszkolu Josie. Tylko czy Mason jej na to pozwoli?

🦋"Życie jest zbyt krótkie, żeby rozpaczać w nieskończoność..."

🦋"Pomogę ci, Mason. Jeśli tylko chcesz, pomogę ci wyjść z ciemności, żebyś ponownie zobaczył świat w kolorach. Chcesz tego?"

Powyższa historia to historia o drugiej szansie na miłość, o skutkach straty ukochanej osoby, o emocjach z tym związanymi, o próbie wyjścia z własnego mroku. Kasia utkała niezwykle emocjonalną, życiową, pełną wrażliwości powieść, ale też niesamowicie ciepłą, uroczą, wzruszającą i w wielu momentach zabawną. Dlaczego pisze, że zabawną, skoro jest to opowieść w której poruszony jest trudny temat, żałoba. Mianowicie, wielokrotnie uśmiech nie schodził mi z twarzy za sprawą małego promyczka tej książki, czyli rezolutnej Josie. Ta mała dziewczynka skradła moje serce natychmiast, wniosła w tą powieść całe pokłady energii, radości, ciepła, a jej dialogi z Masonem były niesamowite. Bez wątpienia mężczyzna nie mógł narzekać na brak wrażeń mając w domu taką małą petardke jak Josie.

Wszystko w tej historii jest przemyślane, nic nie dzieje się bezpodstawnie, każdy element został w odpowiedni sposób wyważony tworząc spójną całość. Akcja nie pędzi, a toczy się w taki sposób aby czytelnik mógł zżyć się z bohaterami, poznać ich i wczuć się w ich historię, w ich uczucia, w odczuwane przez nich emocje.

Jeśli zaś chodzi o relacje Masona i Charlie to ona również ma swoje tempo. Podobało mi się to jak stopniowo ewoluowała, że nic nie było tu gwałtowne, bo dzięki temu było to autentyczne w odbiorze.

Z całą pewnością nie można się tutaj nudzić, o co Kasia zadbała wplatając w fabułę zwroty akcji podnosząc jeszcze bardziej napięcie, co jest dodatkowym plusem. Natomiast epilog był jak wisienka na torcie, był jak miód na moje serce.

🦋"Ona zawsze będzie w twoim sercu. Jedna jego część będzie należeć do Hannah, jednak to nie znaczy, że druga część nie może należeć do kogoś innego."

🦋"Boję się pomyśleć, jak wyglądałoby moje życie, gdybyś nie istniała...."

Piękna, momentami bolesna, zmuszająca do refleksji, pokazująca, że po każdej burzy wychodzi słońce, dająca nadzieję.

Polecam 🦋🩵

Ps. Po ciuchu liczę, że nastoletnia Josie również dostanie swoją historię, bo ja oczami wyobraźni już ją widzę 🤭

" Gdybyś nie istniała " ~ K. Małecka

(współpraca reklamowa z wydawnictwem)

Dziś przychodzę do Was z książką, która rozczuliła mnie, zachwyciła i poniekąd pokonała. Nie jestem w stanie Wam opisać co czułam, gdy czytałam o stracie miłości, małej dziewczynce pozbawionej mamy i kobiecie, która pragnęła być tą jedyną. Musicie sami ją przeczytać.

[...] Nigdy nie zapomnę zatroskanego kobiecego głosu informującego mnie o tym, co się wydarzyło. Stałem jak sparaliżowany, gapiłem się w przestrzeń, a obraz przed oczami zaczął się rozmazywać. Czułem, jak grunt usuwa mi się spod stóp, jakby ktoś jednym ruchem wyrwał mi serce z piersi. Ta chwila zniszczyła wszystko.

▪️Strata

▪️Rezolutna pięciolatka

▪️Samotny ojciec

[...] Miałem żal do świata, bo po tym, jak odeszła, nadal istniał, choć dla mnie przepadł bezpowrotnie.

▪️ Recenzja ▪️

Zacznę dosyć nietypowo bo od podziękowań. Chciałabym ogromnie i z całego serca podziękować autorce za zaufanie jakim mnie obdarzyła powierzając w moje ręce "Gdybyś nie istniała". Odkąd pierwszy raz sięgnęłam po książkę Kasi wiedziałam, że chce więcej. Jej historie mnie niejednokrotnie rozpalały, zachwycały i smuciły. Szansa dołączenia do jej zespołu przy tej premierze i to do tak emocjonującej książki to niesamowite uczucie. Dziękuję.

"Gdybyś nie istniała" jest historią, która nie pędzi, wręcz przeciwnie - skupia się na każdym detalu, emocji i geście. Autorka buduję napięcie od pierwszych zdań przez co tak łatwo można się wczuć w emocje mężczyzny, który w jednej chwili stracił wszystko. Mimo iż nie jestem jeszcze mamą, nie wyobrażam sobie zamienić się z nim miejscami. To co czuła ta mała dziewczynka jest strasznie przykre, a forma w jakiej zostało to przedstawione łapie za serce. Wydarzenia, które miałam okazję czytać nie są spektakularnie zaskakujące, ale nie oto chodzi w tej książce. Myślę, że sama informacja o tragicznej śmierci żony, matki to wystarczające zaskoczenie. Mężczyzna mimo młodego wieku, bo nie oszukujmy się dziś nie każdy dwudziestosześciolatek jest tak samo odpowiedzialny jak kiedyś, musiał odnaleźć się w nowej sytuacji i mimo przeciwieństw losu walczyć o siebie i córkę, o lepsze jutro. Możecie domyślać się tylko jak bardzo było to dla niego trudne, co podkreślam, możemy przeżywać krok po kroku w trakcie czytania książki.

Nie chce zagłębiać się w szczegóły bo uważam, że musicie przeżyć to sami, ale powiem Wam, że ta książka nie jest tylko smutna, ona dostarcza również całkiem dużo humoru i nadziei. Choć książka nie jest krótka, to nie skróciła bym jej w żadnym aspekcie.

Na koniec chciałabym poświęcić też chwilę Charlie, która wykazała się ogromnym sercem. Jej postać wcale nie jest słodka, bowiem dziewczyna potrafi pokazać charakterek. Podziwiałam jej podejście do Jose, cierpliwość do Masona i otwartość na nieznane. Jest to zdecydowanie postać, która mnie przyciągnęła swoją delikatnością, ale także wolą walki.

Jeśli szukacie niebanalnej pozycji o tym, że prawdziwe życie nie jest kolorowe, ale z każdego dołka da się odnaleźć coś dobrego to ta pozycja jest dla Was. I choć życie bywa nieprzewidywalna, a niekiedy nawet potrafi podciąć skrzydła pamiętajcie, że gdzieś na świecie jest ktoś kto mimo wszystko sprawi, że będzie cień szansy na lepsze jutro.