Gdyby się nie wydarzyło

"(...) nie możesz zmienić przeszłości - zauważyła Maggie. - Możesz jedynie uczyć się na błędach i iść dalej."

Cody i Louisa niegdyś byli nierozłączni. Najpierw najlepsi przyjaciele, później para. Niestety los i pewne wydarzenia rozdzieliły ich. Zanim to się stało, zdążyli sobie przysiąc, że spotkają się ponownie w dniu swoich wspólnych trzydziestych urodzin i opowiedzą sobie wówczas o swoich marzeniach na kolejny rok. Wiele lat rozłąki sprawiło, że każde z nich się zmieniło. Każde poszło własną ścieżką. Los jednak ponownie stawia ich na swej drodze. Louisa celowo wraca na miejsce przed trzydziestymi urodzinami. Cody natomiast zostaje przeniesiony z pracy do rodzinnego miasteczka. Kiedy się spotykają, nic nie jest takie samo. Wisi nad nimi bolesna przeszłość, o której nie da się zapomnieć.

✨✨✨

Przysięgam, że kocham takie historie. Dawne uczucia, które nie wygasły nawet po dziesięciu latach. Tajemnica, która stopniowo jest odkrywana przez bohaterów. Złość, gorycz i pretensje, które wypowiedziane na głos komplikują życie. Czy stara miłość nie rdzewieje?

Cody miał do Louisy ogromny żal przez wiele lat. Ona natomiast wiele lat żyła z poczuciem winy, że to przez nią Cody stracił bliską mu osobę. Wypowiedziane kiedyś słowa wciąż wiszą gdzieś pomiędzy tą dwójką mimo upływu czasu. Jednak mimo, że na początku unikają siebie nawzajem to stopniowo widać, że ponownie otwierają się na siebie. On nieco wolniej ale jednak. Powoli, po swojemu, ponownie próbuje zaufać. Wspaniała relacja, a co najważniejsze autorka pozwoliła im stopniowo zbliżać się do siebie. Nie ma złości, która nagle przemienia się w ogromne pożądanie i miłość. Obserwujemy jak powolutku, coraz bardziej zbliżają się do siebie, zaczynają współpracować i spędzać ze sobą więcej czasu poznając się na nowo.

To historia o stracie i wybaczeniu. O szukaniu samego siebie. Jak długo jesteśmy w stanie mieć żal do drugiej osoby? Jak długo możemy żyć przeszłością?

Książka jest niesamowicie emocjonująca. Są momenty, gdzie można się zaśmiać pod nosem. Bywa zabawnie. Książka została napisana w bardzo przyjemny sposób. Właściwie płynie się przez tę historię. Nutka tajemnicy, którą bohaterowie pragną odkryć dodaje pewnego dreszczyku. Czytelnik chce wiedzieć, o co chodzi? Kto napisał tajemniczy liścik? Niesamowite emocje. Jeśli lubicie historię w stylu "Dla Ciebie Wszystko" Sparksa to ta książka jest dla was! Dla romantycznych dusz wierzących w przeznaczenie. Premiera książki już jutro, więc polecam udać się do najbliższej księgarni po egzemplarz❤

Louisa całe swoje dzieciństwo była związana z Nantucket. Powróciła tam przed kilku laty, by zająć się rozkręcaniem swojej firmy. Wraz z przyjaciółką zajmuje się organizacją imprez i jest naprawdę dobra w tym, co robi, choć nie każdy podchodzi poważnie do jej pracy. Pomimo że z miasteczkiem wiążą się dla niej także nieprzyjemne wspomnienia, to jednak tylko tam czuła się dobrze i chciałaby zapuścić w nim korzenie. Oprócz przyjaciółki może liczyć także na wsparcie ukochanej przyszywanej cioci, która skutecznie zastępowała jej mamę. Bowiem jej relacje z rodzicami nie należą do najlepszych. Dodatkowo, po wieloletnim związku pozostał jej niesmak i nie chce skupiać się na swoich prywatnych sprawach. Zwłaszcza, że w głębi serca nigdy nie przestała tęsknić za młodzieńczą miłością.

Cody nigdy nie zamierzał wracać do Nantucket. Dla niego wszystko, co związane z tym miejscem stanowiło temat zamknięty – w innym wypadku otwierane były stare, lecz wciąż niezabliźnione rany. Wchodząc w dorosłość został naznaczony trudnymi doświadczeniami, które go ukształtowały. Jest dość pochmurny, stoi odrobinę z boku, nie zawiera przyjaźni, nie interesują go stałe związki, a sens jego życia stanowi praca. Pracuje w Straży Wybrzeża i traktuje swój zawód bardzo poważnie, chcąc zadośćuczynić za wydarzenia z przeszłości. Jest niezwykle ambitny i bardzo poważany wśród lokalnej społeczności. Zazwyczaj stanowi wzór zachowań, lecz, gdy spotyka Lou, wszystkie zagrzebane dawno demony znowu wychodzą na powierzchnię.

„Gdyby się nie wydarzyło” to kolejna z serii książka, której miejscem wydarzeń jest magiczne Nantucket. Niemniej jednak można ją śmiało czytać bez znajomości poprzedniego tomu, bowiem opowiada o zupełnie innych postaciach. Głównym wątkiem fabuły są tajemnice sprzed lat, które niechętnie dają o sobie znać, a ich odkrywanie jest żmudne, pełne ślepych uliczek i błędnych założeń. Oczywiście jest tu miejsce na element romansu, jednak Walsh nie skupia się tylko na nim, a sam temat miłości głównych bohaterów jest przedstawiony w sposób delikatny, wręcz kojący i subtelny. Jednak jest jak najbardziej przekonujący, a Autorka skutecznie udowadnia, że można poprowadzić taki wątek bez przytłaczających scen erotycznych, pokazując powolny rozwój postaci, ich przyciąganie oraz pogłębianie ich uczuć względem siebie za pomocą małych gestów i na poziomie duchowym. Jednak ta powieść to przede wszystkim istotny przekaz odnośnie utraconych więzi, błędów dorosłych, które rezonują na całą przyszłość, nieustannego żalu, który może skutecznie trawić od środka przez nazbyt wiele lat, obarczania siebie i innych poczuciem winy oraz zdolności przebaczania. Za pośrednictwem postaci i tego, z czym przyszło im się mierzyć widzimy jak kruche jest życie, jak potrafi nas zaskakiwać, jak szybko może zmienić swój bieg w zupełnie nieoczekiwanym kierunku. Lecz, choć czasem łamie nam serca tym, co dla nas szykuje, to tylko od nas samych zależy czy będziemy pielęgnować w sobie urazy oraz gorycz skierowaną do innych, czy uda nam się przebaczyć i żyć pełną piersią, bez przytłaczających jej ciężarów. Polecam wszystkim miłośnikom powieści obyczajowych.

Jaką moc ma obietnica złożona w wieku nastoletnim, kontrakt spisany na kartce? Jedni zapomną, ale inni zatrzymają to wspomnienie głęboko w sercu. Bo kiedy zapalnikiem jakiegoś czynu jest miłość wszystko może być możliwe.

Prawie trzydziestoletnia Louisa Chambers ociera się o śmierć. Kiedy już traci nadzieję na uratowanie, na horyzoncie pojawia się łódź straży wybrzeża.

Cody Boggs. Mężczyzna, któremu ona złamała serce. Już nie był chłopcem, który obwiniał ją za śmierć ukochanego taty. Teraz,10 lat później, prezentował się całkiem inaczej. Jego twarz już nie uśmiechała się do niej, była idealną maską skrywającą wszelkie uczucia. Sam Cody był profesjonalistą w swoim fachu. Bez wahania wskoczył do wzburzonego oceanu, by ratować, jak mu się wydawało, nieznajomą kobietę.

Ta książka to obraz dwóch rodzin, które niegdyś nie wyobrażały sobie bez siebie życia. Niestety ich bezkresna, jak mogło się wydawać, przyjaźń miała swoją datę ważności. Pewna tragedia bezpowrotnie rozerwała nić łączącą czwórkę dorosłych i ich dzieci. Niejednokrotnie czytając tą historię moje oczy wypełniały się łzami. Zastanawiałam się, jak wiele w stanie znieść jest człowiek w obliczu tragedii, jak podnieść się po stracie, kiedy w mgnieniu oka tracisz jeden z filarów swojego życia. Było tutaj wiele tajemnic, i to właśnie dzięki nim Cody i Louisa mieli okazję być przy sobie. Nie mogę nie wspomnieć o wspaniałej postaci Mags. Kochałam tą kobietę! Jeśli będziecie czytać tą książkę przekonacie się, że była jednym z piękniej wykreowanych bohaterów. Z resztą, ta książka ma praktycznie same doskonałe postacie, pełne ciepła, zrozumienia. Większość z nich miała demony przeszłości, które często dochodziły do głosu, ale dzięki pomocy innych ludzi radzili sobie ze wszystkim.

"Gdyby się nie wydarzyło" to piękna powieść ukazująca moc miłości, nie tylko tej romantycznej, ale również takiej, którą możemy poczuć wobec kogoś, kto jest dla nas jak rodzina, choć nie łączą żadne więzy krwi. To historia o dobrym mężczyźnie, którego kochało całe miasteczko, a Bóg zabrał go przedwcześnie. To motyw przebaczenia, nie tylko innym, ale przede wszystkim sobie, bo bez tego dalej można tkwić w czarnej otchłani własnego umysłu. W końcu to piękny romans pokazujący, że prawdziwa miłość odnajdzie się wszędzie i przetrwa naprawdę trudne chwile.

Po raz kolejny miałam przyjemność objąć patronatem powieść Courtney Walsh. Uwielbiam styl pisania autorki, który jest lekki i niezwykle obrazowy. Malownicza wyspa Nantucket gdzie dzieje się akcja powieści „Gdyby się nie wydarzyło” to miejsce, w którym chciałby się znaleźć każdy z nas. Dlatego dziękuję autorce, że za sprawą słów przelanych na papier pozwoliła mi to zrobić chociaż na chwilę.

Akcja powieści nie jest szybka, nie posiada także wielu zwrotów, a wręcz ciągnie się leniwie. Jednak gdy już poznamy historię Louisy, jej rodziny oraz przyjaciół to nie sposób się od niej oderwać. Autorka uświadamia nam jaką moc ma miłość nie tylko ta pomiędzy dwójką kochanków, ale i rodzinom czy najzwyczajniej przyjaciółmi. Cała fabuła jest naprawdę emocjonująca. Podczas jej czytania odczuwamy szczęście, niepewność, są momenty w których możemy się pośmiać, a wątek tajemnicy dodaje dreszczyku.

Sama kreacja bohaterów jest świetna. Bardzo szybko stają się oni naszymi przyjaciółmi, zaczynamy przeżywać wszystko co im się przytrafia, kibicujemy im, wspieramy ich i przede wszystkim pragniemy ich szczęścia. To takie postaci z krwi i kości, których chcielibyśmy spotkać w swoim życiu naprawdę.

„Gdyby się nie wydarzyło” to piękna powieść, która uświadamia nam, że miłość możemy odnaleźć wszędzie i daje nam nadzieję na lepsze jutro. Pozwala nam wierzyć, że miłość ta będzie w stanie przetrwać wiele. Jednak najważniejsze co przekazała nam na stronach swojej powieści Walsh to moc przebaczenia, które potrafi być wręcz oczyszczające. Koniecznie sięgnijcie po „Gdyby się nie wydarzyło” i zanurzcie się w tej wspaniałej historii.